ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០ ៖ មេរៀនទី ១០៧
ទំនុកដំកើង ១១៩
« ទូលបង្គំស្រឡាញ់ដល់សេចក្តីបង្គាប់របស់ទ្រង់ច្រើនជាងមាស »
សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។
តើអ្នកមានអារម្មណ៍ថា ការសិក្សាព្រះគម្ពីររបស់អ្នកនាំទៅរកការដឹកនាំពីព្រះអម្ចាស់ដែរឬទេ ? ទំនុកដំកើង ១១៩ បង្ហាញពីការដឹងគុណចំពោះព្រះបន្ទូលនៃព្រះ ហើយថ្លែងទីបន្ទាល់អំពីអំណាចនៃព្រះបន្ទូលព្រះ ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យដាក់ផែនការដើម្បីសិក្សាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ។
សិក្សាព្រះគម្ពីរ
នៅឆ្នាំ២០១០ មហាសេដ្ឋីឈ្មោះ ហ្វ័ររ៉េស ហ្វេន បានប្រកាសថា គាត់បានលាក់ប្រអប់កំណប់មួយពេញដោយកាក់មាសនៅឯភ្នំ រ៉កឃី ។ គាត់បានតែងកំណាព្យមួយ ដែលពេញទៅដោយតម្រុយអំពីកន្លែងដែលលាក់កំណប់នោះ ហើយបានប្រកាសថា អ្នកដែលរកឃើញកំណប់នោះអាចរក្សាកំណប់ទ្រព្យនោះបាន ។ មនុស្សជាង២៥០,០០០នាក់ បានទទួលយកការប្រកួតប្រជែងនេះ ។ អ្នកខ្លះបានស្វែងរករយៈពេលពីរបីម៉ោង ។ អ្នកផ្សេងទៀតបានស្វែងរកអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ។ យ៉ាងហោចណាស់ មនុស្សប្រាំនាក់បានស្លាប់ ខណៈកំពុងស្វែងរកមាសនោះនៅក្នុងភូមិសាស្ដ្រដ៏ពិបាកខ្លាំង ។ អស់រយៈពេល១០ឆ្នាំ ទម្រាំមានមនុស្សរកឃើញទីតាំងកំណប់នោះ ហើយទទួលបានរង្វាន់នោះ ។
សូមអាន ទំនុកដំកើង ១១៩:៧២, ១២៧ ។ តើអ្នកនិពន្ធនិយាយអ្វីខ្លះអំពីមាស និងប្រាក់ ?
សូមសរសេរកំណត់ចំណាំមួយនៅក្បែរខគម្ពីរមួយដែលអ្នកបានអាន ហើយឆ្លើយនឹងសំណួរមួយ ឬច្រើន នៅខាងក្រោមនេះ ៖
-
ហេតុអ្វីបានជាអ្នកនិពន្ធគម្ពីរទំនុកដំកើងមានអារម្មណ៍ថា ព្រះបញ្ញត្តិមានតម្លៃខ្លាំងជាងកាក់មាសរាប់ពាន់ទៅទៀត ?
-
តើការដឹងពីតម្លៃនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ អាចជំរុញអ្នកឲ្យសិក្សាស្រាវជ្រាវបទគម្ពីរយ៉ាងដូចម្តេច ?
កំណាព្យតាមតួអក្សរដំបូង ។ ទំនុកដំកើង ១១៩ គឺបានបំបែកទៅជាវគ្គដែលមានប្រាំបីខ ។ ទំនុកដំកើងនេះគឺជា « កំណាព្យតាមតួអក្សរដំបូងមួយដែលមានប្រាំបីខ សម្រាប់តួអក្សរម្ភៃពីរនៃអក្ខរក្រមហេព្រើរនីមួយៗ ។ … តួអក្សររបស់ហេព្រើរមួយ និងឈ្មោះរបស់វាបង្ហាញនៅលើនៃវគ្គដែលមានប្រាំបីខនីមួយៗ » ( អ៊ីលីស ធី រ៉ាម៉ូសិន A Latter-day Saint Commentary on the Old Testament [ ឆ្នាំ១៩៩៣ ] ទំព័រ ៤៥៥ ) ។ វគ្គដែលមានប្រាំបីខនៃទំនុកដំកើងនីមួយៗចាប់ផ្តើមដោយតួអក្សរដែលត្រូវគ្នានៃអក្ខរក្រមរបស់ហេព្រើរ ។
ប្រធានបទសំខាន់មួយនៃ ទំនុកដំកើង ១១៩ គឺសេចក្តីស្រឡាញ់របស់អ្នកនិពន្ធគម្ពីរទំនុកដំកើងចំពោះព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ។ របៀបមួយដែលសេចក្តីស្រឡាញ់នេះត្រូវបានបង្ហាញ គឺតាមរយៈការប្រៀបធៀប និងមេតាផ័រ ។ សូមអានខគម្ពីរខាងក្រោមនេះ ហើយគូសសម្គាល់ឃ្លាដែលបង្ហាញពីអ្វីដែលអ្នកនិពន្ធគម្ពីរទំនុកដំកើងបានប្រៀបធៀបទៅនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ។ បន្ទាប់មក សូមជញ្ជឹងគិតពីសំណួរនៅជាប់នឹងខគម្ពីរនីមួយៗ ដើម្បីធ្វើឲ្យការយល់ដឹងរបស់អ្នកអំពីអ្វីដែលបានបង្ហាញនេះបានកាន់តែស៊ីជម្រៅ ។ ( ចំណាំ ៖ អ្នកនិពន្ធគម្ពីរទំនុកដំកើងបានហៅព្រះបន្ទូលនៃព្រះតាមពាក្យផ្សេងៗ ដូចជាសេចក្ដីបន្ទាល់ ច្បាប់ ក្រឹត្យវិន័យ សេចក្ដីបញ្ញត្តិ សេចក្តីបង្គាប់ និងផ្លូវ ) ។
-
ទំនុកដំកើង ១១៩:២៤ ៖ តើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអាចដូចជាអ្នកប្រឹក្សាដោយរបៀបណា នៅពេលអ្នកប្រឈមមុខនឹងបញ្ហា ?
-
ទំនុកដំកើង ១១៩:៣៥ ៖ សូមស្រមៃពីការរុករកផ្លូវឆ្លងកាត់ព្រៃដ៏ក្រាស់មួយ ។ តើផ្លូវមានគុណតម្លៃយ៉ាងដូចម្ដេច ?
-
ទំនុកដំកើង ១១៩:៥៤ ៖ តើការស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអាចដូចជាការស្តាប់បទចម្រៀងដែលយើងចូលចិត្តយ៉ាងដូចម្តេច ?
-
ទំនុកដំកើង ១១៩:១០៣ ៖ តើអ្នកចូលចិត្តបង្អែមអ្វីជាងគេ ? ហេតុអ្វីវាអាចជាការប្រៀបធៀបដ៏ល្អសម្រាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ?
-
ទំនុកដំកើង ១១៩:១០៥ ៖ តើការមានចង្កៀងមានប្រយោជន៍ខ្លាំងបំផុតនៅពេលណា ?
តើអ្នកនឹងពិពណ៌នាអំពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយ៉ាងដូចម្ដេច ? សូមបន្ថែមការប្រៀបធៀបរបស់អ្នកទៅនឹងគម្ពីរទំនុកដំកើង ដោយការបំពេញកំណត់ចំណាំខាងក្រោមនេះ ដែលនៅជាប់នឹងក្បាលជំពូកសម្រាប់ ទំនុកដំកើង ១១៩ ៖
-
សម្រាប់ខ្ញុំ បទគម្ពីរគឺដូចជា ដោយសារ ។
សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។ បន្ទាប់មក សូមបញ្ចប់ផ្នែក « ឥឡូវត្រូវធ្វើដូចម្តេចទៀត ? » នៅចុងបញ្ចប់នៃមេរៀននេះ ។
ជម្រើស ក
ចុះបើខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថារវល់ខ្លាំង រហូតដល់គ្មានពេលសិក្សាព្រះគម្ពីរវិញនោះ ?
អែលឌើរ រីឆាដ ជី ស្កត ( ឆ្នាំ១៩២៨–២០១៥ ) ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានបង្រៀន ៖
សូមកុំជឿពាក្យកុហករបស់សាតាំងថា បងប្អូនគ្មានពេលសិក្សាព្រះគម្ពីរឲ្យសោះ ។ សូមជ្រើសរើសយកពេលសិក្សាព្រះគម្ពីរទាំងនោះ ។ ការទទួលទានព្រះបន្ទូលព្រះរៀងរាល់ថ្ងៃគឺសំខាន់ជាងការដេក សាលារៀន កម្មវិធីទូរទស្សន៍ វីដេអូហ្គេម ឬបណ្ដាញសង្គមទៅទៀត ។ បងប្អូនត្រូវស្គាល់ពីអាទិភាពខ្លួនឯង ដើម្បីមានពេលសិក្សាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ។ បើដូច្នេះមែន សូមធ្វើបែបនោះចុះ ! ( « Make the Exercise of Faith Your First Priority » Liahona ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៤ ទំព័រ ៩៣ )
សូមធ្វើបញ្ជីមួយដូចជាបញ្ជីរបស់អែលឌើរ ស្កត នៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ។ សូមដាក់ចំណងជើងបញ្ជីនោះថា « រឿងដប់យ៉ាងដែលមិនសូវសំខាន់ជាងការសិក្សាព្រះគម្ពីរ » ។ សូមព្យាយាមរាយបញ្ជីតែរឿងណាដែលអ្នកត្រូវបានល្បួងឲ្យផ្តល់អាទិភាព ជាងការសិក្សាព្រះគម្ពីរបានហើយ ។
ជម្រើស ខ
ហេតុអ្វីបានជាអ្នកនិពន្ធពីសម័យបុរាណឲ្យតម្លៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះខ្លាំងម្ល៉េះ ?
សូមមើលវីដេអូ « The Blessings of Scripture » ។ សូមផ្អាកវីដេអូនេះនៅនាទីទី ១:៥៥ ហើយពិចារណាពីសំណួររបស់អែលឌើរ គ្រីស្តូហ្វឺសិន ៖ « តើពួកគេបានយល់អ្វី ដែលយើងក៏គួរតែយល់ដែរនោះ ? » បន្ទាប់មក សូមមើលបញ្ចប់វីដេអូនេះ ហើយស្វែងរកចម្លើយ ។
សូមកត់ត្រាចម្លើយរបស់អ្នកនៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ។
ឥឡូវត្រូវធ្វើដូចម្តេចទៀត ?
ប្រសិនបើអ្នកមានគោលដៅសិក្សាព្រះគម្ពីររួចហើយ សូមកត់ត្រានៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នកអំពីអ្វីដែលបានដំណើរការល្អ និងអ្វីដែលអ្នកអាចនឹងចង់បន្ត ។
ប្រសិនបើអ្នកមិនមានគោលដៅសិក្សាព្រះគម្ពីរបច្ចុប្បន្នទេ សូមស្វែងរកការណែនាំពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នៅពេលអ្នកដាក់គោលដៅមួយ ។ អ្នកអាចរួមបញ្ចូលដូចខាងក្រោម ៖
-
រយៈពេលដែលអ្នកនឹងសិក្សា
-
តើអ្នកនឹងសិក្សាញឹកញាប់ប៉ុនណា ( បើអាច សូមខិតខំសិក្សារាល់ថ្ងៃ )
-
អ្វីដែលអ្នកនឹងធ្វើដើម្បីស្វែងរកជំនួយរបស់ព្រះអម្ចាស់ជាមួយនឹងការសិក្សារបស់អ្នក ( ឧទាហរណ៍ សូមអធិស្ឋានមុនពេលអ្នកសិក្សា ឬស្វែងរកវិវរណៈអំពីអ្វីដែលអ្នកសិក្សា )
-
របៀបដែលអ្នកអាចចងចាំ ជញ្ជឹងគិត ឬអនុវត្តអ្វីដែលអ្នករៀន ( ឧទាហរណ៍ រក្សាកំណត់ហេតុនៃអ្វីដែលអ្នកកំពុងរៀនពីការសិក្សាព្រះគម្ពីររបស់អ្នក រក្សាកំណត់ត្រាអំពីអ្វីដែលអ្នកកំពុងព្យាយាមអនុវត្ត ឬពិភាក្សាជាមួយអ្នកផ្សេងអំពីអ្វីដែលអ្នកកំពុងរៀនម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍ )
ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក
គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យដាក់ផែនការដើម្បីសិក្សាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ។
សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖
-
បញ្ជី « រឿងដប់យ៉ាងដែលមិនសូវសំខាន់ជាងការសិក្សាព្រះគម្ពីរ » របស់អ្នក ។
-
គោលដៅសិក្សាព្រះគម្ពីររបស់អ្នក ឬផែនការរបស់អ្នកដើម្បីបន្ដសិក្សាទៅមុខទៀត ។
-
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
-
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?