ทํางานหรือนมัสการ?

ภาพประกอบโดย เคธี ด็อคริลล์

หลังจากเรียนจบวิทยาลัย ผมได้โอกาสทํางานในบริษัทที่ผมใฝ่ฝัน ในวันแรก ผมบอกผู้จัดการว่า ผมตื่นเต้นมากเพียงใด ผมบอกเธอด้วยว่า การให้เกียรติวันสะบาโตสําคัญต่อผม

เธอบอกว่า เธอจะจัดตารางเวลาให้ผม เพื่อจะไม่ต้องทํางานในวันอาทิตย์ เธอกล่าวว่า บริษัทเคารพความเชื่อของผู้คน

ผมมีความสุขกับงานและทําสุดความสามารถ ผมเห็นภาพตนเองทํางานให้กับบริษัทในอีกหลายปีข้างหน้า

วันหนึ่งไม่กี่เดือนหลังจากที่ผมเริ่มงาน ผู้จัดการของผมพูดว่า “ฉันต้องการให้คุณเข้ามาในวันอาทิตย์ เราต้องการทั้งทีมร่วมกันเพื่อจบไตรมาสอย่างแข็งแกร่งและส่งผลลัพธ์ที่ดีไปยังสํานักงานใหญ่”

ผมรู้สึกปั่นป่วนมวนท้อง

“เราเคยคุยกันเรื่องนี้มาก่อน” ผมตอบ “ผมเข้าใจว่าคุณต้องการให้ทั้งทีมอยู่ที่นี่ แต่การทํางานในวันอาทิตย์ขัดกับสิ่งที่ผมเชื่อ”

จากนั้นเธอก็จ้องมาที่ผมและพูดอย่างเฉียบขาดว่า “ฟังดูเหมือนคุณเต็มใจทิ้งงานนี้เพื่อความเชื่อของคุณ”

แม้ว่าผมจะรักงานของผมมากเท่าใด ผมก็ตั้งใจว่าจะแสดงความรักต่อพระเจ้าโดยหลีกเลี่ยงการทํางานในวันอาทิตย์ (ดู หลักคําสอนและพันธสัญญา 59:9–10)

“คุณจะต้องทํางานวันอาทิตย์แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว” ผู้จัดการของผมเสริม

สิ่งนั้นไม่เป็นสาระสำคัญ ผมจะรู้ และพระบิดาบนสวรรค์จะทรงรู้

“ผมขอโทษ แต่มันไม่โอเคสำหรับผม ผมเชื่อว่าวันอาทิตย์เป็นวันศักดิ์สิทธิ์สําหรับผมที่จะนมัสการพระเจ้า” ผมตอบ

“โอเค คุณถูกไล่ออก!”

คําพูดเหล่านั้นกระทบใจผมมาก แต่ขณะเดินจากมา ผมรู้สึกถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์ในใจผม การไม่ทํางานวันอาทิตย์ เป็นสัญญาณที่ผมเลือกจะส่งต่อพระเจ้าถึงสิ่งที่ผมคิดว่า “เหมาะสมสําหรับวันสะบาโต” ผมรู้ว่าพระองค์จะทรงอวยพรผมในเรื่องนี้ ไม่นาน ผมก็พบงานดีอีกงานหนึ่งที่ยอมให้ผมรักษาวันสะบาโตให้ศักดิ์สิทธิ์

พระเจ้าทรงสัญญาใน 1 นีไฟ 17:13 ว่า “เราจะเป็นความสว่างของเจ้าในแดนทุรกันดารด้วย; และเราจะเตรียมทางข้างหน้าเจ้า, หากเป็นไปว่าเจ้าจะรักษาบัญญัติของเรา”

กระแสลมของโลกอาจพยายามพัดเราออกนอกเส้นทางในการติดตามพระผู้ช่วยให้รอด แต่เมื่อเราติดตามพระองค์ด้วยศรัทธาและพยายามเชื่อฟังพระคำของพระองค์ เราจะพบความเข้มแข็งที่จะเอาชนะโลกได้