I Ks. Mojżeszowa 25–27

W duchu modlitwy zastanów się nad poniższymi zdaniami. Zapisz w swoim dzienniku, w jakim stopniu każde zdanie odnosi się do ciebie, używając odpowiedzi: „zdecydowanie”, „zazwyczaj”, „trochę” i „wcale”.

• Jestem gotów/gotowa poświęcić ziemskie pragnienia na rzecz wiecznych błogosławieństw.

• Rozumiem, dlaczego Pan prosi mnie, abym cenił(a) Jego wieczne błogosławieństwa ponad to, czego teraz pragnę.

• Dostrzegam błogosławieństwa, które stają się moim udziałem, kiedy stawiam Ojca Niebieskiego i Jezusa Chrystusa na pierwszym miejscu przed sprawami tego świata.

Podczas dzisiejszego studiowania zaproście Ducha Świętego, aby pomógł wam dostrzec wartość wiecznych błogosławieństw. Dążcie do uzyskania natchnienia odnośnie do tego, jak nadawać priorytet wiecznym błogosławieństwom, a nie ziemskim pragnieniom.

W czasach Starego Testamentu najstarszemu synowi zazwyczaj przysługiwało prawo pierworództwa. Prawo dziedziczenia przysługujące pierworodnemu obejmowało podwójną część ziemi i majątku. Nakładało również większą odpowiedzialność za opiekę nad matką i resztą rodziny po śmierci ojca. Oprócz doczesnego dziedzictwa ojciec dawał najstarszemu synowi błogosławieństwo pierworództwa, aby nadać mu upoważnienie kapłańskie. Błogosławieństwo to określało pozycję syna w rodzinie jako nauczyciela i przywódcy.

Rebeka i Izaak modlili się przez wiele lat o błogosławieństwo prawego potomstwa. W końcu zostali pobłogosławieni bliźniakami, Ezawem i Jakubem. Ze względu na to, że Ezaw urodził się jako pierwszy, był on synem pierworodnym. Jednakże Pan objawił Rebece, że to Jakubowi miało się należeć prawo pierworództwa (I Ks. Mojżeszowa 25:22–23).

Przeczytajcie I Ks. Mojżeszową 25:27–34 i odszukajcie, w jaki sposób Ezaw okazał, że nie ceni sobie błogosławieństwa pierworództwa. („Przyrządził potrawę” oznacza, że ugotował zupę lub gulasz).

• Co takiego udało wam się znaleźć?

Przeczytajcie I Ks. Mojżeszową 26:34–35 i odszukajcie informacje o matrymonialnych wyborach Ezawa oraz o uczuciach jego rodziców z tym związanych. (Chetyci to Kananejczycy, którzy oddawali cześć fałszywym bogom).

• Dlaczego Rebeka i Izaak byli zasmuceni decyzjami Ezawa?

Aby pomóc uczniom zrozumieć historię Jakuba i Ezawa, możesz przeczytać lub podsumować treść poniższego akapitu. Możesz też pokazać film „Jacob and Esau” [Jakub i Ezaw] (2:06) dostępny na stronie ChurchofJesusChrist.org.

2:5

Pomimo złych wyborów Ezawa Izaak, będąc już stary, wezwał go, aby udzielić mu błogosławieństwa pierworództwa. Zanim Ezaw przybył, Rebeka przebrała Jakuba za jego brata. Myśląc, że Jakub to Ezaw, Izaak nadał Jakubowi błogosławieństwo pierworództwa (zob. I Ks. Mojżeszowa 27:1–29). „Kiedy Izaak zdał sobie sprawę, że pobłogosławił Jakuba zamiast Ezawa, stwierdził, że Jakub „będzie błogosławiony” (I Ks. Mojżeszowa 27:33) — sugerując, że wypełniła się wola Boga” (Przyjdź i naśladuj mnie — do studiowania indywidualnie i z rodziną. Stary Testament, 2022, str. 39)

Przeczytajcie I Ks. Mojżeszową 27:34, 38 i odszukajcie opis reakcji Ezawa, kiedy dowiedział się, że Izaak udzielił Jakubowi błogosławieństwa pierworództwa.

• Co przykuło waszą uwagę?

• Jak podsumowalibyście to, czego możemy się nauczyć z tych wersetów, w formie deklaracji prawdy?

  Użyj słów uczniów, aby rozpoznać prawdę podobną do następującą: Wybór natychmiastowych lub ziemskich pragnień zamiast wiecznych błogosławieństw Boga może prowadzić do smutku i żalu.

  Istnieje wiele możliwych odpowiedzi na poniższe pytanie. Zachęcanie kilkorga uczniów do podzielenia się swoimi odpowiedziami może sprawić, że poczują się pewniej, dzieląc się różnymi pomysłami i poglądami.

• Dlaczego czasami stawianie na pierwszym miejscu spraw, które mają wieczną wartość, może być wyzwaniem?

Starszy David A. Bednar z Kworum Dwunastu Apostołów wyjaśnił:

W naszym zabieganym codziennym życiu i zamieszaniu współczesnego świata, w którym żyjemy, nasza uwaga odwraca się od rzeczy wiecznych, które mają największe znaczenie, sprawiając, że naszymi głównymi priorytetami stają się przyjemność, dobrobyt, popularność i pozycja społeczna. Nasze krótkotrwałe zaabsorbowanie „sprawami świata” i „zaszczytami ludzkimi” może doprowadzić do tego, że oddamy nasze duchowe pierworództwo za znacznie mniej niż ugotowaną soczewicę […].

Każdy z nas powinien szczerze i w duchu modlitwy ocenić swoje doczesne i duchowe priorytety, aby rozpoznać w swym życiu to, co może hamować obfite błogosławieństwa, którymi Ojciec Niebieski i Zbawiciel są gotowi nas obdarzyć. („Oblecz się w swoją siłę, Syjonie!”, Liahona, listopad 2022, str. 94)

1. Napiszcie scenariusz, w którym ktoś w waszym wieku może być kuszony do „oddania duchowego pierworództwa za znacznie mniej niż ugotowaną soczewicę”.

2. Pomyślcie o przykładzie Zbawiciela, który przedkładał wolę Ojca nad natychmiastowe lub ziemskie pragnienia. (Zob. na przykład Ew. Mateusza 4:2–10 lub Ew. Łukasza 22:41–42).

3. Pomyślcie o współczesnym przykładzie kogoś, kto przedkłada wolę Bożą nad natychmiastowe lub ziemskie pragnienia.

Poproś uczniów, aby podzielili się swoimi pomysłami. Kiedy uczniowie będą mówić, możesz zwrócić ich uwagę na to, że uczęszczanie na seminarium jest dobrym przykładem stawiania Boga na pierwszym miejscu. Możesz pokazać film pt. „No Regrets” [Bez wyrzutów] (5:38) ze strony ChurchofJesusChrist.org. Młody mężczyzna zdecydował się uczęszczać na seminarium zamiast surfować. Zachęć uczniów, aby odszukali błogosławieństwa, które stały się jego udziałem dzięki temu wyborowi.

5:39

• Jakie błogosławieństwa możemy przyjąć teraz i w przyszłości, jeśli wybierzemy sprawy Boże nad sprawy tego świata?

• W jaki sposób Zbawiciel przedkładał wieczne błogosławieństwa nad natychmiastowe pragnienia?

Wypisz pięć kluczowych dla ciebie priorytetów w kolejności od najważniejszego do najmniej ważnego.

Przeglądając tę listę, zwróć uwagę na wszelkie poprawki, które Duch Święty chce, byś wprowadził.

Poniżej tej listy zapisz inne przemyślenia, które będziesz miał po wykonaniu tego ćwiczenia. Czy możesz określić, co będzie twoim następnym krokiem w kierunku nadania priorytetu sprawom Bożym a nie sprawom tego świata? Jeśli tak, zapisz to i umieść w miejscu, na które często patrzysz.