Ks. Izajasza 50–57

Chociaż Izraelici spędzili wiele lat w niewoli — i chociaż ta niewola była wynikiem ich własnych złych wyborów — Pan chciał, aby patrzyli w przyszłość z nadzieją. Co w przesłaniu Izajasza jest takiego, że daje ci nadzieję? Przydatna w studiowaniu może być poniższa tabela:

Zob. także Ks. Mosjasza 12:20–24; 15:13–18; III Nefi 20:29–46; Doktryna i Przymierza 113:7–10; Russell M. Nelson, „Przyjmijcie przyszłość z pewnością wiary”, Liahona, listopad 2020, str. 73–76.

Niewiele rozdziałów w pismach świętych opisuje odkupicielską misję Jezusa Chrystusa piękniej niż Ks. Izajasza 53. Rozważ następujące ćwiczenia, aby lepiej zrozumieć i zastosować te pełne mocy nauki:

• Rozważ lub omów, w jaki sposób historie i filmy często przedstawiają bohaterów, którzy ratują ludzi. Porównaj te opisy z opisami Zbawiciela z Ks. Izajasza 53.

• Zatrzymaj się po przeczytaniu każdego wersetu i rozważ, co wycierpiał Zbawiciel — „choroby”, „boleści” i „występki”, których doświadczył — za wszystkich ludzi, a szczególnie za ciebie. Podczas czytania możesz zamienić takie słowa, jak „my” i „nasze”, na „ja” i „moje”. Jakie uczucia lub myśli wzbudzają w tobie te wersety?

• Możesz obejrzeć film pt. „My Kingdom Is Not of This World” [Królestwo moje nie jest z tego świata] (Biblioteka ewangelii) i zastanowić się, w jaki sposób wypełniły się proroctwa z Ks. Izajasza 53. Jakie są niektóre smutki i cierpienia, które Zbawiciel niesie za ciebie?

  

  5:25

• Znajdź ilustracje ukazujące wydarzenia związane z Zadośćuczynieniem Jezusa Chrystusa (zob. Album: Ewangelia w malarstwie, nr 56–60). Następnie w Ks. Izajasza 53 możesz znaleźć sformułowania, które opisują wydarzenia przedstawione na ilustracjach. Do robienia czego inspirują cię te nauki?

„Skonał nasz Zbawca i nasz Pan”, Hymny, nr 107.

Wszyscy doświadczamy okresów, kiedy czujemy, że oddalamy się od Pana z powodu naszych grzechów lub słabości. Niektórzy nawet tracą nadzieję, że Pan im kiedykolwiek wybaczy. Ks. Izajasza 54 oraz 57 to umacniające i podbudowujące rozdziały, które warto czytać w takich czasach. Szczególnie w Ks. Izajasza 54:4–10; 57:15–19, które słowa mówią o tym, co Zbawiciel czuje względem ciebie? Jak ta wiedza na Jego temat wpływa na twoje życie?

Prezydent Dieter F. Uchtdorf nauczał:

„Nie ma znaczenia, jak doszczętnie zrujnowane wydaje nam się nasze życie. Nie ma znaczenia, jak szkarłatne są nasze grzechy, jak wielkie jest nasze rozgoryczenie, jak samotne, opuszczone czy złamane jest nasze serce. Nawet ci, którzy utracili nadzieję, którzy pogrążyli się w rozpaczy, którzy zawiedli zaufanie, utracili swą moralność czy odwrócili się od Boga, mogą zostać odbudowani […].

Radosne przesłanie ewangelii mówi: z powodu wielkiego planu szczęścia, zapewnionego nam przez naszego kochającego Ojca w Niebie oraz dzięki nieskończonej ofierze Jezusa Chrystusa, możemy nie tylko zostać odkupieni z naszego upadłego stanu i oczyszczeni — możemy też wznieść się ponad ludzkie pojmowanie i stać się dziedzicami życia wiecznego i uczestnikami nieopisanej chwały Boga” („On weźmie cię na ramiona i poniesie do domu”, Liahona, maj 2016, str. 102).

Zob. także Patrick Kearon, „Intencją Boga jest sprowadzić was do domu”, Liahona, maj 2024, str. 87–89.

Od pokoleń Izrael określany był mianem ludu przymierza z Bogiem. Jednak plan, który przygotował Bóg, zawsze obejmował więcej niż tylko jeden naród, gdyż „wszyscy, którzy [mają] pragnienie”, są zaproszeni, aby „[pójść] do wód” (Ks. Izajasza 55:1). Miej to na uwadze, czytając Ks. Izajasza 55 oraz 56, i zastanów się, co to znaczy być ludem Boga. Co mówi Bóg do tych, którzy czują się „[wykluczeni]” z Jego ludu (Ks. Izajasza 56:3)? Możesz zaznaczyć wersety, które opisują postawy i czyny tych, którzy „trzymają się [Jego] przymierza” (zob. Ks. Izajasza 56:4–7).

• Zabawą dla dzieci może być odkrywanie sformułowań takich, jak „obudź się”, „zerwij się” i „oblecz się w swoją siłę” w Ks. Izajasza 51:9, 17; 52:1–2, 9, a następnie odegranie ich. Następnie możecie porozmawiać o tym, co to znaczy przebudzić się, powstać i oblec się w siłę duchową. O robienie czego prosi nas Pan w tych wersetach?

• Poproś dzieci, by przeczytały Ks. Izajasza 51:1, 4, 7 i odszukały, do kogo Pan mówi i o jakie zachowanie prosi. Co oznacza „słuchać” Pana? W jaki sposób możemy pokazać Panu, że Go „słuchamy”?

• Obejrzyj z dziećmi kilka ilustracji przedstawiających cierpienie i śmierć Jezusa Chrystusa (zob. np. Album: Ewangelia w malarstwie, nr 56, 57, 58). Następnie możecie wspólnie przeczytać Ks. Izajasza 53:3–6, 9 i poszukać słów, które opisują, co dzieje się na ilustracjach. Wyjaśnij dzieciom, że Izajasz wyjawił te fakty setki lat przed tym, zanim miały one miejsce. Dlaczego ważne było, aby ludzie wiedzieli o tych wydarzeniach z wyprzedzeniem tak wielu lat (zob. Ks. Almy 39:15–19)?

• Po przeczytaniu Ks. Izajasza 53:4: „On nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie”, twoje dzieci mogą spróbować podnieść ciężki przedmiot (lub udawać, że go podnoszą). Wyjaśnij, że „choroba” i „cierpienie” lub smutek mogą wydawać się ciężkie i trudne do zniesienia. Dlaczego Jezus znosił nasze „choroby”, „cierpienia”, „winy” czy grzechy (zob. także Ks. Almy 7:11–12)?

• Aby omówić z dziećmi Ks. Izajasza 55:6, możesz ukryć w sali ilustrację przedstawiającą Jezusa. Możesz poprosić dzieci, aby odszukały tę ilustrację i wymieniły jeden ze sposobów, w jaki mogą „[szukać] Pana, dopóki można Go znaleźć”. Pieśń pt. „Pana szukać chcę” (Śpiewnik dla dzieci, str. 67) może być dla dzieci źródłem pomysłów. Następnie możesz pozwolić jednemu z dzieci ukryć tę ilustrację i powtórzyć ćwiczenie.

• Po przeczytaniu Ks. Izajasza 55:9 dzieci mogą w ramach zabawy stanąć na taborecie i porozmawiać o tym, jak wszystko wygląda inaczej, kiedy jesteśmy „wyżej”. Dzieci mogą też narysować rysunek przedstawiający, co oznacza dla nich Ks. Izajasza 55:9. Omów pewne sposoby postępowania Pana, które są szlachetniejsze od naszych. Na przykład, jaki jest Jego sposób traktowania grzeszników (zob. Ew. Marka 2:15–17)? Jaki jest Jego sposób przewodzenia ludziom (zob. Ew. Mateusza 20:25–28)? Opowiedz dzieciom o tym, jak nauczyłeś się pokładać ufność w szlachetnych, „wyższych” sposobach postępowania i zamiarach Pana.