เพียงนําสิ่งที่ท่านมีไปก็พอ

ท่านเคยกังวลเกี่ยวกับความ “ล้มเหลว” ในการรับใช้หรือไม่? บางครั้งเราท้อแท้เมื่อเราคิดว่าการรับใช้ต้องดูเป็นแบบใดแบบหนึ่ง ท่านอาจรู้สึกว่าท่านไม่มีเครื่องมือที่เหมาะสมที่จะช่วยใครสักคนหรือท่านไม่แน่ใจว่าจริงๆ แล้วใครต้องการอะไร หากท่านเคยรู้สึกแบบนั้น ท่านไม่ได้รู้สึกเช่นนั้นคนเดียว

แต่จําได้ไหมเมื่อพระเยซูทรงเลี้ยงคน 5,000 คน? ปาฏิหาริย์นี้เกิดขึ้นเพราะเด็กชายคนหนึ่งถวายสิ่งที่เขามี ขนมปังห้าก้อนกับปลาเล็กๆ สองตัว (ดู ยอห์น 6:9) เด็กชายคนนั้นรู้ว่านั่นไม่เพียงพอที่จะเลี้ยงทุกคน บางทีเขาอาจรู้สึกว่ามันดูงี่เง่านิดๆ ที่เสนอสิ่งนั้นออกไป แต่พระเยซูทรงเปลี่ยนความเอื้อเฟื้อและการรับใช้เล็กๆ น้อยๆ ของเขาให้เป็นปาฏิหาริย์

พระผู้ช่วยให้รอดทรงสามารถเปลี่ยนการรับใช้เล็กๆ น้อยๆ ของเราเป็นการแสดงความรักอันทรงพลังได้เช่นกัน ไม่ว่าเมื่อไหร่—และไม่ว่าอย่างไร—เมื่อเรา “[ออกไป] ทําคุณประโยชน์” พระผู้เป็นเจ้าจะทรงอยู่กับเรา

พระเจ้าตรัสว่า “อย่าเบื่อหน่ายในการทำดี, เพราะเจ้ากำลังวางรากฐานของงานอันสำคัญยิ่ง และจากสิ่งเล็กน้อยบังเกิดเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่” (หลักคำสอนและพันธสัญญา 64:33) ทุกการกระทําด้วยรักแท้ ไม่ว่าจะเล็กน้อยเพียงใด จะเสริมสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่ รวมถึงมิตรภาพที่มีความหมาย ความรักที่เพิ่มขึ้น และความสัมพันธ์กับพระผู้ช่วยให้รอดที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

แม้ว่าการให้เค้กของฉันจะไม่เป็นไปตามที่หวัง แต่เพื่อนของฉันก็ซาบซึ้งในน้ำใจ (และมีอารมณ์ขันดี) “ไม่ใช่เรื่องของเค้ก” คนหนึ่งพูด “ของขวัญที่แท้จริงคือความพยายามของคุณเพื่อรับใช้เรา” ไม่สําคัญสําหรับพวกเขาว่าฉันได้ทำ อะไร แต่สำคัญว่าฉันได้ลงมือทำ บางอย่าง เพราะเหตุนั้น มิตรภาพของเราจึงแน่นแฟ้นขึ้น

ดังนั้นอย่ากลัวการรับใช้! ท่านไม่ต้องทำอย่างสมบูรณ์แบบ ให้อะไรก็ได้ที่ท่านมี—แม้จะเป็นข้าวแทนที่จะเป็นเค้กก็ตาม