Η διακήρυξη για την οικογένεια – Λόγια από τον Θεό
Η διακήρυξη έχει θεία προέλευση, επομένως πρέπει να την αντιμετωπίζουμε με τον σεβασμό που αξίζουν τα λόγια του Θεού.
Αυτή η γενική συνέλευση του Οκτωβρίου 2025 σηματοδοτεί την 30ή επέτειο από την ανακοίνωση του «Η Οικογένεια: Μία επίσημη διακήρυξη προς όλο τον κόσμο». Με θείο σχεδιασμό, αυτή η διακήρυξη, με τα αποκαλυπτικά της λόγια, δημιουργήθηκε για να «στηρι[χθεί] και να ενδυναμ[ωθεί] η οικογένεια ως θεμέλια μονάδα της κοινωνίας».
Όλοι ανήκουν σε μία οικογένεια, είτε είστε μητέρα, πατέρας, κόρη, γυιος, εγγονός, παππούς, θεία, θείος, αδελφός, αδελφή ή εξάδελφος. Το πιο σημαντικό, ο καθένας από εμάς είναι, όπως δηλώνει η διακήρυξη, «ένας αγαπημένος γυιος-πνεύμα ή θυγατέρα-πνεύμα ουράνιων γονέων… [με] μία θεία φύση και έναν θείο προορισμό».
Όταν εκλήθην στην αγία αποστολική ιδιότητα το 2015, με συμβούλευσαν: «Αυτή η διακήρυξη είναι τώρα δική σου. Το όνομά σου [δείχνοντας τις λέξεις “Συμβούλιο των Δώδεκα Αποστόλων” στον τίτλο] είναι ακριβώς εδώ. Να το νιώσεις και να το διδάξεις σαν να σου ανήκει».
Αγαπώ τη διακήρυξη επί της οικογένειας. Έχω καταθέσει μαρτυρία σε όλον τον κόσμο, από την Αφρική έως την Αυστραλία και παντού ενδιάμεσα, για τον ρόλο της οικογένειας στο αιώνιο σχέδιο του Θεού. Η διακήρυξη έχει θεία προέλευση, επομένως πρέπει να την αντιμετωπίζουμε με τον σεβασμό που αξίζουν τα λόγια του Θεού.
Να θυμάστε, αδελφοί και αδελφές, όπως είπα σε προηγούμενη γενική συνέλευση από αυτόν ακριβώς τον άμβωνα: «Τα λόγια έχουν σημασία».
Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα υπόβαθρο σχετικά με τη διακήρυξη ως βασικό μήνυμα αυτού που πιστεύουμε.
Το 1994, έναν χρόνο πριν από την παρουσίαση της διακήρυξης, η Απαρτία των Δώδεκα Αποστόλων συζήτησε πώς η κοινωνία και οι κυβερνήσεις απομακρύνονταν από τους νόμους του Θεού για την οικογένεια, τον γάμο και το φύλο. «Όμως αυτό δεν ήταν το τέλος όσων βλέπαμε» εξήγησε ο Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον. «Μπορούσαμε να δούμε τις προσπάθειες διαφόρων κοινοτήτων να εξαλείψουν όλα τα πρότυπα και τους περιορισμούς στη σεξουαλική δραστηριότητα. Βλέπαμε τη σύγχυση των φύλων. Τα βλέπαμε όλα να έρχονται».
Οι Δώδεκα αποφάσισαν να ετοιμάσουν ένα έγγραφο, μία επίσημη διακήρυξη, συνοψίζει τη θέση της Εκκλησίας επί της οικογένειας. Κατά τη διάρκεια εκείνου του έτους, αυτοί οι Απόστολοι, βλέποντες κεκλημένοι από τον Θεό, προετοίμασαν μία δήλωση για την οικογένεια. Ο Πρόεδρος Ντάλλιν Χ. Όουκς ενθυμήθηκε ότι στράφηκαν με προσευχή στον Κύριο για «το τι θα πρέπει να πουν και πώς θα πρέπει να το πουν». Την παρουσίασαν στην Πρώτη Προεδρία –τους Προέδρους Χάουαρντ Γ. Χάντερ, Γκόρντον Μ. Χίνκλυ και Τόμας Σ. Μόνσον– για να την εξετάσουν.
Λίγους μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1995, ο Πρόεδρος Χάντερ απεβίωσε και ο Πρόεδρος Χίνκλυ έγινε ο 15ος Πρόεδρος της Εκκλησίας. Η διακήρυξη ήταν τώρα στα χέρια του. Πότε θα ήταν η κατάλληλη στιγμή να γίνει αυτή η δήλωση στην Εκκλησία; Αυτή η στιγμή ήρθε έξι μήνες αργότερα.
Ημέρες πριν από τη γενική συνεδρίαση Εταιρείας Αρωγής στις 23 Σεπτεμβρίου που προηγήθηκε της γενικής συνέλευσης, ο Πρόεδρος Χίνκλυ και οι σύμβουλοί του συναντήθηκαν για να συσκεφθούν με τη Γενική Προεδρία της Εταιρείας Αρωγής. Οι αδελφές, όπως και οι Απόστολοι, είχαν αξιολογήσει τις ανησυχίες τους για τις γυναίκες και τις οικογένειες. Είχαν εστιάσει στην επερχόμενη συγκέντρωση για τις οικογένειες.
Ο Πρόεδρος Χίνκλυ είχε προγραμματίσει να απευθυνθεί στις γυναίκες στη συνάθροιση. Είχε συλλογισθεί την κατεύθυνση των παρατηρήσεών του. Καθώς η συζήτηση προχωρούσε, αναφέρθηκε ονομαστικά στη νεοσύστατη αλλά όχι ακόμη δημόσια «Η οικογένεια: Μία επίσημη διακήρυξη προς όλο τον κόσμο». Ήταν αυτή η συνεδρίαση των γυναικών το σωστό σκηνικό για να γίνει η αποφασιστική δήλωση για την οικογένεια;.
Η Γενική Πρόεδρος της Εταιρείας Αρωγής, Ιλέιν Τζακ, εξήγησε αργότερα: «Δεν ξέραμε τι ήταν η διακήρυξη για την οικογένεια εκείνη τη στιγμή… Μπορούσαμε να καταλάβουμε από τον τίτλο, αλλά πιστεύαμε ότι οτιδήποτε αφορούσε στην οικογένεια… θα ήταν θετικό… Ένιωσα πολύ αισιόδοξη που είχαμε μέλη της Απαρτίας των Δώδεκα τα οποία ελάμβαναν αποκάλυψη».
Η συνεδρίαση της Εταιρείας Αρωγής εκείνο το Σάββατο ήταν ιστορική. Ο Πρόεδρος Χίνκλυ παρουσίασε τη διακήρυξη για την οικογένεια με τα εξής σημαντικά λόγια: «Με τόση πολλή σοφιστεία που παρουσιάζεται ως αλήθεια, με τόση εξαπάτηση σχετικά με τα πρότυπα και τις αξίες, με τόση προσέλκυση και δελεασμό για να υιοθετήσουμε την αργή κηλίδα του κόσμου, αισθανθήκαμε την ανάγκη να προειδοποιήσουμε εκ των προτέρων… για τα πρότυπα, τις διδαχές και τις πρακτικές σχετικές με την οικογένεια τα οποία οι προφήτες, βλέποντες και αποκαλυπτές αυτής της Εκκλησίας έχουν επανειλημμένα δηλώσει καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας της».
Στη συνέχεια διάβασε ολόκληρη τη διακήρυξη. Όπως έχει πει ο Κύριος: «Είτε με τη δική μου φωνή είτε με τη φωνή των δούλων μου, είναι το ίδιο».
Η διακήρυξη δηλώνει: «Η οικογένεια έχει δοθεί ως διάταξη από τον Θεό». Μου αρέσει η σαφήνεια αυτής της δήλωσης. Η διακήρυξη είναι μία κλήση να ζούμε στη θνητότητα, έχοντας πάντοτε υπ’ όψιν τη θειότητα μέσα μας και το αιώνιο μέλλον που βρίσκεται μπροστά μας. Ο Πρόεδρος Νέλσον δίδαξε: «Είστε κυριολεκτικά παιδιά-πνεύματα του Θεού… Μην κάνετε κανένα λάθος σχετικά με αυτό: Οι δυνατότητές σας είναι θείες. Με την επιμελή αναζήτησή σας, ο Θεός θα σας δώσει φευγαλέες ματιές για το ποιοι μπορείτε να γίνετε».
Όταν παρουσιάσθηκε, η διακήρυξη δεν ευθυγραμμιζόταν με τις απόψεις πολλών στον κόσμο. Όχι τότε. Ούτε τώρα. Υπάρχουν εκείνοι που διαφωνούν με τη δήλωση επί της οικογένειας, του γάμου και του φύλου. Κάποιοι προτείνουν στην Εκκλησία να την αποσύρει, να την αναθεωρήσει ή ακόμη και να παραμερίσει τη διακήρυξη.
Η διακήρυξη για την οικογένεια είναι, όπως δήλωσε ο Πρόεδρος Χίνκλυ, διδαχή, αγαπητοί αδελφοί και αγαπητές αδελφές μου. Οι αρχές δεν παρεκκλίνουν, αλλά συμβαδίζουν απόλυτα με τις οδούς του Κυρίου και το μονοπάτι της διαθήκης Του. Οι διδασκαλίες της διακήρυξης αποκαλύφθηκαν από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό στους Αποστόλους Του τότε και τώρα. Αυτή είναι η Εκκλησία Του. Εκείνος έχει εδραιώσει τις αλήθειες με τις οποίες ζούμε.
Μερικοί από εσάς μπορεί να συλλογισθείτε τη διακήρυξη και να πείτε: «Αυτό δεν λειτουργεί για εμένα». «Φαίνεται αδιάφορο». «Η οικογένειά μου δεν είναι έτσι». «Δεν μου ταιριάζει».
Για όσους έχουν ανησυχίες, να ξέρετε ότι είστε τέκνο επουράνιων γονέων, μέρος της οικογένειας του Επουράνιου Πατέρα σας. Κανείς δεν σας γνωρίζει καλύτερα ή δεν ενδιαφέρεται βαθύτερα για σας από Εκείνον. Στραφείτε προς Εκείνον, ανοίξτε την καρδιά σας σε Εκείνον, εμπιστευθείτε Εκείνον και τις υποσχέσεις Του. Έχετε οικογένεια με τον Σωτήρα σας, Ιησού Χριστό, ο οποίος σας αγαπά. Ήλθε στη Γη για να μας εξιλεώσει για τις αμαρτίες μας και να φέρει το βάρος των λαθών μας και των πολύ κακών ημερών μας. Κατανοεί τι αντιμετωπίζετε και τι αισθάνεστε. Στραφείτε προς Εκείνον, ευελπιστείτε ότι θα στείλει το Άγιο Πνεύμα να είναι μαζί σας, να σας εξυψώσει και να σας οδηγήσει. Νιώστε την αγάπη τους η οποία «ξεχύνεται μέσα στις καρδιές των τέκνων των ανθρώπων… είναι το πιο επιθυμητό υπεράνω πάντων… και το πιο χαροποιό στην ψυχή».
Όλοι οι Απόστολοι του Κυρίου σάς αγαπούν πολύ. Προσευχόμαστε για εσάς και επιζητούμε την καθοδήγηση του Κυρίου για εσάς. Μείνετε μαζί μας. Ζείτε σε δύσκολους καιρούς, όταν ο εναντίος επιζητεί να σας κάνει δικούς του. Μην απομακρυνθείτε. Και αν έχετε απομακρυνθεί, γυρίστε. Τα χέρια μας είναι απλωμένα προς εσάς, όπως και τα χέρια των άλλων που σας αγαπούν.
Η διακήρυξη δηλώνει: «Οι γονείς έχουν ένα ιερό καθήκον να αναθρέψουν τα παιδιά τους με αγάπη και χρηστότητα». Το Βιβλίο του Μόρμον παρέχει μία δεύτερη μαρτυρία για αυτή την αλήθεια. Στο πρώτο εδάφιο του πρώτου κεφαλαίου, διαβάζουμε: «Εγώ, ο Νεφί, έχοντας γεννηθεί από καλούς γονείς». Πόσοι από εμάς έχουμε αρχίσει το Βιβλίο του Μόρμον –και έχουμε αρχίσει ξανά και ξανά– και κατά τη διαδικασία απομνημονεύσαμε αυτά τα λόγια; Αποστηθίστε τα.
Μια από τις αγαπημένες μου δηλώσεις στην διακήρυξη είναι η εξής: «Η ευτυχία της ζωής μέσα στην οικογένεια μπορεί να επιτευχθεί, όταν στηρίζεται στις διδαχές του… Ιησού Χριστού».
Ποιος δεν θέλει να είναι ευτυχισμένος;
Και ποιες είναι οι διδασκαλίες του Ιησού Χριστού; Και πάλι, στη διακήρυξη: «Πίστ[η], προσευχή, μετάνοια, συγχώρηση, σεβασμ[ό], αγάπη, συμπόνια, εργασία και εποικοδομητικ[ές] ψυχαγωγικ[ές] δραστηρι[ότητες]».
Τίνος η ζωή δεν θα είναι καλύτερη, εφαρμόζοντας αυτές τις αρχές-κλειδιά; Κανείς από εμάς δεν θα το κάνει τέλεια, όμως μπορούμε να ακολουθήσουμε τα σοφά λόγια του Προέδρου Χίνκλυ: «Κάνε το καλύτερο που μπορείς».
Διαβάζουμε στη διακήρυξη: «Οι πατέρες οφείλουν να ηγούνται… με αγάπη και χρηστότητα» και «οι μητέρες έχουν την πρωταρχική ευθύνη της ανατροφής των παιδιών». Ηγούμαι δεν σημαίνει να κυριαρχώ και ανατρέφω δεν σημαίνει να έχω έναν δευτερεύοντα ρόλο. Ο Θεός έχει δώσει στους άνδρες και στις γυναίκες διαφορετικούς αλλά ίσους και ουσιαστικούς ρόλους που αλληλοσυμπληρώνονται.
Επιτρέψτε μου να σας αναφέρω μία προσωπική ιστορία.
Η σύζυγός μου και εγώ μάθαμε να εργαζόμαστε καλύτερα ως ισότιμοι σύντροφοι μετά από μία ημέρα που αποφάσισα να πάρω μία σημαντική απόφαση χωρίς να την συμβουλευθώ. Η πράξη μου την εξέπληξε, την αιφνιδίασε και την έφερε σε πολύ δύσκολη θέση. Μετά, έβαλε τα χέρια της στους ώμους μου και είπε αποφασιστικά: «Ρον, σε παρακαλώ, μην μου το ξανακάνεις αυτό ποτέ». Από τότε είμαστε σχεδόν πάντα στο ίδιο μήκος κύματος.
Βρίσκουμε στη διακήρυξη για την οικογένεια: «Οι πατέρες και οι μητέρες έχουν την ευθύνη να βοηθούν ο ένας τον άλλον ως ίσοι σύντροφοι».
Η λέξη εξίσου είναι που έχει σημασία. Με τα χρόνια, καθώς η αδελφή Ράσμπαντ και εγώ συνεργασθήκαμε σε αυτό που περιγράφει η διακήρυξη ως «ιερές μας υποχρεώσεις μας», έχουμε διαμορφώσει έναν εξίσου ομόζυγο γάμο. Καθώς όλα τα παιδιά μας είναι πλέον παντρεμένα, η αδελφή Ράσμπαντ και εγώ συνεχίζουμε να συμβουλεύουμε αυτά και τους/τις συζύγους τους ως προς το πώς να είναι ισότιμοι σύντροφοι.
Όταν ζούμε με τα μάτια μας στραμμένα μόνο προς τη δόξα του Θεού, σεβόμαστε ο ένας τον άλλον και υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Αυτά τα θεία πρότυπα χρηστότητος οδηγούν σε σταθερότητα την ατομική ζωή μας, την οικογένειά μας και την κοινωνία.
Ο Πατέρας μας στους Ουρανούς έχει παράσχει τη διακήρυξη για την οικογένεια για να μας βοηθήσει να οδηγηθούμε στην οικία Του, να μας βοηθήσει να μάθουμε και να είμαστε πλήρεις αγάπης, δύναμης, σκοπού και αιώνιας κατανόησης. Με όλη μου την ψυχή σας εκλιπαρώ να ζήσετε κοντά σε Εκείνον και στον Αγαπημένο Του Υιό. Σας υπόσχομαι ότι καθώς το κάνετε αυτό, το Πνεύμα θα σας εμπνεύσει και θα σας καθοδηγήσει και θα σας βοηθήσει να αισθανθείτε στην καρδιά σας την υπεσχημένη ειρήνη Τους που «υπερέχει κάθε νου». Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.