« ថ្ងៃទី១៣–១៩ ខែមេសា ‹ ឈប់សិន ចាំមើលសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះយេហូវ៉ា › » ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់គេហដ្ឋាន និងសាសនាចក្រ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦ ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« ថ្ងៃទី១៣–១៩ ខែមេសា ‹ ឈប់សិន ចាំមើលសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះយេហូវ៉ា › » ចូរមកតាមខ្ញុំ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦
ថ្ងៃទី១៣–១៩ ៖ « ឈប់សិន ចាំមើលសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះយេហូវ៉ា »
និក្ខមនំ ១៤–១៨
ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលត្រូវបានជាប់ ។ សមុទ្រក្រហមនៅម្ខាង ហើយទាហានរបស់ផារ៉ោន បានមកពីម្ខាងទៀត ។ តាមមើលទៅ ការរត់គេចរបស់ពួកគេចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ ហាក់ដូចជាមានរយៈពេលខ្លីតែប៉ុណ្ណោះ ។ ប៉ុន្តែព្រះមានសារលិខិតសម្រាប់ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលថា ទ្រង់ចង់ឲ្យពួកគេចងចាំអស់គ្រប់តំណ ៖ « កុំខ្លាចអី ។ … ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់នឹងច្បាំងជំនួសអ្នករាល់គ្នា » ( និក្ខមនំ ១៤:១៣–១៤ ) ។
ចាប់តាំងពីពេលនោះ នៅពេលប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះត្រូវការសេចក្តីជំនឿ និងសេចក្តីក្លាហាន ពួកគេបានប្រាប់ដំណើររឿងនេះ ។ នៅពេលនីហ្វៃចង់បំផុសគំនិតដល់បងៗរបស់លោក លោកបានមានប្រសាសន៍ថា « ចូរយើងមានកម្លាំងខ្លាំង ដូចលោកម៉ូសេ ដ្បិតលោកពិតជាបាននិយាយទៅទឹកនៅក្នុងសមុទ្រក្រហម ហើយទឹកក៏បែកចេញជាពីរចំណែក ដើម្បីឲ្យពួកអយ្យកោយើងឆ្លងកាត់ទៅលើដីគោក » ( នីហ្វៃទី១ ៤:២ ) ។ នៅពេលស្តេច លិមហៃ ចង់ឲ្យប្រជារាស្រ្តដែលជាប់ជាឈ្លើយរបស់ទ្រង់ « ងើបមុខ [ របស់ពួកគេ ]ឡើង ហើយអររីករាយចុះ » ទ្រង់បានរំឭកពួកគេពីដំណើររឿងដូចគ្នានេះ ( ម៉ូសាយ ៧:១៩ ) ។ អាលម៉ាក៏ធ្វើដូច្នោះដែរ នៅពេលលោកចង់ថ្លែងទីបន្ទាល់ដល់កូនប្រុសលោកអំពីព្រះចេស្ដារបស់ព្រះ ( សូមមើល អាលម៉ា ៣៦:២៨ ) ។ ហើយនៅពេលយើងមានអារម្មណ៍ថាជាប់ផុង—នៅពេលយើងត្រូវការសេចក្តីជំនឿបន្តិចទៀតដើម្បី « ឈប់សិន ចាំមើលសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះយេហូវ៉ា »—នោះយើងអាចចងចាំពីរបៀបដែល « ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់បានជួយពួកអ៊ីស្រាអែល » ( និក្ខមនំ ១៤:១៣, ៣០ ) ។
គំនិតសម្រាប់ការរៀនសូត្រនៅឯគេហដ្ឋាន និងនៅឯសាសនាចក្រ
និក្ខមនំ ១៤; និក្ខមនំ ១៥:១–២១
ព្រះអម្ចាស់អាចធ្វើ « ការយ៉ាងធំ » នៅក្នុងជីវិតខ្ញុំ ។
កាលបងប្អូនអាន និក្ខមនំ ១៤:១—១០ សូមស្រមៃថា ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលអាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា នៅពេលពួកគេបានឃើញទាហានរបស់ផារ៉ោនខិតជិតមកដល់ ។ ប្រហែលបងប្អូនមានអារម្មណ៍ថា បងប្អូនត្រូវការអព្ភូតហេតុមួយ ដើម្បីរស់ពីឧបសគ្គដ៏លំបាកដែលបងប្អូនកំពុងជួបប្រទះ ។ តើបងប្អូនបានរកឃើញអ្វីខ្លះពី និក្ខមនំ ១៤:១៣–៣១ ដែលអាចបំផុសគំនិតបងប្អូនឲ្យស្វែងរកព្រះចេស្ដារបស់ព្រះនៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូន ? សូមសញ្ជឹងគិតពីរបៀបដែលបងប្អូនបានឃើញព្រះចេស្តារបស់ទ្រង់ពីអតីតកាល ។ តើបងប្អូនបានរៀនអ្វីខ្លះអំពីទ្រង់ចេញពីបទពិសោធន៍ទាំងនេះ ?
និក្ខមនំ ១៥:១–១៩ គឺជាបទចម្រៀងសរសើរតម្កើងដែលពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានច្រៀងបន្ទាប់ពីព្រះអម្ចាស់បានញែកសមុទ្រក្រហម ។ តើឃ្លាមួយណាក្នុងបទចម្រៀងនេះដែលបងប្អូនយល់ឃើញថាមានអត្ថន័យយ៉ាងពិសេស ? ប្រហែលជាមានទំនុកតម្កើងមួយដែលបងប្អូនមានអារម្មណ៍ចង់ច្រៀងនៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់បានធ្វើអ្វីមួយដ៏អស្ចារ្យសម្រាប់បងប្អូន ដូចជាបទ « ព្រះនៃអ៊ីស្រាអែល » ( ទំនុកតម្កើង ល.រ. ៦ ) ។ សូមពិចារណាការច្រៀង ឬស្តាប់បទនេះជាផ្នែកនៃការថ្វាយបង្គំរបស់បងប្អូន ។
សូមមើលផងដែរ គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨:២–៣ ។
និក្ខមនំ ១៥:២២–២៧; ១៦:១–១៥; ១៧:១–៧
ព្រះអម្ចាស់អាចធ្វើឲ្យរឿងល្វីងក្លាយជាផ្អែមល្ហែមបាន ។
ការអានអំពីដំណើររបស់អ៊ីស្រាអែលអាចនាំឲ្យបងប្អូនគិតអំពីរឿងនៅក្នុងជីវិតបងប្អូនដែលហាក់ដូចជា « ល្វីង » ដូចជាទឹកម៉ារ៉ា ( សូមមើល និក្ខមនំ ១៥:២៣–២៧ ) ។ តើព្រះអម្ចាស់បានធ្វើឲ្យរឿងល្វីងក្នុងជីវិតបងប្អូនទៅជាផ្អែមយ៉ាងដូចម្ដេច ? តើបទពិសោធន៍ទាំងនេះមានតម្លៃអ្វីនៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូន ?
បងប្អូននឹងកត់សម្គាល់ឃើញឧទាហរណ៍បន្ថែមទៀតនៃបទពិសោធន៍ល្វីងសម្រាប់ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលនៅក្នុង និក្ខមនំ ១៦ និង ១៧ ។ វាជាការចង់ឲ្យមានការរិះគន់ចំពោះការរអ៊ូរទាំ ឬការត្អូញត្អែររបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែនៅពេលបងប្អូនអាន សូមពិចារណាថាតើបងប្អូនធ្លាប់ធ្វើរឿងដូចគ្នានេះដែរឬទេ ។ តើបងប្អូនបានរៀនអ្វីខ្លះចេញពីបទពិសោធន៍របស់ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលដែលអាចជួយបងប្អូនឲ្យមិនសូវរអ៊ូរទាំ ហើយកាន់តែទុកចិត្តទៅលើព្រះបន្ថែមទៀត ? តើខគម្ពីរទាំងនេះបង្រៀនយើងអ្វីខ្លះអំពីព្រះ ?
សូមមើលផងដែរ នីហ្វៃទី១ ២:១១–១២ ។
ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលប្រមូលនំម៉ាន៉ា ។ ផ្ទាំងគំនូរនីអូ-ហ្គោធិក ត្រណាវ៉ា ( សេចក្តីលម្អិត )
និក្ខមនំ ១៦
ព្រះអម្ចាស់ប្រទានការចិញ្ចឹមបីបាច់ខាងវិញ្ញាណជាប្រចាំថ្ងៃដល់ខ្ញុំ ។
ដោយសារយើងទាំងអស់គ្នាត្រូវការបរិភោគ នោះជាញឹកញាប់ព្រះអម្ចាស់ប្រៀបធៀបរឿងខាងវិញ្ញាណទៅនឹងអាហារ ។ រកមើលមេរៀនខាងវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់នៅក្នុងបទពិសោធន៍របស់ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលទាក់ទងនឹងនំម៉ាន៉ានៅក្នុង និក្ខមនំ ១៦ ។ ឧទាហរណ៍ តើបងប្អូនរកឃើញអ្វីនៅក្នុងការណែនាំរបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុង និក្ខមនំ ១៦:១៦, ១៩, ២២–២៦ ដែលអនុវត្តចំពោះអាហាររូបត្ថម្ភខាងវិញ្ញាណរបស់បងប្អូន ?
ដើម្បីស្វែងរកមេរៀនផ្សេងទៀត ដែលព្រះអម្ចាស់អាចនឹងឲ្យបងប្អូនរៀនពីអព្ភូតហេតុនេះ សូមជញ្ជឹងគិតអំពីសំណួរទាំងនេះ ដូចជា ៖
-
តើព្រះអម្ចាស់ប្រទានអ្វីខ្លះដល់ខ្ញុំ ដែលប្រៀបបាននឹងនំម៉ាន៉ាប្រចាំថ្ងៃដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ?
-
តើខ្ញុំអាចធ្វើអ្វីខ្លះដែលប្រៀបបាននឹងការប្រមូលនំម៉ាន៉ា ?
បងប្អូនអាចរកឃើញការយល់ដឹងបន្ថែមនៅក្នុងវីដេអូមួយ ឬច្រើននៃវីដេអូទាំងនេះ ៖ « Daily Bread: Pattern », « Daily Bread: Experience » និង « Daily Bread: Change » ( បណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ) ។
Daily Bread: Pattern
Daily Bread: Experience
Daily Bread: Change
សូមគិតពីរឿងផ្សេងៗ ក្រៅពីការបរិភោគដែលបងប្អូនធ្វើរាល់ថ្ងៃ ។ ហេតុអ្វីបានជាកិច្ចការខ្លះត្រូវធ្វើប្រចាំថ្ងៃទើបមានប្រសិទ្ធភាព ? តើបងប្អូនទទួលអារម្មណ៍បំផុសគំនិតឲ្យធ្វើអ្វីខ្លះ ដើម្បីស្វែងរកបទពិសោធន៍ខាងវិញ្ញាណជាប្រចាំថ្ងៃ ?
សូមមើលផងដែរ ឌៀថើរ អេហ្វ អុជដូហ្វ « ការស្ដារឡើងវិញប្រចាំថ្ងៃ » លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២១ ទំព័រ ៧៧–៧៩ « Daily Restoration » ( វីដេអូ ) នៅលើបណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ។
Daily Restoration
និក្ខមនំ ១៧:១–៧
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាថ្មដាខាងព្រលឹងវិញ្ញាណ និងទឹករស់របស់ខ្ញុំ ។
សូមគិតអំពីព្រះអង្គសង្រ្គោះ នៅពេលបងប្អូនអាន និក្ខមនំ ១៧:១–៧ ។ តើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដូចជាថ្មដាចំពោះបងប្អូនយ៉ាងដូចម្តេច ? ( សូមមើល ទំនុកដំកើង ៦២:៦–៧; ហេលេមិន ៥:១២ ) ។ តើទ្រង់ដូចជាទឹកយ៉ាងដូចម្តេច ? ( សូមមើល យ៉ូហាន ៤:១០–១៤; កូរិនថូសទី ១ ១០:១–៤; នីហ្វៃទី ១ ១១:២៥ ) ។
រកមើលវត្ថុរូបវន្តដែលថ្លែងទីបន្ទាល់អំពីព្រះគ្រីស្ទ ។ នៅពេលដែលបទគម្ពីរពិពណ៌នាអំពីអ្វីដែលអាចជានិមិត្តរូបនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដូចជា និក្ខមនំ ១៧:១–៧ មាន វាអាចជាឱកាសសម្រាប់មេរៀនដែលប្រើវត្ថុ ។ ការមើល ឬប៉ះថ្ម ឬទឹក អាចធ្វើឲ្យវាកាន់តែងាយស្រួលយល់ពីរបៀបដែលវត្ថុទាំងនេះដូចជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ប្រសិនបើបងប្អូនអាចរួមបញ្ចូលញាណជាច្រើនក្នុងការរៀនសូត្រ វានឹងកាន់តែចងចាំ និងមានឥទ្ធិពល ។
និក្ខមនំ ១៧:៨–១៦; ១៨:១៣–២៦
សិស្សជួយគ្នាទៅវិញទៅមក « ជាជំនួយ »នៅក្នុងការធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។
ប្រហែលជាមានពេលខ្លះនៅក្នុងជីវិតបងប្អូន នៅពេលដែលបងប្អូនអាចប្រដូចទៅនឹងម៉ូសេ—នៅពេលដែលអ្នកដទៃពឹងផ្អែកលើបងប្អូន ប៉ុន្តែ បងប្អូន « [ មានអារម្មណ៍ ] រួយដៃ » ( និក្ខមនំ ១៧:១២ ) ។ ពេលខ្លះទៀត បងប្អូនប្រហែលជាដូចអើរ៉ុន ហ៊ើរ និងរហួល ដែលគាំទ្រដល់ម៉ូសេ ។ សូមដាក់ខ្លួនបងប្អូននៅក្នុងស្ថានភាពរបស់មនុស្សម្នាក់ៗទាំងនេះនៅពេលបងប្អូនអាន និក្ខមនំ ១៧:៨–១៦; ១៨:១៣–២៦ និងមើលឃើញអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់បង្រៀនបងប្អូនអំពីកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ។
សូមមើលផងដែរ ម៉ូសាយ ៤:២៧; ១៨:៨–៩ ។
សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលការចុះផ្សាយទស្សនាវដ្តី លីអាហូណា និង ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ប្រចាំខែនេះ ។
គំនិតសម្រាប់បង្រៀនកុមារ
និក្ខមនំ ១៤:៥–២២
ព្រះអម្ចាស់អាចធ្វើ « ការយ៉ាងធំ » នៅក្នុងជីវិតខ្ញុំ ។
-
នៅពេលព្រះអម្ចាស់បានញែកសមុទ្រក្រហម ម៉ូសេ និងពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានឃើញថា ទ្រង់មានព្រះចេស្ដាប៉ុនណា ។ អនុញ្ញាតឲ្យកូនៗបងប្អូនជួយបងប្អូនគិតពីវិធីដ៏រីករាយមួយ ដើម្បីសម្តែងរឿងឡើងវិញ និក្ខមនំ ១៤:៥–២២ ( សូមមើលផងដែរ « បុណ្យរំលង » នៅក្នុង ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ទំព័រ ៧០–៧៤ ) ។ ប្រហែលជាបងប្អូនអាចរៀបកៅអី ឬភួយ ហើយ « ញែក » វាដូចជាសមុទ្រក្រហម ។ បន្ទាប់មក បងប្អូនអាចចែកចាយជាមួយគ្នាអំពីរបៀបដែលបងប្អូនបានឃើញព្រះចេស្ដារបស់ព្រះក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូន ។
2:54The Passover
-
តើ គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨:២–៣ បានបន្ថែមអ្វីខ្លះទៅនឹងការយល់ដឹងរបស់យើងអំពីដំណើររឿងនេះនៅក្នុង និក្ខមនំ ១៤ ? សូមប្រាប់កូនៗបងប្អូនអំពីបទពិសោធន៍ នៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ បានប្រាប់បងប្អូនអំពីអ្វីមួយនៅក្នុងចិត្ត ឬគំនិតរបស់បងប្អូន ហើយអញ្ជើញពួកគេឲ្យនិយាយអំពីបទពិសោធន៍របស់ពួកគេ ។ បងប្អូនក៏អាចច្រៀងចម្រៀងអំពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធផងដែរ ដូចជា « ទុកឲ្យព្រះវិញ្ញាណដឹកនាំ » ( ទំនុកតម្កើង ល.រ. ៨២ ) ។
និក្ខមនំ ១៥:២២–២៥
ព្រះអម្ចាស់អាចធ្វើឲ្យរឿងល្វីងក្លាយជាផ្អែមល្ហែមបាន ។
-
ប្រហែលជាបងប្អូន និងកូនៗបងប្អូនអាចផឹកអ្វីដែលផ្អែម និងល្វីងពេលកំពុងសិក្សា និក្ខមនំ ១៥:២២–២៥ ជាមួយគ្នា ។ តើព្រះអង្គសង្រ្គោះបានធ្វើឲ្យបទពិសោធន៍ « ល្វីង » នៅក្នុងជីវិតរបស់យើងទៅជា « ផ្អែម » ដោយរបៀបណា ?
និក្ខំមនំ ១៥:២៣–២៥; ១៦:១៤–១៥; ១៧:១–៦
ព្រះយេស៊ូវគឺជាទឹករស់របស់ខ្ញុំ ជានំបុ័ងជីវិតរបស់ខ្ញុំ និងជាថ្មដារបស់ខ្ញុំ ។
-
នៅពេលបងប្អូន និងកូនៗបងប្អូនអាន និក្ខមនំ ១៥:២៣–២៥; ១៦:១៤–១៥; ១៧:១–៦ អនុញ្ញាតឲ្យពួកគេជួយបងប្អូនស្វែងរកវត្ថុដើម្បីជួយនិទានដំណើររឿងនីមួយៗ ដូចជាមែកឈើ ( ដើម្បីព្យាបាលទឹកម៉ារ៉ា ) ថូ ឬក្អម ( ដើម្បីដាក់នំម៉ាន៉ា ) និងដុំថ្ម ( សម្រាប់ទឹកនៅហូរែប ) ។ តើដំណើររឿងទាំងនេះរំឭកយើងអំពីអ្វីខ្លះដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានធ្វើសម្រាប់យើង ? ជាផ្នែកមួយនៃការពិភាក្សារបស់បងប្អូន បងប្អូនអាចអាន ម៉ាថាយ ៧:២៤–២៧; យ៉ូហាន ៤:១០–១៤; ៦:២៩–៣៥, ៤៨–៥១; ហេលេមិន ៥:១២; គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ២០:៧៧, ៧៩ ។
One Before God [ ម្នាក់នៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្តព្រះ ] ដោយ យ៉ូសែប ប្រ៊ីកឃី ( សេចក្តីលម្អិត )
និក្ខមនំ ១៧:៨–១៦; ១៨:១៣–២៦
ខ្ញុំអាច ជួយ « ជាជំនួយ »នៅក្នុងការធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។
-
នៅពេលបងប្អូនអាន និក្ខមនំ ១៧:៨–១៦ បងប្អូនអាចអញ្ជើញកុមារម្នាក់ឲ្យលើកដៃរបស់ពួកគេខ្ពស់នៅលើអាកាស ។ នៅពេលដែលកុមាររូបនេះរួយដៃ កុមារផ្សេងទៀតអាចជួយបាន តាមរបៀបដែលអើរ៉ុន និងហ៊ើរបានជួយម៉ូសេ ។ តើដំណើររឿងនេះបង្រៀនអំពីរបៀបដែលយើងអាចជួយនគររបស់ព្រះ ឲ្យទទួលបានជោគជ័យដោយរបៀបណា ? បងប្អូនក៏អាចអាន និក្ខមនំ ១៨:១៣–២៦ ហើយនិយាយអំពីការទទួលខុសត្រូវដ៏សំខាន់របស់បុគ្គលដែលបម្រើក្នុងវួដរបស់បងប្អូន ។ តើសព្វថ្ងៃ នេះយើងអាចធ្វើអ្វីខ្លះដើម្បីជួយដល់ថ្នាក់ដឹកនាំសាសនាចក្ររបស់យើង ដូចដែល អើរ៉ុន និងហ៊ើរ បានជួយដល់ព្យាការីម៉ូសេ ?
សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលការចុះផ្សាយទស្សនាវដ្តី ប្រិយមិត្ត នៅខែនេះ ។