« អេសាយ ៥៣ ៖ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបាន ‹ ទ្រាំទ្ររងអស់ទាំងសេចក្ដីឈឺចាប់របស់យើង ហើយបានទទួលផ្ទុកអស់ទាំងសេចក្ដីទុក្ខព្រួយរបស់យើង › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« អេសាយ ៥៣ ៖ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបាន ‹ ទ្រាំទ្ររងអស់ទាំងសេចក្ដីឈឺចាប់របស់យើង ហើយបានទទួលផ្ទុកអស់ទាំងសេចក្ដីទុក្ខព្រួយរបស់យើង › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា
អេសាយ ៥០–៥៧ ៖ មេរៀនទី ១២៤
អេសាយ ៥៣
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបាន « ទ្រាំទ្ររងអស់ទាំងសេចក្ដីឈឺចាប់របស់យើង ហើយបានទទួលផ្ទុកអស់ទាំងសេចក្ដីទុក្ខព្រួយរបស់យើង »
ការលំបាកនៃជីវិតរមែងស្លាប់របស់យើងអាចបណ្តាលឲ្យយើងងឿងឆ្ងល់ថាតើមាននរណាម្នាក់យល់ពីអ្វីដែលយើងកំពុងជួបប្រទះឬទេ ហើយតើមាននរណាម្នាក់អាចជួយយើងបានទេ ។ តាមរយៈការពលិកម្មធួនរបស់ទ្រង់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានទទួលអារម្មណ៍គ្រប់យ៉ាងដែលយើងអាចជួបប្រទះក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់នេះ ។ តាមរយៈដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទអាចជួយយើងក្នុងការរងទុក្ខរបស់យើង ។ មេរៀននេះអាចជួយសិស្សឲ្យមានអារម្មណ៍ដឹងគុណចំពោះអ្វីដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានធ្វើសម្រាប់ពួកគេតាមរយៈដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ។
ការរៀបចំសិស្ស ៖ សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យធ្វើការទន្ទេញសេចក្តីយោងចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ អេសាយ ៥៣:៣–៥ និងឃ្លាបទគម្ពីរគន្លឹះ « [ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ] ទ្រង់បានទ្រាំទ្រ រងអស់ទាំងសេចក្តីឈឺចាប់របស់យើង ហើយបានទទួលផ្ទុកអស់ទាំងសេចក្តីទុក្ខព្រួយរបស់យើងពិត » ។
សកម្មភាពរៀនសូត្រដែលអាចមាន
បទពិសោធន៍ក្នុងជីវិត
ដើម្បីជួយសិស្សពិចារណាអំពីអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានឆ្លងកាត់ សម្រាប់ពួកគេដែលជាផ្នែកនៃដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ សូមពិចារណាពីការសរសេរថា « គ្មាននរណាម្នាក់យល់ថាវាបែបណានោះទេ ។ គ្មាននរណាម្នាក់យល់ទេ » នៅលើក្តារខៀន ។
-
តើបទពិសោធន៍អ្វីខ្លះដែលមនុស្សអាចមានដែលអាចបណ្តាលឲ្យពួកគេគិតបែបនេះ ?
សូមពិចារណាសរសេរចម្លើយរបស់សិស្សដាក់នៅលើក្ដារខៀន ។ សូមទុកពេលឲ្យសិស្សបីបួននាក់ចែកចាយ ។
បន្ទាប់មក សូមបង្ហាញការបំផុសគំនិត និងសំណួរខាងក្រោមនេះ ។
សូមពិចារណាឆ្លើយសំណួររបស់អ្នកខាងក្រោម ៖
-
តើបទពិសោធន៍អ្វីខ្លះដែលខ្ញុំបានមាន ឬអាចមានដែលអាចធ្វើឲ្យខ្ញុំគិតបែបនេះ ?
-
តើខ្ញុំត្រូវធ្វើអ្វី នៅពេលខ្ញុំមានអារម្មណ៍បែបនេះ ? ហេតុអ្វី ?
សូមលើកទឹកចិត្តសិស្សឲ្យយាងអញ្ជើញព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគង់នៅក្នុងការសិក្សារបស់ពួកគេ នៅពេលពួកគេរៀនអំពីអ្វីដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានឆ្លងកាត់ និងរបៀបដែលទ្រង់អាចជួយពួកគេ ។
ដង្វាយធួនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ
តាមរយៈដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជ្រាបដឹង និងយល់យ៉ាងឥតខ្ចោះពីបទពិសោធន៍នៃជីវិតរបស់យើង ។ នៅក្នុង អេសាយ ៥៣ ព្យាការីអេសាយបានបង្រៀនអំពីការពលិកម្មធួនរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
អេសាយ ៥៣:៣–៥ គឺជាវគ្គចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ។ សូមពិចារណាអញ្ជើញសិស្សឲ្យគូសចំណាំវគ្គបទគម្ពីរចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិតាមរបៀបដែលងាយចំណាំ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចងាយរកវាឃើញ ។
សិស្សអាចទទួលបានការលួងលោម ហើយធ្វើឲ្យទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេកាន់តែស៊ីជម្រៅជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ តាមរយៈការសិក្សាផ្ទាល់ខ្លួនអំពី អេសាយ ៥៣ ។ សកម្មភាពខាងក្រោមគឺជារបៀបមួយដែលអ្នកអាចឲ្យសិស្សសិក្សា អេសាយ ៥៣ ។
សូមអាន អេសាយ ៥៣:១–១២ និង អាលម៉ា ៧:១១–១៣ ដោយរកមើល ៖
-
អ្វីដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានឆ្លងកាត់ ជាផ្នែកនៃដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ និង
-
អ្វីដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះអាចធ្វើសម្រាប់ខ្ញុំ ដោយសារដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ។
អ្នកប្រហែលជាចង់បង្កើតជួរឈរពីរនៅលើទំព័រទទេមួយនៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នក ដើម្បីកត់ត្រានូវអ្វីដែលអ្នករកឃើញ ។
|
អ្វីដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានឆ្លងកាត់ |
អ្វីដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះអាចធ្វើសម្រាប់ខ្ញុំ |
ពាក្យ និងឃ្លាមួយចំនួននៅក្នុង អេសាយ ៥៣ ប្រហែលជាសិស្សពិបាកយល់ ។ បើដូច្នេះ អ្នកប្រហែលជាចង់បង្ហាញសំណៅមេរៀនដែលភ្ជាប់មកជាមួយដែលមានចំណងជើងថា « ការយល់ដឹងអំពី អេសាយ ៥៣ » ឬផ្តល់សំណៅមេរៀនដើម្បីឲ្យសិស្សមើលនៅពេលពួកគេសិក្សា ។ ជាជម្រើសផ្សេងទៀត អ្នកអាចអញ្ជើញសិស្សឲ្យប្រើលេខយោង ឬវចនានុក្រម ដើម្បីបញ្ជាក់ពាក្យ ឬឃ្លាដែលមិនធ្លាប់ស្គាល់ ។
នៅពេលសិស្សសិក្សា អាលម៉ា ៧:១២ វាអាចមានប្រយោជន៍សម្រាប់ពួកគេដើម្បីដឹងថាពាក្យ ជួយ អាចរៀបរាប់ពីរបៀបដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះយើង ។ « ដើម្បីជួយ មានន័យថា ត្រូវការ ‹ ជំនួយ › » ( Jeffrey R. Holland « He Hath Filled the Hungry with Good Things » Ensign ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៩៧ ទំព័រ ៦៦ ) ។
បន្ទាប់ពីផ្តល់ពេលឲ្យសិស្សសិក្សាគ្រប់គ្រាន់ហើយ សូមរៀបចំពួកគេជាក្រុមតូចៗ ។ សូមអញ្ជើញពួកគេឲ្យពិភាក្សា និងសង្ខេបនូវអ្វីដែលពួកគេបានរៀនពីការសិក្សារបស់ពួកគេ ។ សិស្សពីរបីក្រុមអាចចែកចាយសេចក្តីសង្ខេបរបស់ពួកគេជាមួយសិស្សនៅក្នុងថ្នាក់បាន ។ សិស្សអាចស្វែងរកសេចក្តីពិតដូចជា ៖
-
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានលើកដាក់មកលើរូបអង្គទ្រង់នូវសេចក្ដីទុក្ខព្រួយ ការឈឺចាប់ ជំងឺ ទុក្ខវេទនា និងសេចក្តីឈឺចាប់ ហើយរងទុក្ខដោយសារអំពើបាបរបស់យើង ដែលជាផ្នែកនៃដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ។
-
តាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ យើងអាចទទួលបានការអភ័យទោស និងប្រោសឲ្យជា ។
ដង្វាយធួនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះគឺសម្រាប់ខ្ញុំ
សូមអាន អេសាយ ៥៣:៣–៦ ឡើងវិញដោយស្ងៀមស្ងាត់ទៅកាន់ខ្លួនឯង ប៉ុន្តែលើកនេះ ជំនួសឈ្មោះរបស់អ្នក ខ្ញុំ ឬ របស់ខ្ញុំ ទៅនឹងពាក្យ របស់យើង យើង និង យើង ។
-
តើអ្នកបានរៀនអ្វីខ្លះ ឬតើអ្នកសម្គាល់ឃើញអ្វីខ្លះដែលអ្នកមិនធ្លាប់ធ្វើពីមុនដោយការកំណត់ខគម្ពីរទាំងនេះឲ្យមានលក្ខណៈផ្ទាល់ខ្លួន ?
ប្រសិនបើសិស្សអាចទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការសិក្សាបន្ថែមអំពី របៀបដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះផ្ទាល់បានឆ្លងកាត់ ការរងទុក្ខរបស់យើង ដែលជាផ្នែកនៃដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ នោះអ្នកក៏អាចឲ្យសិស្សសិក្សាសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ខាងក្រោមដកស្រង់ពីអែលឌើរ បែដណា ផងដែរ ។ សូមពិចារណាបង្ហាញសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ដកស្រង់ពីអែលឌើរ បែដណា ហើយអញ្ជើញសិស្សឲ្យរកមើលពាក្យ ឬឃ្លានៅក្នុងសេចក្ដីថ្លែងការណ៍នេះ ដែលជួយពួកគេយល់អំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ។
អែលឌើរ ដេវីឌ អេ បែដណា ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានបង្រៀនអំពីរបៀបដែលការពលិកម្មរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះមានលក្ខណៈផ្ទាល់ខ្លួនជ្រាលជ្រៅកម្រិតណា ៖
គ្មានការឈឺចាប់ខាងសាច់ឈាម ការរងរបួសខាងវិញ្ញាណ និងការឈឺចិត្តក្នុងព្រលឹង ការចុកចាប់ ជំងឺ ឬភាពទន់ខ្សោយណាដែលអ្នក ឬខ្ញុំជួបក្នុងជីវិតនេះ ដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះមិនធ្លាប់បានមានបទពិសោធន៍ជាមុននោះទេ ។ នៅក្នុងគ្រានៃភាពទន់ខ្សោយមួយ យើងអាចនឹងស្រែកឡើងថា « គ្មាននរណាម្នាក់ស្គាល់ពីអារម្មណ៍នេះទេ ។ គ្មាននរណាម្នាក់យល់ទេ » ។ ប៉ុន្តែព្រះរាជបុត្រានៃព្រះត្រាស់ដឹងនិងយល់ដ៏ឥតខ្ចោះ ដ្បិតទ្រង់បានដឹង និងរែកបន្ទុករបស់យើងម្នាក់ៗ ។ ហើយព្រោះតែពលិកម្មដ៏និរន្តរ៍ និងដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចរបស់ទ្រង់ ( សូមមើល អាលម៉ា ៣៤:១៤ ) នោះទើបទ្រង់មានការយល់ដឹងដ៏ឥតខ្ចោះ ហើយអាចលាតព្រះហស្ដនៃសេចក្តីមេត្តាកុរណារបស់ទ្រង់មករកយើង ។ ទ្រង់អាចឈោងព្រះហស្ដ ប៉ះ ជួយសង្គ្រោះ ប្រោស និងពង្រឹងយើង ហួសពីអ្វីៗដែលយើងអាចធ្វើបាន ហើយជួយយើងឲ្យធ្វើអ្វីដែលយើងមិនអាចធ្វើបាន ដោយការពឹងតែទៅលើអំណាចយើងផ្ទាល់នោះ ។ ( « Bear Up Their Burdens with Ease » Liahona ខែ ឧសភា ឆ្នាំ២០១៤ ទំព័រ ៩០ )
-
តើអ្នកនឹងនិយាយអ្វីខ្លះទៅកាន់នរណាម្នាក់ដែលមានអារម្មណ៍ថាគ្មាននរណាយល់ពីអ្វីដែលពួកគេកំពុងឆ្លងកាត់នោះ ? សូមព្យាយាមប្រើពាក្យ ឬឃ្លាពី អេសាយ ៥៣, អាលម៉ា ៧:១១–១៣ និងសេចក្តីថ្លែងការណ៍ដកស្រង់ពីអែលឌើរ បែដណា ។
ការគិតពិចារណាអំពីដង្វាយធួនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ
សំណួរខាងក្រោមអាចជួយសិស្សគិតពិចារណាអំពីការដឹងគុណរបស់ពួកគេចំពោះដង្វាយធួនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។ ជួយសិស្សឲ្យឆ្លើយតបនឹងសំណួរដោយផ្តល់ពេលពីរបីនាទីដើម្បីជញ្ជឹងគិត ឬសរសេរចម្លើយរបស់ពួកគេ ។
ការផ្តល់ពេលវេលាដល់សិស្សដើម្បីជញ្ជឹងគិត អាចជួយពួកគេឲ្យគិតពិចារណាអំពីទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ សូមពិចារណាលេងតន្ត្រីស្រទន់ៗ និងពិសិដ្ឋ នៅពេលសិស្សជញ្ជឹងគិត ឬសរសេរគំនិតរបស់ពួកគេ ។
ដោយប្រើប្រាស់នូវអ្វីដែលអ្នកបានរៀននៅថ្ងៃនេះអំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ តើអ្នកនឹងឆ្លើយតបយ៉ាងណាចំពោះសំណួរខាងក្រោម ៖
-
ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាអង្គដ៏ល្អបំផុតក្នុងការងាកទៅរក នៅពេលអ្នកឆ្លងកាត់នឹងសេចក្ដីទុក្ខព្រួយ សេចក្ដីឈឺចាប់ ឬការឈឺចាប់ ?
-
តើអ្នក ឬនរណាម្នាក់ដែលអ្នកស្គាល់បានទទួលអារម្មណ៍ពីការលួងលោមរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ពេលកំពុងឆ្លងកាត់នឹងសេចក្ដីទុក្ខព្រួយ សេចក្ដីឈឺចាប់ ឬការឈឺចាប់យ៉ាងដូចម្ដេច ?
សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យចែកចាយនូវអ្វីដែលពួកគេបានជញ្ជឹងគិត ។ នៅពេលដែលពួកគេចែកចាយបទពិសោធន៍ សូមយកចិត្តទុកដាក់ និងលើកទឹកចិត្ត ។
ការស្តាប់បទពិសោធន៍របស់អ្នកដទៃអាចរៀបចំសិស្សឲ្យចែកចាយបទពិសោធន៍របស់ពួកគេផ្ទាល់ ។ សូមពិចារណាចែកចាយបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ឬមើល « He Will Give You Help » ( ៤:៤៣ ) ដែលមាននៅលើគេហទំព័រ ChurchofJesusChrist.org ។ វីដេអូនេះបង្ហាញពីរបៀបដែលយុវជនម្នាក់បានរកឃើញជំនួយយកឈ្នះលើសេចក្ដីឈឺចាប់តាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ។
សូមអរគុណសិស្សសម្រាប់ការចែកចាយគំនិត និងអារម្មណ៍របស់ពួកគេ ។ អ្នកក៏អាចចែកចាយគំនិត និងអារម្មណ៍របស់អ្នកអំពីដង្វាយធួនរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទផងដែរ ។
ទន្ទេញ
អ្នកអាចចង់ជួយសិស្សឲ្យទន្ទេញសេចក្ដីយោងចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ និងឃ្លាបទគម្ពីរគន្លឹះអំឡុងមេរៀននេះ ហើយរំឭកវាក្នុងមេរៀនក្រោយៗទៀត ។ ឃ្លាបទគម្ពីរគន្លឹះសម្រាប់ អេសាយ ៥៣:៣–៥ « [ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ] ទ្រាំទ្រ រងអស់ទាំងសេចក្តីឈឺចាប់របស់យើង ហើយបានទទួលផ្ទុកអស់ទាំងសេចក្តីទុក្ខព្រួយរបស់យើង » ។ គំនិតសម្រាប់សកម្មភាពទន្ទេញ មាននៅក្នុងឯកសារឧបសម្ព័ន្ធដែលនៅក្រោម « សកម្មភាពរំឭកចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិឡើងវិញ » ។