“พระคัมภีร์ในภาษาสวาฮีลี,” เพื่อนเด็ก, มกราคม 2025, 36–37.
พระคัมภีร์ ในภาษาสวาฮีลี
ผมหวังว่าจะสามารถทำอะไรสักอย่างที่ช่วยได้ เจเร็ดคิด
เรื่องจริงจากออสเตรเลีย
เจเร็ดเดินเข้าไปในชั้นเรียนโรงเรียนวันอาทิตย์และนั่งกับเพื่อนร่วมชั้น เขาสังเกตเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จักเข้ามาและนั่งเก้าอี้ห่างออกไปสองสามตัว
บราเดอร์ทรัดเจนครูของเจเร็ดยิ้มให้ชั้นเรียน “นี่คือเอ็มมานูเอล” เขากล่าว “เขาและครอบครัวเพิ่งย้ายมาออสเตรเลีย นี่เป็นวันอาทิตย์แรกของพวกเขาในวอร์ดของเรา!”
เจเร็ดคิดว่าการไปวอร์ดใหม่อาจเป็นเรื่องยาก เขาจะพยายามเป็นเพื่อนกับเอ็มมานูเอล
บราเดอร์ทรัดเจนหยิบพระคัมภีร์ออกมา “ขอให้ทุกคนเปิดไปที่ 3 นีไฟ” เขาพูด
เจเร็ดเปิดพระคัมภีร์และมองไปที่เอ็มมานูเอล เขาไม่มีพระคัมภีร์สักเล่ม
เจเร็ดยิ้มกว้างและโน้มตัวไปหา “สวัสดี ฉันชื่อเจเร็ด” เขาทักทาย “ใช้พระคัมภีร์กับฉันไหม?”
เอ็มมานูเอลยิ้มตอบ “เอ่อ เรารู้ภาษาอังกฤษไม่มาก” เขาพูด “ขอโทษนะ”
“นายพูดภาษาอะไรหรือ?”
“สวาฮีลี”
เจเร็ดไม่รู้ภาษาสวาฮีลีเลย เขาและเอ็มมานูเอลไม่ได้พูดอะไรมากในเวลาที่เหลือในชั้นเรียน
เย็นวันนั้นขณะรับประทานอาหารเย็น เจเร็ดเล่าเรื่องเอ็มมานูเอลให้ครอบครัวฟัง
“เขาดูใจดีมาก” เจเร็ดกล่าว “แต่เราไม่ค่อยเข้าใจกันนักเวลาคุยกัน”
Mum (มัม) [คุณแม่] พยักหน้า “ตอนนี้เอ็มมานูเอลและครอบครัวของเขากําลังผ่านเรื่องที่ยากมากมาย” เธอพูด “พวกเขาต้องออกจากประเทศกะทันหันเพราะสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นที่นั่น พวกเขาทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างไว้ข้างหลัง”
เจเร็ดขมวดคิ้ว จะเป็นอย่างไรถ้าต้องออกจากบ้านพรุ่งนี้และย้ายไปอยู่ประเทศใหม่เลย? นั่นคงยากมาก!
น่าจะมีอะไรสักอย่างที่ผมสามารถทำเพื่อช่วยเอ็มมานูเอลได้ เขาคิด แต่จะทำอะไรดีล่ะ?
เจเร็ดอดนึกถึงเอ็มมานูเอลไม่ได้ขณะเตรียมตัวเข้านอน เขานั่งลงที่โต๊ะพร้อมกับพระคัมภีร์มอรมอนและอ่านสองสามข้อ การอ่านพระคัมภีร์ทําให้เขารู้สึกดีขึ้นเสมอ คืนนี้ เขานึกได้ด้วยว่าเอ็มมานูเอลไม่มีพระคัมภีร์อ่าน เจเร็ดปิดพระคัมภีร์และจ้องที่ปก จากนั้นเขาก็กระโดดลุกจากเก้าอี้และรีบออกไปที่โถงทางเดิน
“แม่ครับ!” เขาเรียก “ผมคิดว่าผมรู้แล้วว่าจะช่วยเอ็มมานูเอลอย่างไร!”
วันอาทิตย์ถัดมา เจเร็ดอดใจรอพบเอ็มมานูเอลแทบไม่ไหว เขานั่งกับมัคนายกคนอื่นๆ ที่ด้านหน้าของห้องนมัสการและรอโดยมีพระคัมภีร์มอรมอนเล่มใหม่อยู่บนตักของเขา ผู้สอนศาสนาช่วยให้เขาได้รับพระคัมภีร์พิเศษเล่มนี้สําหรับเอ็มมานูเอลโดยเฉพาะ
เมื่อเอ็มมานูเอลเข้าไปในโบสถ์กับครอบครัว เจเร็ดยิ้มและโบกมือให้เขา เอ็มมานูเอลดูสับสนขณะนั่งลงข้างๆ เจเร็ด แต่ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อเจเร็ดยื่นพระคัมภีร์มอรมอนให้เขา
“ให้ฉันหรือ?” เอ็มมานูเอลถาม
เจเร็ดพยักหน้า
ดวงตาของเอ็มมานูเอลเป็นประกาย เขาเปิดหน้าพระคัมภีร์มอรมอนเล่มใหม่ของเขาไปเรื่อยๆ “สวาฮีลี!” เขาพูด เขายิ้มให้เจเร็ดและกอดหนังสือไว้ที่อก “ขอบใจนะ!”
ใจของเจเร็ดรู้สึกอบอุ่นขณะยิ้มตอบ เขารู้ว่าเขาไม่สามารถทําให้ทุกอย่างดีขึ้นให้เอ็มมานูเอลได้ และพวกเขายังคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ แต่ก็ไม่เป็นไร พวกเขาไม่จําเป็นต้องพูดภาษาเดียวกันเพื่อเป็นเพื่อนกัน!
ภาพประกอบโดย คีธ เนกลีย์