„20.–26. apríl. ‚Við skulum gera allt sem Drottinn hefur boðið‘: 2. Mósebók 19–20; 24; 31–34,“ Kom, fylg mér – Fyrir heimili og kirkju: Gamla testamentið 2026 (2026)
„20.–26. apríl. ‚Við skulum gera allt sem Drottinn hefur boðið‘,“ Kom, fylg mér: Gamla testamentið 2026
Móse og töflurnar, eftir Jerry Harston (hluti af mynd)
20.–26. apríl: „Við skulum gera allt sem Drottinn hefur boðið“
2. Mósebók 19–20; 24; 31–34
Þótt Ísraelsmenn hefðu möglað og villst frá á liðinni tíð, þá gerðu þeir þennan sáttmála þegar Móse las lögmálið við rætur Sínaífjalls: „Við skulum gera allt sem Drottinn hefur boðið og hlýða honum“ (2. Mósebók 24:7). Guð bauð þá Móse að fara upp á fjallið og sagði honum að reisa tjaldbúð, svo að „[hann byggi] mitt á meðal þeirra” (2. Mósebók 25:8).
Á meðan Móse var upp á fjallinu til að læra hvernig Ísraelsmenn gætu notið nærveru Guðs, voru Ísraelsmenn að búa sér til gullskurðgoð við rætur fjallsins til að tilbiðja í stað Guðs. Stuttu eftir að þeir höfðu lofað að „hafa [enga] aðra guði“, „[viku þeir skjótt]“ frá loforði sínu (2. Mósebók 20:3; 32:8; sjá einnig 2. Mósebók 24:3). Þetta var óvæntur viðsnúningur, en af eigin reynslu vitum við að trú og skuldbinding geta stundum vikið fyrir óþolinmæði, ótta og efa. Þegar við leitum návistar Drottins í lífi okkar, er hughreystandi að vita að Drottinn gafst ekki upp á hinum forna Ísrael og hann mun ekki gefast upp á okkur og ástvinum okkar – því hann er „miskunnsamur og náðugur, … seinn til reiði, gæskuríkur og trúfastur“ (2. Mósebók 34:6).
Hugmyndir fyrir nám á heimili og í kirkju
2. Mósebók 19:3–6
Sáttmálsþjóð Drottins er honum dýrmæt.
Russell M. Nelson forseti kenndi: „Í Gamla testamentinu var hebreska orðið segullah þýtt sem sérstakur, sem þýðir ‚mikilsmetin eign‘ eða ‚fjársjóður‘. … Það að vera auðkennd af þjónum Drottins sem sérstök eign hans, er mesti virðingarvottur allra“ („Children of the Covenant,“ Ensign, maí 1995, 34). Hvernig hafa orð Nelsons forseta áhrif á skilning ykkar á 2. Mósebók 19:3–6? Hvernig hefur Drottinn sýnt ykkur að þið eruð honum dýrmæt?
2. Mósebók 19:10–11, 17
Helgar upplifanir þarfnast undirbúnings.
Drottinn sagði Móse að Ísraelsmenn þyrftu að búa sig undir að „[koma] til Guðs“ (2. Mósebók 19:10–11, 17) og halda sáttmála hans (sjá 2. Mósebók 19:5). Hvernig búið þið ykkur undir andlegar upplifanir, þar með talið sakramentið og helgiathafnir musterisins? Hvernig getið þið hjálpað öðrum að undirbúa sig? Hvað lærið þið um undirbúning í Lúkas 6:12–13; Enos 1:2–6; Alma 17:2–3?
Þetta fjall í Egyptalandi hefur í gegnum tíðina verið talið Sínaífjall.
2. Mósebók 20:1–17
Hlýðni við boðorð Guðs færir blessanir.
Þegar Ísraelsmenn voru saman komnir við rætur Sínaífjalls, heyrðu þeir rödd Guðs gefa boðorðin tíu (sjá 5. Mósebók 4:12–13). Þetta eru auðvitað ekki einu boðorð Guðs – mörg önnur eru í ritningunum. Þegar þið lesið 2. Mósebók 20:1–17, spyrjið ykkur þá hvers vegna Guð lagði sérstaka áherslu á þessi tíu boðorð. Hér er sýnishornatafla sem þið gætuð notað þegar þið ígrundið mikilvægi boðorðanna tíu í lífi ykkar:
|
Boðorð |
Með öðrum orðum er Drottinn að biðja mig um að … |
Blessanir sem hljótast af því að lifa eftir þessu boðorði |
|---|---|---|
-
Hvernig hjálpar það ykkur að halda æðstu boðorðin tvö sem Jesús gaf í Matteusi 22:34–40 að halda þessi tíu boðorð?
-
Hvað er það sem við gætum freistast til að setja ofar Guði? Hvaða blessanir hafið þið séð koma af því að hafa Guð í fyrirrúmi?
-
Hvernig mynduð þið svara einhverjum sem segir að boðorðin tíu hafi verið gefin fyrir löngu og að þau eigi ekki við í dag? Hvaða dæmum úr lífi ykkar mynduð þið miðla sem hluta af svari ykkar? Hvernig gæti sálmurinn „Hve blíð eru boðorð Guðs“ (Sálmar, nr. 18) haft áhrif á það hvernig þið útskýrið boðorð Guðs fyrir öðrum?
-
Hvernig hefur Drottinn uppfyllt fyrirheitið í 2. Mósebók 20:6 í lífi ykkar?
Sjá einnig „The Great Commandment – Love the Lord,“ í Teachings of Presidents of the Church: Ezra Taft Benson (2014), 37–45; Dallin H. Oaks, „Enga aðra guði,“ aðalráðstefna, október 2013; Topics and Questions, „Commandments,“ Gospel Library.
2. Mósebók 24:1–11
Að gera sáttmála sýnir fúsleika minn til að hlýða lögmáli Guðs.
Þegar þið lesið 2. Mósebók 24:3–8, íhugið þá sáttmálana sem þið hafið gert við Guð. Þótt sáttmáli Ísraels hafi falið í sér helgisiði sem eru ólíkir þeim sem Guð gerir kröfu um á okkar tíma, gætuð þið tekið eftir nokkrum samsvörunum. Í versum 4, 5 og 8 er t.d. minnst á altari, dýrafórnir og blóð. Hvað gætu þessir hlutir staðið fyrir og hvernig tengjast þeir sáttmálum ykkar?
2. Mósebók 32–34
Synd er að snúa frá Guði; iðrun er að snúa til hans og frá illu.
Reynið að setja ykkur í spor Ísraelsmanna – þið eruð í eyðimörkinni, Móse hefur verið fjarri í 40 daga og í framtíðinni bíða átök við Kanverja yfir fyrirheitna landinu (sjá 2. Mósebók 32:1–8). Af hverju haldið þið að Ísraelsmenn hafði viljað gullskurðgoð? Hvað innblæs ykkur varðandi ákall Móse til Drottins í 2. Mósebók 33:11–17?
Þótt synd Ísraelsmanna hafi verið alvarleg, þá er þessi frásögn líka lýsandi fyrir miskunn og fyrirgefningu Guðs. Hvað kennir 2. Mósebók 34:1–10 ykkur um frelsarann? (sjá 2. Mósebók 32:30–32; Mósía 14:4–8; 15:9; Kenning og sáttmálar 45:3–5).
2. Mósebók 31:13–16
Hvíldardagurinn er tákn.
Russell M. Nelson forseti sagði: „Þegar ég var mikið yngri, þá kynnti ég mér verk þeirra sem höfðu búið til lista yfir það sem gera og gera ætti ekki á hvíldardegi. Það var svo síðar sem mér lærðist í ritningunum að breytni mín og viðhorf á hvíldardegi væri tákn á milli mín og himnesks föður [sjá 2. Mósebók 31:13; Esekíel 20:12, 20]. Þegar mér bættist sá skilningur, þá þurfti ég ekki lista yfir það sem á að gera og ekki gera. Þegar ég þurfti að taka ákvörðun um hvort eitthvað væri viðeigandi eða ekki á hvíldardegi, þá spurði ég einfaldlega sjálfan mig: ‚Hvaða tákn vil ég gefa Guði?‘ Þessi spurning gerði mér kleift að greina glögglega á milli valkosta á hvíldardegi“ („Hvíldardagurinn er feginsdagur,“ aðalráðstefna, apríl 2015). Ígrundið hvaða tákn þið viljið gefa Guði með því að halda hvíldardaginn heilagan.
2. Mósebók 34:1–4
Hvernig voru steintöflurnar tvær sem Móse bjó til frábrugðnar hvorri annarri?
Þegar Móse kom niður af fjallinu, þá hafði hann með sér lögmálið ritað á steintöflur. Eftir að Móse komst að því að Ísraelsmenn höfðu brotið sáttmála sinn, braut hann töflurnar (sjá 2. Mósebók 31:18; 32:19). Guð bauð Móse síðar að búa til aðrar tvær steintöflur og fara aftur með þær upp á fjallið (sjá 2. Mósebók 34:1–4). Þýðing Josephs Smith á 2. Mósebók 34:1–2 (í Þýðing Josephs Smith – Viðauki) útskýrir að á fyrri steintöflunum var „hin helga regla“ Guðs eða Melkísedeksprestdæmið. Á hinum síðari voru „lögmál holdlegra boðorða“. Þetta var lægra lögmál sem „lægra prestdæmið“ þjónustaði (sjá Kenning og sáttmálar 84:17–27), sem var ætlað að búa Ísraelsmenn undir æðra lögmálið og æðra prestdæmið, svo þeir gætu gengið inn til návistar Guðs.
Sjá útgáfur þessa mánaðar af tímaritunum Líahóna og Til styrktar ungmennum til að fá fleiri hugmyndir.
Hugmyndir fyrir kennslu barna
2. Mósebók 20:3–17
Guð gefur mér boðorð af því að hann vill að ég njóti hamingju.
-
Hvernig getið þið gert námið um Boðorðin tíu skemmtilegt fyrir börn ykkar? Þegar þið lesið saman 2. Mósebók 20:3–17, látið þá börnin hjálpa ykkur við að finna eða teikna mynd fyrir hvert boðorðanna tíu. Börn ykkar gætu síðan skipst á við að velja mynd og rætt hvernig þau geta lifað eftir því boðorði. Miðlið hvert öðru hvernig það færir ykkur hamingju að lifa eftir þessu boðorði.
-
Þið gætuð líka sungið saman söng um boðorðin, t.d. „Boðorðin haldið“ (Barnasöngbókin, 68). Hjálpið börnum ykkar að finna orð í söngnum sem kenna þeim ástæður þess að Guð vill að við höldum boðorð hans.
Þegar börn segja frá andlegri reynslu styrkist vitnisburður þeirra. Spurningarnar sem þið spyrjið geta hvatt börn ykkar til að segja frá tilfinningum sínum til frelsarans og hvernig það hefur blessað þau að lifa eftir fagnaðarerindinu (sjá Kenna að hætti frelsarans, 32). Þegar þau gera þetta gefa þau vitnisburð. Íhugið hvernig þið getið gert þetta þegar þið ræðið blessanirnar sem hljótast af því að lifa eftir boðorðunum tíu.
2. Mósebók 20:12
Drottinn vill að ég heiðri foreldra mína.
-
Hjálpið börnum ykkar að læra orðtakið „heiðra föður þinn og móður“ (2. Mósebók 20:12). Þið gætuð viljað útskýra að „heiðra“ einhvern geti falið í sér að virða viðkomandi eða veita honum hamingju. Hvað gerði Jesús til að heiðra jarðneska móður sína og himneskan föður? (sjá Lúkas 2:48–51; Jóhannes 19:26–27). Börn ykkar gætu ef til vill skipst á við að leika eitthvað sem þau geta gert til að heiðra foreldra sína meðan hin börnin geta sér til um hvað þau eru að gera.
2. Mósebók 31:13, 16–17
Að heiðra hvíldardaginn er tákn um elsku mína til Drottins.
-
Börn ykkar gætu haft gaman af því að skoða dæmi um tákn – eins og umferðarskilti eða skilti á byggingu. Hver er tilgangur tákna? Börn ykkar gætu síðan fundið orðið „tákn“ í 2. Mósebók 31:13, 16–17. Hvað sagði Drottinn að væri tákn á milli okkar og hans? Miðlið hvert öðru nokkru af því sem þið og fjölskylda ykkar gerið til að sýna Drottni elsku ykkar á hvíldardegi.
Teikning af Móse með Boðorðin tíu, eftir Sam Lawlor (hluti af mynd)
2. Mósebók 32:1–8, 19–24; 34:6–7
Ég mun ekki „víkja“ af vegum Guðs.
-
Íhugið að nota „Móse á Sínaífjalli“ (í Sögur úr Gamla testamentinu, 77–82) til að hjálpa börnum ykkar að læra söguna í 2. Mósebók 32:1–8, 19–24. Hvers vegna var rangt af Ísraelsmönnum að tilbiðja líkneski í stað Guðs?
2:55Moses on Mount Sinai
-
Gaman gæti verið að búa til slóða á gólfinu (eða finna stíg nærri heimili ykkar) til að útskýra þessi orð í 2. Mósebók 32:8: „Skjótt hafa þeir vikið af þeim vegi.“ Þegar börn ykkar ganga saman veginn, gætu þau rætt freistingarnar sem verða á vegi okkar til að snúa frá Guði. Hvað hjálpar okkur að vera á vegi Guðs – og snúa aftur á hann ef við höfum villst frá? (sjá 2. Mósebók 34:6–7).
Sjá útgáfu þessa mánaðar af tímaritinu Barnavinur til að fá fleiri hugmyndir.