Oude Testament – boek voor de seminarieleerkracht

Inhoud
Titelpagina
Inleiding tot het boek voor de leerkracht
Lessen Oude Testament
- Welkom bij het Oude Testament
- Mozes 1; Abraham 3
- Genesis 1–2; Mozes 2–3; Abraham 4–5
- Genesis 3–4; Mozes 4–5
- Genesis 5; Mozes 6
- Mozes 7
- Genesis 6–11; Mozes 8
- Genesis 12–17; Abraham 1–2
- Genesis 18–23
- Genesis 24–33
- Genesis 37–41
- Genesis 42–50
- Exodus 1–6
- Pasen
- Exodus 7–13
- Exodus 14–18
- Exodus 19–20; 24; 31–34
- Exodus 35–40; Leviticus 1; 4; 16; 19
- Numeri 11–14; 20–24; 27
- Deuteronomium 6–8; 15; 18; 29–30; 34
- Jozua 1–8; 23–24
- Richteren 2–4; 6–8; 13–16
- Ruth; 1 Samuel 1–7
- 1 Samuel 8–10; 13; 15–16
- 1 Samuel 17–18; 24–26; 2 Samuel 5–7
- 2 Samuel 11–12; 1 Koningen 3; 6–9; 11
- 1 Koningen 12–13; 17–22
- 2 Koningen 2–7
- 2 Koningen 16–25
- 2 Kronieken 14–20, 26, 30
- Ezra 1, 3–7; Nehemia 2, 4–6, 8
- Esther
- Job 1–3; 12–14; 19; 21–24; 38–40; 42
- Psalmen 1–2; 8; 19–33; 40; 46
- Psalmen 49–51; 61–66; 69–72; 77–78; 85–86
- Psalmen 102–103; 110; 116–119; 127–128; 135–139; 146–150
- Spreuken 1–4; 15–16; 22; 31; Prediker 1–3; 11–12
- Jesaja 1–12
- Jesaja 13–14; 22; 24–30; 35
- Jesaja 40–49
- Jesaja 50–57
- Jesaja 58–66
- Jeremia 1–3, 7, 16–18, 20
- Jeremia 31–33; 36–38; Klaagliederen 1, 3
- Ezechiël 1–3; 33–34; 36–37; 47
- Daniël 1–7
- Hosea; Joël
- Amos; Obadja; Jona
- Micha; Nahum; Habakuk; Zefanja
- Haggaï 1–2; Zacharia 1–4; 7–14
- Maleachi
Lessen levensvoorbereiding
- Kerkleerbeheersing: Antwoord op mijn vragen krijgen
- Schriftstudievaardigheden
- Leidraad Voor de kracht van de jeugd
- Zelfredzaam worden
- Lichamelijke en emotionele gezondheid
- Voorbereiding op vervolgopleiding en carrière
- Slagen op school
- Zendingsvoorbereiding
- Tempelvoorbereiding
- Leringen van kerkleiders
Aanhangsel

2 Koningen 17; 24–25: De verstrooiing van Israël

‘2 Koningen 17; 24–25: De verstrooiing van Israël’, Oude Testament – boek voor de seminarieleerkracht (2026)

‘2 Koningen 17; 24–25: De verstrooiing van Israël’, Oude Testament – boek voor de seminarieleerkracht

2 Koningen 16–25: Les 88

2 Koningen 17; 24–25

De verstrooiing van Israël

A group of youth reading scriptures together in Florida.

Profeten en anderen spreken vaak over de vergadering van Israël. Om de vergadering te begrijpen, kan het nuttig zijn om te begrijpen waarom Israël werd verstrooid. Deze les kan de cursisten helpen om aan de hand van de verstrooiing van Israël eigenschappen van onze hemelse Vader en Jezus Christus te benoemen.

Voorbereiding van de cursist: Laat de cursisten ‘Goed om in gedachten te houden: “Jezus zal tegen heel Israël zeggen: ‘Kom naar huis’”’ uit Kom dan en volg Mij – voor thuis en in de kerk: Oude Testament 2026 lezen. Vraag ze zich voor te bereiden om hun gedachten of vragen over de verstrooiing van Israël te bespreken.

Mogelijke leeractiviteiten

De verstrooiing van Israël

Vóór de les kunt u verschillende plekken in het klaslokaal aanduiden als Noordelijk koninkrijk (Israël), Zuidelijk koninkrijk (Juda), Assyrië, Amerika en Babylon/Perzië.

Hoe en wanneer kan het corrigeren van een kind een teken van liefde van zijn of haar ouders zijn?

Lees Leer en Verbonden 95:1 en ga na wat onze hemelse Vader en Jezus Christus vinden van mensen die Ze moeten corrigeren of kastijden.

In het Oude Testament kwam Israël meermaals tegen onze hemelse Vader en Jezus Christus in opstand, waardoor het volk gecorrigeerd moest worden. Dat leidde tot de zogenoemde verstrooiing van Israël. Ga bij je studie van de verstrooiing van Israël na hoe onze hemelse Vader en Jezus Christus hun liefde toonden.

Noordelijk koninkrijk Israël

Rond 975 v.C., na de dood van Salomo, werd zijn zoon Rehabeam koning. Rehabeam legde het volk zware lasten op. Tien van de stammen kwamen tegen Rehabeam in opstand en volgden Jerobeam (zie 1 Koningen 12:6–11, 19–20). Door deze scheiding ontstonden het noordelijk en zuidelijk koninkrijk.

Lees 2 Koningen 17:7–18, 22–23 en ga na wat er met het noordelijk koninkrijk Israël gebeurde.

Wat gebeurde er met dat koninkrijk en waarom?

Leg uit dat de verstrooiing van Israël werd ingeluid toen Assyrië het noordelijke koninkrijk Israël veroverde en veel Israëlieten terugvoerde naar Assyrië. Laat de meeste cursisten bij Noordelijk koninkrijk (Israël) naar de plek Assyrië in het lokaal gaan. Wijs erop dat we deze stammen vaak de verloren stammen van Israël noemen. U kunt de cursisten die naar Assyrië zijn gegaan het bordje Verloren stammen geven. U kunt de cursisten die in Israël blijven het bordje Samaritanen geven. Leg eventueel uit dat de Samaritanen deels Israëlitisch en deels van de andere volken afkomstig waren. (Zie Gids bij de Schriften, ‘Samaritanen’, Evangeliebibliotheek.)
Hoe zou je samenvatten waarom Israël werd verstrooid?

De cursisten noemen misschien een waarheid als: Omdat Israël de profeten verwierp en het verbond met de Heer verbrak, verstrooide Hij hen onder de volken.

Zuidelijk koninkrijk Juda

Wat ben je tot nu toe over het zuidelijke koninkrijk Juda te weten gekomen, inclusief de koningen die daar hebben geregeerd?

Vraag de cursisten welke verhalen ze nog kennen. Ze kunnen bijvoorbeeld koning Hizkia of koning Josia noemen. U kunt dan een bordje voor elke koning maken en de cursisten die omhoog laten houden. Moedig de cursisten aan om te vertellen hoe de Heer deze koningen en het volk voor hun geloof in Hem zegende. Beide rechtschapen koningen regeerden nadat Assyrië het koninkrijk Israël had veroverd.

De cursisten kunnen ook Lehi en zijn gezin noemen. Vraag ze in dat geval wat ze daarover weten. Zo niet, dan kunt u ze het volgende laten doen. U kunt een bordje met het opschrift Lehi en zijn gezin maken dat enkele cursisten kunnen vasthouden.

Lees 1 Nephi 1:4 en ga na wie er nog meer in het koninkrijk Juda woonden.

Lees 1 Nephi 2:1–4; 18:22–23 en ga na wat er met dit gezin gebeurde.

Welke zegeningen hebben wij van onze hemelse Vader ontvangen omdat de Heer Lehi en zijn gezin als onderdeel van de verstrooiing uit Jeruzalem wegleidde?

Laat de cursisten met het bordje Lehi en zijn gezin van het Koninkrijk Juda naar de plek Amerika gaan.

Lees 2 Kronieken 36:17–20 en ga na wat Nebukadnezar, de koning van Babylon, kort na het vertrek van Lehi en zijn gezin met de inwoners van Jeruzalem deed.

Laat de overgebleven cursisten in het Koninkrijk Juda naar Babylon/Perzië in het lokaal gaan. Ongeveer tussen 605 en 587 v.C. voerden de Babyloniërs vele Joden weg naar Babylon. Zij belegerden Jeruzalem en verwoestten de stad uiteindelijk (zie 2 Koningen 24:8–16; 25:1–12, 21; Jeremia 52).

U kunt de cursisten vragen enkele personen te noemen die in Babylon terechtkwamen. Als ze hulp nodig hebben, kunt u enkele cursisten voorzien van de bordjes Daniël, Sadrach, Mesach, Abed-Nego (zie Daniël 1:1–7) en Ezechiël (zie Gids bij de Schriften, ‘Ezechiël’, Evangeliebibliotheek).

Lees de volgende samenvatting. Leg uit dat sommige Joden in Perzië bleven (zie Esther 2:5–7). Laat enkele cursisten uit Babylon/Perzië terugkeren naar het Koninkrijk Juda. U kunt enkele cursisten bordjes voor Ezra en Nehemia geven en hen naar het Koninkrijk Juda laten gaan. De cursisten komen later meer over Ezra en Nehemia te weten.

Onder koning Kores veroverden de Perzen Babylon. Rond 537 v.C. inspireerde de Heer koning Kores van Perzië om de Joden toe te staan naar Jeruzalem terug te keren en de tempel te herbouwen (zie 2 Kronieken 36:22–23; Jeremia 29:10–14; Ezra 1:1–3). In de daaropvolgende jaren keerden Ezra, Nehemia en anderen terug naar Jeruzalem om te helpen met de wederopbouw van de stad en de voltooiing van de tempel (zie Ezra 7:6–8; Nehemia 2:1–11).

Onze hemelse Vader verliest zijn kinderen nooit uit het oog

U kunt erop wijzen dat veel van die groepen niet wisten wat er met de andere groepen gebeurde. Vanuit hun perspectief waren de andere groepen verloren.

Lees 3 Nephi 17:4 en ga na wat de Heiland de Nephieten tijdens zijn bediening onder hen vertelde.

Wat valt je aan dit vers op?

U kunt erop wijzen dat hoewel Israël verstrooid was, de Heer de verstrooiing van zijn verbondsvolk gebruikte om de volken te zegenen waarnaar Israël verstrooid was. (Zie ‘De verstrooiing van Israël’ onder Gids bij de Schriften, ‘Israël’, Evangeliebibliotheek.) U kunt erop wijzen dat ‘goedertierenheid’ in Jesaja 54:8 een vertaling van hesed is. Zie voor meer informatie over de betekenis van hesed president Nelsons artikel ‘Het eeuwigdurend verbond’, Liahona, oktober 2022, 4–11.

Lees Deuteronomium 4:27–31 en Jesaja 54:7–10 en ga na wat de Heer beloofde te doen voor het verstrooide Israël.

Welke eigenschappen zie je in onze hemelse Vader en Jezus Christus naarmate je meer over de verstrooiing van Israël te weten komt?

Getuig desgewenst van de liefde van onze hemelse Vader voor al zijn kinderen en van zijn belofte om het verstrooide Israël te vergaderen.

Aanvullende bronnen

Waarom is de verstrooiing van Israël in onze tijd van belang?

Ouderling Quentin L. Cook van het Quorum der Twaalf Apostelen heeft uitgelegd:

14:34

De gevangenschap van de Joden en de verstrooiing van de stammen van Israël, inclusief de tien stammen, zijn belangrijke leerstellige factoren in de herstelling van het evangelie. Het noordelijke koninkrijk van Israël bestond uit de tien verloren stammen, en zij werden in 721 v.C. gevankelijk weggevoerd naar Assyrië. Zij gingen naar de noordelijke landen. Ons tiende geloofsartikel luidt: ‘Wij geloven in de letterlijke vergadering van Israël en in de herstelling van de tien stammen’ [Geloofsartikelen 1:10]. Wij geloven ook dat in het kader van het verbond dat de Heer met Abraham sloot niet alleen Abrahams nageslacht zou worden gezegend, maar alle mensen op aarde. Zoals [president] Russell M. Nelson heeft gezegd, is de vergadering ‘geen kwestie van woonplaats, maar van persoonlijke toewijding. Mensen kunnen “tot de kennis worden gebracht van de Heer” [3 Nephi 20:13] zonder dat ze daarvoor hun vaderland hoeven te verlaten.’ [Russell M. Nelson, ‘The Book of Mormon and the Gathering of Israel’ (toespraak gehouden in een instructiebijeenkomst voor nieuwe zendingspresidenten, 26 juni 2013).]

Onze leer is duidelijk: ‘De Heer verstrooide en kastijdde de twaalf stammen van Israël wegens hun ongerechtigheid en opstandigheid. Tegelijkertijd echter heeft de Heer de verstrooiing van zijn uitverkoren volk onder de volken van de wereld [ook] gebruikt om die volken tot zegen te zijn.’ [Gids bij de Schriften, ‘Israël’, scriptures.lds.org.] (‘Jeremia’s klaagliederen: pas op voor slavernij’, Liahona, november 2013, 89.)

Hoe gebruikte de Heer het verstrooide Israël om de wereld te zegenen?

Ouderling Shayne M. Bowen van de Zeventig heeft gezegd:

Wij worden gezegend door de verstrooiing van Israël onder alle volken, waardoor het bloed van Israël onder de volken werd gesprenkeld. Hierdoor hebben de naties, op voorwaarde van bekering, deel aan het gist van gerechtigheid, en maken ze aanspraak op de beloften aan de kinderen van Abraham. (‘Out of the Wilderness into the Light’ [devotional aan de Brigham Young University–Idaho, 1 maart 2011], byui.edu.)

Ouderling James E. Talmage (1862–1933) van het Quorum der Twaalf Apostelen heeft uitgelegd:

De Israëlieten zijn zo volkomen onder de verschillende volken verspreid dat zij een belangrijke rol hebben gespeeld in de opkomst en ontwikkeling van bijna ieder volk op aarde. Deze verstrooiing is in verschillende tijdperken en door de eeuwen heen tot stand gekomen. Het was door de vroege profeten voorzien; en de geestelijke leiders van iedere generatie vóór en onmiddellijk na het messiaanse tijdperk hebben de verstrooiing van het volk voorspeld, als een verordend gevolg van hun toenemende goddeloosheid. (The Articles of Faith, 12e uitgave [1924], 316.)

In welk opzicht was de verstrooiing van Israël een noodzakelijke kastijding door een liefdevolle God?

Ouderling James E. Talmage (1862–1933) van het Quorum der Twaalf Apostelen heeft uitgelegd:

Het lijden van Israël was niet meer dan een noodzakelijke kastijding door een gegriefde maar liefdevolle Vader, die met deze doeltreffende middelen zijn met zonde bevlekte kinderen wilde reinigen. […]

Hoewel Israël door de mensen wordt geslagen, en wat de wereld betreft grotendeels verloren is gegaan, is Israël wat God betreft niet verloren. Hij weet waarheen zij geleid of gedreven zijn; Hij smacht nog steeds met vaderlijke liefde naar hen. Hij zal hen zeker op de juiste tijd en met de juiste middelen tevoorschijn doen komen, tot een staat van zegen en invloed die bij zijn verbondsvolk hoort. Ondanks hun zonde en de beproevingen die zij over zichzelf brachten, zei de Heer: ‘Maar bovendien: wanneer zij in het land van hun vijanden zijn, dan zal Ik hen niet verwerpen en niet van hen walgen door hen te vernietigen en Mijn verbond met hen te verbreken, want Ik ben de Heere, hun God.’ Zo volledig als de verstrooiing was, zo volledig zal de vergadering van Israël zijn. (The Articles of Faith, 12e uitgave [1924], 328–329.)

Aanvullende leeractiviteiten

Aanvullend materiaal voor een activiteit over de verstrooiing

Deze afbeelding geeft u een idee hoe u de bordjes door de klas kunt verspreiden:

U kunt de video ‘Veilig naar huis vergaderd’ (14:48) vanaf tijdcode 5:37 tot 6:26 bekijken. In de video legt ouderling Quentin L. Cook van het Quorum der Twaalf Apostelen de verstrooiing van Israël uit.

14:48

De Mulekieten

Tijdens de activiteit over de verstrooiing kunt u de Mulekieten in het Boek van Mormon noemen. Leg uit dat koning Zedekia de laatste koning van Juda was voordat ze door Babylon in gevangenschap werden weggevoerd. In 2 Koningen 25:7 staat dat zijn zonen werden gedood. Maar dankzij het Boek van Mormon weten we dat Mulek, een van de zonen van Zedekia, ontsnapte. De Heer leidde Mulek naar Amerika (zie Omni 1:15–16; Helaman 6:10; 8:21). Laat enkele cursisten van het Zuidelijk koninkrijk (Juda) naar Amerika gaan.

Vergeet het verbond niet

Terwijl de cursisten bespreken hoe Israël werd verstrooid omdat ze hun verbond met God hadden verbroken, kunt u 2 Koningen 17:38–40 lezen. Laat de cursisten op de waarschuwing van de Heer letten. Bespreek manieren waarop mensen tegenwoordig hun verbonden met God kunnen vergeten. Vraag de cursisten wat we kunnen doen om onze verbonden met God altijd indachtig te zijn. Als de cursisten vertellen hoe ze hun verbonden indachtig kunnen zijn, kunt u ze naar de avondmaalsgebeden verwijzen (zie Leer en Verbonden 20:77, 79).