อพยพ 19–20; 24; 31–34

ประธานรัสเซลล์ เอ็ม. เนลสันสอนว่า “คําภาษาฮีบรูคําว่า ลํ้าค่า ในพันธสัญญาเดิมแปลมาว่า ซีกัลลาห์ ซึ่งหมายถึง ‘ทรัพย์สินที่มีคุณค่า’ หรือ ‘สมบัติ’ … สําหรับเราที่ผู้รับใช้ของพระเจ้าจะระบุว่าเป็นผู้คน ลํ้าค่า ของพระองค์เป็นคําชมที่ยอดเยี่ยมที่สุด” (“Children of the Covenant,” Ensign, May 1995, 34) ถ้อยคําของประธานเนลสันส่งผลต่อวิธีที่ท่านเข้าใจ อพยพ 19:3–6 อย่างไร? พระเจ้าทรงเปิดเผยอย่างไรว่าพระองค์ทรงเห็นคุณค่าของท่าน?

พระเจ้าทรงบอกกับโมเสสว่าลูกหลานอิสราเอลต้องเตรียมตัวก่อนจึงจะ “เข้าเฝ้าพระเจ้า” (อพยพ 19:10–11, 17) และรักษาพันธสัญญากับพระองค์ได้ (ดู อพยพ 19:5) ท่านเตรียมรับประสบการณ์ทางวิญญาณ รวมถึงศีลระลึกและศาสนพิธีพระวิหารอย่างไร? ท่านจะช่วยคนอื่นๆ เตรียมตัวได้อย่างไร? ท่านเรียนรู้อะไรเกี่ยวกับการเตรียมตัวจาก ลูกา 6:12–13; อีนัส 1:2–6; แอลมา 17:2–3?

ขณะที่ชาวอิสราเอลรวมตัวกันที่เชิงเขาซีนาย พวกเขาได้ยินสุรเสียงของพระผู้เป็นเจ้าประทานพระบัญญัติสิบประการ (ดู เฉลยธรรมบัญญัติ 4:12–13) แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่พระบัญญัติเดียวของพระผู้เป็นเจ้า—มีพระบัญญัติอื่นๆ อีกมากมายในพระคัมภีร์ ดังนั้นขณะที่ท่านอ่าน อพยพ 20:1–17 ให้ถามตนเองว่าเหตุใดพระผู้เป็นเจ้าจึงทรงเน้นสิบข้อนี้เป็นพิเศษ ต่อไปนี้เป็นตารางตัวอย่างที่ท่านใช้ได้ขณะไตร่ตรองความสําคัญของพระบัญญัติสิบประการในชีวิตท่าน:

• การรักษาพระบัญญัติสิบประการเหล่านี้ช่วยท่านรักษาพระบัญญัติข้อสําคัญสองข้อที่พระเยซูประทานใน มัทธิว 22:34–40 อย่างไร?

• สิ่งใดที่อาจมาล่อลวงให้ท่านให้ความสําคัญมากกว่าพระองค์? ท่านเห็นพรอะไรบ้างจากการให้พระผู้เป็นเจ้ามาก่อน?

• ท่านจะตอบคนที่พูดว่าพระบัญญัติสิบประการให้ไว้นานแล้วและนํามาใช้ในปัจจุบันไม่ได้อย่างไร? ท่านจะยกตัวอย่างอะไรจากชีวิตท่านเพื่อเป็นส่วนหนึ่งในคําตอบของท่าน? เพลงสวด “บัญญัติพระผู้เป็นเจ้า” (เพลงสวด, บทเพลงที่ 52) อาจส่งผลต่อวิธีที่ท่านอธิบายพระบัญญัติของพระผู้เป็นเจ้าให้ผู้อื่นฟังอย่างไร?

• พระเจ้าทรงทําตามสัญญาใน อพยพ 20:6 ในชีวิตท่านอย่างไร?

ดู ดัลลิน เอช. โอ๊คส์, “ห้ามมีพระผู้เป็นเจ้าอื่น,” เลียโฮนา, พ.ย. 2013, 72–75; หัวข้อและคําถาม “พระบัญญัติ” คลังค้นคว้าพระกิตติคุณด้วย

ขณะที่ท่านอ่าน อพยพ 24:3–8 ให้พิจารณาพันธสัญญาที่ท่านทําไว้กับพระผู้เป็นเจ้า แม้พันธสัญญาของอิสราเอลจะมีพิธีกรรมต่างจากที่พระผู้เป็นเจ้าทรงกําหนดในปัจจุบัน แต่ท่านอาจสังเกตเห็นความคล้ายคลึงบางอย่าง ตัวอย่างเช่น ข้อ 4, 5 และ 8 กล่าวถึงแท่นบูชา สัตวบูชา และเลือด สิ่งเหล่านี้แทนอะไรได้บ้าง และเกี่ยวข้องกับพันธสัญญาของท่านอย่างไร?

ลองสมมติตัวท่านเองเป็นคนอิสราเอล—ท่านอยู่ในถิ่นทุรกันดาร โมเสสไป 40 วันแล้ว และในอนาคตท่านต้องเผชิญหน้ากับคนคานาอันเรื่องแผ่นดินที่สัญญาไว้ (ดู อพยพ 32:1–8) ท่านคิดว่าเหตุใดคนอิสราเอลจึงต้องการรูปเคารพทองคํา? อะไรสร้างแรงบันดาลใจให้ท่านเกี่ยวกับคำวิงวอนของโมเสสต่อพระเจ้าใน อพยพ 33:11–17?

แม้บาปของคนอิสราเอลจะร้ายแรง แต่เรื่องนี้มีข่าวสารเกี่ยวกับพระเมตตาและการให้อภัยของพระผู้เป็นเจ้ารวมอยู่ด้วย อพยพ 34:1–10 สอนอะไรท่านเกี่ยวกับพระผู้ช่วยให้รอด? (ดู อพยพ 32:30–32; โมไซยาห์ 14:4–8; 15:9; หลักคําสอนและพันธสัญญา 45:3–5)

ประธานรัสเซลล์ เอ็ม. เนลสัน อธิบายว่า “ในสมัยที่ข้าพเจ้ายังหนุ่ม ข้าพเจ้าศึกษางานของผู้อื่นที่รวบรวมรายการสิ่งที่ทำได้และสิ่งที่ทำ ไม่ได้ ในวันสะบาโต ภายหลังข้าพเจ้าจึงเรียนรู้จากพระคัมภีร์ว่าพฤติกรรมและเจตคติของข้าพเจ้าเกี่ยวกับวันสะบาโตเป็น หมายสำคัญ ระหว่างข้าพเจ้ากับพระบิดาบนสวรรค์ [ดู อพยพ 31:13; เอเสเคียล 20:12, 20] ด้วยความเข้าใจนั้น ข้าพเจ้าไม่ต้องใช้รายการสิ่งที่ทำได้และทำไม่ได้อีกต่อไป เมื่อข้าพเจ้าต้องตัดสินใจว่ากิจกรรมนี้เหมาะสมสำหรับวันสะบาโตหรือไม่ ข้าพเจ้าเพียงถามตนเองว่า ‘ข้าพเจ้าต้องการส่ง สัญญาณ อะไรให้พระผู้เป็นเจ้า’ คําถามนั้นทําให้การเลือกของข้าพเจ้าเกี่ยวกับวันสะบาโตชัดเจนมาก” (“สะบาโตคือวันปีติยินดี,” เลียโฮนา, พ.ค. 2015, 130) ไตร่ตรองว่าท่านต้องการถวายหมายสําคัญใดแด่พระผู้เป็นเจ้าด้วยการรักษาวันสะบาโตของท่าน

เมื่อโมเสสลงมาจากภูเขา ท่านนำกฎที่เขียนไว้บนแผ่นศิลาลงมาด้วย หลังจากพบว่าคนอิสราเอลละเมิดพันธสัญญา โมเสสจึงทำลายแผ่นศิลา (ดู อพยพ 31:18; 32:19) ต่อมา พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาให้โมเสสทำแผ่นศิลาอีกชุดและนำกลับขึ้นไปบนภูเขา (ดู อพยพ 34:1–4) งานแปลของโจเซฟ สมิธในอพยพ 34:1–2 (ในคู่มือพระคัมภีร์) แจกแจงว่าแผ่นศิลาชุดแรกมีศาสนพิธีของ “ระเบียบศักดิ์สิทธิ์” หรือฐานะปุโรหิตแห่งเมลคีเซเดคของพระผู้เป็นเจ้ารวมอยู่ด้วย ชุดที่สองมี “กฎของบัญญัติทางเนื้อหนัง” รวมอยู่ด้วย นี่เป็นกฎตํ่ากว่าที่ปฏิบัติโดย “ฐานะปุโรหิตที่ตํ่ากว่า” (ดู หลักคําสอนและพันธสัญญา 84:17–27) ซึ่งมีไว้เพื่อเตรียมคนอิสราเอลให้พร้อมสําหรับกฎที่สูงกว่าและฐานะปุโรหิตที่สูงกว่าเพื่อพวกเขาจะเข้าในที่ประทับของพระผู้เป็นเจ้าได้

• ท่านจะทําให้การเรียนรู้เกี่ยวกับพระบัญญัติสิบประการเป็นเรื่องน่าสนุกสําหรับเด็กได้อย่างไร? ขณะที่ท่านอ่าน อพยพ 20:3–17 ด้วยกัน ให้เด็กช่วยท่านหาหรือวาดภาพแทนพระบัญญัติสิบประการแต่ละข้อ จากนั้นให้เด็กผลัดกันเลือกภาพและพูดคุยกันว่าพวกเขาจะดําเนินชีวิตตามพระบัญญัติข้อนั้นได้อย่างไร แบ่งปันกันว่าการดําเนินชีวิตตามพระบัญญัติข้อนั้นนําความสุขมาให้ท่านอย่างไร

• ท่านอาจร้องเพลงด้วยกันหนึ่งเพลง เช่น “รักษาพระบัญญัติ” (หนังสือเพลงสําหรับเด็ก, 68–69) ช่วยเด็กหาคําในเพลงที่สอนพวกเขาว่าเหตุใดพระผู้เป็นเจ้าจึงทรงต้องการให้เรารักษาพระบัญญัติของพระองค์

• ช่วยเด็กเรียนรู้วลี “จงให้เกียรติแก่บิดามารดาของเจ้า” (อพยพ 20:12) ท่านอาจต้องการอธิบายว่า “ให้เกียรติ” ใครบางคนหมายถึงแสดงความเคารพพวกเขาหรือทําให้พวกเขามีความสุข พระเยซูทรงทําอะไรเพื่อให้เกียรติมารดาที่เป็นมนุษย์และพระบิดาบนสวรรค์ของพระองค์? (ดู ลูกา 2:48–51; ยอห์น 19:26–27) ท่านอาจให้เด็กผลัดกันทําท่าสิ่งที่พวกเขาทําได้เพื่อให้เกียรติบิดามารดา ขณะที่เด็กคนอื่นๆ ทายว่าพวกเขากําลังทําท่าอะไร

• เด็กอาจชอบดูตัวอย่างของเครื่องหมาย—เช่น เครื่องหมายจราจรหรือเครื่องหมายบนอาคาร สัญลักษณ์มีไว้เพื่ออะไร? จากนั้นท่านอาจให้เด็กค้นหาคําว่า “หมายสําคัญ” ใน อพยพ 31:13, 16–17 พระเจ้าตรัสว่าอะไรเป็นเครื่องหมายระหว่างเรากับพระองค์? แบ่งปันกันและกันเกี่ยวกับวิธีบางอย่างที่ท่านและครอบครัวของท่านพยายามแสดงความรักต่อพระเจ้าในวันสะบาโต

• ท่านอาจใช้ “โมเสสบนภูเขาซีนาย” (ใน เรื่องราวในพันธสัญญาเดิม, 77–82) เพื่อช่วยให้เด็กเรียนรู้เรื่องราวใน อพยพ 32:1–8, 19–24 เหตุใดจึงไม่ถูกต้องที่ชาวอิสราเอลนมัสการรูปปั้นแทนพระผู้เป็นเจ้า?

  

  2:55

• อาจเป็นเรื่องสนุกที่จะสร้างทางเดินบนพื้น (หรือหาทางเดินใกล้บ้านท่าน) เพื่อแสดงถ้อยคําเหล่านี้จาก อพยพ 32:8: “พวกเขาได้หันจากทาง … อย่างรวดเร็ว” ขณะเดินบนทางนั้น เด็กอาจพูดคุยเกี่ยวกับการล่อลวงที่เราเผชิญซึ่งทําให้เราหันหลังให้พระผู้เป็นเจ้า อะไรช่วยให้เราอยู่บนทางของพระผู้เป็นเจ้า—และกลับมาสู่เส้นทางนั้นถ้าเราหลงทาง? (ดู อพยพ 34:6–7)