เหตุใดผมจึงเลือกศาสนจักรที่ได้รับการฟื้นฟู

หลังจากเข้าร่วมศาสนจักร ผมมีความกระหายความรู้ เมื่ออายุครบ 14 ปี ผมอ่านพระคัมภีร์และหนังสือศาสนจักรทั้งหมดที่มีจนหมด เช่น Jesus the Christ และ Articles of Faith โดยเอ็ลเดอร์เจมส์ อี. ทาลเมจ (1862–1933) แห่งโควรัมอัครสาวกสิบสอง

ในปี 1984 ผมร้องเพลงกับคณะนักร้องประสานเสียงที่การอุทิศพระวิหารกัวเตมาลาซิตี กัวเตมาลา ผมสงสัยว่า ทําไมบางคนจึงประท้วงการอุทิศและแจกหนังสือต่อต้านศาสนจักรที่หน้าพระวิหาร ในช่วงเวลานั้น ผมยังเห็นบางคนออกจากศาสนจักรด้วยเหตุผลต่างๆ นานา

ผมอ่านพระคัมภีร์มอรมอนจบ หลังจากรับบัพติศมาได้สองเดือน ประจักษ์พยานของผมเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้ไม่เคยไปจากผม เพราะผมรู้ว่านี่เป็นความจริง ผมจึงรู้ว่าโจเซฟ สมิธเป็นศาสดาพยากรณ์ ท่านได้รับเรียกจากพระผู้เป็นเจ้า และนี่คือศาสนจักรของพระผู้ช่วยให้รอด

ประจักษ์พยานมาจากพระผู้เป็นเจ้า ถ้าพระองค์ทรงบอกท่านว่า นี่คือศาสนจักรที่แท้จริง และท่านรู้ว่า พระผู้เป็นเจ้าทรงบอกท่าน นั่นแหละ—ท่านรู้ (ดู โจเซฟ สมิธ—ประวัติ 1:25) ทุกอย่างสามารถเข้าใจและต้านทานได้ผ่านเลนส์นั้น

เมื่อเร็วๆ นี้ผมได้เยี่ยมสมาชิกของครอบครัวหนึ่งที่กำลังเผชิญปัญหากับศรัทธาของเขา เนื่องจากบางสิ่งที่เขาเห็นบนอินเทอร์เน็ต

“ถ้าคุณสามารถพบสิ่งที่ดีกว่าพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ หรือสิ่งที่ทําให้คุณมีความสุขมากกว่าพระกิตติคุณ จงไปหาสิ่งนั้น” ผมบอกเขา “แต่ผมรู้จากประสบการณ์ว่า ไม่มีอะไรดีไปกว่า หรือทําให้เรามีความสุขมากกว่าพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์”

ผมบอกเขาว่า บางคนพูดว่า พระผู้เป็นเจ้าไม่มีอยู่จริง และพระกิตติคุณไม่จริง แต่พวกเขาไม่แสวงหาความจริงอย่างจริงจัง และมีคนอื่นๆ เช่น บิดาของกษัตริย์ลาโมไนผู้กระตือรือร้นจะรู้จักพระผู้เป็นเจ้ามากจนเขาสวดอ้อนวอนว่า “ขอได้โปรดแสดงองค์ให้ข้าพระองค์รู้จัก, และข้าพระองค์จะทิ้งบาปทั้งหมดของข้าพระองค์เพื่อรู้จักพระองค์” (ดู แอลมา 22:17–18)

การรักและไม่ตัดสินมีความสําคัญอย่างยิ่งเมื่อช่วยใครสักคนที่ต่อสู้กับคําถามยากๆ เรื่องศรัทธา สมาชิกในครอบครัวของผมบอกว่า เขาจะไม่ไปโบสถ์อีกต่อไป แต่เขาก็ไม่เคยหยุดไปโบสถ์ ผมคิดว่าเขาเข้าร่วมมาตลอด เพราะเรามีความสัมพันธ์ใกล้ชิด และเขารู้สึกว่าผมเข้าใจความสงสัยของเขา

เมื่อประจักษ์พยานของผมเติบโตขณะยังเด็ก ความรักดนตรีของผมก็เติบโตเช่นกัน ความรักนั้นเริ่มต้นเมื่อผมเข้าไปในโบสถ์ของวิสุทธิชนยุคสุดท้ายและเห็นเปียโนเป็นครั้งแรก ผมรู้สึกว่าพระเจ้าทรงมีแผนสําหรับผม เพราะผมรู้สึกสนใจเปียโน ผมเปิดม้านั่งเปียโน พบหนังสือเกี่ยวกับวิธีเล่นเปียโน และเริ่มสอนตนเอง

ไม่นาน ผมก็เล่นเปียโนในวอร์ดทุกวันอาทิตย์และร้องเพลงในคณะนักร้องประสานเสียงเยาวชนของวอร์ด เมื่ออายุครบ 16 ปี ผมเริ่มเข้าร่วมวิทยาลัยดุริยางคศิลป์แห่งชาติในประเทศกัวเตมาลา เบโต เอเคแวร์เรีย ผู้อํานวยเพลงคณะนักร้องประสานเสียงของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์กระตุ้นให้ผมยึดสิ่งนี้เป็นอาชีพ ตั้งแต่นั้นมา ผมเล่นเปียโนและนําเพลงให้คณะนักร้องประสานเสียงหลายคณะที่งานต่างๆ ของศาสนจักร ในที่สุดผมได้เป็นผู้ประสานงานด้านดนตรีของศาสนจักรสําหรับภาคอเมริกากลาง ปัจจุบัน ผมทํางานเป็นช่างเทคนิคด้านเปียโนและครูสอนดนตรี

เมื่อประธานรัสเซลล์ เอ็ม. เนลสันไปเยือนประเทศกัวเตมาลาในปี 2019 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบัติศาสนกิจเก้าวันในลาตินอเมริกา ท่านพูดในการประชุมให้ข้อคิดทางวิญญาณช่วงค่ำ ซึ่งผมนําเพลงคณะนักร้องประสานเสียง 200 เสียง หลังจากที่เราเริ่มฝึกซ้อมมาระยะหนึ่ง ผมฝัน

ผมฝันว่าผมจะได้ทักทายศาสดาพยากรณ์ หลังจากการให้ข้อคิดทางวิญญาณ ขณะประธานเนลสันโบกมือลาพร้อมผ้าเช็ดหน้าให้ผู้คน 22,000 คนที่นั่น ท่านหันมามองผมและพูดเป็นภาษาสเปนอย่างไร้ที่ติว่า “ขอบคุณมากครับ ทำได้ดีมาก!” จากนั้นซิสเตอร์เวนดี้ เนลสันพูดกับผู้เข้าร่วมประชุมว่า “เราไม่รู้ว่าคุณมีคณะนักร้องประสานเสียงแทเบอร์นาเคิลในประเทศกัวเตมาลา!”

พระเมตตาอันละเอียดอ่อนอีกประการหนึ่งที่ผมได้รับจากการรับใช้ผ่านดนตรีเกิดขึ้นในปี 2024 เมื่อผมได้รับเชิญให้ร้องเพลงกับคณะนักร้องประสานเสียงแทเบอร์นาเคิลที่เทมเปิลสแควร์ระหว่างการประชุมใหญ่สามัญเดือนเมษายน แต่พรอีกประการหนึ่งเกิดขึ้นเมื่อผมเรียนจบปริญญาตรีผ่าน BYU–Pathway Worldwide ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมปรารถนาตั้งแต่เป็นหนุ่ม

ผมพูดได้อย่างไม่ต้องสงสัยว่า ผมเป็นหนี้ทุกอย่างที่ผมมีและเป็น—ครอบครัว คุณค่า อาชีพ จุดประสงค์ในชีวิต—ต่อพระกิตติคุณที่ได้รับการฟื้นฟูของพระเยซูคริสต์ ซึ่งนําการปกป้อง การนําทาง และพรนับไม่ถ้วนมาให้ผม