« ថ្ងៃទី១៤–២០ ខែធ្នូ ‹ ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា យើងបានស្រឡាញ់ឯងរាល់គ្នា › » ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់គេហដ្ឋាន និងសាសនាចក្រ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦ ( ឆ្នាំ២០២៦ )

« ថ្ងៃទី១៤–២០ ខែធ្នូ ‹ ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា យើងបានស្រឡាញ់ឯងរាល់គ្នា › » ចូរមកតាមខ្ញុំ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦

ថ្ងៃទី១៤–២០ ខែធ្នូ ៖ « ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា យើងបានស្រឡាញ់ឯងរាល់គ្នា »

ម៉ាឡាគី

ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលទៅរាស្រ្តរបស់ទ្រង់តាមរយៈព្យាការីម៉ាឡាគីថា « យើងបានស្រឡាញ់ឯងរាល់គ្នា » ។ ប៉ុន្តែសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ដែលបានរងទុក្ខ និងជាប់ក្នុងសេវកភាពរាប់ជំនាន់ បានទូលសួរថា « ទ្រង់មានស្រឡាញ់យើងរាល់គ្នាឯណា ? » ( ម៉ាទ្បាគី ១:២ ) ។ បន្ទាប់ពីអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានឆ្លងកាត់ នោះពួកគេអាចនឹងងឿងឆ្ងល់ថាតើប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួកគេគឺពិតជាដំណើររឿងអំពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះចំពោះរាស្ត្រនៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់ទ្រង់ដែរឬទេ ។ តាមរបៀបមួយចំនួន វាងាយស្រួលដើម្បីមើលឃើញថាវាជាដំណើររឿងមួយអំពីភាពទន់ខ្សោយ និងការបះបោររបស់មនុស្ស ។ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក្ដី ក៏ព្រះពុំដែលឈប់ឈោងទៅជួយដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែរ ។ នៅពេលពួកកូនប្រុសរបស់យ៉ាកុបធ្វើខុសចំពោះយ៉ូសែប ជាប្អូនប្រុសរបស់ពួកគេ នោះព្រះអម្ចាស់នៅតែសង្គ្រោះពួកគេពីគ្រោះអំណត់អត់ដែរ ( សូមមើល លោកុប្បត្តិ ៤៥:៤–៨ ) ។ នៅពេលសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានត្អូញត្អែរនៅក្នុងទីរហោស្ថាន នោះទ្រង់បានចិញ្ចឹមពួកគេដោយនំម៉ាន៉ា ( សូមមើល និក្ខមនំ ១៦:១–៤ ) ។ សូម្បីតែនៅពេលដែលសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានងាកទៅរកព្រះផ្សេងទៀត ហើយបានបែកខ្ញែកគ្នាក្ដី ក៏ព្រះបានសន្យាថា ប្រសិនបើពួកគេប្រែចិត្ត នោះទ្រង់នឹងប្រមូល ហើយប្រោសលោះពួកគេ « ដោយសេចក្ដីមេត្តាជាខ្លាំង » ( សូមមើល អេសាយ ៥៤:៧ ) ។ ប្រាកដណាស់ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺជាដំណើររឿងស្ដីពីសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលអត់ធ្មត់ដ៏ខ្ជាប់ខ្ជួនរបស់ព្រះ ។ ហើយដំណើររឿងនេះបន្តមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ ។ ដូចដែលម៉ាឡាគីបានហៅព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទថាជា « ព្រះអាទិត្យនៃសេចក្តីសុចរិត » បានយាងមកដោយ« មានទាំងអំណាចប្រោសឲ្យជា នៅក្នុងចំអេងស្លាប » ( ម៉ាឡាគី ៤:២ ) ។ ទ្រង់គឺជាភស្ដុតាងដ៏ធំបំផុតនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះចំពោះសាសន៍អ៊ីស្រាអែលកាលពីបុរាណ និងចំពោះយើងគ្រប់គ្នា ។

សម្រាប់ព័ត៌មានបន្ថែមស្ដីពីគម្ពីរម៉ាឡាគី សូមមើល « ម៉ាឡាគី » នៅក្នុងសេចក្ដីណែនាំដល់បទគម្ពីរទាំងឡាយ ។

គំនិតសម្រាប់ការរៀនសូត្រនៅឯគេហដ្ឋាន និងនៅឯសាសនាចក្រ

ម៉ាឡាគី ១–៤

« ចូរវិលមកឯយើងវិញចុះ នោះយើងនឹងត្រឡប់មកឯឯងដែរ » ។

នៅសម័យម៉ាឡាគី ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានសង់ឡើងវិញនូវព្រះវិហារបរិសុទ្ធក្នុងក្រុងយេរូសាឡិមរួចហើយ ប៉ុន្តែក្នុងនាមជាប្រជាជន ពួកគេនៅតែត្រូវស្ថាបនាទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេជាមួយនឹងព្រះអម្ចាស់ឡើងវិញដដែល ។ នៅពេលបងប្អូនសិក្សាគម្ពីរម៉ាឡាគី សូមរកមើលសំណួរដែលព្រះអម្ចាស់បានចោទសួរពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ឬសំណួរដែលពួកគេបានទូលសួរទ្រង់ ។ សូមពិចារណាសួរខ្លួនឯងនូវសំណួរស្រដៀងគ្នា ( ឧទាហរណ៍មួយចំនួនត្រូវបានណែនាំដូចខាងក្រោម ) ដើម្បីជួយបងប្អូនឲ្យវាយតម្លៃទំនាក់ទំនងរបស់បងប្អូនជាមួយនឹងព្រះអម្ចាស់ ហើយខិតកាន់តែជិតទ្រង់ ។

តើខ្ញុំទទួលបានអារម្មណ៍នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះចំពោះខ្ញុំយ៉ាងដូចម្ដេច ? ( សូមមើល ម៉ាឡាគី ១:២ ) ។
តើដង្វាយរបស់ខ្ញុំចំពោះព្រះអម្ចាស់ពិតជាសេចក្តីគោរពចំពោះទ្រង់ដែរឬទេ ? ( សូមមើល ម៉ាឡាគី ១:៦–១១ )
តើខ្ញុំត្រូវ « វិលមក » ឯព្រះអម្ចាស់តាមរបៀបណា ? ( សូមមើល ម៉ាឡាគី ៣:៧ ) ។
តើខ្ញុំកោងយករបស់ព្រះតាមរបៀបណា ? ( សូមមើល ម៉ាឡាគី ៣:៨–១១ ) ។
តើអាកប្បកិរិយារបស់ខ្ញុំក្នុងគ្រាលំបាក បង្ហាញពីអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំចំពោះព្រះអម្ចាស់យ៉ាងដូចម្តេច ? ( សូមមើល ម៉ាឡាគី ៣:១៣–១៥; សូមមើលផងដែរ ២:១៧ ) ។

ម៉ាទ្បាគី ១:៦–១៤

ព្រះអម្ចាស់បង្គាប់ឲ្យមាន « ដង្វាយបរិសុទ្ធ » ។

នៅពេលបងប្អូនអានអំពីដង្វាយដែលបានរៀបរាប់នៅក្នុង ម៉ាឡាគី ១ តើបងប្អូនកត់សម្គាល់អ្វីខ្លះអំពីយញ្ញបូជាដែលពួកសង្ឃបានថ្វាយ ? តើការថ្វាយដង្វាយទាំងនេះបង្ហាញអ្វីខ្លះពីអារម្មណ៍របស់ពួកសង្ឃនេះចំពោះព្រះអម្ចាស់ ? ( សូមមើល ម៉ាឡាគី ១:១៣ ) ។ សូមពិចារណាធ្វើបញ្ជីមួយអំពីដង្វាយ ឬពលិកម្មនានាដែលបងប្អូនថ្វាយព្រះអម្ចាស់ ។ សម្រាប់ចំណុចនីមួយៗនៅលើបញ្ជីនេះ សូមជញ្ជឹងគិតពីអ្វីដែលអាចធ្វើឲ្យដង្វាយនោះក្លាយដង្វាយ « មិនបរិសុទ្ធ » ឬដង្វាយ « បរិសុទ្ធ » ( ម៉ាឡាគី ១:៧, ១១ ) ។

ម៉ាទ្បាគី ៣:៨–១២

ព្រះអម្ចាស់បើកបង្អួចនៃស្ថានសួគ៌ នៅពេលខ្ញុំបង្ហាញសេចក្ដីជំនឿរបស់ខ្ញុំតាមរយៈការថ្វាយដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ។

សូមនឹកស្រមៃថា បងប្អូនមានមិត្តម្នាក់ដែលទើបដឹងថា បងប្អូនបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ។ មិត្តរបស់បងប្អូនសួរថា « ហេតុអ្វីឯងធ្វើបែបនោះ ? » ។ សូមគិតអំពីរឿងនេះនៅពេលបងប្អូនអាន ម៉ាឡាគី ៣:៨–១២ ។ តើបងប្អូនរកឃើញអ្វីខ្លះនៅទីនោះដែលអាចជួយបងប្អូនឲ្យឆ្លើយសំណួររបស់មិត្តបងប្អូនបាន ? តើមានអ្វីផ្សេងទៀតដែលបងប្អូនចង់ឲ្យមិត្តរបស់បងប្អូនយល់អំពីដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ? សម្រាប់ជំនួយបន្ថែមទៀត បងប្អូនអាចស្រាវជ្រាវសារលិខិតរបស់អែលឌើរ នែល អិល អាន់ឌើរសិន « ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ៖ ការបើកទ្វារនៃស្ថានសួគ៌ » ( លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៣ ទំព័រ ៣២–៣៥ ) ដោយរកមើលចម្លើយចំពោះសំណួរដូចតទៅនេះ ៖

ហេតុអ្វីព្រះអម្ចាស់សព្វព្រះទ័យឲ្យយើងថ្វាយដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ?
តើមានអ្វីខ្លះដែលអាចរារាំងមនុស្សម្នាក់មិនឲ្យបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ហើយតើយើងអាចយកឈ្នះឧបសគ្គទាំងនោះដោយរបៀបណា ?
តើការបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ពង្រឹងសេចក្ដីជំនឿរបស់យើងលើព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទយ៉ាងដូចម្ដេច ?

បងប្អូនក៏អាចចែកចាយជាមួយមិត្តរបស់បងប្អូនពីរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់បានប្រទានពរដល់បងប្អូន នៅពេលបងប្អូនបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ផងដែរ ។ បងប្អូនអាចស្វែងរកគំនិតនៅក្នុងផ្នែកដែលមានចំណងជើងថា « Lesson Number 1—Significant but Subtle Blessings »នៅក្នុងសារលិខិតរបស់អែលឌើរ ដេវីឌ អេ បែដណា « The Windows of Heaven » ( Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១៣ ទំព័រ ១៧–១៨ ) ។ តើយើងក្លាយជាមនុស្សប្រភេទណា ដោយសារការថ្វាយដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់នោះ ?

តើបងប្អូនគិតថាឃ្លា « បើកទ្វារស្ថានសួគ៌ » ( ខទី ១០ ) អាចមានន័យដូចម្ដេច ? ប្រហែលជាបងប្អូនអាចមើលទៅខាងក្រៅតាមមាត់បង្អួច ហើយគិតអំពីគោលបំណងដែលបង្អួចនានាត្រូវបានធ្វើឡើង ។ ហេតុអ្វីបានជា « បង្អួចនៃស្ថានសួគ៌ » ជាវិធីដ៏ល្អមួយដើម្បីពិពណ៌នាអំពីរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់ប្រទានពរដល់យើង នៅពេលយើងថ្វាយដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ?

ព្រះយេស៊ូវកំពុងបង្ហាញកាយដល់ យ៉ូសែប ស៊្មីធ នៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធខឺតឡង់ — Vision in the Kirtland Temple [ ទស្សននិមិត្ដក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធខឺតឡង់ ] ដោយ ហ្គែរី ស្ម៊ីធ

ម៉ាទ្បាគី ៤:៥–៦

« យើងនឹងចាត់អេលីយ៉ា ឲ្យមកឯឯងរាល់គ្នា » ។

នៅពេលមរ៉ូណៃបានដកស្រង់ ម៉ាឡាគី ៤:៥–៦ ទៅកាន់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ នោះលោកបានថ្លែង « ខុសគ្នាតែបន្តិចបន្តួចពីពាក្យដែលបានសរសេរទុក » នៅក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីបរបស់យើងប៉ុណ្ណោះ ( សូមមើល យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ—ប្រវត្តិ ១:៣៦–៣៩ ) ។ តើពាក្យខុសគ្នាបន្តិចបន្តួចរបស់មរ៉ូណៃ បានបន្ថែមអ្វីខ្លះដល់ការយល់ដឹងរបស់បងប្អូនអំពីការព្យាករនេះ ? ជាពិសេស សូមពិចារណាសំណួរដូចតទៅនេះ ៖

តើ« ពួកឪពុក »គឺជានរណា ? ( សូមមើល ចោទិយកថា ២៩:១៣ ) ។ តើមានការសន្យាអ្វីខ្លះត្រូវបានធ្វើឡើងចំពោះពួកគេ ? ( សូមមើល អ័ប្រាហាំ ២:៩–១១ ) ។ តើបងប្អូនជួយបំពេញការសន្យាទាំងនេះដោយរបៀបណា ?
តើបទពិសោធន៍អ្វីខ្លះដែលបានជួយបងប្អូនបង្វែរដួងចិត្តរបស់បងប្អូនមករកបុព្វការីជនរបស់បងប្អូន ? ហេតុអ្វីរឿងនោះមានសារៈសំខាន់ចំពោះផែនការរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ?

ដើម្បីរៀនបន្ថែមទៀតអំពីការមករបស់អេលីយ៉ា និងរបៀបដែលការព្យាករនេះត្រូវបានបំពេញនៅសព្វថ្ងៃនេះ សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១១០:១៣–១៦ និង ឌី ថត គ្រីស្តូហ្វឺសិន « អំណាចនៃ ការផ្សារភ្ជាប់ »( លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៣ ទំព័រ ១៩–២២ ) ។ ហេតុអ្វីបងប្អូនមានអំណរគុណដែលអេលីយ៉ាបានមក ?

សូមមើផងដែរ ហ្គើរីត ដបុលយូ ហ្គង « យើងមានប្រវត្តិរៀងៗខ្លួន » លីអាហូណា ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២២ ទំព័រ ៤៣–៤៦; « ចូរបែរចិត្តអ្នក » ទំនុកតម្កើង ល.រ. ១៨០; « The Sealing Power » ( វីដេអូ ), ChurchofJesusChrist.org ។

សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលទស្សនាវដ្តី លីអាហូណា និង ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ប្រចាំខែនេះ ។

គំនិតសម្រាប់បង្រៀនកុមារ

ម៉ាទ្បាគី ១:២

ព្រះអម្ចាស់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ។

តើបងប្អូន និងកូនៗបងប្អូននឹងឆ្លើយសំណួរដែលមាននៅក្នុង ម៉ាឡាគី ១:២ —« [ ព្រះអម្ចាស់ ]ស្រឡាញ់យើងរាល់គ្នាឯណា » យ៉ាងដូចម្ដេច ? សូមចែកចាយជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមកនូវហេតុផលដែលបងប្អូនដឹងថាទ្រង់ស្រឡាញ់បងប្អូន ។ ប្រហែលជាកូនៗបងប្អូនអាចគូររូបភាពដែលរំឭកពួកគេអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ ។

ធ្វើឲ្យកុមារចូលរួមក្នុងការពិភាក្សាអំពីដំណឹងល្អ ។ ប្រសិនបើបងប្អូនកំពុងបង្រៀនកុមារតូចៗ បងប្អូនអាចនឹងត្រូវគិតអំពីវិធីច្នៃប្រឌិតដើម្បីដាក់បញ្ចូលពួកគេក្នុងការពិភាក្សាអំពីដំណឹងល្អ ។ ឧទាហរណ៍ កូនៗបងប្អូនអាចហុចបាល់មួយឲ្យគ្នាជារង្វង់ ។ នៅពេលពួកគេកាន់បាល់នោះ ពួកគេអាចចែកចាយហេតុផលមួយដែលពួកគេដឹងថាព្រះយេស៊ូវស្រឡាញ់ពួកគេ ។

ឪពុកម្តាយ និងក្មេងប្រុសម្នាក់មើលទៅខាងក្រៅតាមបង្អួច

ម៉ាទ្បាគី ៣:៨–១២

ព្រះអម្ចាស់នឹងប្រទានពរដល់ខ្ញុំ នៅពេលខ្ញុំថ្វាយដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ។

តើបងប្អូននឹងជួយកូនៗបងប្អូនរៀនអំពីដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ដោយរបៀបណា ? បងប្អូនអាចសុំឲ្យពួកគេរាប់វត្ថុតូចៗចំនួន ១០ ដូចជាកាក់នៅលើទំព័រសកម្មភាពសប្តាហ៍នេះ ។ បន្ទាប់មក ពួកគេអាចញែកវត្ថុមួយចេញពីវត្ថុដែលនៅសេសសល់—នេះជាចំនួនដែលយើងថ្វាយដល់ព្រះអម្ចាស់ជាដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ។ យោងតាម ម៉ាឡាគី ៣:៨–១២ ហេតុអ្វីព្រះអម្ចាស់សព្វព្រះទ័យឲ្យយើងថ្វាយដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ? ( សូមមើលផងដែរ « ព្យាការីម៉ាឡាគី » នៅក្នុង ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ទំព័រ ១៧១–១៧២; « First Things First! » [ វីដេអូ ] បណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ) ។

0:58
Malachi the Prophet

1:18
First Things First!
នៅពេលបងប្អូនអាន ម៉ាឡាគី ៣:១០ ជាមួយគ្នា បងប្អូនអាចអញ្ជើញកូនៗបងប្អូនឲ្យឈរក្បែរបង្អួច ពេលបងប្អូនអានឃ្លា « ទ្វារស្ថានសួគ៌ » ។ ឬបងប្អូនអាចចាក់ទឹកចូលក្នុងពែងរហូតដល់វាហៀរដើម្បីបង្ហាញពីឃ្លា« ដែលនឹងគ្មានកន្លែងល្មមទុកបានទេ » ។ សូមប្រាប់កុមារអំពីពរជ័យដែលព្រះបានប្រទានដល់បងប្អូន នៅពេលបងប្អូនបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ។ កូនៗបងប្អូនអាចគូររូបភាពតំណាងឲ្យពរជ័យទាំងនេះ ហើយព្យួរវានៅលើ ឬក្បែរបង្អួចនៅក្នុងផ្ទះរបស់បងប្អូន ។

ម៉ាទ្បាគី ៤:៥–៦

អេលីយ៉ាបានមកដើម្បីបង្វែរដួងចិត្តរបស់យើងទៅរកក្រុមគ្រួសាររបស់យើង ។

នៅក្នុង ម៉ាឡាគី ៤:៥–៦ កូនៗបងប្អូនអាចស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួរខាងក្រោមអំពីការព្យាកររបស់ម៉ាឡាគី ៖ តើព្រះអម្ចាស់បានសន្យាថានឹងចាត់ នរណា ឲ្យមក ? តើទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូលថា បុគ្គលនេះនឹងមក នៅពេលណា ? តើព្រះអម្ចាស់មានបន្ទូលថា បុគ្គលនេះនឹងធ្វើអ្វីខ្លះ ? ហេតុអ្វី បុគ្គលនេះត្រូវមក ? តើការព្យាករនេះត្រូវបានបំពេញ នៅកន្លែងណា ? ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១១០:១៣–១៦ ) ។
ដើម្បីស្វែងរករបៀបដែលការសន្យានៅក្នុង ម៉ាឡាគី ៤:៥ ត្រូវបានបំពេញ បងប្អូនក៏អាចមើលឡើងវិញនូវ « Joseph and Oliver Receive Priesthood Keys » នៅក្នុង Doctrine and Covenants Stories ទំព័រ ២៦–៣០ ។ ចម្រៀងមួយបទដូចជាបទ « The Hearts of the Children » ( Children’s Songbook ទំព័រ ៩២ ) អាចជួយកូនៗបងប្អូនរៀនពីហេតុផលដែលវាសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងដែលអេលីយ៉ាបានមក ។ បងប្អូនក៏អាចទៅគេហទំព័រ FamilySearch.org/discovery, FamilySearch Tree app ឬ My Family booklet សម្រាប់សកម្មភាពដែលអាចជួយបងប្អូន និងកូនៗបងប្អូនបង្វែរដួងចិត្តទៅរកបុព្វការីជនរបស់បងប្អូន ។

សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលទស្សនាវដ្តី ប្រិយមិត្ត ប្រចាំខែនេះ ។

ស្ត្រីម្នាក់កំពុងគ្រវីកូនកន្សែងដៃពណ៌ស — ហូសាណារបស់ម៉ននីង ដោយ រ៉ូស ដាតុច ដាល ។ ស្រ្តីម្នាក់ដែលមានឈ្មោះថា ម៉ននីង ឈរនៅក្នុងពិភពវិញ្ញាណ ដោយមានជុំជិតដោយពួកបុព្វការីជនរបស់នាង ។ នាងអបអរនឹងការរំដោះខ្លួនរបស់ពួកគេចេញពីការជាប់ជាឈ្លើយខាងវិញ្ញាណ ។

ទំព័រសកម្មភាពសម្រាប់អង្គការបឋមសិក្សា ៖ ព្រះអម្ចាស់ប្រទានពរខ្ញុំ នៅពេលខ្ញុំថ្វាយដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ — ហូសាណារបស់ម៉ននីង ដោយ រ៉ូស ដាតុច ដាល ។ ស្រ្តីម្នាក់ដែលមានឈ្មោះថា ម៉ននីង ឈរនៅក្នុងពិភពវិញ្ញាណ ដោយមានជុំជិតដោយពួកបុព្វការីជនរបស់នាង ។ នាងអបអរនឹងការរំដោះខ្លួនរបស់ពួកគេចេញពីការជាប់ជាឈ្លើយខាងវិញ្ញាណ ។