การกระตุ้นเตือนจากการคัดนักแสดง

ภาพประกอบโดย เคทลีน บัดจ์

ผมประหม่ามากที่ต้องไปคัดตัวสำหรับละครเรื่องแรก ผมจึงสวดอ้อนวอนและทูลขอพรให้ได้บทที่ผมต้องการ ขณะสวดอ้อนวอน ผมรู้สึกได้รับการกระตุ้นเตือนให้แก้ไขตนเอง จึงเสริมว่า “ถ้าไม่ได้บทบาทที่ข้าพระองค์ต้องการ โปรดประทานพรให้ข้าพระองค์ได้บทที่ข้าพระองค์จำเป็นต้องเล่นด้วยเถิด”

การคัดตัวผ่านไปด้วยดี แต่ผมไม่ได้รับบทที่ต้องการ ผมมีบทบาทน้อยลง—แต่ได้ร้องโซโล่ บทบาทที่ผมต้องการไม่มีบทให้ร้องโซโล่ ผมวางใจพระผู้เป็นเจ้าและยอมรับบทเล็กๆ และผมชอบมาก! ผมไม่รู้ว่าผมจะค้นพบความหลงใหลในละครเวทีหรือไม่ถ้าผมได้รับบทบาทที่ผมต้องการ

ผมดีใจมากที่ได้ฟังการกระตุ้นเตือนนั้น สิ่งนี้ทำให้ความสัมพันธ์ของผมกับพระบิดาบนสวรรค์แน่นแฟ้นขึ้น เมื่อผมมอบตนเองไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ และกล่าวว่าผมจะยอมรับบทบาทใดก็ตามที่ผมได้รับ