„Ks. Izajasza 53: ‘Lecz [Jezus Chrystus] nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)
„Ks. Izajasza 53: ‘Lecz [Jezus Chrystus] nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium
Ks. Izajasza 50–57. Lekcja 124.
Ks. Izajasza 53
„Lecz [Jezus Chrystus] nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie”
Nasze doczesne trudności mogą sprawiać, że zastanawiamy się, czy ktoś rozumie, czego doświadczamy, i może nam pomóc. Dzięki Swej zadość czyniącej ofierze Jezus Chrystus poczuł wszystko to, czego my możemy doświadczyć w życiu doczesnym. Dzięki Swemu Zadośćuczynieniu Jezus Chrystus może pomóc nam w naszym cierpieniu. Lekcja ta może pomóc uczniom poczuć wdzięczność za to, co Zbawiciel uczynił dla nich poprzez Swoje Zadośćuczynienie.
Przygotowanie uczniów: Poproś uczniów, aby popracowali nad zapamiętaniem odsyłacza do doktrynalnego fragmentu do opanowania Ks. Izajasza 53:3–5 oraz kluczowego sformułowania z pisma świętego: „Lecz [Jezus Chrystus] nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie”.
Przykładowe ćwiczenia
Doświadczenia życiowe
Aby skłonić uczniów do zastanowienia się nad tym, czego doświadczył dla nich Jezus Chrystus, dokonując Zadośćuczynienia, możesz napisać na tablicy: „Nikt nie wie, jak to jest. Nikt nie rozumie”.
-
Jakie doświadczenia mogą sprawiać, że ludzie myślą w ten sposób?
Możesz zapisać odpowiedzi uczniów na tablicy. Pozwól paru uczniom odpowiedzieć na to pytanie.
Następnie przedstaw poniższą instrukcję i pytania.
Zastanów się nad odpowiedziami na poniższe pytania:
-
Jakie miałem lub mogę mieć doświadczenia, które mogą spowodować, że pomyślę w ten sposób?
-
Co robię, kiedy mam takie odczucia? Dlaczego?
Zachęć uczniów, aby zaprosili Ducha Świętego do swojego studiowania, gdy będą uczyć się o tym, czego doświadczył Zbawiciel i jak może On im pomóc.
Zadośćuczynienie Zbawiciela
Dzięki Swemu Zadośćuczynieniu Jezus Chrystus doskonale zna i rozumie nasze życiowe doświadczenia. W Ks. Izajasza 53 prorok Izajasz nauczał o zadość czyniącej ofierze Jezusa Chrystusa.
Ks. Izajasza 53:3–5 to doktrynalny fragment do opanowania. Możesz poprosić uczniów, aby zaznaczali doktrynalne fragmenty do opanowania w wyróżniający się sposób, aby mogli je z łatwością odnaleźć.
Dzięki osobistemu studiowaniu Ks. Izajasza 53 uczniowie mogą poczuć pocieszenie i pogłębić swoją relację z Ojcem Niebieskim i Jezusem Chrystusem. Poniższe ćwiczenie to jeden ze sposobów, w jaki możesz poprosić uczniów o przestudiowanie Ks. Izajasza 53.
Przeczytaj Ks. Izajasza 53:1–12 i Ks. Almy 7:11–13 i odszukaj:
-
Czego Zbawiciel doświadczył, dokonując Zadośćuczynienia, oraz
-
Co Zbawiciel może dla mnie zrobić dzięki Swojemu Zadośćuczynieniu.
Na pustej kartce w dzienniku do studiowania możesz narysować dwie kolumny, aby zapisać to, co znajdziesz.
|
Czego doświadczył Zbawiciel |
Co Zbawiciel może zrobić dla mnie |
Niektóre słowa i sformułowania z Ks. Izajasza 53 mogą być dla uczniów trudne do zrozumienia. Jeśli tak jest, możesz pokazać załączoną ulotkę pt. „Zrozumienie Ks. Izajasza 53” lub rozdać jej egzemplarze uczniom, aby mogli się do nich odwoływać podczas studiowania. Możesz też poprosić uczniów, aby skorzystali z przypisów lub słownika i wyjaśnili sobie nieznane im słowa lub sformułowania.
Gdy uczniowie będą studiować Ks. Almy 7:12, warto powiedzieć im, że słowo pomagać może opisywać sposób, w jaki Zbawiciel się o nas troszczy. „Pomagać [w tym kontekście — przyp. tłum.] znaczy ‘biec do kogoś’” (Jeffrey R. Holland, „He Hath Filled the Hungry with Good Things”, Ensign, listopad 1997, str. 66)
Po upływie wystarczającego czasu na studiowanie podziel uczniów na małe grupy. Poproś, aby omówili między sobą i podsumowali, czego się dowiedzieli podczas studiowania. Kilka grup może przedstawić reszcie klasy swoje wnioski. Uczniowie mogą rozpoznać takie prawdy, jak:
-
W ramach Zadośćuczynienia Jezus Chrystus wziął na siebie nasze smutki, boleści, choroby, udręki i utrapienia oraz cierpiał za nasze grzechy.
-
Dzięki Jezusowi Chrystusowi i Jego Zadośćuczynieniu możemy uzyskać przebaczenie i zostać uzdrowieni.
Zadośćuczynienie Zbawiciela jest dla mnie
Przeczytaj ponownie po cichu Ks. Izajasza 53:3–6, ale tym razem wstaw swoje imię, słowa ja lub mój, mnie w miejsce słów nasze, my, nas oraz użyj właściwych form czasowników.
-
Czego się nauczyłeś lub co zauważyłeś teraz, czego nie spostrzegłeś wcześniej, dzięki nadaniu osobistego charakteru tym wersetom?
Jeśli dla uczniów korzystne mogłoby być dodatkowe przestudiowanie tego, w jaki sposób Zbawiciel osobiście doświadczył naszego cierpienia w ramach Swojego Zadośćuczynienia, możesz poprosić ich także o przestudiowanie poniższej wypowiedzi Starszego Bednara. Możesz umieścić na widoku wypowiedź Starszego Bednara i poprosić uczniów, aby odszukali w niej słowa lub sformułowania, które pomogą im zrozumieć Zbawiciela i Jego Zadośćuczynienie.
O tym, jak bardzo osobista była ofiara Zbawiciela, nauczał Starszy David A. Bednar z Kworum Dwunastu Apostołów:
Nie ma takiego bólu fizycznego, takiej rany duchowej, takiego cierpienia duszy czy serca, takiej choroby czy słabości, z którymi być może kiedyś przyjdzie nam się uporać w życiu doczesnym, których Zbawiciel pierwszy nie doświadczył. Być może w chwili słabości wołamy: „Nikt nie wie, co czuję. Nikt mnie nie rozumie”. Jednak Syn Boży doskonale wie i rozumie, gdyż odczuł i poniósł nasze własne brzemiona. A dzięki Swej nieskończonej i wiecznej ofierze (zob. Ks. Almy 34:14) ma doskonałą empatię i może wyciągnąć ku nam Swe miłosierne ramiona. Może wyciągnąć rękę, dotknąć nas, pospieszyć na ratunek, uzdrowić i nas wzmocnić, abyśmy byli kimś więcej, niż kiedykolwiek moglibyśmy być, oraz pomóc nam uczynić to, czego sami nie moglibyśmy uczynić, polegając jedynie na własnych siłach. („Znoście swe trudy z łatwością”, Liahona, maj 2014, str. 90)
-
Co powiedziałbyś komuś, kto czuje, że nikt nie rozumie, przez co przechodzi? Spróbuj użyć słów lub sformułowań z Ks. Izajasza 53, Ks. Almy 7:11–13 oraz wypowiedzi Starszego Bednara.
Rozważanie Zadośćuczynienia Zbawiciela
Poniższe pytania mogą skłonić uczniów do zastanowienia się nad swoją wdzięcznością za Zadośćuczynienie Zbawiciela. Daj im kilka minut na zastanowienie się lub zapisanie odpowiedzi.
Czas na zastanowienie się może skłonić uczniów do przemyślenia ich relacji z Jezusem Chrystusem. Gdy uczniowie będą rozważać lub zapisywać swoje przemyślenia, możesz cicho odtworzyć uświęconą muzykę.
Korzystając z tego, czego dowiedziałeś się dzisiaj o Zbawicielu i Jego Zadośćuczynieniu, jak odpowiedziałbyś na następujące pytania:
-
Dlaczego Jezus Chrystus jest najlepszą osobą, do której możesz się zwrócić, gdy doświadczasz smutku, żalu lub bólu?
-
W jaki sposób ty lub ktoś, kogo znasz, czuliście pocieszenie Zbawiciela, gdy doświadczaliście smutku, żalu lub bólu?
Poproś uczniów o podzielenie się swoimi przemyśleniami. Gdy będą dzielić się swoimi doświadczeniami, bądź uważny na ich uczucia i dodawaj im otuchy.
Wysłuchanie wypowiedzi o czyichś doświadczeniach może przygotować uczniów do podzielenia się własnymi. Możesz podzielić się osobistym doświadczeniem lub wyświetlić film pt. „He Will Give You Help” [On ci pomoże] (4:43), dostępny na stronie ChurchofJesusChrist.org. Film ten ukazuje, w jaki sposób młody mężczyzna znalazł pomoc w przezwyciężeniu smutku dzięki Jezusowi Chrystusowi i Jego Zadośćuczynieniu.
Podziękuj uczniom za podzielenie się swoimi przemyśleniami i uczuciami. Możesz także podzielić się swoimi przemyśleniami i uczuciami na temat Zadośćuczynienia Jezusa Chrystusa.
Uczenie się na pamięć
Możesz pomóc uczniom nauczyć się na pamięć odsyłacza do doktrynalnego fragmentu do opanowania i związanego z nim kluczowego sformułowania podczas tej lekcji oraz powtarzać je na kolejnych lekcjach. Kluczowe sformułowanie z Ks. Izajasza 53:3–5: „Lecz [Jezus Chrystus] nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie”. Pomysły na zajęcia związane z zapamiętywaniem znajdują się w aneksie do podręcznika pod hasłem „Doktryny do opanowania — ćwiczenia powtórzeniowe”.