อพยพ 16

• รับประทานอาหารครั้งสุดท้ายเมื่อใด

• ถ้าเพิ่งรับประทานได้ไม่นาน ทำไมตอนนี้จึงหิวอีก

• เหตุใดเราจึงต้องรับประทานอาหารเป็นประจำ

เอ็ลเดอร์ดี. ทอดด์ คริสทอฟเฟอร์สัน แห่งโควรัมอัครสาวกสิบสองเปรียบเทียบการให้อาหารทางร่างกายกับการดูแลวิญญาณของเราดังนี้:

เราทุกคนทราบดีว่าเราต้องการสิ่งบํารุงเลี้ยงทางร่างกาย ความหิวและความกระหายเตือนสติเรารุนแรงมากถ้าเราลืม แต่ความต้องการสิ่งบํารุงเลี้ยงทางวิญญาณก็รุนแรงพอๆ กัน (“อาหารประจําวัน: แบบฉบับ” คลังค้นคว้าพระกิตติคุณ)

• ท่านคิดว่าเหตุใดความจําเป็นที่จะให้อาหารวิญญาณของเราจึงสําคัญเท่ากับการดูแลร่างกายของเรา?

• เหตุใดจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะมองข้ามความต้องการทางวิญญาณของเรา?

ใช้เวลาสักครู่ไตร่ตรองคําถามต่อไปนี้ ท่านอาจบันทึกความคิดของท่านลงในสมุดบันทึกการศึกษา:

• ท่านรู้สึกปรารถนาจะดูแลวิญญาณท่านทุกวันเหมือนที่ดูแลร่างกายหรือไม่? เหตุใดจึงรู้สึกเช่นนั้น?

• ท่านรู้สึกว่าพระบิดาบนสวรรค์ทรงประสงค์ให้ท่านทําอะไรในแต่ละวันเพื่อดูแลวิญญาณท่าน?

แสวงหาการดลใจเพื่อให้รู้ว่าท่านจะทําอะไรต่อไปได้บ้าง หรือท่านจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้บ้างเพื่อให้วิญญาณท่านได้รับความเข้มแข็งจากพระเจ้าทุกวันตามที่วิญญาณท่านต้องการ

หลังจากข้ามทะเลแดง ชาวอิสราเอล “เชื่อถือพระยาห์เวห์ และเชื่อโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์” (อพยพ 14:31) พวกเขาร้องเพลงและเต้นรําเพื่อสรรเสริญพระเจ้าที่ทรงปลดปล่อยพวกเขา (ดู อพยพ 15:1–21) อย่างไรก็ตาม การสรรเสริญพระเจ้าของชาวอิสราเอลเกิดขึ้นได้ไม่นาน ขณะที่โมเสสนําพวกเขาไปภูเขาซีนาย พวกเขาเผชิญปัญหาหลายอย่าง และศรัทธาของพวกเขาถูกทดสอบ

อ่าน อพยพ 16:2–4, 11–15 โดยมองหาว่าพระเจ้าทรงจัดหาอาหารให้ชาวอิสราเอลอย่างไร

• ท่านพบสิ่งใดบ้าง?

อ่าน ยอห์น 6:31–35, 47–51 โดยมองหาสิ่งที่พระเยซูทรงสอนเกี่ยวกับมานา

• มานาคล้ายกับพระเยซูคริสต์ในด้านใดบ้าง?

• สิ่งที่พระเยซูประทานแก่เราอย่างไม่สิ้นสุดนั้นดีกว่ามานาอย่างไร?

เปิด PDF

• รายละเอียดเหล่านี้เกี่ยวกับมานาอาจประยุกต์ใช้กับความต้องการการบํารุงเลี้ยงทางวิญญาณของเราได้อย่างไร?

• รายละเอียดเหล่านี้เกี่ยวกับมานาสอนอะไรท่านเกี่ยวกับการได้รับการบํารุงเลี้ยงทางวิญญาณจากพระเยซูคริสต์?

นักเรียนอาจได้ค้นพบความจริงที่มีค่ามากมาย พวกเขาอาจแบ่งปันว่าเหตุใดพวกเขาจึงรู้สึกว่าความจริงที่ระบุมีความสําคัญ ท่านอาจถามคําถามติดตามผลอื่นๆ ด้วย ส่วนที่เหลือของบทเรียนนี้จะมุ่งเน้นความจริงต่อไปนี้: เมื่อเราพึ่งพาพระเจ้าทุกวัน พระองค์จะประทานพรเราด้วยการบํารุงเลี้ยงทางวิญญาณที่เราต้องการ (หมายเหตุ: นักเรียนจะใคร่ครวญความปรารถนาที่จะพึ่งพาพระเจ้าในบทเรียนที่ 55: “ประเมินผลการเรียนรู้ของท่าน 3” ถ้าท่านรู้สึกว่าต้องมุ่งเน้นความจริงที่ต่างออกไปในช่วงที่เหลือของบทเรียนนี้ อย่าลืมปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องกันเมื่อท่านสอนบทเรียนที่ 55)

เพื่อให้นักเรียนเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงความจําเป็นในแต่ละวันของเราที่ต้องมีพระเยซูคริสต์ ท่านอาจแบ่งปันข้อความต่อไปนี้หรือรับชม “อาหารประจําวัน: แบบฉบับ” (2:51) ที่ ChurchofJesusChrist.org

2:37

เอ็ลเดอร์คริสทอฟเฟอร์สันพูดถึงความจําเป็นของการบํารุงเลี้ยงทางวิญญาณจากพระเจ้าทุกวันว่า:

เราไม่ควรคิดว่าเราสามารถอยู่รอดได้หลายสัปดาห์ หลายเดือน โดยไม่ต้องมีสิ่งบํารุงเลี้ยงทางวิญญาณ โดยไม่ทุกข์ทรมานและไม่ทําให้วิญญาณของเราอ่อนแอลง การยอมรับความจริงที่ว่าเราต้องการความช่วยเหลือทางวิญญาณหรือมานาทุกวัน ช่วยให้เรากล้าทําสิ่งถูกต้องและรับใช้ผู้อื่นมากขึ้น มากกว่าที่เราจะมีถ้าเราไม่สนใจพระผู้เป็นเจ้า (“อาหารประจําวัน: แบบฉบับ” คลังค้นคว้าพระกิตติคุณ)

• เหตุใดการพึ่งพาพระเจ้าในแต่ละวันจึงดีกว่าประสบการณ์ทางวิญญาณอันทรงพลังเป็นครั้งคราว?

ในสมุดบันทึกการศึกษาของท่าน ให้เขียนในหน้าหนึ่งว่า “อาหารประจําวัน: พระเยซูคริสต์” วาดขนมปังหนึ่งแถวไว้ตรงกลางหน้า ศึกษาพระคัมภีร์ต่อไปนี้ โดยมองหาสิ่งที่เราทําได้ทุกวันเพื่อพึ่งพาพระเจ้าและรับการบํารุงเลี้ยงทางวิญญาณ เขียนสิ่งที่ท่านพบรอบๆ ภาพวาดขนมปังของท่าน

• เฉลยธรรมบัญญัติ 8:3

• 1 นีไฟ 17:3

• 2 นีไฟ 32:3

• แอลมา 37:36–37

  เชื้อเชิญให้นักเรียนสนทนาสิ่งที่พวกเขาค้นพบโดยถามคําถามดังต่อไปนี้ ท่านอาจกระตุ้นให้นักเรียนเพิ่มแนวคิดลงในสมุดบันทึกการศึกษาขณะเรียนรู้จากเพื่อนร่วมชั้น

• การกระทําใดต่อไปนี้ได้ช่วยท่านอัญเชิญอาหารแห่งชีวิต พระเยซูคริสต์ เข้ามาในชีวิตท่านทุกวัน? พระองค์ทรงบํารุงเลี้ยงหรือเสริมกําลังท่านอย่างไร?

• นอกจากสิ่งที่ท่านพบในพระคัมภีร์ ท่านพยายามทําอะไรอีกบ้างในแต่ละวันเพื่อพึ่งพาพระเจ้า?

• ท่านจะพูดอะไรกับคนที่รู้สึกว่าพวกเขาไม่จําเป็นต้องทําสิ่งเหล่านี้?

ดูรายการที่ท่านเขียนไว้รอบๆ ขนมปังในสมุดบันทึกการศึกษาของท่าน วงกลมหนึ่งหรือสองแนวคิดที่ท่านรู้สึกว่าพระเจ้าทรงประสงค์ให้ท่านเริ่มทําหรือทําต่างจากเดิมเพื่อพึ่งพาพระองค์ได้ดีขึ้นในแต่ละวัน จากนั้น ตอบคําถามต่อไปนี้:

• ท่านจะทําสิ่งนี้ทุกวันเมื่อใดและที่ใด?

• ท่านจะต้องเอาชนะความท้าทายใดบ้างเพื่อทําให้นิสัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจําวันของท่าน? ท่านจะเอาชนะความท้าทายเหล่านี้อย่างไร?

• ท่านคิดว่าการทําเช่นนี้ทุกวันอาจส่งผลต่อความสัมพันธ์ของท่านกับพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์เมื่อเวลาผ่านไปอย่างไร?