Ang Sakripisyo ni Jesukristo sa Kaniadto ug sa Karon alang gayod Kanimo

Minahal nga mga Sister, mapasalamaton ko kanunay nga makauban kamo. Sa personal man o nagtan-aw pinaagi sa online, ang inyong pagkamatinud-anon ug kaayo nakatandog ug nakadasig kanako. Panalanginan kamo tungod sa pagdala sa gugma ug kahupayan sa Manluluwas niadtong naglibot kaninyo. Nahigugma kami kaninyo, ug kami nag-ampo alang kaninyo.

Daghang tuig ang milabay, mibisita ko sa usa ka klase sa nursery. Ang lider sa nursery wala nianang adlawa, ug akong nahunahunaan nga walay giandam nga leksiyon. Giablihan nako ang kabinet ug nakita ang usa ka basahon sa leksiyon ug gipili ang leksiyon bahin sa gugma sa Dios. Kini adunay litrato sa mga bata gikan sa tibuok kalibotan nga nagrepresentar sa gugma sa Dios alang sa tanan. Akong gipangutana ang gagmayng mga bata sa klase sa nursery kon sa unsang paagi ang gugma sa Dios makaabot sa tanan kanila. Usa sa mga madasigong batang lalaki nga ginganlan og Charlie mipataas sa iyang mga bukton ug misinggit, “Ang gugma sa Dios DAKO!” Tinuod kaayo, Charlie. Ang gugma sa Dios sa tinuod “dako.” Ang Iyang gugma “agakon [kita]” ug makanunayon alang sa matag usa sa Iyang mga anak. Walay bisan usa nga walay labot sa Iyang gugma. Sama sa gitudlo ni Apostol Pablo:

“Kay nakasiguro ako nga walay bisan unsa nga makapahimulag kanato gikan sa iyang gugma: bisan ang kamatayon o kinabuhi, o mga anghel, o ang mga langitnong pamunoan o mga gahom, o ang mga butang karon ug sa umaabot nga kapanahonan,

“Bisan ang kalibotan sa itaas o sa ilalom—wala gayoy bisan unsa sa mga binuhat nga makapahimulag kanato gikan sa gugma sa Dios nga naato pinaagi kang Kristo Jesus nga atong Ginoo.”

Ang dakong gugma sa Dios napakita pinaagi sa maluluy-ong gasa sa Iyang Anak, si Jesukristo. Ang atong mga pakigsaad nagkonekta kanato ngadto Kaniya ug sa Iyang Maulaong gahom. Tungod Kaniya, makahinulsol kita ug mag-usab. Tungod Kaniya, makadawat kita og kusog ug kapasidad lapas sa atong kaugalingon. Tungod Kaniya, makakaplag kita og balaanong kalinaw ug ang kasegurohan nga “ang tanan mahusto.”

Si Jesukristo miabot aron motabang sa pagpas-an sa atong mga palas-anon ug sa pagdala sa dili nato makaya ug wala magpasabot nga pas-anon nato nga kita lang. Tugoti kong mopakigbahin og personal nga ehemplo.

Sa milabayng pipila ka panahon, nakaplagan nako ang akong kaugalingon nga anaa sa lisod nga kahimtang nga mibati ko nga dili malinawon ug walay pulos. Ang sitwasyon misugod sa paghurot sa akong mga hunahuna ug mga kusog. Naghunahuna ko kon nganong nakapabalaka kaayo kini kanako. Naningkamot ko nga magmatinabangon, buotan, ug klarong makig-istorya, apan morag walay kausaban. Gibati nako nga walay paglambo ug desperado nga nagtinguha og kahupayan ug kalinaw.

Sa panahon sa akong kasamok, miluhod ko diha sa kilid sa akong higdaanan usa ka gabii ug misugod sa pag-ampo ngadto sa akong Amahan sa Langit. Dili na gayod nako makaya. Nakahilak ko og maayo ug miingon, “Dili na nako kini makaya, sobra na kaayo, kini Imoha na unta. Pwede bang kuhaon Nimo kini, palihog lang? Ako kining ihatag kanimo. Palihog, tabangi ko.” Nangayo ko og tabang pinaagi sa kaluoy sa Iyang Anak. Nahinumdoman nako kana nga higayon nga si Jesukristo nag-antos alang kanako ug mipas-an sa akong mga kasakit, ug nga pinaagi Kaniya, kini nga palas-anon mahimong mawala ra. Gibati nako ang kalit nga paglaom, sama sa kasinatian ni Alma ang batan-on, kinsa, nahinumdom sa gahom sa Pag-ula sa Manluluwas, miingon, “Samtang ang akong hunahuna nakatutok niini, nangamuyo ko sulod sa akong kasingkasing: O Jesus, ikaw nga Anak sa Dios, kaloy-i ako, kinsa ania sa apdo sa kapaitan.”

Pagkasunod adlaw, ang kalinaw misugod sa pagpuli sa kabug-at. Usa ka kalinaw nga sa tinud-anay lapas pa sa akong pagsabot. Usa ka kalinaw nga kini nga sitwasyon anaa sa mga kamot sa Amahan ug sa Anak ug dili na ako ang mopas-an niini. Samtang mipili ko nga isalig ang akong palas-anon ngadto Kanila, mibati ko sa Ilang gugma ug kahupayan ug nagiyahan sa pagkasayod kon unsaon sa pagkuha sa suporta nga akong gikinahanglan.

Usa ka dakong panglantaw ang misulod usab sa akong kasingkasing ug hunahuna sa mga adlaw ug mga semana nga misunod. Wala ko magdahom nga ang panglantaw nga mas duol kon giunsa pagtan-aw sa Dios mahimong usa ka gamhanang gasa sa pagbuntog sa mga pagsulay nga atong gisagobang. Nakatabang kini sa pagbutang niini nga sitwasyon ngadto sa saktong dapit niini. Nahimo kini sama sa gihulagway sa Ginoo “usa lamang ka gamay nga butang” ikompara sa “mas mahinungdanong mga butang.”

Ang lisod nga kahimtang wala mawala, apan wala kini makaapekto kanako sa samang paagi sa kaniadto, ug ang sitwasyon dili na kanunay mosantop sa akong hunahuna. Sa tinuod usa kadto ka milagro. Siya lamang ang makahimo nga ang ingon niini nga palas-anon nga makasamok sa kalag mahimong “gaan.”

Sa tunga-tunga sa pagdawat niini nga kahupayan, nabasa nako kini nga kasulatan gikan ni propeta Zenos, nga naghulagway sa akong kasinatian: “Ug ikaw nakadungog kanako tungod sa akong mga kasakit ug sa akong katim-os; ug kini tungod sa imong Anak nga ikaw ingon niini ka maluluy-on kanako, busa, mangamuyo ako kanimo sa tanan nakong mga kasakit, kay anaa diha kanimo ang akong kamaya; kay imong gilikay ang imong mga paghukom gikan kanako, tungod sa imong Anak.”

Mga sister, atong pilion nga motuo ni Jesukristo ug mangayo sa tabang nga atong gikinahanglan pinaagi sa gahom sa Iyang Pag-ula. Usahay makaplagan nato ang atong kaugalingon nga anaa sa “awtomatik” nga pagbati diin kasagaran motuo kita nga ang Dios motabang kanato, apan wala nato tuyoa nga mangayo Kaniya uban ang hugot nga pagtuo, mopili nga motuo nga Siya makahimo gayod ug motabang kanato. Sa akong hunahuna ang atong Amahan sa Langit naglaom nga ikaw ug ako mangayo sa tabang nga atong gikinahanglan uban ang sinseridad sa kasingkasing ug uban sa hugot nga pagtuo nga ang sakripisyo ni Jesukristo sa kaniadto ug sa karon alang gayod KANIMO. Ang Iyang Pag-ula, Iyang grabe nga kasakit, sa kaniadto ug sa karon alang gayod kanimo. Nahigugma Siya kaninyo ug nagtinguha sa pag-ayo ug pagpanalangin kaninyo uban ang tabang nga inyong gikinahanglan, karon ug hangtod sa kahangtoran. Ug Siya adunay gahom sa pagbuhat sa ingon samtang atong ipakita ang atong hugot nga pagtuo, magkinabuhi sumala sa atong mga pakigsaad, ug mopili nga motuo nganha Kaniya.

Si Presidente Dallin H. Oaks mitudlo: “Tungod sa Iyang maulaong kasinatian sa mortalidad, ang atong Manluluwas makahimo sa paghupay, pag-ayo, ug paglig-on sa tanang katawhan bisan asa, apan ako nagtuo nga Iya lamang kanang buhaton niadtong nagtinguha Kaniya ug nangayo sa Iyang panabang. … Mahimo kitang angayan nianang panalangin kon motuo kita Kaniya ug mag-ampo alang sa Iyang panabang.”

Wala gituyo nga kita moagi sa atong mga hagit ug mga kasakit nga kita ra. Gituyo nga kita adunay usa ka Manluluwas, Usa nga kansang balaanong gahom, gugma ug kahupayan personal. Nagtinguha Siya sa pagtagbaw ug paghupay sa masakiton nga kalag.

Madungog ba ninyo Siya nga nag-istorya nganha kaninyo sama sa pagpamulong Niya sa mga tawo ni Alma diha sa ilang mga kasakit?

“Ihangad ang inyong mga ulo ug pagmalaomon, kay ako nasayod sa pakigsaad nga inyong gihimo ngari kanako; ug ako makigsaad sa akong katawhan ug moluwas kanila gikan sa pagkaulipon.

“Ug pagaanon usab nako ang mga alantoson … sa inyong mga abaga, nga gani dili ninyo mabati ang kabug-aton niini diha sa inyong mga likod, gani samtang anaa kamo sa pagkaulipon; ug kini akong buhaton nga mobarog kamo ingon nga mga saksi alang kanako human niini, ug nga masayod kamo sa pagkatinuod nga ako, ang Ginoong Dios, moduaw sa akong mga katawhan panahon sa ilang mga kasakit.”

Ang ulohan sa painting nga akong gipakigbahin sa akong miaging mensahe sa Kinatibuk-ang Komperensiya mao ang “Ug Ako Nakaambit.” Naggikan kini sa kaugalingong mga pulong sa Manluluwas diha sa Doktrina ug mga Pakigsaad samtang gihulagway Niya ang Iyang paghingutas didto sa Getsemani:

“Kansang pag-antos mihimo sa akong kaugalingon, gani ang Dios, nga labing halangdon sa tanan, sa pagkurog tungod sa kasakit, ug sa pag-agas sa dugo sa matag lungag sa panit. …

“Bisan pa niana, himaya ngadto sa Amahan, ug ako nakaambit ug mihuman sa akong mga pagpangandam alang sa mga anak sa katawhan.”

Ang Manluluwas miambit aron kita makahinulsol ug mahugasan. Miambit Siya aron kita mapalig-on, matabangan, ug mamaayo. Miambit Siya aron sa paghaw-as sa atong mga palas-anon ug sa paghatag kanato og kalinaw. Miambit Siya aron kita makabalik ngadto sa presensya sa Amahan ug magpuyo uban niadtong atong gimahal hangtod sa kahangtoran. Miambit Siya tungod sa gugma alang kaninyo ug kanako.

Ang kahulogan niini nga painting nausab paglabay sa panahon tungod kay ako nausab. Napalawman ang akong relasyon ug pagsabot sa akong Manluluwas ug unsa ang Iyang nahimo para nako.

Ang paagi sa atong pagtan-aw Kaniya diha sa atong kinabuhi mausab samtang mopili kita sa pagtuo Kaniya, magkat-on mahitungod Kaniya, maghinulsol, ug tugotan nga ang kamatuoran sa Iyang Pag-ula makaabot sa tanang bahin sa atong kinabuhi.

Nasayod ko nga ang atong Amahan sa Langit ug ang Manluluwas nahigugma kaninyo. Nasayod ko nga si Jesukristo buhi; Siya ang Manunubos sa kalibotan. Ang Iyang Pag-ula alang gayod kaninyo. Hinaot nga kita mangayo uban ang hugot nga pagtuo sa unsay atong gikinahanglan ug dayon “pabilin sa inyong nahimutangan ug tan-awa ang buhaton sa Ginoo niining adlawa aron pagluwas kaninyo” mao ang akong pag-ampo. Sa ngalan ni Jesukristo, amen.