อพยพ 7–13

หวังว่าเจตจํานงของท่านจะไม่ขัดกับพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้าอย่างที่ฟาโรห์เคยเป็น ถึงกระนั้น เราทุกคนต่างก็มีเวลาที่ใจเราไม่อ่อนโยนเท่าที่ควรจะเป็น สิ่งใดที่โดดเด่นสําหรับท่านเกี่ยวกับการตอบสนองของฟาโรห์ต่อภัยพิบัติใน อพยพ 7:14–25; 8:5–32; 9:1–26; 10:12–29; 12:29–33? สังเกตความกระจ่างในการแปลของโจเซฟ สมิธ อพยพ 7:3, 13; 9:12 ในคู่มือพระคัมภีร์

เหตุใด “กระด้าง” จึงเป็นคําที่เหมาะจะใช้อธิบายถึงใจของฟาโรห์? พิจารณาสิ่งที่ท่านเรียนรู้จากข้อเหล่านี้เกี่ยวกับการมีใจอ่อนโยน: 1 นีไฟ 2:16; โมไซยาห์ 3:19; แอลมา 24:7–8; 62:41; อีเธอร์ 12:27 ขณะที่ท่านอ่านเกี่ยวกับผลจากความมีใจแข็งกระด้างของฟาโรห์ ให้ไตร่ตรองสภาพใจของท่าน ท่านรู้สึกได้รับการดลใจให้ทําการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง?

วิธีเดียวที่ชาวอิสราเอลจะรอดพ้นจากภัยพิบัติครั้งที่สิบได้อธิบายไว้ใน อพยพ 11:4–5 คือการทําตามคําแนะนําที่พระเจ้าประทานให้โมเสสอย่างไม่ผิดเพี้ยนใน อพยพ 12 พิธีกรรมที่เรียกว่าปัสกา ปัสกาสอนเราผ่านสัญลักษณ์ว่าดังที่พระเจ้าได้ทรงปลดปล่อยชาวอิสราเอลจากการเป็นทาสในอียิปต์ พระองค์ทรงสามารถช่วยเราให้พ้นจากพันธนาการแห่งบาป เพื่อสํารวจสัญลักษณ์นี้ใน อพยพ 12:1–42 ท่านอาจใช้แผนภูมิดังนี้:

ท่านพบอะไรในคําแนะนําและสัญลักษณ์ของปัสกาที่เตือนให้ท่านนึกถึงพระเยซูคริสต์และการชดใช้ของพระองค์? สัญลักษณ์เหล่านี้แนะนําอะไรท่านเกี่ยวกับวิธีรับพรจากการชดใช้ของพระองค์?

พระผู้ช่วยให้รอดทรงบัญชาให้ชาวอิสราเอลถือปฏิบัติปัสกาทุกปีเพื่อช่วยให้พวกเขาจดจําว่าพระองค์ทรงปลดปล่อยพวกเขา แม้หลังจากการเป็นเชลยของพวกเขากลายเป็นความทรงจําที่เลือนรางก็ตาม ในขณะที่ท่านอ่านคําแนะนําของพระองค์ใน อพยพ 12:14–17, 24–27; 13:1–16 ให้คิดเกี่ยวกับสิ่งที่ท่านกําลังทําเพื่อระลึกถึงพรที่พระผู้เป็นเจ้าประทานให้ท่าน ท่านจะรักษาความทรงจํานั้น “ชั่วชาติพันธุ์ของพวกเจ้า” ไว้ได้อย่างไร? (ดู อพยพ 12:14, 26–27)

อะไรคือความคล้ายคลึงที่ท่านเห็นระหว่างเทศกาลปัสกาและศีลระลึก? ท่านจะทําอะไรได้บ้างเพื่อ “ระลึกถึง [พระเยซูคริสต์] ตลอดเวลา”? (โมโรไน 4:3; 5:2)

ท่านอาจไตร่ตรองถึงสิ่งอื่นๆ ที่พระเจ้าทรงต้องการให้ท่านจดจํา ตัวอย่างเช่น ฮีลามัน 5:6–12; โมโรไน 10:3; หลักคําสอนและพันธสัญญา 3:3–5, 10; 18:10; 52:40

ดู เควิน ดับเบิลยู. เพียร์สัน “ท่านยังเต็มใจหรือไม่?,” เลียโฮนา, พ.ย. 2022, 67–69; “ระลึกถึงพระองค์ตลอดเวลา” (วีดิทัศน์), คลังค้นคว้าพระกิตติคุณ; “ในความรําลึกนึกถึงการตรึง” เพลงสวด, บทเพลงที่ 87

5:33

• ภัยพิบัติที่บรรยายไว้ใน อพยพ 7–11 แสดงให้ชาวอียิปต์และชาวอิสราเอลเห็นว่าพระเจ้าทรงมีเดชานุภาพที่ยิ่งใหญ่ พระเจ้าจะทรงช่วยเด็กๆ ตลอดชีวิตเมื่อพวกเขามีศรัทธาในเดชานุภาพของพระองค์ เพื่อช่วยให้พวกเขาเรียนรู้จากเรื่องนี้ ท่านอาจแจกกระดาษที่แบ่งออกเป็น 10 ส่วนให้เด็กคนละแผ่น และเชื้อเชิญให้พวกเขาวาดภาพภัยพิบัติที่บรรยายไว้ในข้อเหล่านี้: อพยพ 7:17–18; 8:1–4; 8:16–17; 8:20–22; 9:1–6; 9:8–9; 9:22–23; 10:4–5; 10:21–22; 11:4–7 (ดู “ภัยพิบัติของอียิปต์” ใน เรื่องราวในพันธสัญญาเดิม, 67–69 ด้วย) อ่าน อพยพ 7:5 และ 9:14 ด้วยกันเพื่ออธิบายสาเหตุที่พระเจ้าทรงส่งภัยพิบัติมา

  

  2:3

• แบ่งปันกับเด็กว่าพระเจ้าทรงแสดงให้ท่านเห็นอย่างไร “ว่าทั่วโลกไม่มีใครเสมอเหมือน [พระองค์]” (อพยพ 9:14) ให้พวกเขาแบ่งปันว่าพวกเขารู้อย่างไรว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงมีเดชานุภาพ

• เพื่อช่วยให้เด็กเห็นภาพความหมายของการมีใจอ่อนโยน อาจเป็นเรื่องสนุกถ้าให้พวกเขาดูวัตถุที่แข็ง เช่นก้อนหิน และวัตถุอีกชิ้นที่นุ่มและซับนํ้าได้ เช่น ฟองนํ้า ท่านอาจเทนํ้าลงบนวัตถุเหล่านี้เพื่อแสดงให้เห็นว่าใจที่อ่อนโยนรับพระวจนะของพระเจ้าได้ง่ายเพียงใด จากนั้นท่านอาจอ่านด้วยกันสองสามข้อที่อธิบายว่าฟาโรห์ตอบสนองต่อภัยพิบัติที่พระเจ้าทรงส่งมาอย่างไร (ดู อพยพ 8:28–32; 9:7) วัตถุชิ้นใดแทนใจหรือเจตคติของฟาโรห์ได้ดีที่สุด? การมีใจอ่อนโยนหมายความว่าอย่างไร? (ดู โมไซยาห์ 3:19)

• ท่านและเด็กอาจเขียนการกระทําบางอย่างที่อาจแสดงให้เห็นเมื่อเรามีใจแข็งกระด้าง (ตัวอย่างเช่น การใช้คําพูดที่ไม่อ่อนโยนหรือไม่เต็มใจแบ่งปัน) เราจะแสดงให้พระเจ้าเห็นได้อย่างไรว่าเราอยากมีใจอ่อนโยน?

• ปัสกาสอนให้ชาวอิสราเอลตั้งตารอพระผู้ช่วยให้รอดและการเสียสละของพระองค์เพื่อเรา ขณะท่านสํารวจ อพยพ 12:1–13 ด้วยกัน ช่วยให้เด็กเห็นความเชื่อมโยงระหว่างรายละเอียดของปัสกากับการชดใช้ของพระเยซูคริสต์ (ดู “ปัสกา” ใน เรื่องราวในพันธสัญญาเดิม, 70–74 ด้วย) ตัวอย่างเช่น พระเยซูทรงเป็นเหมือนลูกแกะที่บรรยายไว้ใน ข้อ 5 อย่างไร?

  

  2:54

• ทุกวันนี้เรารับศีลระลึกเพื่อระลึกถึงการพลีพระชนม์ชีพของพระเยซู ท่านอาจให้เด็กดูภาพศีลระลึกและพูดคุยกันว่าศาสนพิธีนี้ช่วยให้เราระลึกถึงพระเยซูคริสต์อย่างไร ท่านอาจช่วยเด็กหาคําว่า “ระลึกถึง” ในคําสวดให้พรศีลระลึก (ดู โมโรไน 4–5) หรือร้องเพลงสวดที่ชื่นชอบด้วยกันเกี่ยวกับศีลระลึก และช่วยให้เด็กสังเกตความรู้สึกสงบที่พวกเขามีเมื่อนึกถึงพระผู้ช่วยให้รอด เราจะแสวงหาความรู้สึกนั้นเมื่อเรารับศีลระลึกได้อย่างไร?