« យ៉ូប ១៤; ១៩ ៖ ‹ ឯខ្ញុំៗដឹងថា អ្នកដែលលោះខ្ញុំទ្រង់មានព្រះជន្មរស់នៅ › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« យ៉ូប ១៤; ១៩ ៖ ‹ ឯខ្ញុំៗដឹងថា អ្នកដែលលោះខ្ញុំទ្រង់មានព្រះជន្មរស់នៅ › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា
យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២ ៖ មេរៀនទី ៩៨
យ៉ូប ១៤; ១៩
« ឯខ្ញុំៗដឹងថា អ្នកដែលលោះខ្ញុំទ្រង់មានព្រះជន្មរស់នៅ »
វាអាចជាការលំបាកក្នុងការស្វែងរកក្តីសង្ឃឹមអំឡុងពេលមានឧបសគ្គ រួមទាំងការស្លាប់របស់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់ផងដែរ ។ ព្រះវរបិតាសួគ៌បានចាត់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ឲ្យធ្វើដង្វាយធួន ដែលបញ្ចប់ដោយការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះចេញពីផ្នូរ ។ ដោយសារការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះយើងអាចមានសេចក្ដីសង្ឃឹម ។ មេរៀននេះអាចជួយសិស្សឲ្យយល់អំពីសេចក្តីសង្ឃឹមដែលមកតាមរយៈការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
ការរៀបចំសិស្ស ៖ សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យស្ដាប់ ឬអានទំនុកនៃទំនុកតម្កើងបទ « ខ្ញុំដឹងថាព្រះប្រោសលោះខ្ញុំនៅរស់ » ។ ពួកគេអាចជ្រើសរើសឃ្លាដែលចូលចិត្តពីទំនុកតម្កើងដែលអាចផ្តល់ក្តីសង្ឃឹមដល់នរណាម្នាក់ដែលឆ្លងកាត់ការលំបាក ។
សកម្មភាពរៀនសូត្រដែលអាចមាន
ព្រឹត្តិការណ៍ដ៏អស្ចារ្យបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ
សូមដាក់បង្ហាញសំណួរខាងក្រោមនេះ ហើយអញ្ជើញសិស្សឲ្យពិភាក្សាពីសំណួរទាំងនេះជាក្រុមតូចៗ ។
-
តើព្រឹត្តិការណ៍អ្វីខ្លះដែលមនុស្សប្រហែលជានិយាយថាសំខាន់បំផុតក្នុងប្រវត្ដិសាស្ដ្ររបស់មនុស្ស ? ហេតុអ្វី ?
ប្រធាន អ៊ែសរ៉ា ថាហ្វ ប៊ែនសឹន ( ឆ្នាំ១៨៩៩–១៩៩៤ ) បានចែកចាយដូចតទៅនេះ ៖
ព្រឹត្តិការណ៍ដ៏អស្ចារ្យជាងគេបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រគឺជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលជះឥទ្ធិពលមហិមាបំផុតដល់មនុស្សជាច្រើន ហើយនៅយូរអង្វែង ។ តាមបទដ្ឋាននេះ គ្មានព្រឹត្តិការណ៍ណាមួយអាចមានសារៈសំខាន់ដល់បុគ្គលទាំងឡាយ ឬប្រជាជាតិនានាជាងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់លោកចៅហ្វាយបានឡើយ ។ ( Teachings of Presidents of the Church: Ezra Taft Benson [ ឆ្នាំ២០១៤ ] ទំព័រ ៩៤ )
សូមចំណាយពេលមួយភ្លែតដើម្បីជញ្ជឹងគិតអំពីអ្វីដែលអ្នកដឹងអំពីការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងមូលហេតុដែលព្រឹត្តិការណ៍នោះសំខាន់សម្រាប់អ្នក ។ អ្នកក៏អាចគិតផងដែរអំពីមូលហេតុដែលការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏សំខាន់បំផុតនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រផងដែរ ។
សូមលើកទឹកចិត្តសិស្សឲ្យយាងអញ្ជើញព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដើម្បីជួយពួកគេឲ្យយល់កាន់តែច្បាស់អំពីការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងក្តីសង្ឃឹមដែលអាចនាំមក ។
សំណួររបស់យ៉ូប
ប្រសិនបើអ្នកបានបង្រៀនមេរៀនទី ៩៧ ៖ « យ៉ូប ១–៣; ១២–១៣ » សិស្សអាចចែកចាយនូវអ្វីដែលពួកគេចងចាំអំពីការសាកល្បងរបស់យ៉ូប ។ ឬពួកគេអាចអានកថាខណ្ឌខាងក្រោម ។
យ៉ូបជាបុរសសុចរិតម្នាក់ដែលមានទុក្ខលំបាកយ៉ាងខ្លាំង ។ លោកបានបាត់បង់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់លោក កូនរបស់លោកទាំង ១០ នាក់បានស្លាប់បាត់បង់ជីវិតពេលដែលផ្ទះមួយខ្នងបានរលំលើពួកគេ ហើយលោកមានការឈឺចាប់ខាងសាច់ឈាមយ៉ាងខ្លាំង ។
-
តើអ្នកអាចមានសំណួរអ្វីខ្លះ ប្រសិនបើអ្នកជាយ៉ូប ?
សូមអាន យ៉ូប ១៤:៧–១៤ ដោយគូសចំណាំសំណួរពីរដែលយ៉ូបមាន នៅពេលលោកស្វែងរកក្តីសង្ឃឹមក្នុងអំឡុងទុក្ខលំបាករបស់លោក ។
ប្រសិនបើសិស្សត្រូវការជំនួយដើម្បីយល់ពីសំណួររបស់យ៉ូបនៅក្នុង ខទី ១០ អ្នកអាចពន្យល់ថា យ៉ូបកំពុងសួរថា « តើយើងទៅឯណា ពេលយើងស្លាប់ ? »
-
តើអ្នកបានឮ ឬសួរសំណួរស្រដៀងគ្នានេះនៅពេលណា ?
អ្នកអាចលើកទឹកចិត្តសិស្សឲ្យគិតអំពីរបៀបដែលពួកគេនឹងឆ្លើយសំណួររបស់យ៉ូប ។
ដើម្បីមើលថាតើពួកគេអាចឆ្លើយសំណួររបស់យ៉ូបនៅក្នុង ខទី ១០ យ៉ាងដូចម្ដេច សិស្សអាចដកស្រង់សេចក្តីយោងឆ្លង ឬភ្ជាប់ ខទី ១០ ជាមួយនឹង អាលម៉ា ៤០:៦, ១១–១៤ ។ សូមពន្យល់ថា ព្យាការីនៃព្រះគម្ពីរមរមន អាលម៉ាបានបង្រៀនថា បន្ទាប់ពីយើងស្លាប់ នោះវិញ្ញាណរបស់យើងនៅក្នុងស្ថានភាពនៃសុភមង្គល ឬទុក្ខវេទនារហូតដល់ដំណើររស់ឡើងវិញ ។
សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យគិតអំពីរបៀបដែលពួកគេអាចនឹងឆ្លើយតបទៅនឹងសំណួររបស់យ៉ូបនៅក្នុង ខទី ១៤ ។ នៅពេលពួកគេជញ្ជឹងគិត អ្នក ឬសិស្សម្នាក់អាចអានសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ខាងក្រោម ។ ជម្រើសផ្សេងទៀតអ្នកអាចមើល « Until We Meet Again » ដែលមាននៅលើគេហទំព័រ ChurchofJesusChrist.org ចាប់ពីនាទីទី ០:០០ ដល់ ២:២៨ ។
អាតធឺ ផាតថុន ជាមិត្តភក្ដិម្នាក់កាលពីកុមារភាពរបស់ប្រធាន ថូម៉ាស អេស ម៉នសុន ( ឆ្នាំ១៩២៧–២០១៨ ) ត្រូវបានសម្លាប់នៅក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ ។ ប្រធាន ម៉នសុន បានចែកចាយបទពិសោធន៍របស់លោកទៅផ្ទះរបស់លោកអាតធឺ បន្ទាប់ពីបានឮដំណឹងនេះ ៖
ដោយមានការអធិស្ឋានក្នុងដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបានដើរនៅផ្លូវដើរដែលធ្លាប់ស្គាល់ទៅកាន់ផ្ទះរបស់ផាតថុន ដោយងឿងឆ្ងល់ថាតើពាក្យសម្តីលួងលោមអ្វីអាចចេញពីមាត់ ដែលត្រឹមតែជាក្មេងប្រុសម្នាក់ ។
ទ្វារបានបើក ហើយអ្នកស្រី ផាតថុនបានឱបខ្ញុំដូចជាគាត់ឱបកូនប្រុសរបស់គាត់ ។ …
[ បន្ទាប់ពីបានអធិស្ឋានជាមួយគ្នា ] អ្នកស្រី ផាត់ថុន បានសម្លឹងមើលភ្នែករបស់ខ្ញុំ ហើយមានប្រសាសន៍ ៖ « ថមមី ខ្ញុំមិនមែនជាសមាជិកសាសនាចក្រទេ ប៉ុន្តែក្មួយគឺជាសមាជិកនៃសាសនាចក្រនេះ ។ សូមប្រាប់មីងមកថាតើអាតធឺនឹងរស់ម្ដងទៀតដែរឬទេ ? » ( « Mrs. Patton—The Story Continues » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០៧ ទំព័រ ២២ )
សូមស្រមៃថា អ្នកស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពរបស់ប្រធាន ម៉នសុន ។ នៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នក សូមសរសេរកថាខណ្ឌខ្លីមួយ ដើម្បីឆ្លើយ សំណួររបស់អ្នកស្រីផាត់ថុន ។
សូមលើកទឹកចិត្តសិស្សឲ្យបន្ថែមទៅលើអ្វីដែលពួកគេបានសរសេរ នៅពេលពួកគេបន្តរៀនអំពីការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
« ឯខ្ញុំៗដឹងថា អ្នកដែលលោះខ្ញុំទ្រង់មានព្រះជន្មរស់នៅ »
សូមអាន យ៉ូប ១៩:២៣–២៧ ដោយស្វែងរកចម្លើយដែលយ៉ូបឆ្លើយសំណួររបស់លោក ។
-
តើយ៉ូបបានដឹងសេចក្តីពិតអ្វីខ្លះ ?
សិស្សអាចនឹងចែកចាយអ្វីមួយដូចជា ដោយសារព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ យើងនឹងរស់ឡើងវិញ ហើយឃើញព្រះម្ដងទៀត ។
-
តើ ខទី ២៣–២៤ អាចបង្រៀនយើងអ្វីខ្លះអំពីអារម្មណ៍របស់យ៉ូបអំពីសេចក្ដីពិតនេះ ?
-
តើចំណេះដឹងអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនេះអាចជះឥទ្ធិពលដល់យ៉ូប នៅពេលលោកស៊ូទ្រាំនឹងការសាកល្បងរបស់លោកយ៉ាងដូចម្ដេច ?
-
តើចំណេះដឹងនេះជួយដល់យើងដោយរបៀបណា ?
សិស្សអាចអានសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ខាងក្រោមដោយខ្លួនពួកគេផ្ទាល់ ហើយបន្ទាប់មកចែកចាយអ្វីដែលលេចធ្លោដល់ពួកគេពីសេចក្ដីថ្លែងការណ៍នោះ ។
ប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក ក្នុងគណៈប្រធានទីមួយបានចែកចាយរបៀបមួយចំនួនអំពីចំណេះដឹងរបស់យើងអំពីការរស់ឡើងវិញនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាចនាំមកយើងនូវសេចក្តីសង្ឃឹម ៖
ដំណើររស់ឡើងវិញពីសេចក្តីស្លាប់គឺជាកត្តាដ៏ចាំបាច់ផ្ទាល់ខ្លួនដែលធានាដល់សេចក្តីជំនឿរបស់យើង ។ វាបន្ថែមអត្ថន័យដល់គោលលទ្ធិរបស់យើង បន្ថែមការលើកទឹកចិត្តដល់អាកប្បកិរិយា និងបន្ថែមសេចក្តីសង្ឃឹមចំពោះអនាគតរបស់យើង ។ …
ដំណើររស់ឡើងវិញផ្ដល់ដល់យើងនូវទស្សនវិស័យ និងកម្លាំងដើម្បីតស៊ូនឹងឧបសគ្គក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់នេះ ដែលយើងម្នាក់ៗ និងមនុស្សដែលយើងស្រឡាញ់ត្រូវប្រឈម ។ ការរស់ឡើងវិញផ្តល់ឲ្យយើងនូវរបៀបថ្មីមួយដើម្បីគិតអំពីភាពទន់ខ្សោយខាងរាងកាយ ស្មារតី ឬខាងសតិអារម្មណ៍ ដែលយើងមានតាំងពីកំណើត ឬទទួលបាននៅក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់នេះ ។ វាផ្តល់ដល់យើងនូវកម្លាំងដើម្បីតស៊ូនឹងការសោកសៅ ការបរាជ័យ និងការខូចចិត្ត ។ ពីព្រោះតែយើងម្នាក់ៗត្រូវបានអះអាងពីការរស់ឡើងវិញ នោះយើងដឹងថា ភាពទន់ខ្សោយនៃជីវិតរមែងស្លាប់ និងការប្រឆាំងទាំងនេះគឺគ្រាន់តែមួយរយៈប៉ុណ្ណោះ ! ( « តើព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើងបានធ្វើអ្វីខ្លះសម្រាប់យើង ? » លីអាហូណា ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២១ ទំព័រ ៧៥ )
-
តើនៅពេលណាដែលអ្នកបានឃើញនរណាម្នាក់ទទួលបានសេចក្ដីសង្ឃឹមតាមរយៈសេចក្ដីជំនឿរបស់ពួកគេលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ?
ការស្វែងយល់អំពីដំណើររស់ឡើងវិញ
មុននឹងដាក់បង្ហាញសេចក្តីណែនាំដូចខាងក្រោម អ្នកអាចពិភាក្សាអំពីរបៀបដែលយើងអាចពង្រឹងពាក្យសម្តីដែលយើងនិយាយ ឬសរសេរដោយភ្ជាប់វាជាមួយនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងពួកព្យាការីរបស់ទ្រង់ ។ របៀបមួយដែលយើងអាចធ្វើការណ៍នេះ គឺដោយដកស្រង់ឃ្លាពីព្រះគម្ពីរ ។
ធ្វើដូចតទៅនេះជាមួយនឹងកថាខណ្ឌដែលអ្នកបានសរសេរឆ្លើយតបទៅនឹង សំណួររបស់អ្នកស្រីផាត់ថុន ៖
-
បន្ថែមប្រយោគមួយ ឬពីរដោយប្រើអ្វីមួយដែលអ្នកបានរៀន ឬទទួលអារម្មណ៍នៅថ្ងៃនេះអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងសេចក្តីសង្ឃឹមដែលមានសម្រាប់យើង ដោយសារការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ។ សូមបញ្ចូលឃ្លាពី យ៉ូប ១៩:២៥–២៧ ។
-
សូមបន្ថែមប្រយោគមួយ ឬពីរបន្ថែមទៀត ដោយប្រើពាក្យ ឬឃ្លាពីបទគម្ពីរ ឬសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ផ្សេងទៀតពីថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្រ ។ ដើម្បីធ្វើដូច្នេះ អ្នកអាចស្វែងរក « រស់ឡើងវិញ, ដំណើររស់ឡើងវិញ » នៅក្នុង សេចក្ដីណែនាំដល់បទគម្ពីរទាំងឡាយ ឬ Topics and Questions ។ អ្នកក៏អាចពិនិត្យមើលទំព័រ ៤៨, ៥៥–៥៦ និង ៥៨ នៃ ប្រកាសដំណឹងល្អរបស់យើង ៖ មគ្គុទេសក៍ចែកចាយដំណឹងល្អនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ( ឆ្នាំ២០២៣ ) ។
ប្រសិនបើចាំបាច់ អ្នកអាចផ្តល់សេចក្តីយោងមួយចំនួនខាងក្រោម ៖
កូរិនថូស ទី១ ១៥:២០–២២; ម៉ូសាយ ១៦:៧–៨; អាលម៉ា ១១:៤២–៤៤; ហេលេមិន ១៤:១៧; មរ៉ូណៃ ៧:៤១
អ្នកអាចបង្ហាញ « Because of Him » ( ២:៤៤ ) ដែលមាននៅលើគេហទំព័រChurchofJesusChrist.org ហើយអញ្ជើញសិស្សឲ្យបន្ថែមទៅលើអ្វីដែលពួកគេបានសរសេរ ។
នៅពេលសិស្សបានបញ្ចប់ សូមដាក់ពួកគេជាក្រុមតូចៗ ។ សូមឲ្យសិស្សចែកចាយជាមួយក្រុមពួកគេនូវអ្វីដែលពួកគេបានសរសេរអំពីការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ នៅពេលដែលមិត្តរួមថ្នាក់របស់ពួកគេចែកចាយ សិស្សអាចបន្ថែមទៅកថាខណ្ឌផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេបាន ។
ដើម្បីបញ្ចប់ថ្នាក់ អ្នកអាចមើលវីដេអូដែលនៅសល់នៃ « Until We Meet Again » ចាប់ពីនាទីទី ២:២៨ ដល់ ៣:៣៩ ដើម្បីស្តាប់ពីអ្វីដែលប្រធាន ម៉នសុន បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់អ្នកស្រី ផាតថុន ។