แว่นตาที่หายไป

โดย แคโรไลนา มัลโดนาโด

เรื่องจริงจากโบลิเวีย

เป็นวันแรกที่ไปโรงเรียน อ็องเดรส์ตื่นเต้นมาก! ขณะนี้เขาอยู่ชั้นประถมหนึ่ง เขาเป็นเด็กโตแล้ว!

แต่เมื่อไปถึง โรงเรียนดูใหญ่เกินไปและน่ากลัว แม้กระทั่งสําหรับเด็กโต เขาจับมือ Mami (คุณแม่) แน่น

“ทุกอย่างจะโอเค” Mami ยิ้ม “ทักทายครูของลูก ทําดีกับเพื่อนร่วมชั้น และอย่าลืมดูแลแว่นตาของลูกด้วย”

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วอ็องเดรส์ได้รับแว่นตาคู่แรก คุณพ่อคุณแม่ของเขาเตือนเขาเสมอให้ดูแลแว่น

Mami โบกมือลา “ขอให้วันนี้มีความสุขนะ!”

แต่ ไม่ใช่ วันที่มีความสุขของอ็องเดรส์ มีเรื่องแย่เกิดขึ้น!

เขาวิ่งไปหา Mami หลังเลิกเรียน “ผมทําแว่นตาหาย!” เขาร้องไห้ “ผมหาทุกที่ แต่หาไม่เจอ!”

“โอ้ ไม่นะ!” Mami ดูกังวล “ทูลขอความช่วยเหลือจากพระบิดาบนสวรรค์กันเถอะ”

“คุณแม่คิดว่าจะได้ผลไหมครับ?” เขาถาม

“ลองดูนะ พระบิดาบนสวรรค์ทรงได้ยินคําสวดอ้อนวอนของเราเสมอ” Mami กล่าว

อ็องเดรส์และ Mami กล่าวคําสวดอ้อนวอน พวกเขาทูลขอพระบิดาบนสวรรค์ให้ช่วยอ็องเดรส์หาแว่นตาของเขาเจอ

วันรุ่งขึ้นที่โรงเรียน อ็องเดรส์ยังคงเศร้าอยู่ จากนั้นเด็กชายคนหนึ่งเดินมาหาเขา

“ฉันคิดว่านี่เป็นของนายนะ” เด็กชายยื่นแว่นตาให้ “ฉันเจอที่ข้างสนามฟุตบอล”

อ็องเดรส์หยิบแว่นตานั้นขึ้น เป็นแว่นของเขา! เขาแทบไม่อยากจะเชื่อ

หลังเลิกเรียน เขาวิ่งไปหา Mami และกอดเธอแน่น

“ลูกหาแว่นตาเจอแล้ว!” คุณแม่พูด “ลูกต้องมีความสุขมากที่ได้แว่นมา”

“ใช่ครับ!” อ็องเดรส์พูด “แต่ผมมีความสุขยิ่งกว่านั้นเพราะสิ่งที่ผมได้เรียนรู้”

“และสิ่งนั้นคืออะไรหรือ?”

อ็องเดรส์ยิ้มกว้าง “การสวดอ้อนวอน ได้ผล !”