Profeten en profetie

Profeten en profetie spelen een grote rol in het Oude Testament. Abraham, Izak en Jakob kregen visioenen en spraken met hemelse boodschappers. Mozes sprak van aangezicht tot aangezicht met God, en verkondigde zijn wil aan de kinderen van Israël. In 1 en 2 Koningen kunnen we lezen over de gedenkwaardige werken en boodschappen van de profeten Elia en Elisa. In het Oude Testament wordt ook gesproken over profetessen zoals Mirjam en Debora, en over andere vrouwen die met de geest van profetie waren gezegend, zoals Rebekka en Hanna. En hoewel de psalmen strikt genomen niet door profeten zijn geschreven, staan ze bol van de geest van profetie, in het bijzonder de psalmen die naar de komst van de Messias verwijzen.

Dit alles is geen verrassing voor leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Het herstelde evangelie van Jezus Christus leert ons immers dat profeten niet alleen interessante personen in het verleden waren, maar dat ze een onmisbaar onderdeel van Gods plan zijn. Sommige mensen denken misschien dat profeten alleen in het Oude Testament voorkomen, maar voor ons zijn ze iets wat we met het Oude Testament gemeen hebben.

Toch is een hoofdstuk uit Jesaja of Ezechiël lezen anders dan een conferentietoespraak van de huidige president van de kerk lezen. Het is soms moeilijk om te beseffen dat profeten vanouds iets tegen ons te zeggen hadden. De wereld waarin we tegenwoordig leven, verschilt tenslotte behoorlijk van de wereld waarin zij predikten en profeteerden. En we hebben nu een levende profeet. Waarom zouden we dan de moeite doen (en het kost inderdaad moeite) om de woorden van profeten uit de oudheid te lezen?

Wij zijn niet de belangrijkste doelgroep van de profeten uit het Oude Testament. Die profeten hadden acute problemen waar ze zich op dat moment en op die plek mee bezighielden, net zoals onze hedendaagse profeten zich bezighouden met de huidige problemen.

Maar profeten kunnen ook verder kijken. Ze verkondigen eeuwige waarheden die altijd en overal van toepassing zijn. Ze zijn gezegend met openbaring, waardoor ze het breder perspectief van Gods werk kunnen zien. Jesaja waarschuwde bijvoorbeeld mensen in zijn tijd voor hun zonden. Hij schreef ook over de bevrijding van Israëlieten die tweehonderd jaar later zouden leven. Tegelijkertijd sprak hij over de bevrijding waar heel Gods volk naar verlangt. Hij schreef ook profetieën die nu nog steeds niet helemaal in vervulling zijn gegaan, zoals de belofte van ‘een nieuwe aarde’ (Jesaja 65:17), die ‘vol [zal] zijn van de kennis van de Heere’ (Jesaja 11:9), waar de verloren stammen van Israël zullen zijn vergaderd en waar de ‘volken’ niet meer zullen leren ‘oorlog voeren’ (Jesaja 2:4). Een deel van de vreugde en inspiratie die we uit de woorden van oudtestamentische profeten als Jesaja kunnen halen, is het besef dat wij een rol spelen in de heerlijke dag die zij zich voorstelden.

Het is dus nuttig om de context te kennen van de oude profetieën die je leest, maar je zou jezelf er ook in moeten herkennen, of ‘die op jezelf toe[passen]’ (1 Nephi 19:24; zie ook vers 23). Soms houdt het in dat we Babylon zien als een symbool van zonde en hoogmoed, en niet alleen als een oude stad. Het kan inhouden dat we Israël altijd en overal als Gods volk zien. Of het kan betekenen dat we Zion zien als het doel dat Gods volk in de laatste dagen nastreeft, en niet alleen maar een ander woord voor Jeruzalem.

We kunnen de Schriften met ons leven vergelijken omdat we begrijpen dat een profetie op verschillende manieren kan worden vervuld. Een goed voorbeeld is de profetie in Jesaja 40:3: ‘Een stem van iemand die roept in de woestijn: Bereid de weg van de Heere.’ Voor de Joden die in Babylon in ballingschap leefden, betekende deze uitspraak wellicht dat de Heer hen uit gevangenschap zou bevrijden en terug naar Jeruzalem zou brengen. Voor Mattheüs, Markus en Lukas verwees deze profetie naar Johannes de Doper, die de weg baande voor de aardse bediening van de Heiland. En Joseph Smith kwam in een openbaring te weten dat deze profetie nu nog steeds in vervulling gaat, als voorbereiding op de bediening van Christus tijdens het duizendjarig rijk. We ontdekken steeds nieuwe manieren waarop de profeten vanouds werkelijk tot ons spraken. Ze onderwezen in talloze waardevolle, eeuwige waarheden die net zo relevant zijn voor ons als voor de oude Israëlieten.

Belangrijker nog dan onszelf in de profetieën van het Oude Testament zien, is Jezus Christus erin zien. Als je naar Hem zoekt, zul je Hem vinden, zelfs al wordt zijn naam niet expliciet vermeld. Houd in gedachten dat de God van het Oude Testament de Heer Jehova, Jezus Christus, is. Telkens wanneer de profeten beschrijven wat de Heer doet of wat Hij zal doen, hebben ze het over de Heiland.

Er wordt ook weleens gesproken over een Gezalfde, een Verlosser en een toekomstige Koning uit de geslachtslijn van David. Die profetieën gaan allemaal over Jezus Christus. Je zult vaak algemene verwijzingen naar bevrijding, vergeving, verlossing en herstelling tegenkomen. Als je de Heiland in je gedachten en je hart houdt, wordt het duidelijk dat die profetieën over de Zoon van God gaan. De beste manier om profetie te begrijpen, is immers door ‘de geest van de profetie’, die volgens Johannes ‘het getuigenis van Jezus is’ (Openbaring 19:10).