Kahayag diha sa Kangitngit, Bilanggoan sa Liberty

Niadtong Disyembre 1, 1838, ang mga namuyo sa Liberty, Missouri, nagpundok duol sa sentro sa lungsod. Ilang gitan-aw ang unom ka lalaki nga nanaog gikan sa karomata ug hinay nga milakaw padulong sa bilanggoan sa lalawigan.

Kadtong unom ka lalaki mga lider sa Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw: Joseph Smith Jr., Hyrum Smith, Sidney Rigdon, Lyman Wight, Caleb Baldwin, ug Alexander McRae. Ang militia sa estado midakop ug bakak nga giakusahan kining mga tawhana sa pagbudhi usa ka bulan ang milabay. Karon ang mga lider naghulat sa bilanggoan sa Liberty nga hangtod sila paatubangon og usa ka huwes. Samtang sila naghulat ug moapelar sa ilang kaso, usa ka huwes ang mipagawas ni Sidney Rigdon niadtong Pebrero alang sa medikal nga hinungdan, apan ang uban nagpabilin nga gipriso hangtod sa sayong bahin sa Abril.

Ang mga bulan sa prisohan masulub-on. Ang prisohan ngitngit, tugnaw, ug gibuot. Baga nga bongbong nga adunay duha ka lawak, ang usa gipatong sa lain, nga adunay gamay lamang, mga rehas nga bintana aron makasulod ang gamayng hayag ug hangin. Ang pagkaon sagapsap ug kontamido. Ang mga guwardiya mitugot nga makalakaw-lakaw og kadiyot sa gawas ug pagbisita sa pipila ka higala, apan kini nga panagsa nga mga buhat sa pagkamabination nakapakalma og gamay sa mga kabalaka sa mga piniriso sa ilang pamilya ug mga higala sa gawas sa prisohan.

Niadtong Oktubre 27, 1838, lima ka semana sa wala pa misulod sa prisohan kini nga mga lalaki, ang gobernador sa Missouri mimando sa militia sa estado nga “puohon” ang mga Santos sa Ulahing mga Adlaw o palayason sila gikan sa estado. Mga adlaw human ang mando gipagawas sa opisina sa gobernador, ang mga militar midakop ni Joseph Smith ug sa ubang mga lider sa Simbahan ug misulong sa ilang siyudad sa Far West. Pagka Disyembre, ang mga pamilya sa mga lider sa Simbahan miapil sa liboan sa ubang mga Santos sa Ulahing mga Adlaw nga mga bakwit kinsa mipadulong sa sidlakan tabok sa Missouri ngadto sa Iowa ug Illinois.

Si Joseph Smith ug ang uban sa bilanggoan nakadawat og balita sa ilang pag-uswag sa ngadto-ngadto pinaagi sa mga pagbisita ug mga sulat. Naobserbaran ni Joseph nga ang mga sulat “tanan nagpahayag og mabination ug mahupayong espiritu.” ug “usa ka makahupay nga hangin nga mipahayahay sa among kalag.” Apan sila usab ang mga pahinumdom sa lisod nga mga panahon gawas sa mga bungbong sa ilang prisohan. “Ang among kalipay nagsagol sa kaguol,” miingon si Joseph, “tungod sa pag-antos sa mga kabos ug sa grabeng nangaangol nga mga Santos” (Joseph Smith Papers).

Hunahunaa ang kasagmuyo, kabalaka, kaguol, ug kawalay kasiguroan nga ilang gibati kay gamay ra ang ilang mahimo sa pagtabang sa ilang mga minahal. Ang pipila sa ilang kaugalingong mga tawo nagluib kanila sa kaniadto. Ang uban motalikod ba usab? Sa unsang paagi nga ang mga Santos sa Ulahing mga Adlaw—kadtong anaa sa bilanggoan ug kadtong nagtago-tago—makaangkon sa kalinaw ug kalig-on nga ilang gikinahanglan? Unsaon kaha nila pagtukod ang Zion?

Human sa duha ka semana sa bilanggoan, si Joseph malaomon nga misulat “ang Zion mabuhi pa bisan kon patay na siya” (Joseph Smith Papers). Apan sa paglabay sa panahon, ug gibati sa Propeta ang kabug-at sa pag-antos sa iyang katawhan pinaagi sa taas nga mga bulan sa tingtugnaw, iyang gipahayag ang iyang kaguol diha sa pag-ampo.

“O Dios, hain ka ba?” ang Propeta nangaliyupo. “Ug hain ang imong tolda nga nagsalipod sa imong tagoanan?” (Doktrina ug mga Pakigsaad 121:1).

“Hangtod kanus-a nimo gamiton ang imong kamot, ug ang imong mata, oo ang imong matin-aw nga mata, tan-awa gikan sa mahangtorong kalangitan ang mga kawalay kaangayan nga gihimo ngadto sa imong katawhan ug sa imong mga sulugoon, ug ang imong dunggan makadungog sa ilang mga pagtuaw?” (Doktrina ug mga Pakigsaad 121:2).

Ang Ginoo mitubag,

“Akong anak, kalinaw nganha sa imong kalag; ang imong kalisdanan ug ang imong mga kasakitan sulod lamang sa mubo nga higayon; ug dayon, kon ikaw molahutay pag-ayo, ang Dios mobayaw kanimo sa kahitas-an;” (Doktrina ug mga Pakigsaad 121:7).

Ang tambag sa Ginoo nakatandog ni Joseph ug sa ubang mga piniriso. Sa panahon sa dakong panginahanglan, ang Ginoo mihatag og direksiyon ug paglaom sa Iyang propeta ug sa Iyang katawhan. Ang kahayag sa Langit milukop sa kangitngit niana nga bilanggoan. Pinaagi niini nga pagpadayag, ang Dios mipanalangin ni Joseph Smith uban ang kaisog sa paglahutay. Siya namahayag sa Iyang matinud-anong mga anak nga Siya dili gayod makalimot kanila, Siya kanunay nga anaa kanila sa ilang mga pagsulay, ug nga Siya mohimaya sa tanan niadtong kinsa mohimo ug motuman sa mga pakigsaad.

Bisan ang Propeta anaa gihapon sa bilanggoan, ang Dios mipadayag og pulong nga milapos niadtong mga bongbong sa bilanggoan. Si Joseph Smith ug ang iyang kaubang mga piniriso nag-andam og duha ka sulat nga gitumong sa tibuok Simbahan. Ang Doktrina ug mga Pakigsaad 121 ug 122 naglangkob nini nga mga pulong. Gilakip sa ikaduhang sulat mao ang mensahe gikan sa propeta nga naggiya sa mga Santos sa ilang nagpadayon nga mga paningkamot sa pagtukod sa Zion:

Kinse ka tawo ang mibalhin ni Joseph Smith ug sa iyang mga kauban ngadto sa Lalawigan sa Daviess niadtong Abril 6, 1839. Didto, si Sheriff Morgan nadestino aron dad-on sila sa husay. Uban sa tabang sa ilang mga guwardiya, ang lima ka piniriso nakaeskapo niadtong Abril 16. Mibiyahe sila ngadto sa Quincy, Illinois, diin nahiusa uban sa ilang mga pamilya ug kaubang mga Santos. Nianang sama nga tuig, ang mga Santos nagsugod sa pag-establisar sa siyudad sa Nauvoo, usa ka bato nga pamag-ang sa Zion.