Seminarium
Przypowieści Salomona 3: „Zaufaj Panu”


„Przypowieści Salomona 3: ‘Zaufaj Panu’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)

„Przypowieści Salomona 3: ‘Zaufaj Panu’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

Przypowieści Salomona 1–4; 15–16; 22; 31; Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 11–12. Lekcja 110.

Przypowieści Salomona 3

„Zaufaj Panu”

Trust in the Lord - Youth Video - Screen Capture

Czasami może być trudno zaufać Panu. Jednak kiedy Go poznajemy, zdajemy sobie sprawę, że „nie czyni On niczego, co nie byłoby na korzyść świata” (II Ks. Nefiego 26:24). Wtedy możemy dostrzec mądrość w zaufaniu Mu, zamiast „polegania na własnym rozumie” (Przypowieści Salomona 3:5). Dzięki tej lekcji uczniowie mogą podjąć decyzję, że będą pokładać ufność w Panu.

Przygotowanie ucznia: Poproś uczniów, by zaznaczyli w swoich pismach świętych kluczowe sformułowanie dla doktrynalnego fragmentu do opanowania Przypowieści Salomona 3:5–6: „Zaufaj Panu z całego swojego serca […], a On prostować będzie twoje ścieżki”. Aby przygotować się do zajęć, uczniowie mogą przećwiczyć kilkukrotnie recytowanie tego sformułowania i zastanowić się nad sytuacjami w swoim życiu, gdy będą musieli zaufać Panu.

Przykładowe ćwiczenia

Zaufanie

Możesz rozpocząć lekcję od zapisania na tablicy słowa Zaufanie. Następnie zadaj poniższe pytanie, pokazując po kolei powiązane sytuacje. Możesz dostosować te sytuacje do potrzeb twoich uczniów.

  • Komu moglibyście zaufać…

    • żeby podwiózł was do domu późno w nocy?

    • żeby powierzyć mu pieniądze waszej rodziny?

    • żeby udzielił wam rady, z kim umawiać się na randki lub kogo poślubić?

    • żeby nauczał was o Jezusie Chrystusie i o tym, jak za Nim podążać?

      Możesz na tablicy zapisać odpowiedzi uczniów na to pytanie pod nagłówkiem Zaufanie.

  • Jakie cechy musiałby mieć ktoś, abyście mu zaufali?

Przeczytajcie Przypowieści Salomona 3:5 i zastanówcie się, jakie znaczenie ma dla was ten werset. W dzienniku do studiowania odpowiedzcie na następujące pytania:

  • Komu ufasz bardziej: Panu czy sobie? Dlaczego?

  • W jakiej obecnej sytuacji twojego życia czujesz, że musisz ufać Panu bardziej niż sobie?

Podczas dzisiejszego studiowania pism świętych zwróćcie uwagę na to, czego uczycie się od Ducha Świętego, a co pomaga wam pokładać zaufanie w Panu.

„Zaufaj Panu […] i nie polegaj na własnym rozumie”

ikona doktryn do opanowania @img–type=icon Przypowieści Salomona 3:5–6 to doktrynalny fragment do opanowania. Możesz poprosić uczniów o oznaczenie doktrynalnych fragmentów do opanowania w wyróżniający się sposób, aby mogli z łatwością je odnaleźć.

Przeczytajcie Przypowieści Salomona 3:5–6 i poszukajcie pomysłu, w jaki sposób uzupełnić zdanie: „Jeśli my…, to Pan…”.

Poproś uczniów, aby przedstawili uzupełnione zdania. Staraj się potwierdzać to, o czym mówią. Jedna z prawd, którą mogą wymienić, brzmi: Jeśli zaufamy Panu całym sercem, On będzie prostować nasze ścieżki.

  • Jak myślisz, co to znaczy „[zaufać] Panu z całego swojego serca” (werset 5.)?

  • Jak myślisz, co to znaczy ufać Panu bardziej niż „[polegać] na własnym rozumie” (werset 5.)?

    Aby pomóc uczniom lepiej zrozumieć ten fragment, poproś dwóch z nich, aby stanęli około metra od czegoś stabilnego, na przykład ściany. Poproś jednego z uczniów, aby oparł się o ścianę i wykorzystał ją jako wsparcie. Poproś drugiego ucznia, aby odchylił się od ściany tak daleko, jak to możliwe, zanim straci równowagę.

  • W jaki sposób te przykłady przybliżają nam treść Przypowieści Salomona 3:5–6?

    Możesz podzielić uczniów na małe grupy. Poproś uczniów, aby wypisali na kartce sytuacje, w których nastolatkowie święci w dniach ostatnich mogą czuć pokusę, aby używać własnego osądu zamiast zaufać radzie Pana. Przykłady: wybór rozrywki, decydowanie, z kim i kiedy się umówić, używanie określonego języka lub wyznaczanie celów edukacyjnych lub celów na przyszłość.

    Po upływie wyznaczonego czasu możesz wyeksponować poniższe pytania. Uczniowie mogą użyć swoich list, aby omówić te pytania w swoich grupach.

  • Co może sprawić, że komuś trudno będzie zaufać Panu i przedłożyć go ponad własny rozum?

  • Jakiej rady udzieliłbyś komuś, aby pomóc mu pokonać te przeszkody?

„On prostować będzie twoje ścieżki”

Aby pomóc uczniom zwiększyć ich pragnienie pokładania ufności w Panu, mogą oni przestudiować wybrane lub wszystkie z poniższych fragmentów. Uczniowie mogą pozostać w swoich grupach, a każdy uczeń może przeczytać inny fragment.

Przeczytajcie następujące fragmenty z pism świętych i znajdźcie to, dlaczego możemy chcieć ufać Panu zamiast polegać na własnym rozumie:

  • Ks. Izajasza 55:8–9

  • II Ks. Nefiego 4:34–35

  • II Ks. Nefiego 26:24

  • Ks. Jakuba 4:10

  • Ks. Mosjasza 4:9

    Kiedy uczniowie skończą czytać swoje fragmenty, poproś ich, aby porozmawiali w ramach grupy o tym, co znaleźli. Kilkoro uczniów może wtedy opowiedzieć o tym całej klasie.

    Jeśli na początku lekcji wypisałeś na tablicy godne zaufania cechy, możesz zapytać uczniów, w jaki sposób Pan przejawia którąś z tych cech. Uczniowie mogą dopisywać na tablicy kolejne cechy Pana, o których pomyślą lub które znaleźli w powyższych fragmentach.

  • Które z cech Pana sprawiają, że jest ci łatwiej Mu ufać — nawet jeśli Jego rada może być sprzeczna z twoim własnym poglądem?

    Aby przygotować uczniów do udzielenia odpowiedzi na poniższe pytanie, możesz odtworzyć film pt. „Trust in the Lord” [Zaufaj Panu] (3:30), dostępny na stronie ChurchofJesusChrist.org. W tym filmie młodzież mówi, dlaczego zdecydowała się zaufać Panu.

    W uzupełnieniu odpowiedzi uczniów, ty również możesz udzielić odpowiedzi na poniższe pytanie.

    3:30
  • W jakiej sytuacji wy lub ktoś, kogo znacie, zaufaliście Panu zamiast własnemu poglądowi? W jaki sposób On wam pomógł lub was poprowadził?

Pokładanie mojej ufności w Panu

Aby pomóc uczniom zastosować to, czego się nauczyli, możesz poprosić ich, aby samodzielnie wykonali poniższe zadanie.

Zastanówcie się nad tym, co zapisaliście w dzienniku do studiowania na początku lekcji. Zabiegajcie o przewodnictwo Pana, aby w swoich dziennikach odpowiedzieć na następujące pytania:

  • Czego dowiedziałeś się dzisiaj o Panu, co zachęca cię do ufania Mu?

  • W jaki sposób możesz zaufać Panu w sytuacji, o której napisałeś?

  • W jaki sposób możesz to robić „z całego swojego serca” (Przypowieści Salomona 3:5)?

Możesz podzielić się swoimi uczuciami na temat Pana i sposobów, na jakie cię prowadził, gdy Mu zaufałeś. Możesz złożyć świadectwo o Jego zdolności i chęci, aby błogosławić twoich uczniów, gdy Mu ufają.

Uczenie się na pamięć

Warto pomóc uczniom zapamiętać doktrynalny fragment do opanowania i kluczowe sformułowanie z tej lekcji i powtarzać je podczas kolejnych lekcji. Kluczowe sformułowanie dla Przypowieści Salomona 3:5–6 brzmi: „Zaufaj Panu z całego swojego serca […], a On prostować będzie twoje ścieżki”. Pomysły na zajęcia związane z zapamiętywaniem znajdują się w aneksie do podręcznika pod hasłem „Doktryny do opanowania — ćwiczenia powtórzeniowe”.