ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้าน

คุณยายของยายทวดดิฉันชื่อแมรี่ วิลสัน มอนต์โกเมอรี่ ท่านเกิดในสกอตแลนด์ ท่านกับโรเบิร์ตสามีแล่นเรือไปแคนาดาเพื่อมองหาโอกาสใหม่ๆ

ในฤดูใบไม้ผลิปี 1845 พวกท่านพบผู้สอนศาสนา ในฤดูหนาวปีนั้น แมรี่กับโรเบิร์ตพร้อมเข้าร่วมศาสนจักร พวกเขาต้องเจาะรูในน้ำแข็งเพื่อรับบัพติศมา!

แมรี่กับโรเบิร์ตย้ายไปนอวู อิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา เพื่ออยู่กับสมาชิกศาสนจักรคนอื่นๆ แต่ไม่นานก็ถูกบังคับให้ออกจากบ้าน พวกท่านเดินทางไปยูทาห์ด้วยเกวียนที่มีหลังคา และตั้งรกรากในนอร์ทออกเดนที่เชิงเขา ทำให้เอลิซาเบธนึกถึงภูเขาในสกอตแลนด์ชื่อเบนโลมอนด์ (ภูเขาบีคอน) ท่านขอให้ผู้นำของเมืองตั้งชื่อภูเขาลูกนี้ว่าเบนโลมอนด์ด้วย พวกเขาเห็นด้วย

เมื่อดิฉันโตขึ้นคุณตาคุณยายของดิฉันอาศัยอยู่ที่เชิงเขาเบนโล-มอนด์ในยูทาห์ เราไปบ้านพวกท่านบ่อยๆ เพื่อฉลองวันหยุดและจัดกิจกรรมพิเศษ ช่วงฤดูหนาว หิมะบนภูเขาจะดูเหมือนหน้าคน คุณยายบอกว่าภูเขาลูกนั้นเตือนสติท่านให้เข้มแข็ง กล้าหาญ และซื่อสัตย์เหมือนแมรี่ ท่านบอกว่าเหมือนมีเทพคุ้มครองเรา “ตราบใดที่หลานเห็นเบนโลมอนด์” เธอจะพูดว่า “หลานถึงบ้านแล้ว”

ดิฉันคิดว่าพระวิหารเหมือนเบนโลมอนด์ พระวิหารเตือนให้เราเข้มแข็ง กล้าหาญ และซื่อสัตย์ เมื่อเรามองดูพระวิหาร เรานึกถึงบ้านบนสวรรค์ของเรา และไม่มีที่ไหนเหมือนบ้าน!