Έλα, ακολούθα με
Διδαχή και Διαθήκες 95, 103, 107
Κρυμμένοι θησαυροί
Μελετήστε σε βάθος τις γραφές. Αξίζει τον κόπο.
Ο Κύριος μας υπενθυμίζει στοργικά τις εντολές που έχουμε αγνοήσει.
Στο Διδαχή και Διαθήκες 95, ο Κύριος ήταν λίγο απογοητευμένος με τους Αγίους. Τους είχε προηγουμένως προστάξει να οικοδομήσουν έναν ναό (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 88:119) – αλλά πέντε μήνες αργότερα δεν είχαν κάνει τίποτα γι’ αυτό.
Αυτό φαίνεται αδιανόητο σήμερα. Η οικοδόμηση ναών είναι ένας σημαντικός στόχος για εμάς! Όμως ο Κύριος δεν είχε αποκαλύψει πολλά για τους ναούς το 1833. Οι Άγιοι δεν εκτιμούσαν πλήρως πόσο σημαντικοί θα ήταν.
Λοιπόν, τι έκανε ο Κύριος; Αναφέρθηκε λεπτομερώς για τον λόγο που ήθελε να οικοδομήσουν έναν ναό (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 95:8-17). Ανέπτυξε αυτά που είπε πριν, δίνοντας νέες ιδέες και τονίζοντας τη σπουδαιότητα της οικοδόμησης ενός ναού.
Η αμαρτία φέρνει επιτίμηση, αλλά ο Κύριος υπόσχεται ακόμη ευλογίες.
Το 1834, οι Άγιοι αναρωτιόνταν γιατί ο Κύριος είχε αφήσει τους εχθρούς τους να τους παρενοχλούν και να τους εκδιώκουν από την ίδια τους τη γη. Μέσω του Προφήτη Τζόζεφ Σμιθ, ο Κύριος έδωσε δύο απαντήσεις.
Πρώτον, ο Κύριος είπε ότι μερικές φορές αφήνει τους κακούς να κάνουν κακά πράγματα «ώστε να συμπληρώσουν το μέτρο των αδικιών τους» (Διδαχή και Διαθήκες 103:3). Ο Άλμα το έθεσε ως εξής: «Επιτρέπει να γίνει αυτό το πράγμα [κακά πράγματα]…, ώστε οι κρίσεις που θα εφαρμόσει επάνω τους στην οργή του να είναι δίκαιες» (Άλμα 14:11).
Ο άλλος λόγος που έδωσε ο Κύριος στους Αγίους για τα προβλήματά τους ήταν μάλλον λίγο πιο δύσκολο να ακουστεί: «Και όσοι αποκαλούνται με το όνομά μου να τιμωρηθούν για ένα σύντομο διάστημα… επειδή δεν υπάκουσαν καθόλου στις αρχές και τις εντολές που τους έδωσα» (Διδαχή και Διαθήκες 103:4).
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Θεός ενέκρινε τις κακές και παράνομες πράξεις των εχθρών τους. Δεν «ενέπνευσε» τον όχλο να επιτεθεί στους Αγίους. Τους άφησε να χρησιμοποιήσουν την ελεύθερη βούλησή τους και δεν παρενέβη για να τους σταματήσει.
Όμως ο Κύριος ακόμη υποσχέθηκε ότι αν οι Άγιοι υπάκουαν, «δεν θα σταματ[ούσαν] ποτέ να επικρατούν» (Διδαχή και Διαθήκες 103:7).
Γιατί η ιεροσύνη πήρε το όνομά της από τον Μελχισεδέκ;
Ίσως να έχετε αναρωτηθεί γιατί η ανώτερη ιεροσύνη ονομάστηκε από τον Μελχισεδέκ. Ο Κύριος το εξήγησε μέσω του Προφήτη Τζόζεφ Σμιθ:
«Πριν από την εποχή του [του Μελχισεδέκ] ονομαζόταν η Άγια Ιεροσύνη, κατά την Τάξη του Υιού του Θεού. Αλλά από σεβασμό ή ευλάβεια στο όνομα του Ανωτάτου Όντος, για να αποφευχθεί η πολύ συχνή επανάληψη του ονόματός Του, αυτοί, η Εκκλησία τον παλιό καιρό, ονόμασαν αυτή την ιεροσύνη από τον Μελχισεδέκ» (Διδαχή και Διαθήκες 107:3-4).
Σκεφθείτε πόσο συχνά αναφέρουμε τη «Μελχισεδική Ιεροσύνη» σε συγκεντρώσεις της Εκκλησίας και ανεπίσημες συζητήσεις. Τώρα φανταστείτε αν, αντί για «Μελχισεδέκ», λέγαμε «ο Υιός του Θεού» κάθε φορά. Θα άρχιζε να φαίνεται ασέβεια. Ο Κύριος ήθελε να το αποτρέψει αυτό.