Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

Spis treści
Strona tytułowa
Wprowadzenie do podręcznika dla nauczyciela
Stary Testament. Lekcje
- Zaproszenie do studiowania Starego Testamentu
- Ks. Mojżesza 1; Ks. Abrahama 3
- I Ks. Mojżeszowa 1–2; Ks. Mojżesza 2–3; Ks. Abrahama 4–5
- I Ks. Mojżeszowa 3–4; Ks. Mojżesza 4–5
- I Ks. Mojżeszowa 5; Ks. Mojżesza 6
- Ks. Mojżesza 7
- I Ks. Mojżeszowa 6–11; Ks. Mojżesza 8
- I Ks. Mojżeszowa 12–17; Ks. Abrahama 1–2
- I Ks. Mojżeszowa 18–23
- I Ks. Mojżeszowa 24–33
- I Ks. Mojżeszowa 37–41
- I Ks. Mojżeszowa 42–50
- II Ks. Mojżeszowa 1–6
- Wielkanoc
- II Ks. Mojżeszowa 7–13
- II Ks. Mojżeszowa 14–18
- II Ks. Mojżeszowa 19–20; 24; 31–34
- II Ks. Mojżeszowa 35–40; III Ks. Mojżeszowa 1, 4, 16, 19
- IV Ks. Mojżeszowa 11–14; 20–24; 27
- V Ks. Mojżeszowa 6–8; 15; 18; 29–30; 34
- Ks. Jozuego 1–8; 23–24
- Ks. Sędziów 2–4; 6–8; 13–16
- Ks. Rut; I Ks. Samuela 1–7
- I Ks. Samuela 8–10; 13; 15–16
- I Ks. Samuela 17–18; 24–26; II Ks. Samuela 5–7
- II Ks. Samuela 11–12; I Ks. Królewska 3; 6–9; 11
- I Ks. Królewska 12–13; 17–22
- II Ks. Królewska 2–7
- II Ks. Królewska 16–25
- II Ks. Kronik 14–20; 26; 30
- Ks. Ezdrasza 1; 3–7; Ks. Nehemiasza 2; 4–6; 8
- Ks. Estery
- Ks. Joba 1–3; 12–14; 19; 21–24; 38–40; 42
- Ks. Psalmów 1–2; 8; 19–33; 40; 46
- Ks. Psalmów 49–51, 61–66, 69–72, 77–78, 85–86
- Ks. Psalmów 102–103; 110; 116–119; 127–128; 135–139; 146–150
- Przypowieści Salomona 1–4; 15–16; 22; 31; Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 11–12
- Ks. Izajasza 1–12
- Ks. Izajasza 13–14; 22; 24–30; 35
- Ks. Izajasza 40–49
- Ks. Izajasza 50–57
- Ks. Izajasza 58–66
- Ks. Jeremiasza 1–3; 7; 16–18; 20
- Ks. Jeremiasza 31–33; 36–38; Treny 1; 3
- Ks. Ezechiela 1–3; 33–34; 36–37; 47
- Ks. Daniela 1–7
- Ks. Ozeasza; Ks. Joela
- Ks. Amosa; Ks. Abdiasza; Ks. Jonasza
- Ks. Micheasza; Ks. Nahuma; Ks. Habakuka; Ks. Sofoniasza
- Ks. Aggeusza 1–2; Ks. Zachariasza 1–4; 7–14
- Ks. Malachiasza
Lekcje z cyklu „Przygotowanie do życia”
- Doktryny do opanowania. Znajdowanie odpowiedzi na moje pytania
- Umiejętności związane ze studiowaniem pism świętych
- Przewodnik Dla wzmocnienia młodzieży
- Budowanie samowystarczalności
- Zdrowie fizyczne i emocjonalne
- Przygotowanie do zdobywania wykształcenia i zatrudnienia w przyszłości
- Odnoszenie sukcesów w szkole
- Przygotowanie do misji
- Przygotowanie do wejścia do świątyni
- Nauki przywódców Kościoła
Aneks

Ks. Joba 1–3; 12–13: Pokładam w Nim nadzieję

„Księga Joba 1–3; 12–13: Pokładam w Nim nadzieję”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)

„Księga Joba 1–3; 12–13: Pokładam w Nim nadzieję”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

Ks. Joba 1–3; 12–14; 19; 21–24; 38–40; 42. Lekcja 97.

Ks. Joba 1–3; 12–13

Pokładam w Nim nadzieję

The Old Testament prophet Job depicted kneeling on the ground looking up to the light of the Lord. His friends are in the background of the painting. Job has one hand stretched toward the light. (Job 42:1-8)

Czy kiedykolwiek mieliście trudności z wiernością Bogu w trudnych czasach? Job był wiernym człowiekiem, który wiódł błogosławione życie. Niespodziewanie utracił swoje bogactwo, dzieci i zdrowie. Jednakże nie stracił wiary w Jezusa Chrystusa. Ta lekcja może pomóc uczniom poczuć zwiększone pragnienie, aby ufać Ojcu Niebieskiemu i Jezusowi Chrystusowi w czasie prób.

Przygotowanie uczniów: Poproś uczniów, aby zastanowili się, jak reagują na próby. Poproś, aby przyszli na zajęcia przygotowani do omówienia swoich reakcji.

Przykładowe ćwiczenia

Przed rozpoczęciem dzisiejszej lekcji możesz powiedzieć uczniom, że kolejne kilka ksiąg (Ks. Joba — Pieśń nad Pieśniami) to księgi poezji lub literatury mądrościowej. Są napisane w formie poetyckiej i nie mają na celu przekazywania dziejów historycznych. Podobnie jak inne pisma święte, księgi te mogą wskazywać nam Jezusa Chrystusa i pomagać nam za Nim podążać. (Uwaga: Józef Smith opisał „Pieśń nad Pieśniami” jako „pisma nienatchnione” [Tłumaczenie Józefa Smitha w wersji anglojęzycznej, przypis do Pieśni nad Pieśniami]).

Jak reagujemy na próby

Możesz rozpocząć lekcję od napisania na tablicy słów „Osoba A” i „Osoba B”. Poproś uczniów, aby wymyślili historię dla każdej osoby — opis długotrwałej próby dla jednej z nich, opis krótkotrwałej próby dla drugiej. Poniższe zdania mogą w tym pomóc.

Od dzieciństwa osoba A musiała radzić sobie z…
Dzień osoby B staje się z każdą chwilą coraz gorszy. Zaczęło się od…

Kiedy uczniowie uzupełnią te dwie przykładowe historie, poproś, aby omówili następujące pytania dotyczące „Osoby A” i „Osoby B”. Mogą wykonać to zadanie w parach lub w małych grupach.

Jak by to wyglądało, gdyby ta osoba źle zareagowała na tę próbę?
Jak by to wyglądało, gdyby ta osoba dobrze zareagowała na tę próbę?
Jak by to wyglądało, gdyby ta osoba zareagowała na tę próbę z zaufaniem do Ojca Niebieskiego?

Po upływie czasu przeznaczonego na dyskusję, poproś uczniów, aby zastanowili się, jak reagują na własne próby. Możesz to zrobić na przykład w następujący sposób:

W skali od 1 do 5 (1 oznacza nieprawdę, a 5 oznacza prawdę) zastanówcie się, na ile prawdziwe są poniższe zdania w waszym przypadku:

Dobrze reaguję na próby.
W czasie prób znajduję siłę płynącą od Ojca Niebieskiego i Jezusa Chrystusa.

Bądźcie otwarci na odczuwanie lub uczenie się spraw dotyczących Ojca Niebieskiego i Jezusa Chrystusa, które mogą pomóc wam stawić czoła próbom poprzez zwiększone zaufanie pokładane w Nich.

Życie Joba

Przeczytajcie Ks. Joba 1:1–3, aby dowiedzieć się czegoś o Jobie. (Uwaga: słowo nienaganny tłumaczy się tutaj jako „uczciwy”).

Co znaleźliście?

Możesz zapisać odpowiedzi uczniów na tablicy. Zanim przejdziecie do dalszej części historii Joba, możesz przeczytać lub streścić poniższą historię.

Ważne jest, aby zrozumieć, że Job był realną osobą (zob. Doktryna i Przymierza 121:10), ale jego życie opowiedziane jest przy użyciu elementów poetyckich. Na przykład na początku historii Joba Pan i Szatan rozmawiają ze sobą. Nie są to rzeczywiste interakcje pomiędzy Panem a Szatanem, ale ilustrują rolę Szatana jako naszego przeciwnika, wroga. W poetycki sposób mogą przygotować czytelnika na dalsze wydarzenia z życia Joba — jego udręki, pokusy i utratę ziemskich dóbr.

Aby pomóc uczniom zrozumieć pierwszą rozmowę, możesz poprosić trzech ochotników o jej przeczytanie. Jeden ochotnik może odczytać słowa narratora, inny słowa Pana, a trzeci słowa Szatana. Poproś uczniów, aby przeczytali te słowa, unikając jakiejkolwiek aktorskiej interpretacji. Możesz umieścić poniższe pytania na widoku, aby uczniowie zastanawiali się nad nimi podczas słuchania.

Przeczytajcie Ks. Joba 1:6–12 i odszukajcie odpowiedzi na poniższe pytania.

Co Szatan twierdził na temat prawości Joba?
Co Szatan chciał, aby stało się z Jobem?

Pozwól uczniom odpowiedzieć. Jeśli to konieczne, wyjaśnij uczniom, że Szatan twierdził, iż Job jest prawy tylko dlatego, że Pan mu błogosławił. Szatan chciał odebrać Jobowi błogosławieństwa, aby udowodnić tę tezę.

Przykład Joba

W dalszej części historii Joba możesz narysować na tablicy poniższą tabelę. Następnie możesz podzielić uczniów na pary lub małe grupy, aby ją uzupełnili. Poproś grupy, aby przedyskutowały poniższe pytania. Możesz chodzić po sali, aby pomagać uczniom i zachęcać do pracy. (Uwaga: wrzody to bolesne zmiany na skórze. Job rozdarł swoje szaty i ogolił głowę na znak żałoby).

Jakich cierpień doznał Job?	Jak Job zareagował?
Jakich cierpień doznał Job? Przeczytajcie Ks. Joba 1:13–19; 2:7.	Jak Job zareagował? Przeczytajcie Ks. Joba 1:20–22; 2:9–10; 13:15; 23:10.

Co zwróciło waszą uwagę w reakcji Joba?
Co Job mógł zrozumieć na temat Boga, aby zareagować w taki sposób?

Uczniowie mogą zwrócić uwagę na to, że Job przyznał, iż jego błogosławieństwa pochodzą od Boga (zob. Ks. Joba 1:21), rozumiał, że próby są częścią planu Boga (zob. Ks. Joba 2:10), oraz wiedział, że Bóg go zna i że próby go uszlachetnią (zob. Ks. Joba 23:10).

Kiedy uczniowie wykonają ćwiczenie, pomóż im rozpoznać prawdę, zadając pytanie podobne do poniższego.
Czego możemy nauczyć się z przykładu Joba, co może nam pomóc w czasie prób?

Pośród innych odpowiedzi uczniowie mogą rozpoznać następującą zasadę: Możemy zdecydować, że będziemy ufać Bogu podczas naszych prób.

Możesz poprosić uczniów, aby odszukali i zaznaczyli, gdzie widzą tę prawdę w Ks. Joba 13:15 [w anglojęzycznej Biblii Króla Jakuba słowa: „już nie mam nadziei” są przetłumaczone: „pokładam w Nim nadzieję”— przyp. tłum.].

Przykłady w pismach świętych

Zastanów się, w jaki sposób możesz pomóc uczniom zwiększyć ich zaufanie do Ojca Niebieskiego w czasie prób. Jednym ze sposobów jest poproszenie uczniów o odszukanie fragmentów z pism świętych, w których ludzie wyjaśniają powody, dla których ufali Bogu podczas próby. Uczniowie mogą wykonać następujące ćwiczenie.

Znajdźcie przykład w pismach świętych, kiedy ktoś postanowił zaufać Bogu podczas prób.
Zaznaczcie słowa lub sformułowania, które wyjaśniają, dlaczego ta osoba ufała Bogu.
Przygotujcie się do wyjaśnienia, w jaki sposób pojęcia, które zaznaczyliście, ułatwiają wam lub mogą ułatwić zaufanie Bogu.

Podsumowanie

Możesz zakończyć lekcję, prosząc uczniów, aby napisali do siebie samych notatkę lub SMS-a, odpowiadając na poniższe pytanie. Jeśli napiszą notatkę, poproś, aby ją złożyli i schowali do kieszeni lub w inne miejsce, do którego zajrzą później tego samego dnia. Gdy uczniowie będą pisać, możesz odtworzyć łagodną muzykę instrumentalną.

Co takiego poczuliście dzisiaj, co pomaga wam zaufać Ojcu Niebieskiemu i Jezusowi Chrystusowi w czasie prób?

Dodatkowe zasoby

W jaki sposób Zbawiciel pomaga nam w trakcie prób?

Starszy Dale G. Renlund z Kworum Dwunastu Apostołów napisał:

Jezus Chrystus uwielbia przywracać to, czego my nie możemy przywrócić, leczyć rany, których sami nie możemy uleczyć, naprawiać to, co jest nieodwracalnie zniszczone, i rekompensować wszelką niesprawiedliwość, której doświadczyliśmy. W istocie, jeśli Mu na to pozwolimy, On uświęci nasze cierpienie dla naszej korzyści i uświęci przed nami nasze najgłębsze utrapienia. On nie tylko nas pocieszy i przywróci to, co zostało utracone (zob. Ks. Joba 42:10, 12–13), ale wykorzysta nasze próby dla naszej korzyści.

Zbawiciel ma moc, aby wszystko naprawić i pragnie to uczynić. Uwielbia trwale naprawiać nawet złamane serca (zob. Ks. Psalmów 147:3). Ostateczną lekcją płynącą z Księgi Joba jest to, że każdy z nas może zdecydować, że zaufa Bogu i Jego planowi, bez względu na wszystko. („Trust God and Let Him Prevail” [Zaufaj Bogu i pozwól Mu zwyciężyć], Liahona, sierpień 2022, str. 7)

W jaki sposób próby mogą być błogosławieństwem?

Starszy Isaac K. Morrison, Siedemdziesiąty, powiedział:

10:53

Znajdziemy wiele biblijnych historii o wielkich i szlachetnych przywódcach, takich jak Jeremiasz, Job, Józef Smith i Nefi, którym nie oszczędzono doczesnych zmagań i wyzwań. Byli śmiertelnikami, którzy nauczyli się być posłuszni Panu nawet w trudnych okolicznościach […].

Zastanawiając się nad moimi własnymi doświadczeniami, zdaję sobie sprawę, że w najtrudniejszych chwilach w moim życiu odebrałem niektóre z moich najważniejszych lekcji, w chwilach, w których byłem wyrywany z mojej strefy komfortu. Trudności, które napotkałem w młodości, podczas poznawania Kościoła na seminarium, jako nowo nawrócony czy jako pełnoetatowy misjonarz, a także wyzwania, z jakimi przyszło mi się zmierzyć w trakcie zdobywania wykształcenia, podczas starań, by doskonalić powołania, i wychowywania rodziny, przygotowały mnie na przyszłość. Im radośniej i z wiarą w Pana odnajduję się w trudnych warunkach, tym bardziej wzrastam w uczniostwie.

Trudności w naszym życiu nie powinny być zaskoczeniem, gdy wchodzimy na ciasną i wąską ścieżkę. Jezus Chrystus nauczył się „posłuszeństwa przez to, co wycierpiał”. Gdy podążamy za Nim, zwłaszcza w naszych trudnych chwilach, możemy wzrastać, aby stać się bardziej podobnymi do Niego. („Dzięki Niemu możemy dokonywać trudnych rzeczy”, Liahona, listopad 2022, str. 116)

W jaki sposób Zbawiciel może pomóc nam przetrwać nasze udręki?

Starszy John A. McCune, Siedemdziesiąty, powiedział:

9:10

Naśladowanie Chrystusa nie chroni nas przed wyzwaniami i próbami życia. Często oczekuje się od nas trudnych rzeczy, które zdają się być przytłaczające albo niemożliwe do wykonania samemu. Przyjmując zaproszenie Zbawiciela, aby „przyjść do Niego” [Ew. Mateusza 11:28], otrzymujemy [potrzebne] wsparcie, pocieszenie i pokój […]. Nawet w najcięższych próbach możemy odczuć ciepło Jego miłości, jeśli tylko ufamy Mu i akceptujemy Jego wolę. Możemy doświadczyć radości przeznaczonej dla Jego wiernych uczniów, gdyż „Chrystus jest radością” [Russell M. Nelson, „Radość i duchowa wytrwałość”, Liahona, listopad 2016, str. 82]. („Przyjdźcie do Chrystusa i żyjcie jak święci w dniach ostatnich”, Liahona, maj 2020, str. 36)

Dodatkowe ćwiczenia

Smutek i ból

Warto porozmawiać z uczniami o radzeniu sobie ze smutkiem i bólem. Jeśli zdecydujesz, że chcesz przeprowadzić taką rozmowę, poproś ich o przeczytanie Ks. Joba 3:23–25 i odszukanie, jak czuł się Job po utracie rodziny, bogactwa i zdrowia. Poniższe pytania mogą pomóc uczniom docenić słowa Joba:

Jak opisalibyście uczucia Joba w odniesieniu do prób, przez które przechodził?
Jaka może być różnica pomiędzy odczuwaniem żalu a poczuciem beznadziei?
W jaki sposób możemy poprosić Ojca Niebieskiego i Jezusa Chrystusa, aby pomogli nam poradzić sobie z takimi uczuciami?

Pocieszanie tych, którzy potrzebują pocieszenia

Warto, aby uczniowie pomyśleli o tym, jak przyjaciele Joba go pocieszali. Choć ostatecznie oskarżyli Joba o grzech, najpierw przyszli, aby płakać razem z nim i go pocieszać. Uczniowie mogą przeczytać Ks. Joba 2:11–13 i odszukać, co robi na nich wrażenie, jeśli chodzi o przyjaciół Joba. Mogą powiązać te wersety z Ks. Mosjasza 18:8–10 i odszukać związane z tym rady zawarte w Księdze Mormona.

Kiedy czuliście się błogosławieni, ponieważ ktoś starał się was pocieszyć lub razem z wami przeżywać żałobę?

Możesz poprosić uczniów, aby pomyśleli o kimś, kto może potrzebować ich uwagi. Niech zapiszą imię tej osoby. Następnie mogą zapisać coś, co mogą zrobić, aby pomóc tej osobie lub ją pocieszyć.

Lekcje, jakie Job wyciągnął ze swojego cierpienia

Wyjaśnij, że kiedy Job cierpiał, jego przyjaciele w końcu zasugerowali, że Bóg musi karać go za grzech. Gdy Job zmagał się z tym oskarżeniem i własnymi myślami, wyraził to, czego dowiedział się o Bogu.

Przeczytajcie Ks. Joba 12:9–13, 16; 13:15–16 i zaznaczcie, co Job poczuł i czego dowiedział się o Bogu.

Co zaznaczyliście? Dlaczego wydaje się to istotne?
Jak podsumowalibyście uczucia Joba w tym momencie?

Pokonywanie przeszkód

Kiedy uczniowie znajdą fragmenty z pism świętych o ludziach, którzy ufali Panu, możecie obejrzeć film pt. „Crossing the Finish Line: A Story of Overcoming Obstacles” [Przekraczanie linii mety. Historia pokonywania przeszkód] (11:53). Poproś uczniów, aby odszukali, co takiego wiedział Dallin, co pomogło mu zaufać Jezusowi Chrystusowi w czasie wyzwań, z jakimi się mierzył.

11:52