សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

មេរៀនទី ១០៥ ៖ ទំនុកដំកើង ៦១–៨៦—« ឱព្រះអង្គអើយ សូមផ្ទៀងព្រះកាណ៌ស្តាប់សេចក្តីដែលទូលបង្គំអធិស្ឋាន »

ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦ ៖ មេរៀនទី ១០៥

ទំនុកដំកើង ៦១–៨៦

« ឱព្រះអង្គអើយ សូមផ្ទៀងព្រះកាណ៌ស្តាប់សេចក្តីដែលទូលបង្គំអធិស្ឋាន »

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

សូមគិតអំពីពេលវេលានៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក នៅពេលអ្នកចង់ខិតកាន់តែជិតព្រះវរបិតាសួគ៌ ។ ទំនុកដំកើងគឺដូចជាការអធិស្ឋានអស់ពីចិត្ត ដែលបង្ហាញយើងពីរបៀបដើម្បីចូលទៅជិតព្រះដោយសេចក្តីជំនឿ ។ ការអធិស្ឋានគឺជាឧបករណ៍ដ៏មានអានុភាពមួយ ដែលអាចឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាអំពាវនាវដល់ព្រះដើម្បីទទួលបានការលួងលោម កម្លាំង ឬការណែនាំ ។ ដូចគ្នានឹងជំនាញទាំងឡាយដែរ យើងអាចរៀនប្រើការអធិស្ឋានឲ្យបានកាន់តែប្រសើរ ។ មេរៀននេះនឹងជួយអ្នកឲ្យប្រាស្រ័យទាក់ទងកាន់តែមានអត្ថន័យជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌តាមរយៈការអធិស្ឋាន ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

រូបពពុះសម្ដីជាមួយពាក្យសាសនាចក្រជាភាសាផ្សេងៗគ្នាជាច្រើន

តើអ្វីជាផ្នែកដ៏លំបាកបំផុតដើម្បីយល់ពីប្រយោគខាងក្រោមនេះ ?

« Discere linguas est vitam amplificare. »

អ្នកប្រហែលជាមិនយល់ពីប្រយោគនេះទេ លើកលែងតែអ្នកចេះនិយាយភាសាឡាតាំង ។ ការព្យាយាមប្រាស្រ័យទាក់ទងជាភាសាបរទេសអាចជាបញ្ហាប្រឈម ។ ប៉ុន្ដែដូចដែលឃ្លានេះបង្រៀន « ការរៀនភាសាគឺជាការបើកផ្លូវជីវិត » ។

ប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក ក្នុងគណៈប្រធានទីមួយ បានបង្រៀនដូចតទៅ ៖

បុរស និងស្រ្តីដែលមានបំណង់ចង់បង្ហាញការគោរព នឹងចំណាយពេលរៀនភាសាពិសេសនៃការអធិស្ឋាន ។ មនុស្សចំណាយពេលជាច្រើនម៉ោងដើម្បីបានស្ទាត់ខាងជំនាញទំនាក់ទំនងតាមរបៀបផ្សេងៗគ្នា ដូចជាកំណាព្យ ឬសុភាសិត សំឡេងច្រៀង ឬឧបករណ៍តន្ត្រី និងសូម្បីតែភាសានៃការចូលប្រើកុំព្យូទ័រផងដែរ ។ បងប្អូនប្រុសស្រីរបស់ខ្ញុំ របៀបទូលទៅកាន់ព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើងនៅក្នុងការអធិស្ឋាន យ៉ាងហោចណាស់មានសារៈសំខាន់ដូចរឿងទាំងនេះដែរ ។ ( « The Language of Prayer » Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៩៣ ទំព័រ ១៨ )

ផ្នែកសំខាន់មួយនៃការរៀនភាសាណាមួយ គឺការស្តាប់អ្នកដែលនិយាយភាសានោះបានល្អ ។ ទំនុកដំកើងជាច្រើនគឺជាការអធិស្ឋានដែលបានកត់ត្រាទុក ។ តាមរយៈការសង្កេតមើលដោយយកចិត្តទុកដាក់ពីរបៀបដែលអ្នកនិពន្ធទំនុកដំកើងទូលទៅព្រះ អ្នកអាចរៀនពីរបៀបប្រាស្រ័យទាក់ទងឲ្យកាន់តែមានអត្ថន័យពេញលេញនៅក្នុងការអធិស្ឋានរបស់អ្នក ។

សូមពិចារណាដោយស្ងៀមស្ងាត់ពីចម្លើយរបស់អ្នកចំពោះសំណួរខាងក្រោម ៖

តើអ្នកចាត់ទុកការអធិស្ឋានរបស់អ្នកថាជាការយកចិត្តទុកដាក់ធ្វើ ឬការធ្វើធម្មតា ? ហេតុអ្វី ?
តើអ្នកអាចនឹងទទួលពរជ័យបានយ៉ាងដូចម្ដេច ប្រសិនបើការអធិស្ឋានរបស់អ្នកកាន់តែយកចិត្តទុកដាក់ និងមានអត្ថន័យ ?

ទំនុកដំកើងជាច្រើនគឺជាការអធិស្ឋានដ៏ស្មោះអស់ពីចិត្ត ដែលផ្តល់នូវគំរូមួយនៃការទូលទៅព្រះវរបិតាសួគ៌ដោយសេចក្ដីជំនឿដ៏រាបទាប ។ នៅពេលអ្នកសិក្សាទំនុកដំកើងទាំងនេះ សូមឆាប់ដឹងពីគំនិត និងអារម្មណ៍ដែលមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ អំពីរបៀបប្រាស្រ័យទាក់ទងឲ្យកាន់តែមានអត្ថន័យជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌តាមរយៈការអធិស្ឋាន ។

នៅពេលអ្នកអានខគម្ពីរខាងក្រោមនេះ សូមរកមើលពាក្យដ៏សំខាន់បំផុត ឬឃ្លាដ៏ខ្លីបំផុតអំពីការអធិស្ឋាននៅក្នុងខគម្ពីរនីមួយៗ ។ បន្ទាប់មក សូមដាក់ស្លាកលើពាក្យ ឬឃ្លាយ៉ាងហោចណាស់ពីរដែលអ្នករកឃើញថាជា « ការអធិស្ឋាន » ។

ទំនុកដំកើង ៥៥:១៦–១៧
ទំនុកដំកើង ៦១:១–៣
ទំនុកដំកើង ៦៣:១–៧
ទំនុកដំកើង ៦៩:១៣–១៨
ទំនុកដំកើង ៨៦:៣–១២

សូមពិនិត្យមើលពាក្យ និងឃ្លាដែលអ្នកបានដាក់ស្លាក ។ ដោយផ្អែកលើអ្វីដែលអ្នកបានរៀន សូមឆ្លើយសំណួរខាងក្រោមនៅក្នុងសៀវភៅកត់ចំណាំរបស់អ្នក ៖

តើខ្ញុំគួរអធិស្ឋានទៅព្រះវរបិតាសួគ៌នៅពេលណា ?
តើខ្ញុំគួរមានអាកប្បកិរិយាបែបណា ពេលទូលទៅកាន់ព្រះវរបិតាសួគ៌ក្នុងការអធិស្ឋាន ?

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។

យុវជនម្នាក់លុតជង្គង់នៅក្បែរគ្រែរបស់គាត់ និងឱនក្បាលអធិស្ឋាន

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យប្រាស្រ័យទាក់ទងកាន់តែមានអត្ថន័យជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌តាមរយៈការអធិស្ឋាន ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

អ្វីដែលអ្នកបានរៀនមកពីគំរូរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងពរជ័យដែលអ្នកបានទទួលពីការអធិស្ឋាន ។
ការឆ្លើយតបរបស់អ្នកចំពោះសំណួរនៅក្នុងដ្យាក្រាម ឬបទពិសោធន៍របស់អ្នកក្នុងការចែកចាយទីបន្ទាល់របស់អ្នកអំពីការអធិស្ឋាន ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។
មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?