İade Ediliş’in Sesleri

Abigail Calkins Leonard otuzlu yaşlarının ortasındayken günahlarından affedilmek istedi. Ara sıra Kutsal Kitap okuyor ve Mesihçi kiliselerden insanlar evini ziyaret ediyordu, ancak bir kiliseyi diğerinden farklı kılan şeyin ne olduğu konusunda kafası karışmıştı. “Bir sabah, Kutsal Kitap’ımı alıp ormana gittim ve dizlerimin üzerine çöktüm” dedi. Tanrı’ya tutkulu bir şekilde dua etti. “Aniden gözlerimin önünden bir görüm geçti” dedi, “ve farklı mezhepler birbiri ardına yanımdan geçti ve bir ses bana şöyle seslendi: ‘Bunlar kazanç için inşa edildi.’ Sonra, ileride büyük bir ışık gördüm ve yukarıdan bir ses şöyle seslendi: ‘Sahip olmaktan ve kutsamaktan memnun olacağım bir halk oluşturacağım’.” Kısa bir süre sonra Abigail Mormon Kitabı’ndan haberdar oldu. Kitabın henüz bir kopyasına sahip olmamasına rağmen, “Kutsal Ruh’un armağanı ve gücüyle bu kitabın gerçekliğini öğrenmeye” çabaladı ve “kitabın varlığını hemen hissetti.” Sonunda Mormon Kitabı’nı okuyabildiğinde, “onu kabul etmeye hazırdı.” O ve eşi Lymann 1831 yılında vaftiz oldular.

Thomas B. Marsh genç bir yetişkinken Kutsal Kitap’ı okudu ve Mesihçi bir kiliseye katıldı. Ancak tatmin olmadı ve sonunda tüm kiliselerden ayrıldı. “Peygamberlik ruhunun bir kısmını almıştım,” dedi “ve [bir dini lidere] gerçeğin saflığıyla yer alacağı yeni bir kilisenin ortaya çıkmasını beklediğimi söyledim.” Bundan kısa bir süre sonra Thomas, Boston, Massachusetts’teki evinden ayrılıp batıya seyahat etmek için ruhsal bir teşvik aldı. Batı New York’ta üç ay geçirdikten sonra aradığını bulamayınca eve doğru yola çıktı. Yolda bir kadın Thomas’a “Joseph Smith adında bir genç tarafından bulunan Altın Kitap” hakkında bir şey duyup duymadığını sordu. Bu düşünceden etkilenen Thomas hemen Palmyra’ya gitti ve Martin Harris’le matbaada buluştu, tam da o anda Mormon Kitabı’nın ilk 16 sayfası baskıdan çıkıyordu. Thomas’ın bu 16 sayfanın bir kopyasını almasına izin verildi ve o da bunları eve, eşi Elizabeth’e getirdi. Eşi kitaptan “çok memnun kalmıştı” diye hatırlıyor ve “bunun Tanrı’nın eseri olduğuna inanıyordu.” Thomas ve Elizabeth daha sonra çocuklarıyla birlikte New York’a taşındılar ve vaftiz oldular. (Thomas B. Marsh hakkında daha fazla bilgi için bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 31.)

Thomas Marsh gibi, Parley ve Thankful Pratt de ruhsal telkinlere cevap vererek, Kutsal Kitap’tan anladıkları şekliyle sevindirici haberi vaaz etmek amacıyla Ohio’daki zengin çiftliklerini terk ettiler. Parley’nin kardeşine söylediği gibi, “Bu şeylerin ruhu son zamanlarda zihnimi o kadar güçlü bir şekilde etkiledi ki huzura eremedim.” New York’un doğusuna ulaştıklarında Parley’e bölgede bir süre kalması yönünde bir telkin geldi. Thankful, onsuz devam etmeye karar verdiler. Parley ona, “Ülkenin bu bölgesinde yapmam gereken bir iş var,” dedi, “ne olduğunu veya ne kadar süreceğini bilmiyorum; ama yerine getirildiği zaman geleceğim.” Parley Mormon Kitabı’nı ilk kez orada duydu. “Kitaba karşı garip bir ilgi hissettim,” dedi. Kitabın bir kopyasını istedi ve gece boyunca okudu. Sabah olduğunda, kitabın doğru olduğunu biliyordu ve ona “dünyanın bütün zenginliklerinden daha fazla” değer veriyordu. Birkaç gün içinde Parley vaftiz oldu. Daha sonra Thankful’un yanına döndü ve o da vaftiz oldu. (Parley P. Pratt hakkında daha fazla bilgi için bkz. Öğreti ve Antlaşmalar 32.)

New York’tan Missouri’deki bir göreve giderken, Parley Pratt ve çalışma arkadaşları Ohio, Mentor’da Sidney ve Phebe Rigdon’ın evinde durdular; onlar Parley’nin Ohio’daki zamanlarından tanıdığı arkadaşlarıydı. Sidney Mesihçi bir papazdı ve Parley bir zamanlar onun topluluğunun bir üyesiydi ve onu ruhsal bir akıl hocası olarak görüyordu. Parley arkadaşlarına hevesle Mormon Kitabı’ndan ve İsa Mesih’in sevindirici haberinin İade Ediliş’inden bahsetti. Sidney’in kendisi de Yeni Antlaşma’da tarif edildiğini gördüğü gerçek Kilise’nin yeniden kurulmasını araştırıyordu, buna rağmen Mormon Kitabı’na ilk başta şüpheyle yaklaşmıştı. “Ama kitabını okuyacağım,” dedi arkadaşı Parley’e, “ve bunun Tanrı’dan bir vahiy olup olmadığını anlamaya çalışacağım.” İki haftalık çalışma ve duadan sonra hem o hem de Phebe kitabın doğru olduğuna ikna oldular. Ancak Sidney, Kilise’ye katılmanın ailesi için büyük bir fedakarlık olacağını da biliyordu. Toplumdaki sosyal statüsüyle birlikte bir papaz olarak işini de kaybedeceği açıktı. O ve Phebe bu olasılığı tartışırken, Phebe, “bedelini düşündüm ve … hayat da olsa ölüm de olsa Tanrı’nın isteğini yerine getirmeyi arzuluyorum,” dedi.