Bidden voor Alejandro

Gerardo rolschaatste naar het stoepje voor zijn huis. Mamá’s auto stond op de oprit. Dat betekende dat zij en zijn grote broer, Alejandro, terug waren van de dokter. Gerardo trok zijn rolschaatsen uit en rende naar binnen.

‘Gerardo?’ riep mamá. ‘Wij zijn hier.’

Gerardo liep de woonkamer in. Alejandro lag op de bank. Mamá zat naast hem. Ze zag er bezorgd uit.

Gerardo was ook bezorgd. Vorige week hadden ze te horen gekregen dat Alejandro kanker had. Hij was erg ziek.

Maar Alejandro ging rechtop zitten en glimlachte toen Gerardo binnenkwam. ‘Hoi! Heb je een fijne dag gehad?’

‘Jawel, maar hoe was het bij de dokter?’ vroeg Gerardo.

‘Hij zegt dat ik geopereerd moet worden’, zei Alejandro.

Mamá knikte. ‘Maar de beste artsen om hem te helpen werken in het kinderziekenhuis. Omdat Alejandro 14 is, is hij te oud om daar naartoe te gaan. We zullen een andere plek moeten zoeken.’

Gerardo kreeg een naar gevoel in zijn buik. Wat zou er gebeuren als ze geen hulp voor Alejandro konden krijgen? Zou Alejandro’s kanker erger worden?

Gerardo ging naar zijn kamer. Hij moest even nadenken.

In het jeugdwerk had Gerardo geleerd dat zijn hemelse Vader hem altijd kon horen. Gerardo wist dat hij Hem altijd om hulp kon vragen.

Dus knielde hij bij zijn bed neer en vouwde zijn armen. ‘Lieve hemelse Vader, help Alejandro alstublieft’, bad hij. ‘Help ons alstublieft om dokters te vinden die de operatie kunnen doen.’

Al gauw riep Mamá hem voor het avondeten. Ze had pupusa’s gemaakt, Gerardo’s lievelingseten. Hij nam een grote hap van de dikke, gegrilde tortilla met kaas en bonen. Maar hij maakte zich nog steeds zorgen om zijn broer.

Alejandro nam maar een paar happen van zijn pupusa. Hij keek somber en bewoog heel langzaam.

Mamá merkte het ook. ‘Zullen we een kerkvideo kijken?’ vroeg ze. Als ze verdrietig waren, keken ze graag naar video’s over Jezus Christus.

‘Oké.’ Gerardo ruimde de tafel af terwijl mamá de video klaarzette. Toen gingen ze allemaal zitten om te kijken.

In de video bad Jezus Christus in een tuin bij een boom. Gerardo kende dit verhaal. Het was toen Jezus leed voordat Hij aan het kruis stierf.

Toen de video was afgelopen, voelde Gerardo zich rustig en vredig. Maar hij had een vraag. ‘Waarom moest Jezus zoveel pijn lijden?’ vroeg hij.

Mamá hield hem en Alejandro stevig vast. ‘Jezus koos ervoor om die pijn te voelen omdat Hij van ons houdt. Hij voelde alle pijn die wij doormaken.’

Gerardo keek naar Alejandro. ‘Weet Jezus hoe het voelt om kanker te hebben?’

‘Jazeker’, zei mamá. ‘Hij weet hoe moeilijk dat is. En omdat Hij weet hoe het voelt, weet Hij hoe Hij ons kan helpen.’

Gerardo voelde zich warm vanbinnen, alsof hij in een grote deken was gewikkeld. Onze hemelse Vader en Jezus Christus kenden en hielden van zijn familie. Ze wisten hoe ze Alejandro moesten helpen.

Toen Gerardo de volgende dag van school thuiskwam, was mamá een tas aan het inpakken.

‘Goed nieuws!’ zei ze. Ik heb de arts in het kinderziekenhuis gesproken. Ze gaan Alejandro helpen. Hij wordt morgen geopereerd.’

Gerardo gaf mamá een dikke knuffel. ‘Onze hemelse Vader helpt ons! Zullen we bidden en Hem bedanken?’

‘Goed idee’, zei mamá. ‘Laten we Alejandro halen.’

Toen ze samen baden, voelde Gerardo zich vredig. Zijn hemelse Vader had zijn gebed verhoord! Nu zou Alejandro de operatie ondergaan die hij nodig had. Gerardo wist dat Jezus Christus begreep wat ze doormaakten. En Hij zou ze altijd door hun beproevingen heen helpen.

Illustraties, Ricardo Guerrero