« ថ្ងៃទី៦–១២ ខែមេសា ‹ ចូរនឹកចាំពីថ្ងៃនេះ គឺពីថ្ងៃដែលអ្នករាល់គ្នាបានចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ › ៖ និក្ខមនំ ៧–១៣ » ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់គេហដ្ឋាន និងសាសនាចក្រ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦ ( ឆ្នាំ២០២៦ )

« ថ្ងៃទី៦–១២ ខែមេសា ‹ ចូរនឹកចាំពីថ្ងៃនេះ គឺពីថ្ងៃដែលអ្នករាល់គ្នាបានចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ › » ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦

ការរចនារូបភាពនៃម៉ូសេ និងអើរ៉ុន នៅក្នុងតុលាការរបស់ផារ៉ោន ដោយ រ៉ូប៊ើត ធី បារេត

ថ្ងៃទី៦–១២ ៖ « ចូរនឹកចាំពីថ្ងៃនេះ គឺពីថ្ងៃដែលអ្នករាល់គ្នាបានចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ »

និក្ខមនំ ៧–១៣

សេចក្ដីវេទនាជាខ្លាំងដែលបានកើតឡើងម្ដងហើយម្ដងទៀតមកលើស្រុកអេស៊ីព្ទ ប៉ុន្តែផារ៉ោននៅតែបដិសេធន៍មិនព្រមដោះលែងពួកអ៊ីស្រាអែល ។ ហើយព្រះបានបន្តបង្ហាញព្រះចេស្តារបស់ទ្រង់ ហើយប្រទានដល់ផារ៉ោន នូវឱកាសដើម្បីទទួលយកថា « យើងជាព្រះយេហូវ៉ា » ហើយ « នៅគ្រប់លើផែនដីគ្មានអ្នកឯណាដូចអញឡើយ » ( និក្ខមនំ ៧:៥; ៩:១៤ ) ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ម៉ូសេ និងពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលច្បាស់ជាបានមើលដោយស្ញប់ស្ញែងចំពោះការបង្ហាញទាំងនេះពីព្រះចេស្តារបស់ព្រះជំនួសឲ្យពួកគេ ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទីសម្គាល់ដែលបន្តបង្ហាញទាំងនេះបានបញ្ជាក់ពីសេចក្តីជំនឿរបស់ពួកគេនៅលើព្រះ និងបានពង្រឹងឆន្ទៈរបស់ពួកគេដើម្បីធ្វើតាមព្យាការីរបស់ព្រះ ។ បន្ទាប់មក ក្រោយពីសេចក្តីវេទនាជាខ្លាំងបានកើតឡើងចំនួនប្រាំបួនដងមិនបានរំដោះពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ក៏មានសេចក្តីវេទនាជាខ្លាំងលើកទីដប់កើតឡើង—គឺសេចក្តីស្លាប់នៃកូនច្បង រួមទាំងកូនច្បងរបស់ផារ៉ោន—ដែលទីបំផុតក៏បានបញ្ចប់ការជាប់ឃុំឃាំង ។ រឿងទាំងនេះហាក់ដូចជាត្រឹមត្រូវ ដោយសារនៅគ្រប់ករណីនៃការជាប់ឃុំឃាំងខាងវិញ្ញាណ ពិតប្រាកដណាស់គឺមានតែផ្លូវមួយប៉ុណ្ណោះដើម្បីរត់គេច ។ មានតែការពលិកម្មរបស់ព្រះយេស៊ូវ គ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះ ជាបុត្រច្បង—ព្រះលោហិតនៃកូនចៀមដែលឥតខ្ចោះ—ទើបអាចសង្រ្គោះយើងបាន ។

គំនិតសម្រាប់ការរៀនសូត្រនៅឯគេហដ្ឋាន និងនៅឯសាសនាចក្រ

និក្ខមនំ ៧–១១

ខ្ញុំអាចជ្រើសរើសដើម្បីបន្ទន់ចិត្តរបស់ខ្ញុំ ។

សង្ឃឹមថាឆន្ទៈរបស់បងប្អូននឹងមិនដែលប្រឆាំងនឹងព្រះទ័យរបស់ព្រះដូចជាផារ៉ោនបានធ្វើឡើយ ។ ទោះជាយ៉ាងណា យើងទាំងអស់គ្នាមានពេលខ្លះដែលចិត្តយើងមិនបន្ទន់ ដូចដែលចិត្តយើងគួរតែធ្វើនោះទេ ។ តើអ្វីដែលបងប្អូនចាប់អារម្មណ៍អំពីការឆ្លើយតបរបស់ផារ៉ោនចំពោះគ្រោះកាចនៅក្នុង និក្ខមនំ ៧:១៤–២៥; ៨:៥–៣២; ៩:១–២៦; ១០:១២–២៩; ១២:២៩–៣៣ ? សូមកត់ចំណាំការបញ្ជាក់នៅក្នុងការបកប្រែដោយ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ នៃ និក្ខមនំ ៧:៣, ១៣; ៩:១២ ។

ហេតុអ្វីពាក្យ « រឹងទទឹង » ជាការពិពណ៌នាដ៏ល្អមួយអំពីព្រះទ័យរបស់ផារ៉ោន ? សូមពិចារណាអំពីអ្វីដែលបងប្អូនរៀនពីខគម្ពីរទាំងនេះអំពីការមានចិត្តទន់ភ្លន់ ៖ នីហ្វៃទី១ ២:១៦; ម៉ូសាយ ៣:១៩; អាលម៉ា ២៤:៧–៨; ៦២:៤១; អេធើរ ១២:២៧ ។ នៅពេលបងប្អូនអានអំពីលទ្ធផលនៃចិត្តរឹងរូសរបស់ផារ៉ោន សូមពិចារណាអំពីស្ថានភាពនៃដួងចិត្តរបស់បងប្អូន ។ តើបងប្អូនមានអារម្មណ៍បំផុសគំនិតឲ្យធ្វើការផ្លាស់ប្តូរអ្វីខ្លះ ?

និក្ខមនំ ១២:១–៤២

ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទអាចសង្គ្រោះខ្ញុំ ដោយសារដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ។

របៀបតែមួយគត់ដែលពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលរួចផុតពីគ្រោះកាចទីដប់ ត្រូវបានពិពណ៌នានៅក្នុង និក្ខមនំ ១១:៤–៥ គឺត្រូវធ្វើតាមសេចក្តីណែនាំដែលព្រះអម្ចាស់បានប្រទានដល់ម៉ូសេយ៉ាងជាក់លាក់នៅក្នុង និក្ខមនំ ១២ ជាពិធីមួយដែលគេហៅថា បុណ្យរំលង ។ បុណ្យរំលងបង្រៀនយើងតាមរយៈនិមិត្តរូប ដែលព្រះអម្ចាស់បានរំដោះពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ចេញពីសេវកភាពនៅក្នុងស្រុកអេស៊ីព្ទ ទ្រង់ក៏អាចរំដោះយើងចេញពីសេវកភាពនៃអំពើបាបផងដែរ ។ ដើម្បីរុករកទីសម្គាល់នៅក្នុង និក្ខមនំ ១២:១–៤២ បងប្អូនអាចប្រើតារាងដូចជាតារាងមួយនេះ ៖

និមិត្តរូប	អត្ថន័យដែលអាចមាន	សារលិខិតរបស់ព្រះចំពោះខ្ញុំ
និមិត្តរូប ការចាប់ផ្ដើមនៃខែ ( ខទី ២ ព្រះអម្ចាស់បានបញ្ជាពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលឲ្យប្រើព្រឹត្តិការណ៍នេះដើម្បីសម្គាល់ការចាប់ផ្តើមនៃប្រតិទិនរបស់ពួកគេ ) ។	អត្ថន័យដែលអាចមាន នេះគឺជាការចាប់ផ្តើមថ្មីសម្រាប់អ៊ីស្រាអែល ។ ពួកគេត្រូវ « កើតម្តងទៀត » ។
និមិត្តរូប កូនចៀម ( ខទី ៣–៥ ) ។	អត្ថន័យដែលអាចមាន សូមមើលផងដែរ យ៉ូហាន ១:២៩; ៦:៥៤; ពេត្រុស ទី១ ១:១៩ ។
និមិត្តរូប ឈាមប្រឡាក់នៅក្របទ្វារ ( ខទី ៧, ១៣, ២៣ ) ។	អត្ថន័យដែលអាចមាន សូមមើល ម៉ូសាយ ៤:២; វិវរណៈ ១២:១១ ។
និមិត្តរូប នំបុ័ងឥតដំបែ ( ខទី ៨, ១៥, ១៩–២០ ) ។	អត្ថន័យដែលអាចមាន ដំបែ ឬមេ អាចជានិមិត្តរូបនៃអំពើពុករលួយ ព្រោះវាងាយនឹងខូច ។ សូមមើល ម៉ាថាយ ១៦:៦–១២; យ៉ូហាន ៦:៣៥ ។
និមិត្តរូប បន្លែល្វីង ( ខទី ៨ ) ។	អត្ថន័យដែលអាចមាន ការរំឭកអំពីភាពល្វីងនៃអំពើបាប និងការជាប់ឃុំឃាំង ។ សូមមើល និក្ខមនំ ១:១៤; ម៉ូសេ ៦:៥៥ ។
និមិត្តរូប បរិភោគឲ្យរហ័ស ស្លៀកពាក់ដើម្បីចេញទៅ ( ខទី ១១ ) ។	អត្ថន័យដែលអាចមាន និមិត្តរូបនៃភាពបន្ទាន់ដើម្បីចាកចេញពីការជាប់ឃុំឃាំងនៃអំពើបាប ។ សូមមើល លោកុប្បត្តិ ៣៩:១២; ធីម៉ូថេ ទី២ ២:២២ ។
និមិត្តរូប មេបំផ្លាញ ( ខទី ១៣, ២៣ ) ។	អត្ថន័យដែលអាចមាន សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ៨៩:១៨–២១ ។
និមិត្តរូប ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានមានសេរីភាព ( ខទី ២៩–៣២ ) ។	អត្ថន័យដែលអាចមាន សូមមើល នីហ្វៃទី២ ២:២៦; គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១៣៨:១៥–១៩, ៣១ ។

តើបងប្អូនរកឃើញអ្វីទៀតនៅក្នុងសេចក្តីណែនាំ និងនិមិត្តរូបនៃបុណ្យរំលងដែលរំឭកបងប្អូនអំពីព្រះយេស៊ូវ គ្រីស្ទ និងដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ? តើនិមិត្តរូបទាំងនេះផ្ដល់មតិយោបល់អ្វីខ្លះដល់បងប្អូនអំពីរបៀបដើម្បីទទួលពរជ័យនៃដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ?

សូមមករកព្រះគ្រីស្ទដោយស្វែងរកនិមិត្តរូបដែលថ្លែងទីបន្ទាល់អំពីទ្រង់ ។ ព្រះអម្ចាស់បានប្រកាសថា « គ្រប់អ្វីទាំងអស់ត្រូវបានបង្កើត ហើយធ្វើឡើងមក ដើម្បីធ្វើបន្ទាល់អំពីយើង » ( ម៉ូសេ ៦:៦៣ សូមមើលផងដែរ នីហ្វៃទី២ ១១:៤ ) ។ នៅក្នុង និក្ខមនំ ១២ និមិត្តរូបដូចជាកូនចៀម ឈាម នំបុ័ងឥតដំបែ អព្ភូតហេតុ និងការជួយដោះទាំងអស់បង្ហាញពីព្រះគ្រីស្ទ ។ « ពេលយើងយល់ពីរបៀបដែលវត្ថុទាំងនេះទាក់ទងជាមួយនឹងព្រះអង្គសង្គ្រោះ នោះវត្ថុទាំងនេះអាចបង្រៀនយើងអំពីព្រះចេស្តា និងគុណលក្ខណៈរបស់ទ្រង់បាន » ( ការបង្រៀនតាមរបៀបរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ទំព័រ ៧ ) ។

ព្រះយេស៊ូវបានប្រទានសាក្រាម៉ង់ដល់ពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ — ដោយនូវការចងចាំដល់ខ្ញុំ ដោយ វ៉លធើរ រ៉េន

និក្ខមនំ ១២:១៤–១៧, ២៤–២៧; ១៣:១–១៦

ពិធីសាក្រាម៉ង់ជួយខ្ញុំចងចាំការរំដោះដែលខ្ញុំទទួលបានតាមរយៈព្រះយេស៊ូវ គ្រីស្ទ ។

ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានបញ្ជាពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលឲ្យប្រារព្ធពិធីបុណ្យរំលងរាល់ឆ្នាំ ដើម្បីជួយពួកគេចងចាំថា ទ្រង់បានជួយដោះពួកគេ សូម្បីតែក្រោយការជាប់ឃុំឃាំងរបស់ពួកគេបានក្លាយជាការចងចាំពីចម្ងាយក៏ដោយ ។ កាលណាបងប្អូនអានសេចក្តីណែនាំរបស់ទ្រង់នៅក្នុង និក្ខមនំ ១២:១៤–១៧, ២៤–២៧; ១៣:១–១៦ សូមគិតអំពីអ្វីដែលបងប្អូនកំពុងធ្វើដើម្បីចងចាំពរជ័យរបស់ព្រះដែលបានប្រទានដល់បងប្អូន ។ តើបងប្អូនអាចថែរក្សាការចងចាំ « ដរាបនៅអស់ទាំងដំណររៀងរាបតទៅ » យ៉ាងដូចម្តេច ? ( សូមមើល និក្ខមនំ ១២:១៤, ២៦–២៧ ) ។

តើបងប្អូនមើលឃើញមានភាពស្រដៀងគ្នាអ្វីខ្លះរវាងពិធីបុណ្យរំលង និងពិធីសាក្រាម៉ង់ ? តើបងប្អូនអាចធ្វើអ្វីដើម្បី « ចងចាំ [ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ] ជានិច្ច » ? ( មរ៉ូណៃ ៤:៣ ៥:២ ) ។

បងប្អូនក៏អាចសញ្ជឹងគិតពីរឿងផ្សេងៗទៀតដែលព្រះអម្ចាស់មានព្រះទ័យចង់ឲ្យបងប្អូនចងចាំ សូមមើល ឧទាហរណ៍ ហេលេមិន ៥:៦–១២; មរ៉ូណៃ ១០:៣; គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ៣:៣–៥, ១០; ១៨:១០; ៥២:៤០ ។

សូមមើលផងដែរ ខេវីន ដបុលយូ ភៀរសិន « តើបងប្អូននៅតែព្រមទេ ? » លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២២ ទំព័រ ៦៧–៦៩; « Always Remember Him » ( វីដេអូ ) នៅលើបណ្ណាល័យដំណឹងល្អ « ក្នុងការនឹកចាំដល់ពលិកម្ម » ទំនុកតម្កើង ល.រ. ១១២ ។

សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលការចុះផ្សាយទស្សនាវដ្តី លីអាហូណា និង ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ប្រចាំខែនេះ ។

គំនិតសម្រាប់បង្រៀនកុមារ

និក្ខមនំ ៧–១១

ព្រះអម្ចាស់មានព្រះចេស្ដាលើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ។

គ្រោះកាចដែលបានពិពណ៌នានៅក្នុង និក្ខមនំ ៧–១១ បានបង្ហាញសាសន៍អេស៊ីព្ទ និងពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលថា ព្រះអម្ចាស់មានឫទ្ធានុភាពដ៏អស្ចារ្យ ។ ព្រះអម្ចាស់នឹងជួយកូនៗបងប្អូនពេញមួយជីវិតរបស់ពួកគេ នៅពេលពួកគេមានសេចក្តីជំនឿលើព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ ។ ដើម្បីជួយពួកគេរៀនចេញពីដំណើររឿងនេះ នោះបងប្អូនអាចឲ្យកុមារម្នាក់ៗនូវក្រដាសដែលចែកជា ១០ ផ្នែក ហើយអញ្ជើញពួកគេឲ្យគូររូបភាពនៃគ្រោះកាចដែលបានពិពណ៌នៅក្នុងខគម្ពីរទាំងនេះ ៖ និក្ខមនំ ៧:១៧–១៨; ៨:១–៤; ៨:១៦–១៧; ៨:២០–២២; ៩:១–៦; ៩:៨–៩; ៩:២២–២៣; ១០:៤–៥; ១០:២១–២២; ១១:៤–៧ ( សូមមើលផងដែរ « គ្រោះកាចនៅស្រុកអេស៊ីព្ទ » នៅក្នុង ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ៦៧–៦៩ ) ។ សូមអានជាមួយគ្នា និក្ខមនំ ៧:៥ និង ៩:១៤ ដើម្បីពន្យល់អំពីមូលហេតុដែលព្រះអម្ចាស់បានបញ្ជូនគ្រោះកាចមក ។

2:3
The Plagues of Egypt
សូមចែកចាយជាមួយកូនៗបងប្អូនអំពីរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញដល់បងប្អូន « នៅគ្រប់លើផែនដី គ្មានអ្នកឯណាដូច [ ទ្រង់ ] ឡើយ » ( និក្ខមនំ ៩:១៤ ) ។ សូមឲ្យពួកគេចែកចាយរបៀបដែលពួកគេដឹងថា ព្រះអម្ចាស់មានព្រះចេស្តា ។

និក្ខមនំ ៨:២៨–៣២; ៩:៧

ព្រះអម្ចាស់អាចជួយខ្ញុំដើម្បីមានដួងចិត្តទន់ភ្លន់ ។

ដើម្បីជួយកូនៗបងប្អូនមើលឃើញពីអត្ថន័យនៃការមានដួងចិត្តទន់ភ្លន់ វាអាចជាការសប្បាយក្នុងការបង្ហាញពួកគេនូវវត្ថុដែលរឹង ដូចជាថ្ម និងវត្ថុមួយទៀតដែលទន់ និងជក់ទឹក ដូចជាអេប៉ុង ។ បងប្អូនក៏អាចចាក់ទឹកលើវត្ថុទាំងនេះ ដើម្បីបង្ហាញពីរបៀបដែលចិត្តទន់ភ្លន់ទទួលបានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់បានយ៉ាងងាយ ។ បន្ទាប់មក បងប្អូនអាចអានខគម្ពីរមួយចំនួនជាមួយគ្នាដែលពិពណ៌នាអំពីរបៀបដែលផារ៉ោនបានឆ្លើយតបចំពោះគ្រោះកាចដែលព្រះអម្ចាស់បានបញ្ជូនមក ( សូមមើល និក្ខមនំ ៨:២៨–៣២; ៩:៧ ) ។ តើវត្ថុមួយណាតំណាងឲ្យព្រះទ័យ ឬអាកប្បកិរិយារបស់ផារ៉ោនបានល្អបំផុត ? តើវាមានន័យដូចម្តេចដើម្បីមានចិត្តទន់ភ្លន់ ? ( សូមមើល ម៉ូសាយ ៣:១៩ ) ។
បងប្អូន និងកូនៗបងប្អូនអាចបង្កើតបញ្ជីសកម្មភាពមួយចំនួនដែលអាចបង្ហាញនៅពេលដែលយើងមានដួងចិត្តរឹងរូស ( ឧទាហរណ៍ ការប្រើពាក្យមិនសមរម្យ ឬមិនចង់ចែកចាយ ) ។ តើយើងអាចបង្ហាញព្រះអម្ចាស់ថា យើងមានឆន្ទៈចង់មានដួងចិត្តទន់ភ្លន់យ៉ាងដូចម្ដេចខ្លះ ?

និក្ខមនំ ១២:១–១៣

ពិធីសាក្រាម៉ង់ជួយខ្ញុំឲ្យចងចាំព្រះយេស៊ូវ ។

បុណ្យរំលងបានបង្រៀនពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលឲ្យទន្ទឹងរង់ចាំព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងការពលិកម្មរបស់ទ្រង់សម្រាប់យើង ។ នៅពេលបងប្អូនស្វែងយល់ និក្ខមនំ ១២:១–១៣ ជាមួយគ្នា សូមជួយកូនៗបងប្អូនមើលឃើញទំនាក់ទំនងរវាងសេចក្តីលម្អិតនៃបុណ្យរំលង និងដង្វាយធួនរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ( សូមមើលផងដែរ « បុណ្យរំលង » នៅក្នុង ដំណើរព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ទំព័រ ៧០–៧៤ ) ។ ឧទាហរណ៍ តើព្រះយេស៊ូវដូចជាកូនចៀមដែលបានរៀបរាប់នៅក្នុង ខទី ៥យ៉ាងដូចម្ដេច ?

2:54
The Passover
សព្វថ្ងៃនេះ យើងបានទទួលទានសាក្រាម៉ង់ ដើម្បីចងចាំពីពលិកម្មរបស់ព្រះយេស៊ូវ ។ បងប្អូនអាចបង្ហាញកូនៗបងប្អូននូវរូបភាពនៃសាក្រាម៉ង់ ហើយនិយាយអំពីរបៀបដែលពិធីបរិសុទ្ធនេះជួយយើងចងចាំព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ បងប្អូនអាចជួយកូនៗបងប្អូនស្វែងរកពាក្យ « ចងចាំ » នៅក្នុងការអធិស្ឋានពិធីសាក្រាម៉ង់ ( សូមមើល មរ៉ូណៃ ៤–៥ ) ។ ឬច្រៀងទំនុកតម្កើងដែលចូលចិត្តអំពីសាក្រាម៉ង់ជាមួយគ្នា ហើយជួយកូនៗបងប្អូនកត់សម្គាល់ពីអារម្មណ៍សុខសាន្តដែលពួកគេមាន នៅពេលពួកគេគិតអំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។ តើយើងអាចស្វែងរកអារម្មណ៍នោះដោយរបៀបណា ពេលយើងទទួលទានសាក្រាម៉ង់ ?

សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលការចុះផ្សាយទស្សនាវដ្តី ប្រិយមិត្ត នៅខែនេះ ។

រូបភាពនៃអាហារបុណ្យរំលង — The Passover Supper [ អាហារបុណ្យរំលង ] ដោយ ប្រាយអិន ខល

ទំព័រសកម្មភាពសម្រាប់កុមារ ៖ ពិធីសាក្រាម៉ង់អាចជួយខ្ញុំចងចាំព្រះយេស៊ូវ — The Passover Supper [ អាហារបុណ្យរំលង ] ដោយ ប្រាយអិន ខល