Ένα Πάσχα με επίκεντρο τον Σωτήρα

Αγόρασα επίσης ένα μεγάλο κουτί με φιγούρες του Ιησού Χριστού για το Πάσχα. Στην αρχή επρόκειτο να τις κρύψω σε όλο το σχολείο μου. Αλλά όταν οι άνθρωποι στο σχολείο είδαν το κουτί, ζητούσαν φιγούρες . Οι δάσκαλοι άρχισαν επίσης να ζητούν. Και τότε παιδιά που ποτέ δεν πίστευα ότι θα ήθελαν μια φιγούρα του Ιησού, μου ζήτησαν μία. Και έτσι τις έδωσα σε όλους όσους έβλεπα.

Ο Σωτήρας δεν φοβόταν να μιλήσει σε κανέναν, ακόμη και στους πιο απόκληρους ανθρώπους στην κοινωνία Του. Ήταν φίλος μαζί τους. Πέρασε χρόνο μαζί τους. Γευμάτισε μαζί τους. Το μοίρασμα των φιγουρών με δίδαξε να είμαι πιο εξωστρεφής, όπως ήταν ο Σωτήρας. Με δίδαξε επίσης ότι άσχετα από το ποιος είσαι, άσχετα από το τι νομίζεις ότι έχεις κάνει, υπάρχει πάντα χώρος για τον Ιησού Χριστό στη ζωή σου.

Όλη μου τη ζωή αναρωτιόμουν, πώς μπορώ να έχω πρόσβαση στην Εξιλέωση του Σωτήρος; Όμως αυτό το Πάσχα, έμαθα ότι αν κάνω αλλαγές στη ζωή μου για να γίνω περισσότερο σαν τον Σωτήρα, η εξιλεωτική χάρη Του λειτουργεί στη ζωή μου. Και αν προσπαθώ κάθε μέρα να αλλάζω τα μικρά πράγματα, τότε θα αρχίσω να γίνομαι καλύτερος.

Για μερικά χρόνια στη ζωή μου, αγωνίσθηκα με τη χρήση της πορνογραφίας. Έπειτα από ένα μάθημα στο θρησκευτικό σεμινάριο, έλαβα την έμπνευση να μιλήσω με τον επίσκοπό μου. Ήταν πολύ πιο εύκολο να αρχίσω να υπερνικώ τον αγώνα μου μόλις τελικώς το είπα στον επίσκοπό μου και στους γονείς μου, επειδή είναι πραγματικά δύσκολο να το περάσεις μόνος σου.

Άρχισα να προσπαθώ να προσεύχομαι και να διαβάζω τις γραφές μου κάθε μέρα και προσπαθούσα να είμαι πιο ευγενικός στο σχολείο. Με βοήθησε, επειδή επικεντρωνόμουν περισσότερο στον Σωτήρα παρά στις αμαρτίες μου. Στράφηκα περισσότερο προς Εκείνον παρά προς το παρελθόν μου.

Μέσω της Εξιλέωσης του Ιησού Χριστού, έχω υπερνικήσει τον αγώνα μου με την πορνογραφία. Έχω γίνει περισσότερο αυτό που ο Θεός θέλει να είμαι. Τώρα είμαι σε θέση να ευλογήσω τη μετάληψη, επειδή ο Σωτήρας με αλλάζει και με καθαρίζει. Είμαι ευγνώμων που είμαι άξιος να χρησιμοποιώ την ιεροσύνη για να ευλογώ τη ζωή των γύρω μου.

Φέτος κατά τη διάρκεια του θρησκευτικού σεμιναρίου, είχα μία πολύ ωραία εμπειρία, όταν μιλούσαμε για τη θυσία του Σωτήρος. Είχα τη σκέψη ότι ενώ Εκείνος υπέφερε, θα μπορούσε να το είχε σταματήσει ανά πάσα στιγμή. Όμως τότε Τον φαντάσθηκα να σκέπτεται: «Όχι, πρέπει να συνεχίσω να το κάνω αυτό. Πρέπει να το κάνω αυτό για τον Μπεν. Την χρειάζεται». Για εμένα, αυτή η σκέψη απλώς συνέδεσε πραγματικά τη σχέση μου με τον Σωτήρα με το Πάσχα.

Το επόμενο Πάσχα, πιθανότατα θα δουλέψω σε μια άλλη εικόνα από τούβλα με τον Ιησού. Σίγουρα θέλω να μοιράσω περισσότερες φιγούρες. Όπως και να έχει, θα σκέπτομαι τα Πάθη του Χριστού και την Εξιλέωσή Του για εμένα. Χάριν Εκείνου, μπορώ να μετανοήσω για τις αμαρτίες μου και να επιστρέψω σε Εκείνον και στον Επουράνιο Πατέρα μία ημέρα.

Γνωρίζω ότι ο Σωτήρας έζησε και πέθανε για τον καθέναν από εμάς προσωπικώς και ότι γνωρίζει ποιοι είμαστε και τι χρειαζόμαστε. Αν προσπαθήσουμε αληθινά, μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στη δύναμή Του της παρηγοριάς και της αλλαγής και μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.