ขุมทรัพย์ ที่ซ่อนอยู่

ในปี 1836 ท่านศาสดาพยากรณ์โจเซฟ สมิธและสหายสองสามคนไปแมสซาชูเซตส์เพื่อค้นหาคลังเงินที่ลือกันว่าไม่มีใครเป็นเจ้าของเพื่อนำมาใช้ช่วยศาสนจักรชําระหนี้

แต่เงินนั้นกลับไม่มีอยู่จริง พี่น้องชายที่ซื่อสัตย์เหล่านี้อาจรู้สึกอับอายเล็กน้อย แต่พระผู้ช่วยให้รอดทรงรับรองกับพวกเขาว่า: “เรา, พระเจ้าพระผู้เป็นเจ้าของเจ้า, ใช่ว่าจะไม่พอใจกับการเดินทางมาครั้งนี้ของเจ้า, ถึงแม้จะเป็นความเบาปัญญาของเจ้าก็ตาม” (หลักคําสอนและพันธสัญญา 111:1)

ดังที่เกิดขึ้น มี “สมบัติ” ในรูปแบบของผู้มีแนวโน้มเปลี่ยนใจเลื่อมใสในพื้นที่ผู้พร้อมจะฟังพระกิตติคุณที่ได้รับการฟื้นฟู (ดู หลักคําสอนและพันธสัญญา 111:2–3) โจเซฟกับสหายสอนและให้บัพติศมาผู้เปลี่ยนใจเลื่อมใสหลายคน กลายเป็นว่าไม่ใช่การเดินทางที่สูญเปล่า จริงๆ แล้ว สิ่งที่พวกเขาทำสำเร็จในท้ายที่สุด อาจสำคัญกว่าการหาเงินเสียอีก

ออลิเวอร์ เกรนเจอร์เป็นสมาชิกที่ซื่อสัตย์ของศาสนจักรผู้ได้รับงานมอบหมายที่ยากลําบากให้อยู่ในเคิร์ทแลนด์ โอไฮโอเพื่อสะสางปัญหาการเงินของศาสนจักรหลังจากวิสุทธิชนส่วนใหญ่ไปมิสซูรี

นี่หมายถึงการเจรจากับคนกลุ่มเดิมบางคนที่ไล่วิสุทธิชนออกไป ไม่น่าแปลกใจเลยที่บราเดอร์เกรนเจอร์ไม่สามารถรวบรวมเงินที่วิสุทธิชนควรได้รับคืนมาได้มากนัก

แต่พระเจ้าทรงช่วยบราเดอร์เกรนเจอร์เตรียมรับความผิดหวังเมื่อพระองค์ประทานงานมอบหมาย พระองค์รับสั่งกับโจเซฟ สมิธว่า “เมื่อเขา [ออลิเวอร์ เกรนเจอร์] ตกเขาจะลุกขึ้นอีก, เพราะการเสียสละของเขาจะศักดิ์สิทธิ์ต่อเรายิ่งกว่าการเพิ่มพูนของเขา” (หลักคําสอนและพันธสัญญา 117:13; เน้นตัวเอน)

นึกถึงสิ่งที่พระเจ้าทรงขอจากเรา พระองค์ทรงต้องการให้เราเป็นผู้สร้างสันติ ช่วยเหลือคนยากจนและคนขัดสน และเผยแพร่ความดี เราทําสุดความสามารถ—แต่ส่วนลึกของจิตใจเรารู้เช่นกันว่าเราอาจจะไม่ประสบความสําเร็จ อย่างสมบูรณ์ เสมอไป สงคราม ความยากจน และบาปอาจดําเนินต่อไปจนถึงการเสด็จมาครั้งที่สอง

แต่เราสามารถ พยายามทุกวิถีทาง เพื่อขจัดสิ่งเหล่านี้ออกไปจากโลก (โดยเฉพาะจากชีวิตของเราเอง)

แม้จะพยายามสุดความสามารถ แต่วิสุทธิชนก็ไม่สามารถสร้างพระวิหารในเทศมณฑลแจ็คสัน รัฐมิสซูรีได้ การข่มเหงและความรุนแรงที่พวกเขาเผชิญไม่หยุดหย่อนและหนักหนาเกินไป

ลองนึกภาพความโล่งใจของพวกเขาเมื่อพระผู้ช่วยให้รอดรับสั่งกับศาสดาพยากรณ์โจเซฟ สมิธว่า

“เมื่อเราให้คำบัญชาแก่บุตรคนใดของมนุษย์ให้ทำงานแด่นามของเรา, และบุตรเหล่านั้นของมนุษย์ทำด้วยสุดกำลังของพวกเขาและด้วยทุกสิ่งที่พวกเขามีเพื่อทำงานนั้น, และไม่เลิกความขยันหมั่นเพียรของพวกเขา, และศัตรูพวกเขามาโจมตีพวกเขาและขัดขวางพวกเขาจากการทำงานนั้น, ดูเถิด, เราเห็นสมควรว่าจะไม่เรียกร้องงานนั้นต่อไปจากมือบุตรเหล่านั้นของมนุษย์, แต่จะยอมรับจากเครื่องถวายของพวกเขามากกว่า” (หลักคำสอนและพันธสัญญา 124:49)

หากท่านพยายามทุกวิถีทางเพื่อทํางานมอบหมายให้สําเร็จแต่ถูก “ศัตรู” ขัดขวาง—และอาจรวมถึงศัตรูอย่างเช่น ความเจ็บป่วย ภาวะซึมเศร้า โรคระบาดทั่วโลก และสภาวการณ์อื่นๆ ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของท่าน—ก็ไม่เป็นไร อะไรก็ตามที่ท่านทําได้ พระเจ้าจะทรงยอมรับ