Omgaan met conflicterende prioriteiten: Garna Mejia

Ik denk dat als ik zou vragen: ‘Wat heeft me nu door een moeilijke tijd heen geholpen of helpen omgaan met conflicterende prioriteiten?’ het deze gedachte is: ‘Bedenk, bedenk.’ Waarom zegt onze hemelse Vader dat zo vaak tegen ons? Is het omdat we soms de neiging hebben om te vergeten? Is het omdat je een prachtig wonder kunt beleven en dan verder gaat op je levenspad. En als je dan een probleem hebt, het echt moeilijk is om erop te vertrouwen dat het goed komt, dat het op de een of andere manier vanzelf goed komt? Ik denk dat onze hemelse Vader ons vraagt om ‘te bedenken’, omdat Hij hoopt dat we op Hem leren vertrouwen. Als we op Hem vertrouwen, kunnen we standhouden, wat er ook op ons pad komt. Dan kunnen we met vreugde en veerkracht volharden. Hij heeft ons niet op aarde gezet om ongelukkig te zijn. Zelfs als ons nare dingen overkomen, is dat niet wie wij zijn.

Als ik aan prioriteiten denk, denk ik aan een creatief proces. Als je bedenkt hoe je je tijd wilt gebruiken, waar je je tijd in wilt investeren, is dat eigenlijk beslissen wat je wilt creëren. Wat voor leven wil je voor jezelf creëren? Ik heb gemerkt dat als ik God op de eerste plaats zet en erop vertrouw dat Hij me zal helpen om een gelukkig leven te leiden, de rest vanzelf in orde komt. Want ik weet dat alles aansluit bij mijn verlangen om God te dienen, Hem lief te hebben en Hem te tonen dat ik Hem liefheb.

Als ik over mijn leven nadenk, denk ik niet aan mijn beroep. Ik probeer te bedenken wie ik moet worden, en dat wordt mijn leidraad. Dat is wat mijn tijdsbesteding en prioriteiten bepaalt: die liefde voor Christus en onze hemelse Vader. En wat volgens mij ook belangrijk is. Als we dicht bij de Geest zijn, zal Hij ons op onze levensreis leiden. Hij zal je helpen om op het juiste moment van koers te veranderen. Hij zal je helpen bij het nemen van beslissingen die eeuwige gevolgen hebben – zoals huwelijk, gezin, dierbaren steunen en dienen – zodat de focus niet altijd op jou hoeft te liggen of op wat je doet, maar op wie je gaat worden.