« ទំនុកដំកើង ៦១–៨៦ ៖ ‹ ឱព្រះអង្គអើយ សូមផ្ទៀងព្រះកាណ៌ស្តាប់សេចក្តីដែលទូលបង្គំអធិស្ឋាន › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« ទំនុកដំកើង ៦១–៨៦ ៖ ‹ ឱព្រះអង្គអើយ សូមផ្ទៀងព្រះកាណ៌ស្តាប់សេចក្តីដែលទូលបង្គំអធិស្ឋាន › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា
ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦ ៖ មេរៀនទី ១០៥
ទំនុកដំកើង ៦១–៨៦
« ឱព្រះអង្គអើយ សូមផ្ទៀងព្រះកាណ៌ស្តាប់សេចក្តីដែលទូលបង្គំអធិស្ឋាន »
អ្នកប្រហែលជាអាចគិតពីគ្រានានានៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក ពេលអ្នកចង់ចូលទៅជិតព្រះវរបិតាសួគ៌ ។ ទំនុកដំកើងជាច្រើនគឺជាការអធិស្ឋានដ៏ស្មោះ ដែលផ្តល់នូវឧទាហរណ៍មួយនៃការចូលទៅរកព្រះវរបិតាសួគ៌ដោយសេចក្ដីជំនឿដ៏រាបទាប ។ ការអធិស្ឋានគឺជាឧបករណ៍ដ៏មានអានុភាពដែលអាចឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្នានៅគ្រប់ពេលវេលា អំពាវនាវដល់ព្រះដើម្បីទទួលបានការលួងលោម កម្លាំង ឬការណែនាំ ។ ដូចគ្នានឹងឧបករណ៍ជាច្រើនដែរ យើងអាចរៀនប្រើការអធិស្ឋានកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព ។ មេរៀននេះនឹងជួយសិស្សប្រាស្រ័យទាក់ទងកាន់តែមានអត្ថន័យជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌តាមរយៈការអធិស្ឋាន ។
ការរៀបចំសិស្ស ៖ សូមពិចារណាអំពីការអញ្ជើញសិស្សឲ្យយកចិត្តទុកដាក់នៅចន្លោះពេលនេះ និងថ្នាក់បន្ទាប់ អំពីរបៀបដែលពួកគេមានអារម្មណ៍ថាពួកគេកំពុងភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ក្នុងការអធិស្ឋានរបស់ពួកគេ ។
សកម្មភាពរៀនសូត្រដែលអាចមាន
យកចិត្តទុកដាក់ និងធម្មតា
សូមពិចារណាចាប់ផ្តើមថ្នាក់សរសេរ « យកចិត្តទុកដាក់ » និង « មិធម្មតា » នៅលើក្តារខៀន ។ សូមប្រាកដថា សិស្សយល់ពីនិយមន័យខាងក្រោមនៃពាក្យទាំងនេះ ។ យកចិត្តទុកដាក់ ៖ ធ្វើដោយគិតគូរ ឬដោយចំណាប់អារម្មណ៍ ។ ធម្មតា ៖ តាមដំណើរ ឬមិនខ្វល់ ។
សូមពិចារណារៀបចំសិស្សជាគូ ឬជាក្រុមតូចៗ ដើម្បីចែកចាយនូវអ្វីដែលពួកគេគិតថាវាហាក់ដូចជាមានការយកចិត្តទុកដាក់ ឬធម្មតានៅក្នុងសកម្មភាពខាងក្រោម ។ ម៉្យាងទៀត អ្នកអាចអញ្ជើញដៃគូ ឬក្រុមឲ្យបង្កើតអ្វីដែលពួកគេយកចិត្តទុកដាក់ និងអ្វីដែលពួកគេធ្វើធម្មតា ។
លេងកីឡា
រៀនឧបករណ៍ភ្លេង
កិច្ចការសាលា
បន្ទាប់ពីសិស្សមានឱកាសចែកចាយហើយ សរសេរ « ការអធិស្ឋាន » នៅលើក្ដារខៀន ។
-
តើការយកចិត្តទុកដាក់ ឬធ្វើធម្មតាក្នុងការអធិស្ឋានមានលក្ខណៈដូចម្ដេច ?
សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យគិតអំពីរបៀបដែលពួកគេកំពុងខិតជិតការអធិស្ឋានរបស់ពួកគេនាពេលបច្ចុប្បន្ន ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាវិធីមួយដើម្បីធ្វើកិច្ចការនេះ ។ សូមធានាដល់សិស្សថា ពួកគេនឹងមិនចែកចាយចម្លើយរបស់ពួកគេជាមួយសិស្សផ្សេងទៀតឡើយ ។
ពិចារណាដោយស្ងៀមស្ងាត់នូវការឆ្លើយតបរបស់អ្នកចំពោះសំណួរខាងក្រោម ៖
-
តើអ្នកនឹងចាត់ទុកការអធិស្ឋានរបស់អ្នកថាជាការយកចិត្តទុកដាក់ ឬការធ្វើធម្មតា ? ហេតុអ្វី ?
-
តើអ្នកអាចនឹងទទួលពរយ៉ាងដូចម្ដេច ប្រសិនបើការអធិស្ឋានរបស់អ្នកកាន់តែយកចិត្តទុកដាក់ និងមានអត្ថន័យ ?
សំណួរមុនៗអាចជួយសិស្សគិតអំពីស្ថានភាពជីវិតបច្ចុប្បន្នរបស់ពួកគេ ។
នៅពេលសិស្សមើលឃើញថាតើអ្វីដែលពួកគេកំពុងរៀនទាក់ទងនឹងស្ថានភាពជីវិតពួកគេ នោះពួកគេទំនងជាអនុវត្តការបង្រៀនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។ អ្នកអាចជួយសិស្សស្វែងរកភាពទាក់ទងផ្ទាល់ខ្លួនដោយការផ្តល់ការបំផុសគំនិត ដែលជួយសិស្សគិតអំពីស្ថានភាពជីវិតបច្ចុប្បន្នរបស់ពួកគេ ។ ( សម្រាប់ការបំពាក់បំប៉នបន្ថែមលើការបង្កើតបទពិសោធន៍សិក្សាដែលទាក់ទង សូមមើល « ជួយសិស្សឲ្យស្វែងរកភាពជាប់ទាក់ទងផ្ទាល់ខ្លួននៅក្នុងគោលលទ្ធិរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ » នៅក្នុង ជំនាញការអភិវឌ្ឍគ្រូបង្រៀន [ ឆ្នាំ២០២២ ] ) ។
អ្នកអាចអញ្ជើញសិស្សឲ្យសួរសំណួរដែលពួកគេអាចមានអំពីការអធិស្ឋាន ។
ទំនុកដំកើងជាច្រើនគឺជាការអធិស្ឋានដ៏ស្មោះអស់ពីចិត្ត ដែលផ្តល់នូវឧទាហរណ៍មួយនៃការចូលទៅជិតព្រះវរបិតាសួគ៌ដោយសេចក្ដីជំនឿដ៏រាបទាប ។ នៅពេលអ្នកសិក្សាទំនុកដំកើងទាំងនេះ សូមឆាប់ដឹងចំពោះគំនិត និងអារម្មណ៍ពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអំពីរបៀបប្រាស្រ័យទាក់ទងកាន់តែមានអត្ថន័យជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ តាមរយៈការអធិស្ឋាន ។
ទំនុកដំកើងអាចបង្រៀនយើងអំពីការអធិស្ឋាន
ដើម្បីជួយសិស្សឲ្យយល់ពីរបៀបដែលពួកគេអាចប្រាស្រ័យទាក់ទងកាន់តែមានអត្ថន័យជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌ក្នុងការអធិស្ឋាន សូមពិចារណាបង្ហាញវគ្គបទគម្ពីរ និងសំណួរខាងក្រោមនៅលើក្ដារខៀន ។ សិស្សអាចអានវគ្គបទគម្ពីរមួយ បន្ទាប់មកគិតអំពីរបៀបដែលវគ្គបទគម្ពីរនោះឆ្លើយសំណួរមួយ ឬច្រើន ។
វាអាចមានប្រយោជន៍ក្នុងការចាក់ឧបករណ៍តន្ត្រីដោយស្ងាត់ៗ នៅពេលសិស្សសិក្សា ។
សូមអានយ៉ាងហោចណាស់វគ្គបទគម្ពីរចំនួនបីខាងក្រោម ដោយស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួរមួយ ឬច្រើនដែលមានបន្ទាប់នោះ ។
ទំនុកដំកើង ៥៥:១៦–១៧
ទំនុកដំកើង ៦១:១–៣
ទំនុកដំកើង ៦៣:១–៧
ទំនុកដំកើង ៦៩:១៣–១៨
ទំនុកដំកើង ៨៦:៣–១២
-
តើខ្ញុំគួរអធិស្ឋានដល់ព្រះវរបិតាសួគ៌នៅពេលណា ?
-
តើខ្ញុំអាចកាន់តែយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការអធិស្ឋានរបស់ខ្ញុំដោយរបៀបណា ?
-
តើអាកប្បកិរិយារបស់ខ្ញុំគួរមានលក្ខណៈយ៉ាងណា ពេលចូលទៅជិតព្រះវរបិតាសួគ៌ក្នុងការអធិស្ឋាន ?
សូមឲ្យសិស្សចែកចាយអ្វីដែលពួកគេបានរកឃើញ ។ ជាផ្នែកនៃការពិភាក្សានេះ សូមសរសេរសេចក្ដីថ្លែងការណ៍មិនពេញលេញខាងក្រោមនៅលើក្ដារខៀន ៖ ការអធិស្ឋានរបស់យើងចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌អាចកាន់តែមានអត្ថន័យ នៅពេលយើង …
សូមឲ្យសិស្សបំពេញសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ជាមួយនឹងអ្វីដែលពួកគេបានរៀនអំពីការអធិស្ឋានពីទំនុកដំកើងដែលពួកគេបានអាន ។ ឧទាហរណ៍មួយចំនួននៃអ្វីដែលសិស្សអាចនិយាយរួមមាន ៖
អធិស្ឋាននៅពេលណាក៏បាន ( សូមមើល ទំនុកដំកើង ៥៥:១៦–១៧ ) ។
អធិស្ឋាននៅពេលយើងមានអារម្មណ៍លើសលប់ ( សូមមើល ទំនុកដំកើង ៦១:២ ) ។
អធិស្ឋានសម្រាប់ការជួយសង្រ្គោះ ( សូមមើល ទំនុកដំកើង ៦៩:១៣–១៨ ) ។
អធិស្ឋានសេចក្តីមេត្តាករុណា ( សូមមើល ទំនុកដំកើង ៨៦:៣–៥ ) ។
អធិស្ឋានដោយអាកប្បកិរិយានៃសេចក្តីស្រឡាញ់ ការគោរព និងការសរសើរ ( សូមមើល ទំនុកដំកើង ៦៣:៤–៦; ៨៦:៨–១៣ ) ។
ការអធិស្ឋានដោយក្ដីស្រឡាញ់ និងគារវភាពចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌
ផ្នែកនៃមេរៀននេះផ្តោតលើសេចក្តីពិតនេះ ៖ ការអធិស្ឋានរបស់យើងទៅកាន់ព្រះវរបិតាសួគ៌អាចកាន់តែមានអត្ថន័យ នៅពេលយើងអធិស្ឋានដោយអាកប្បកិរិយានៃសេចក្តីស្រឡាញ់ គារវភាព និងការសរសើរ ។
របៀបមួយដែលយើងអាចអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតាសួគ៌ដោយអាកប្បកិរិយានៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងគារវភាពដ៏អស្ចារ្យគឺតាមរយៈសំឡេង និងភាសានៃការអធិស្ឋានរបស់យើង ។
ប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក ក្នុងគណៈប្រធានទីមួយបានបង្រៀន ៖
ភាសាពិសេសនៃការអធិស្ឋានធ្វើឡើងតាមទម្រង់ភាសាផ្សេងៗ ប៉ុន្តែគោលការណ៍នោះគឺដូចគ្នាជានិច្ច ។ យើងគួរពោលពាក្យអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើងជាពាក្យពេចន៍នៃអ្នកនិយាយភាសានោះ ដោយមានក្តីស្រឡាញ់ និងការគោរព គារវភាព និងភាពជិតស្និទ្ធ ។ …
… យើងចង់ធ្វើតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ « កាលណាអធិស្ឋាននោះ កុំឲ្យពោលពាក្យឥតប្រយោជន៍ផ្ទួនៗ ដូចពួកសាសន៍ដទៃឡើយដ្បិតគេស្មានថា ព្រះទ្រង់នឹងស្តាប់គេដោយគេពោលពាក្យជាច្រើន » ។ [ ម៉ាថាយ ៥:៧; សូមមើលផងដែរ នីហ្វៃទី៣ ១៣:៧ ] ។ ការអធិស្ឋានរបស់យើងគួរតែសាមញ្ញ ចំៗ និងស្មោះសរ ។ ( « The Language of Prayer » Ensign ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៩៣ ទំព័រ ១៦ )
អ្នកអាចពន្យល់ថា យើងអាចបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ ការគោរព និងគារវភាពចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌ ដោយទូលទៅកាន់ទ្រង់ដោយប្រើពាក្យថា ទ្រង់ ទ្រង់ របស់ទ្រង់ និងរបស់ទ្រង់ ។ សូមមើល « The Language of Prayer » Ensign ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៩៣ ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានបន្ថែម ។
សូមគិតអំពីភាសាដែលអ្នកប្រើក្នុងការអធិស្ឋានរបស់អ្នក និងរបៀបដែលវាឆ្លុះបញ្ចាំងពីអារម្មណ៍របស់អ្នកចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌ ។
-
ហេតុអ្វីបានជាវាស័ក្តិសមក្នុងការខិតខំប្រើភាសាដែលគួរឲ្យគោរព និងមានគារវភាពក្នុងការអធិស្ឋានរបស់អ្នក ?
សូមអាន ម៉ាថាយ ៦:៥–១៣ ដោយរកមើលពីរបៀបដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានធ្វើជាគំរូដល់សេចក្តីស្រឡាញ់ និងមានគារវភាពចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌ដោយការអធិស្ឋាន ។
-
តើអ្នករៀនអ្វីខ្លះពីការបង្រៀន និងគំរូរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះដែលអាចមានឥទ្ធិពលដល់របៀបដែលអ្នកអធិស្ឋាន ?
-
តើការអធិស្ឋានដោយស្មោះបានផ្ដល់ពរដល់ជីវិតរបស់អ្នកយ៉ាងដូចម្ដេច ?
ការអនុវត្ត
ដ្យាក្រាមខាងក្រោមអាចជួយសិស្សគិតអំពីរបៀបអនុវត្តនូវអ្វីដែលពួកគេបានរៀនអំពីការអធិស្ឋាន ។ សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យគូរដ្យាក្រាមនេះដាក់នៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុរបស់ពួកគេ ។ បន្ទាប់មក សូមអញ្ជើញពួកគេឲ្យសរសេរចម្លើយចំពោះសំណួរទាំងនេះក្នុងក្រាហ្វិកក្នុងផ្នែកនីមួយៗ ។
សូមជួយសិស្សឲ្យដឹងថាអ្វីដែលពួកគេបានសរសេរជាអ្វីដែលពួកគេអាចចាប់ផ្តើមអនុវត្តនៅថ្ងៃនេះ ។ អញ្ជើញពួកគេឲ្យធ្វើសកម្មភាពមួយ ឬពីរនៃអ្វីដែលពួកគេបានសរសេរ ។ ប្រសិនបើសិស្សអាចធ្វើបាន អ្នកអាចអញ្ជើញពួកគេឲ្យថតរូបក្រាហ្វិករបស់ពួកគេ ដើម្បីចងចាំនូវអ្វីដែលពួកគេបានសរសេរ ។
សូមពិចារណាចែកចាយទីបន្ទាល់របស់អ្នកអំពីរបៀបដែលយើងអាចប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌តាមរបៀបដ៏មានអត្ថន័យតាមរយៈការអធិស្ឋាន ។