De macht is in hen

Wat een geweldige boodschap van broeder Webb. En het is een spannende tijd in het seminarie en instituut. We hebben het nieuwe leerplan levensvoorbereiding. We hebben het initiatief om het instituut te vernieuwen. Het aantal inschrijvingen voor het seminarie en het instituut neemt toe. En ik denk dat alles wat we doen tot betere en bijzondere lessen voor de cursisten leidt. Maar ik ben het eens met broeder Webb; onze verbonden maken ons sterker. En als jonge mensen, jongeren en jongvolwassenen, hun verbonden sluiten en hernieuwen, heeft onze inzet een sterker effect.

Ik wil het vandaag hebben over het verdiepen van het leerproces in onze klaslokalen. Als algemeen autoriteit ga ik regelmatig op een zogenaamde zendingsreis. Daarin beoordelen we de vooruitgang in een zendingsgebied, observeren we de zendingsleiders, en evalueren we de cultuur en geest onder de zendelingen.

Op zo’n bezoek had ik een aangrijpend moment tijdens een zendingsleidingsraad, waarin zendelingen met leidinggevende functies zitting hebben. Het waren allemaal trouwe jonge leiders, maar ze worstelden met een besluit om de minder ervaren zendelingen wel of niet te betrekken bij verantwoordelijkheden die de zendingspresident de hele zending had gegeven. Een van de zendelingen maakte zich zorgen dat ze de andere zendelingen eenvoudigweg niet konden vertrouwen met deze hoge verwachtingen. Hij wist niet of de anderen de taak konden uitvoeren en vond dat zij er geestelijk niet volwassen genoeg voor waren. Anderen vonden het te veel werk om de jonge zendelingen erbij te betrekken en vroegen zich af of het niet efficiënter was om de taak als leiders zelf uit te voeren.

Ik glimlachte toen ik naar deze jonge zendelingen keek die niet veel meer ervaring in de kerk hadden dan hun leeftijdgenoten om wie zij zich zoveel zorgen maakten. Ik vroeg de groep leiders toen na te denken over de kans die onze hemelse Vader al zijn kinderen geeft om te handelen, te groeien en verantwoordelijkheid in het evangelie te dragen. Ik snap dat er voor hen waarschijnlijk een belangrijk verschil bestond tussen hun ervaring en capaciteiten, en die van de andere zendelingen. Ik vroeg ze toen te bedenken hoe het er vanuit Gods perspectief zou uitzien als Hij op ons allemaal neerkijkt.

Het verschil tussen de zendingsleiding en de rest van de zendelingen is misschien verwaarloosbaar vanuit het hogere perspectief van God. En toch delegeert Hij voortdurend belangrijke verantwoordelijkheden en betrekt Hij velen van ons bij zijn werk als bisschop, ZHV-presidente, quorumpresident ouderlingen, en zelfs als zoneleider en zustertrainingsleidster.

In de Leer en Verbonden lezen we: ‘Voorwaar, Ik zeg: De mensen dienen gedreven voor een goede zaak werkzaam te zijn en vele dingen uit eigen vrije wil te doen en veel gerechtigheid tot stand te brengen; want de macht is in hen, waardoor zij naar eigen believen kunnen handelen. En voor zover de mensen goed doen, zullen zij hun beloning geenszins verliezen.’

Vandaag wil ik het hebben over het vertrouwen dat leerkrachten in hun cursisten moeten hebben om hun keuzevrijheid te gebruiken ter verdieping van hun leerproces en persoonlijke bekering. Mijn woorden zijn sterk gebaseerd op ‘Zet aan tot actieve studie’ in Onderwijzen naar het voorbeeld van de Heiland.

In hoofdstuk 3 van Ether smeekt de broer van Jared: ‘Daarom, o Heer, raak deze stenen met uw vinger aan en bereid ze, zodat ze in het duister zullen schijnen; en zij zullen voor ons schijnen in de vaartuigen die wij hebben bereid, zodat wij licht zullen hebben terwijl wij de zee oversteken.’ Ik heb dit verhaal en deze persoonlijke interactie lang gelezen vanuit het perspectief van de broer van Jared die initiatief nam en zijn keuzevrijheid gebruikte; en dat klopt. Maar tot kort geleden zag ik niet in welke rol de Heer speelde toen hij de broer van Jared überhaupt vroeg verantwoordelijkheid te nemen. Voordat deze profeet uit het Boek van Mormon de stenen aanwees om te verlichten, vroeg de Heer hem verantwoordelijkheid te nemen, niet alleen voor het bouwen van de boten, maar ook voor de potentiële oplossing voor verlichting in de boten.

Voordat de broer van Jared zijn oplossing voorstelde, vroeg de Heer hem: ‘Wat wilt u dat Ik voor u bereid, zodat u licht zult hebben wanneer u verzwolgen bent in de diepten van de zee?’ Daar stond het. Ik had het nooit eerder gezien. Voordat de broer van Jared deed wat wij zo bewonderen, werd hij gevraagd te handelen, om verantwoordelijkheid voor de oplossing te nemen. De broer van Jared nam zeker initiatief, maar de Meesterleraar gaf hem daartoe de kans door hem te laten nadenken, te handelen en een oplossing te vinden.

In Onderwijzen naar het voorbeeld van de Heiland staat: ‘Het was vast en zeker ontzagwekkend om de Heiland over het water te zien lopen. Maar dat was niet genoeg voor Petrus. Hij wilde doen wat de Heiland deed, zijn waar Hij was en dezelfde ervaring hebben.’ Met andere woorden, de Heiland vroeg zijn discipelen actief te leren. Hij vraagt ons hetzelfde te doen.

Vandaag bespreek ik drie manieren waarop wij anderen tot actieve studie kunnen aanzetten, die beschreven worden in Onderwijzen naar het voorbeeld van de Heiland. Ten eerste, nodig de cursisten uit om zich op leren voor te bereiden. Ten tweede, moedig de cursisten aan om te vertellen welke waarheden ze leren. En ten derde, nodig de leerlingen uit om na te leven wat ze leren.

Bij mijn bespreking van al deze manieren om tot actieve studie aan te zetten, hoop ik op twee dingen. Ten eerste dat we onze cursisten kunnen zien zoals God ze ziet, hun kracht kunnen herkennen, en dat we inzien dat we in de ogen van God allemaal kunnen leren als we gelijke kansen krijgen om te handelen en onze keuzevrijheid te gebruiken. Ten tweede hoop ik dat u zult bedenken hoe u ze tot actieve studie kunt aanzetten, en wat u nog kunt verbeteren. En ik bid dat de Geest u die kansen in uw eigen onderwijs toont.

In Predik mijn evangelie staat: ‘Hoewel een goede leerkracht belangrijk is, is het belangrijker dat je zinvolle leerervaringen hebt door je eigen Schriftstudie.’ We kunnen onze cursisten onder meer op het leren voorbereiden door ze de Schriften te laten bestuderen. We moeten onze cursisten helpen minder afhankelijk van het klaslokaal te zijn om persoonlijk opgebouwd te worden zodat ze door de Schriften een directe en persoonlijke relatie met de Heer kunnen opbouwen. Naast onze algemene uitnodiging om het seminarie of instituut bij te wonen, nodigen we al onze cursisten uit om de Schriften en andere profetische boodschappen te lezen. Dit is het doeltreffendst als ze dat vóór de les doen, omdat hun voorbereiding hun leerproces verdiept en de fysieke of online bespreking ten goede komt.

We kunnen cursisten op veel manieren op het leren voorbereiden. Een van die manieren is elke les afsluiten met een herinnering aan de leesopdracht voor de volgende les. Als ik lesgeef, schrijf ik de leesopdracht vaak rechtsboven op het bord en verwijs ik er aan het eind van de les naar. Online kan dit natuurlijk worden gedaan met behulp van het programma waarmee de cursus wordt gegeven. U kunt de cursisten ook vragen vóór de les de Schriften te bestuderen door ze per e-mail of tekstbericht een herinnering te sturen. U kunt ze ook aanmoedigen hun Schriften in de toekomst te bestuderen door hun voorbereiding te erkennen, door iemand te laten vertellen wat ze tijdens hun Schriftstudie hebben geleerd of op welke vraag ze tijdens de les antwoord hopen te ontvangen.

Naast Schriftstudie zijn er nog andere manieren om cursisten op het leren voor te bereiden. Ik heb gezien dat het doeltreffend kan zijn als leerkrachten vóór de les denkvragen aan de cursisten sturen. Het kan ook doeltreffend zijn om enkele cursisten te vragen zich voor te bereiden om een van de beginselen in de les te onderwijzen of een ervaring te delen die het leerproces van anderen kan verdiepen. Dit vergt meer inspanning van de betreffende cursist, en vaak moet u meer weten over de behoeften en ervaringen van uw cursisten, maar ze kunnen grote invloed hebben op het leerproces van de hele klas.

Ik merk het altijd als leerkrachten cursisten van tevoren hebben gevraagd zich voor te bereiden, omdat de cursisten zich dan meer inspannen; de bespreking is diepzinniger, zinvoller, en de Geest is veel sterker aanwezig. Vraag u af hoe u de cursisten kunt vragen zich op de bespreking of lesactiviteit voor te bereiden.

Diepgaand leren vergt meer dan passief luisteren. Onze cursisten moeten op het puntje van hun stoel zitten en ijverige leerlingen zijn. Dat kan gebeuren als cursisten anderen kunnen vertellen wat ze leren. Als je weet dat je moet vertellen wat je leert, bereid je je anders voor. Als je dat verwacht, luister je ook anders en actiever. Natuurlijk verdiepen we onze inzichten en worden ze duidelijker als we onder woorden brengen wat we leren en meemaken.

In de Leer en Verbonden staat: ‘Wijs onder u een leraar aan, en laten niet allen tegelijkertijd spreken; maar laat één tegelijk spreken en laten allen luisteren naar wat hij zegt, [en] wanneer allen gesproken hebben, [zullen] allen door allen opgebouwd zijn, en eenieder [zal] een gelijke gelegenheid hebben.’

De aangewezen leerkracht heeft natuurlijk doorgaans meer ervaring en heeft het lesmateriaal waarschijnlijk diepgaander bestudeerd dan de meeste cursisten. Maar denk aan mijn ervaring aan het begin van mijn boodschap met de zendelingen die anderen de verantwoordelijkheid voor hun eigen ontwikkeling niet toevertrouwden. Als een leerkracht het leerproces domineert, denkt hij of zij misschien dat hij of zij doeltreffend lesgeeft omdat zijn of haar les overtuigend lijkt en overeenkomt met de eigen gevoelens. Maar door de cursisten er niet bij te betrekken, weet hij of zij waarschijnlijk niet welke invloed de les echt op hun leerproces heeft. Bovendien missen andere cursisten vaak dezelfde diepgaande kansen om te vertellen wat ze leren als ze maar van één bron leren.

U kunt de cursisten op veel manieren laten vertellen wat ze leren. Een van de eenvoudigste manieren is ze de tijd geven om na te denken. Ze kunnen dat doen met een studiedagboek of zelfs een denkvraagactiviteit tijdens de bespreking. U kunt ook een gelijkenis, praktijksituatie of persoonlijke toepassing geven en de cursisten eerst laten nadenken en hun gedachten opschrijven, voordat ze die met anderen delen.

U kunt iedereen ook gelijke kansen in het leerproces geven door tijdens de bespreking vragen te stellen die de cursisten laten nadenken en hun inzichten delen. Ik zei vroeger altijd dat ik met slechts drie boeiende vragen een uur les kon geven. In mijn lesvoorbereiding bedenk ik eerst vragen over het onderwerp en de lesdoelen. Ik bepaal welke Schriftteksten, profetische uitspraken of persoonlijke ervaringen het best bij die leerdoelen passen. Daarna schrijf en herschrijf ik tientallen verschillende vragen waarmee de cursisten naar mijn mening waarheden over die leerdoelen kunnen ontdekken. Sommige vragen zijn boeiender dan andere, maar andere zijn doeltreffender voor het onderwerp waarop ik mij richt.

U kunt uw vragen en bespreking altijd doeltreffender maken. Als een of twee cursisten de bespreking domineren is dat niet anders dan wanneer de leerkracht de bespreking domineert. Als ik aan een groep vragen stel, geef ik ze vaak even tijd voordat ik de cursisten om antwoord vraag. Dit kan ongemakkelijk voor de leerkracht zijn die vaak onmiddellijk antwoord verwacht, maar een stiltemoment heeft ten minste twee voordelen. Ten eerste krijgen de cursisten de tijd om na te denken. Ten tweede krijgt de leerkracht meer tijd om een grotere groep de vraag te laten beantwoorden. Vergeet niet dat u niet de eerste cursist die zijn hand opsteekt de beurt hoeft te geven. Ik heb ook ontdekt dat cursisten zich beter kunnen voorbereiden als u ze van tevoren vertelt welke vragen u eventueel in de klas gaat stellen. Dit kan vooral doeltreffend zijn voor cursisten die verlegen zijn of denken dat hun opmerkingen niet gewaardeerd worden. Vergeet ook niet dat de leeromgeving in ieder opzicht veilig moet aanvoelen om de cursisten te kunnen vragen actief deel te nemen. U kunt de deelname van cursisten vergroten en de cursisten laten voelen dat hun deelname wordt gewaard door voort te bouwen op hun opmerkingen of zelfs na afloop een berichtje te sturen.

Ten slotte komen zelfs in de beste groepsbesprekingen niet alle of zelfs de meeste cursisten aan het woord, omdat de tijd beperkt is. Ik laat mijn cursisten vaak in tweetallen of groepjes een van mijn centrale vragen bespreken, zodat de hele klas ten minste één kans heeft gehad om anderen te vertellen wat ze leren. Als we de cursisten aanmoedigen te vertellen wat ze leren, kunnen ze hun leerproces in eigen hand nemen.

Volgens Nephi is de kracht van keuzevrijheid dat we zelfstandig kunnen handelen en niet met ons hoeven laten handelen. Bieden onze klaslokalen de cursisten een omgeving om te handelen en hun leerproces in eigen hand te nemen, of zijn het passieve omgevingen waarin de cursisten met zich laten handelen, stil zijn en luisteren? Als iemand deze week naar uw les zou komen, ziet diegene dan dat de cursisten de kans krijgen om actief aan het leerproces deel te nemen? Het is moeilijk om ze tot actieve studie aan te zetten als we de cursisten de kans niet geven om hun eigen inzichten en inspiratie te delen en waarheid te herkennen. Moedig de cursisten aan om in de les te vertellen over de waarheden die ze leren.

Ouderling David A. Bednar heeft gezegd: ‘De uitnodiging om te handelen is van belang omdat geloof in de Heiland een beginsel van actie en van macht is. Als dienstknecht van de Heer is mijn rol niet enkel informatie verspreiden. Als mensen hun geloof in Jezus Christus willen versterken, moeten ze in overeenstemming met de leringen van de Heiland handelen.’

Het doel van godsdienstonderwijs in de kerkelijke onderwijsinstellingen is: ‘Het herstelde evangelie van Jezus Christus onderwijzen zodat elke cursist een levenslange discipel van Jezus Christus wordt en verbonden sluit en nakomt, God en anderen liefheeft, en voorbereid, gewillig en vastberaden is om Israël aan beide kanten van de sluier te vergaderen.’ Dat discipelschap kunnen zij alleen ontwikkelen als wij ze uitnodigen om beter te worden en na te leven wat we leren.

De volgende passage komt rechtstreeks uit Onderwijzen naar het voorbeeld van de Heiland: ‘“Laat uw licht zo schijnen voor de mensen.” “Heb uw vijanden lief.” “Bid, en u zal gegeven worden.” “Ga binnen door de nauwe poort.” (Mattheüs 5:16, 44; 7:7, 13) Enkele van de meest levendige, gedenkwaardige uitnodigingen in de hele aardse bediening van de Heiland werden uitgesproken toen Hij zijn discipelen onderwees op een bergtop met uitzicht op het Meer van Galilea. Het doel van de Heiland was levens te veranderen, zoals uit zijn slotuitnodiging blijkt: ‘Ieder die deze woorden van Mij hoort en ze doet, die zal Ik vergelijken met een verstandig man, die zijn huis op een rots gebouwd heeft’ (Mattheüs 7:24; cursivering toegevoegd). Nodig uw cursisten alstublieft uit om na te leven wat ze leren.

Ik heb u gevraagd ter voorbereiding op mijn boodschap ‘Zet aan tot actieve studie’ in Onderwijzen naar het voorbeeld van de Heer te bestuderen. Omdat we niet fysiek bij elkaar zijn en sommigen van u deze uitzending zelfstandig bekijken, moedig ik u aan de volgende vragen fysiek of online met medeleerkrachten te bespreken. Uw leiders zullen dit organiseren. De vragen zijn:

• Waarom is evangelieonderwijs doeltreffender als de cursisten zelf handelen, zich voorbereiden, vertellen wat ze leren en op persoonlijke uitnodigen reageren?

• Welke uitspraken in de Schriften of van profeten bevestigen uw antwoord op de vorige vraag?

• En wat spreekt u persoonlijk aan in deze uitspraken?

Sta tot slot stil bij elk van de volgende behandelde beginselen en hoe die uw cursisten kunnen aanzetten tot actieve studie: ten eerste, nodig de cursisten uit om zich op leren voor te bereiden; ten tweede, moedig de cursisten aan om te vertellen over de waarheden die ze leren; en ten derde, nodig de cursisten uit om na te leven wat ze leren.

Ik nodig u ten slotte uit om u af te vragen hoe u uw onderwijs op elk van deze drie vlakken kunt verbeteren.

• Hoe kan ik mijn cursisten consequenter en doeltreffender voorbereiden op een leerervaring?

• Hoe kan ik mijn cursisten aanmoedigen om te vertellen wat ze leren en actief deel te nemen aan mijn les?

• Ten slotte, welke uitnodigingen zijn opbouwend voor mijn cursisten en helpen ze na te leven wat ze leren?

Broeders en zusters, wij houden heel veel van u. We hebben de kans om het patroon van de Heiland te volgen en tot actieve studie aan te zetten. Heb vertrouwen in uw cursisten. Alleen dan kunnen ze worden wie de Heer verwacht dat ze worden. We verspreiden geen informatie en we inspireren onze cursisten ook niet enkel met onze energieke persoonlijkheid en boeiende lessen. We bereiden cursisten voor om geestelijk te overleven in een steeds moeilijkere tijd. Geestelijk overleven hangt af van hun vermogen om de leiding van de Heilige Geest te herkennen.

President Russell M. Nelson heeft gezegd: ‘In de komende tijd kunnen wij geestelijk niet overleven zonder de leidende, troostende en voortdurende invloed van de Heilige Geest.’

Als we onze cursisten leren actief te studeren en deel te nemen, leren we ze ook hoe ze leiding van de Heilige Geest kunnen zoeken en ontvangen. Deze vaardigheden zullen hen nog lang na onze lessen tot zegen zijn. Als u ernaar streeft hen tot actieve studie aan te zetten, beloof ik u dat u wonderen in het leven van uw cursisten zult zien. De macht is in hen. Daarvan getuig ik in de naam van Jezus Christus. Amen.