Het offer van Jezus Christus was en is voor jou

Lieve zusters, ik ben altijd dankbaar om bij jullie te zijn. Of dat nu persoonlijk of in gedachten is, jullie getrouwheid en goedheid raken en inspireren mij. God zegene jullie voor de liefde en verlichting van de Heiland die jullie aan anderen brengen. We hebben jullie lief en bidden voor jullie.

Enkele jaren geleden was ik in een kinderkamerklas. De kinderkamerleidster was er die dag niet en ik besefte dat er geen les was voorbereid. Ik vond in de kast een lesboek en koos een les over Gods liefde. Er stond een afbeelding in van kinderen uit de hele wereld die Gods liefde voor iedereen voorstelde. Ik vroeg het kinderkamerklasje hoe ze Gods liefde konden voelen. Een van de druktemakers, Charlie, hief zijn armen op en riep: ‘Gods liefde is GROOT!’ Helemaal waar, Charlie. Gods liefde is inderdaad ‘groot’. Hij deelt in ons lijden met zijn liefde, die constant is voor al zijn kinderen. Niemand is uitgezonderd van zijn liefde. De apostel Paulus heeft gezegd:

‘Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch krachten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen,

‘noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, in Christus Jezus, onze Heere.’

Gods grote liefde blijkt uit de barmhartige gave van zijn Zoon, Jezus Christus. Onze verbonden verbinden ons met Hem en zijn verzoeningsmacht. Dankzij Hem kunnen we ons bekeren en veranderen. Dankzij Hem ontvangen we kracht en capaciteiten die de onze te boven gaan. Dankzij Hem kunnen we goddelijke vrede vinden en de zekerheid dat ‘alles wordt rechtgetrokken’.

Jezus Christus kwam om onze lasten te verlichten en te dragen wat we niet alleen kunnen en hoeven te dragen. Hier is een voorbeeld uit mijn eigen leven.

Een tijdje geleden zat ik in een moeilijke situatie waardoor ik me onrustig en niet gewaardeerd voelde. De situatie begon mijn gedachten en energie op te slokken. Ik vroeg me af waarom het me zo dwars zat. Ik was behulpzaam, vriendelijk en duidelijk, maar er veranderde niets. Ik liep vast en verlangde wanhopig naar verlichting en gemoedsrust.

In mijn beroering knielde ik op een avond naast mijn bed neer en bad tot mijn hemelse Vader. Ik kon gewoon niet meer. Ik barstte in tranen uit en zei: ‘Ik kan dit niet meer dragen, het is te veel. Het is aan U. Wilt U het alstublieft overnemen? Ik geef dit aan U. Help me alstublieft.’ Ik vroeg om hulp door de barmhartigheid van zijn Zoon. Ik herinnerde me toen dat Jezus Christus voor mij heeft geleden, mijn smarten heeft gedragen, en dat deze last door Hem kon worden verlicht. Ik kreeg plotseling hoop, net als Alma de jonge, die aan de kracht van de verzoening van de Heiland dacht en zei: ‘Zodra deze gedachte bij mij opkwam, riep ik in mijn hart: O Jezus, Zoon van God, wees barmhartig jegens mij, die in de gal van bitterheid verkeer.’

De volgende dag maakte het verdriet plaats voor gemoedsrust. Een gemoedsrust die werkelijk mijn begrip te boven ging. Een gemoedsrust dat deze situatie in de handen van de Vader en de Zoon was en dat ik die niet hoefde te dragen. Toen ik mijn last aan Hen toevertrouwde, voelde ik hun liefde en verlichting en kreeg ik de nodige steun.

In de dagen en weken erna kreeg ik ook meer perspectief. Ik wist niet dat een goddelijker perspectief zo’n krachtig geschenk was om onze beproevingen te overwinnen. Het hielp om deze situatie te kunnen plaatsen. Het werd, zoals de Heer zei, ‘slechts een druppel’ vergeleken met de ‘gewichtigere zaken’.

De moeilijke situatie verdween niet, maar ze raakte me minder en nam mijn gedachten niet langer in beslag. Het was echt een wonder. Alleen Hij kon deze verpletterende last ‘licht’ maken.

Toen ik verlichting ontving, las ik deze Schrifttekst van de profeet Zenos, die mijn ervaring omschrijft: ‘En U hebt mij gehoord wegens mijn ellende en mijn oprechtheid; en het is wegens uw Zoon dat U […] barmhartig bent geweest jegens mij, daarom zal ik U in al mijn benauwingen aanroepen, want in U is mijn vreugde; want U hebt uw oordelen van mij afgewend wegens uw Zoon.’

Zusters, laten we ervoor kiezen om in Jezus Christus te geloven en door de kracht van zijn verzoening de hulp te vragen die we nodig hebben. Soms staan we misschien op de ‘automatische piloot’, waarbij we globaal wel geloven dat God ons zal helpen, maar we vragen Hem niet doelgericht in geloof en kiezen er niet voor om te geloven dat Hij ons echt kan en zal helpen. Ik denk dat onze hemelse Vader hoopt dat we om de nodige hulp zullen vragen met een oprecht hart en met het geloof dat het offer van Jezus Christus er was en is voor JOU. Zijn verzoening, zijn pijnlijk lijden, was en is voor jou. Hij houdt van je en wil je genezen en zegenen met de hulp die je nodig hebt, nu en voor altijd. Hij heeft de macht om dat te doen als we ons geloof oefenen, onze verbonden naleven en ervoor kiezen om in Hem te geloven.

President Dallin H. Oaks heeft gezegd: ‘Dankzij de verzoening van de Heiland is Hij in staat om alle mannen en vrouwen overal te troosten, te genezen en te sterken. Maar ik geloof dat Hij dat alleen doet voor wie Hem zoeken en Hem om hulp vragen. […] Wij komen voor die zegening in aanmerking als we in Hem geloven en om zijn hulp bidden.’

We hoeven onze moeilijkheden en smarten niet alleen te doorstaan. We hebben een Heiland, iemand wiens goddelijke macht, liefde en verlichting persoonlijk zijn. Hij wil de gekwelde ziel vrede en troost schenken.

Kun je Hem net zo tot jou horen spreken als tot het volk van Alma in hun ellende?

‘Hef uw hoofd op en wees welgemoed, want Ik ben mij bewust van het verbond dat u met Mij hebt gesloten; en Ik zal Mij jegens mijn volk verbinden en hen bevrijden uit hun knechtschap.

‘En tevens zal Ik de lasten verlichten die op uw schouders zijn gelegd, zodat u ze zelfs niet op uw rug kunt voelen, ja, zolang u in knechtschap leeft; en dat zal Ik doen opdat u voortaan als getuige voor Mij zult staan, en opdat u zeker zult weten dat Ik, de Here God, omzie naar mijn volk in hun ellende.’

Het schilderij waarover ik het in mijn vorige toespraak had, heet ‘En ik dronk’. Dat zei de Heiland in de Leer en Verbonden toen Hij zijn pijn in Gethsémané beschreef:

‘Welk lijden Mij, ja, God, de grootste van allen, van pijn deed sidderen en uit iedere porie bloeden. […]

‘Niettemin, ere zij de Vader, en Ik dronk en volbracht mijn voorbereidingen voor de mensenkinderen.’

De Heiland dronk zodat wij ons kunnen bekeren en gereinigd worden. Hij dronk zodat wij gesterkt, geholpen en genezen kunnen worden. Hij dronk om onze lasten te verlichten en ons gemoedsrust te geven. Hij dronk zodat we bij de Vader kunnen terugkeren en voor eeuwig met onze dierbaren leven. Hij dronk uit liefde voor jou en mij.

Dit schilderij heeft in de loop der tijd een andere betekenis gekregen omdat ik ben veranderd. Mijn relatie met mijn Heiland en mijn begrip van wat Hij voor mij heeft gedaan, worden dieper.

We zullen Hem anders zien als we ervoor kiezen in Hem te geloven, van Hem te leren, ons te bekeren en zijn verzoening in alle aspecten van ons leven te laten doordringen.

Ik weet dat onze hemelse Vader en onze Heiland van je houden. Ik weet dat Jezus Christus leeft. Hij is de Verlosser van de wereld. Zijn verzoening is voor jou. Mogen wij in geloof vragen om wat we nodig hebben en dan standhouden om ‘het heil van de Heere’ te zien. Dat is mijn gebed. In de naam van Jezus Christus. Amen.