សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់សិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )

មាតិកា
សេចក្ដីផ្ដើម
មេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- សូមស្វាគមន៍មកកាន់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
- ម៉ូសេ ១; អ័ប្រាហាំ ៣
- លោកុប្បត្តិ ១–២ ម៉ូសេ ២–៣ អ័ប្រាហាំ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៣–៤ ម៉ូសេ ៤–៥
- លោកុប្បត្តិ ៥ ម៉ូសេ ៦
- ម៉ូសេ ៧
- លោកុប្បត្តិ ៦–១១ ម៉ូសេ ៨
- លោកុប្បត្តិ ១២–១៧ អ័ប្រាហាំ ១–២
- លោកុប្បត្តិ ១៨–២៣
- លោកុប្បត្តិ ២៤–៣៣
- លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤១
- លោកុប្បត្តិ ៤២–៥០
- និក្ខមនំ ១–៦
- បុណ្យអ៊ីស្ទើរ
- និក្ខមនំ ៧–១៣
- និក្ខមនំ ១៤–១៨
- និក្ខមនំ ១៩–២០; ២៤; ៣១–៣៤
- និក្ខមនំ ៣៥–៤០ លេវីវិន័យ ១; ៤; ១៦; ១៩
- ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
- ចោទិយកថា ៦–៨; ១៥; ១៨; ២៩–៣០; ៣៤
- យ៉ូស្វេ ១–៨; ២៣–២៤
- ពួកចៅហ្វាយ ២–៤; ៦–៨
- នាងរស់ ១–៤; សាំយូអែល ទី១ ១–៧
- សាំយូអែល ទី១ ៨–១៦
- សាំយូអែល ទី១ ១៧–២៦; សាំយូអែល ទី២ ៥–៧
- សាំយូអែល ទី២ ១១–១២ ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ៣; ៦–៩; ១១
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១២–២២
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ២–៧
- ពង្សាវតារក្សត្រ ទី២ ១៦–២៥
- របាក្សត្រ ទី២ ១៤–២០; ២៦; ៣០
- អែសរ៉ា ១; ៣–៧; នេហេមា ២; ៤–៦; ៨
- នាងអេសធើរ
- យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
- ទំនុកដំកើង ១–២; ៨; ១៩–៣៣; ៤០; ៤៦
- ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
- ទំនុកដំកើង ១០២–១០៣; ១១០; ១១៦–១១៩; ១២៧–១២៨; ១៣៥–១៣៩; ១៤៦–១៥០
- សុភាសិត ១–៤; ១៥–១៦; ២២; ៣១; សាស្ដា ១–៣; ១១–១២
- អេសាយ ១–១២
- អេសាយ ១៣–១៤; ២២; ២៤–៣០; ៣៥
- អេសាយ ៤០–៤៩
- អេសាយ ៥០–៥៧
- អេសាយ ៥៨–៦៦
- យេរេមា ១–៣; ៧; ១៦–១៨; ២០
- យេរេមា ៣១–៣៣; ៣៦–៣៨; បរិទេវ ១; ៣
- អេសេគាល ១–៣; ៣៣–៣៤; ៣៦–៣៧; ៤៧
- ដានីយ៉ែល ១–៧
- ហូសេ ១–៦; ១០–១៤; យ៉ូអែល
- អេម៉ុស; អូបាឌា; យ៉ូណាស
- មីកា; ណាហ៊ុម; ហាបាគុក; សេផានា
- ហាកាយ ១–២; សាការី ១–៤, ៧–១៤
- ម៉ាឡាគី
- ចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ៖ ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់ខ្ញុំ
- ជំនាញសិក្សាព្រះគម្ពីរ
- ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស
- ការស្ថាបនាភាពខ្លួនទីពឹងខ្លួន
- សុខភាពខាងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍
- ការអប់រំ និងការងារនាពេលអនាគត
- ភាពជោគជ័យនៅក្នុងសាលា
- ការរៀបចំខ្លួនធ្វើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា
- ការរៀបចំខ្លួនទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ
- ការបង្រៀនរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ

មេរៀនទី ៩៨ ៖ យ៉ូប ១៤; ១៩—« ខ្ញុំដឹងថា អ្នកដែលលោះខ្ញុំទ្រង់មានព្រះជន្មរស់នៅ »

យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២ ៖ មេរៀនទី ៩៨

យ៉ូប ១៤; ១៩

« ខ្ញុំដឹងថា អ្នកដែលលោះខ្ញុំទ្រង់មានព្រះជន្មរស់នៅ »

សូមមើល « សិក្សាព្រះគម្ពីរ » ដើម្បីជួយរៀបចំខ្លួនអ្នកខាងវិញ្ញាណដើម្បីរៀនសូត្រ ។

វាអាចពិបាកនឹងរកឃើញសេចក្តីសង្ឃឹមនៅអំឡុងពេលមានឧបសគ្គ ។ ការស្លាប់របស់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់អាចជារឿងពិបាកខ្លាំងមួយ ។ ព្រះវរបិតាសួគ៌បានបញ្ជូនព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ឲ្យមកធ្វើពលិកម្មដ៏ធួនយ៉ាងអស្ចារ្យ ។ ដង្វាយធួនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានបញ្ចប់ដោយការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ចេញពីផ្នូរ ។ យើងអាចមានសេចក្តីសង្ឃឹមបាន ដោយសារតែការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យយល់ពីសេចក្តីសង្ឃឹមដែលកើតមានបាន តាមរយៈការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។

សិក្សាព្រះគម្ពីរ

ប្រធាន ថូម៉ាស អេស ម៉នសុន ( ឆ្នាំ១៩២៧–២០១៨ ) បានបម្រើក្នុងកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី២ ។ អាតធឺ ផាតថុន ដែលជាមិត្តភក្ដិកាលពីកុមារភាពរបស់លោក បានស្លាប់នៅក្នុងសង្គ្រាម ។ ប្រធាន ម៉នសុន បានចែកចាយបទពិសោធន៍របស់លោក ពេលទៅផ្ទះរបស់ អាតធឺ បន្ទាប់ពីបានឮដំណឹងនេះ ៖

ដោយមានការអធិស្ឋានក្នុងដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបានដើរលើផ្លូវដែលធ្លាប់ស្គាល់ទៅកាន់ផ្ទះរបស់ ផាតថុន ដោយងឿងឆ្ងល់ថាតើពាក្យសម្តីលួងលោមអ្វីអាចចេញពីមាត់ ដែលត្រឹមតែជាក្មេងប្រុសម្នាក់ ។

ទ្វារបានបើក ហើយអ្នកស្រី ផាតថុន បានឱបខ្ញុំដូចជាគាត់ឱបកូនប្រុសរបស់គាត់ ។ …

[ បន្ទាប់ពីបានអធិស្ឋានជាមួយគ្នា ] អ្នកស្រី ផាតថុន បានសម្លឹងមើលភ្នែករបស់ខ្ញុំ ហើយមានប្រសាសន៍ ៖ « ថមមី ខ្ញុំមិនមែនជាសមាជិកសាសនាចក្រទេ ប៉ុន្តែក្មួយគឺជាសមាជិកនៃសាសនាចក្រនេះ ។ សូមប្រាប់មីងមកថាតើ អាតធឺ នឹងរស់ម្ដងទៀតដែរឬទេ ? » ( « Mrs. Patton—The Story Continues » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០៧ ទំព័រ ២២ )

តើអ្នកដឹងអ្វីខ្លះអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលអាចផ្ដល់ជាការលួងលោម និងសេចក្ដីសង្ឃឹមដល់អ្នកស្រី ផាតថុន បាន ?

យ៉ូបជាបុរសសុចរិតម្នាក់ដែលមានទុក្ខលំបាកយ៉ាងខ្លាំង ។ លោកបានបាត់បង់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់លោក កូនរបស់លោកទាំង១០នាក់បានស្លាប់បាត់បង់ជីវិតពេលដែលផ្ទះមួយខ្នងបានរលំលើពួកគេ ហើយលោកមានការឈឺចាប់ខាងសាច់ឈាមយ៉ាងខ្លាំង ។ តើអ្នកអាចមានសំណួរអ្វីខ្លះ ប្រសិនបើអ្នកជាយ៉ូប ?

សូមអាន យ៉ូប ១៤:១០, ១៤ ។ សូមគូសសម្គាល់សំណួរពីរដែលយ៉ូបមាន នៅពេលលោកស្វែងរកសេចក្តីសង្ឃឹមក្នុងអំឡុងទុក្ខលំបាករបស់លោក ។ បន្ទាប់មក សូមអាន យ៉ូប ១៩:២៣–២៧ ហើយរកមើលចម្លើយដែលយ៉ូបឆ្លើយសំណួររបស់លោក ។

យ៉ូបបានដឹងថា ដោយសារតែព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ យើងនឹងរស់ឡើងវិញ ហើយឃើញព្រះម្ដងទៀត ។ សូមសរសេរកំណត់ចំណាំមួយនៅជាប់នឹង យ៉ូប ១៩:២៥–២៦ ជាមួយសេចក្ដីពិតនេះ ។ តើ ខទី ២៣ និង ២៤ អាចបង្រៀនយើងអ្វីខ្លះអំពីអារម្មណ៍របស់យ៉ូបអំពីសេចក្ដីពិតនេះ ?

ប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក ក្នុងគណៈប្រធានទីមួយ បានចែកចាយរបៀបមួយចំនួនដែលចំណេះដឹងរបស់យើងអំពីការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាចនាំឲ្យយើងមាននូវសេចក្តីសង្ឃឹម ៖

ដំណើររស់ឡើងវិញពីសេចក្តីស្លាប់គឺជាកត្តាដ៏ចាំបាច់ផ្ទាល់ខ្លួនដែលធានាដល់សេចក្តីជំនឿរបស់យើង ។ វាបន្ថែមអត្ថន័យដល់គោលលទ្ធិរបស់យើង បន្ថែមការលើកទឹកចិត្តដល់អាកប្បកិរិយា និងបន្ថែមសេចក្តីសង្ឈឹមចំពោះអនាគតរបស់យើង ។ …

ដំណើររស់ឡើងវិញផ្ដល់ដល់យើងនូវទស្សនវិស័យ និងកម្លាំងដើម្បីតស៊ូនឹងឧបសគ្គក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់នេះ ដែលយើងម្នាក់ៗ និងមនុស្សដែលយើងស្រឡាញ់ត្រូវប្រឈម ។ ការរស់ឡើងវិញផ្តល់ឲ្យយើងនូវរបៀបថ្មីមួយដើម្បីគិតអំពីភាពទន់ខ្សោយខាងរាងកាយ ស្មារតី ឬខាងសតិអារម្មណ៍ ដែលយើងមានតាំងពីកំណើត ឬទទួលបាននៅក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់នេះ ។ វាផ្តល់ដល់យើងនូវកម្លាំងដើម្បីតស៊ូនឹងការសោកសៅ ការបរាជ័យ និងការខូចចិត្ត ។ ពីព្រោះតែយើងម្នាក់ៗត្រូវបានធានាពីការរស់ឡើងវិញ នោះយើងដឹងថា ភាពទន់ខ្សោយនៃជីវិតរមែងស្លាប់ និងការប្រឆាំងទាំងនេះគឺគ្រាន់តែមួយរយៈប៉ុណ្ណោះ ។ ( « តើព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើងបានធ្វើអ្វីខ្លះសម្រាប់យើង ? » លីអាហូណា ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២១ ទំព័រ ៧៥ )

សូមពិនិត្យជម្រើសសិក្សាខាងក្រោមនេះឡើងវិញ ។ សូមរើសយកជម្រើសមួយ ឬច្រើន ។

ចែកចាយគំនិតរបស់អ្នក

គោលបំណងមេរៀន ៖ ដើម្បីជួយអ្នកឲ្យយល់ពីសេចក្តីសង្ឃឹមដែលកើតមានបាន តាមរយៈការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។

សូមចែកចាយរឿងមួយ ឬច្រើន នៃអ្វីខាងក្រោមនេះជាមួយគ្រូបង្រៀន ឬសិស្សក្នុងថ្នាក់របស់អ្នក ៖

កថាខណ្ឌដែលអ្នកបានសរសេរទៅអ្នកស្រី ផាតថុន ។
អ្វីដែលអ្នកបានរៀនអំពីការរស់ឡើងវិញ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទចេញពីការសិក្សារបស់អ្នក ។
អ្វីមួយជាក់លាក់ដែលអ្នកបានធ្វើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងមេរៀននេះ ។

មានសំណួរណាមួយដែលមេរៀននេះបានធ្វើឲ្យអ្នកឆ្ងល់ដែរឬទេ ។ តើអ្នកនឹងព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួររបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?