សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

មេរៀនទី ១៥០៖ អេម៉ុស ៨—ការយកឈ្នះលើភាពស្រេកឃ្លានខាងវិញ្ញាណ

អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស ៖ មេរៀនទី ១៥០

អេម៉ុស ៨

ការយកឈ្នះលើភាពស្រេកឃ្លានខាងវិញ្ញាណ

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

យើងទាំងអស់គ្នាបានទទួលអារម្មណ៍ស្រេកឃ្លាននោះ ។ សូមស្រមៃថា តើការរងទុក្ខនូវការស្រេកឃ្លានខាងវិញ្ញាណអាចមានសភាពបែបណ ? ព្រះអម្ចាស់បានបង្រៀនពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលតាមរយៈអេម៉ុស ដោយប្រើរូបភាពនេះ ។ អេម៉ុសបានព្យាករថា ប្រជាជនរបស់លោកនឹងលែងទទួលបានព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ទៀតហើយ ដោយសារពួកគេបានបដិសេធព្រះបន្ទូលនោះ ។ ការបាត់បង់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងនាំទៅរកសេចក្តីអំណត់ ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យបង្កើនទំនុកចិត្តរបស់អ្នកថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទអាចបំពេញភាពស្រេកឃ្លានខាងវិញ្ញាណរបស់អ្នកបាន តាមរយៈការស្តារដំណឹងល្អឡើងវិញ ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

នៅពេលកូនចៅអ៊ីស្រាអែលស្ថិតនៅទីរហោស្ថាន ពួកគេមានអាហារតិចតួចខ្លាំងណាស់ ។ នៅគ្រាមួយ ពួកគេបាននិយាយថា ពួកគេសុខចិត្តស្លាប់នៅក្នុងប្រទេសអេស៊ីព្ទ ជាកន្លែងដែលពួកគេជាទាសករគេ ជាជាងស្រេកឃ្លានបែបនេះ ( សូមមើល និក្ខមនំ ១៦:១–៣ ) ។

តើអ្នកអាចគិតពីគ្រាមួយ ដែលអ្នកឃ្លានខ្លាំងដែរឬទេ ? តើវាមានសភាពដូចម្ដេច ? តើអ្នកមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា នៅពេលអ្នកអាចញ៉ាំបាននៅទីបញ្ចប់ ?

នៅជំនាន់របស់ព្យាការីអេម៉ុស លោកបានព្យាករពីការស្រេកឃ្លានខាងវិញ្ញាណ ។ តើមនុស្សអាចស្រេកឃ្លានខាងវិញ្ញាណ ហើយពុះពារស្វែងរកអ្វីខ្លះ ? អេម៉ុសបានបើកសម្ដែងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ដល់ប្រជាជន ។ ជាអកុសល ពួកគេមិនចង់ស្ដាប់នោះទេ ( សូមមើល អេម៉ុស ៧:១១–១៦ ) ។

សូមអាន អេម៉ុស ៨:១១–១២ ។ សូមគូសសម្គាល់ផលវិបាកនៃការបដិសេធព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។

ការយល់ពីការក្បត់សាសនា ។ ខគម្ពីរទាំងនេះសំដៅទៅលើរយៈពេលមួយ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាការក្បត់សាសនា ។ ការក្បត់សាសនា គឺនៅពេលដែលបុគ្គល ឬក្រុមមនុស្សបដិសេធគោលការណ៍នៃដំណឹងល្អ ហើយព្រះអម្ចាស់លែងបញ្ជូនពួកព្យាការីទៅកាន់ពួកគេ ។ ការសម្រេចមួយនៃការព្យាកររបស់អេម៉ុសបានកើតឡើងបន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់ពួកសាវករបស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយត្រូវបានស្គាល់ថាជាការក្បត់សាសនាដ៏ធំ ។ ការក្បត់សាសនាដ៏ធំមានរយៈពេលរហូតដល់ព្រះអម្ចាស់បានស្ដារឡើងវិញនូវដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ តាមរយៈព្យាការី យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ។

ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យគិតពីអ្វីដែលអ្នកបានអាន សូមឆ្លើយសំណួរខាងក្រោមនេះនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ។ តើអ្នកគិតថា ហេតុអ្វីបានជាអំណត់គឺជាការប្រៀបធៀបដ៏ល្អសម្រាប់ការរស់នៅដោយគ្មានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ ? តើការព្យាកររបស់អេម៉ុសបានសម្រេចតាមរបៀបណាខ្លះ ?

សូមមើលរូបភាពខាងក្រោម ហើយអានបទគម្ពីរខាងក្រោមនេះ ។ កាលអ្នកធ្វើដូច្នេះ សូមគិតពីរបៀបដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺដូចជានិមិត្តរូបទាំងនេះ ។

យ៉ូហាន ៦:៣៣–៣៥
យ៉ូហាន ៧:៣៧–៣៨

ដោយសារសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ទាំងទ្វេ នោះព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានស្ដារសាសនាចក្រនេះឡើងវិញនៅជំនាន់របស់យើង ។ សូមអានវគ្គបទគម្ពីរបី ឬច្រើន នៅខាងក្រោមនេះ ។ សូមរកមើលអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់បានបើកសម្ដែងថា ទ្រង់នឹងធ្វើនៅអំឡុងការស្តារសាសនាចក្ររបស់ទ្រង់ឡើងវិញ ។ សូមដាក់ស្លាកវគ្គបទគម្ពីរទាំងនេះថា « ការស្តារឡើងវិញ » ។

សេចក្ដីពិតដែលត្រូវបាននាំមកវិញតាមរយៈការស្ដារឡើងវិញ អាចជួយយើងឲ្យបានឆ្អែតខាងវិញ្ញាណ ។ នៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក សូមសរសេរសេចក្ដីពិតនានាដែលអ្នកបានរៀនអំពីព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលបានជួយអ្នកឲ្យបានឆ្អែតខាងវិញ្ញាណ ។

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យបង្កើនទំនុកចិត្តរបស់អ្នកថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទអាចបំពេញភាពស្រេកឃ្លានខាងវិញ្ញាណរបស់អ្នកបាន តាមរយៈការស្តារដំណឹងល្អឡើងវិញ ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

គម្រោងមេរៀនរបស់អ្នកអំពីការក្បត់សាសនា និងការស្តារឡើងវិញ ។
ការឆ្លើយតបដែលលើកទឹកចិត្តរបស់អ្នកទៅកាន់ ម៉ាថា ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?