Ο αγώνας μου για την εικόνα του εαυτού μου

Στο γυμνάσιο πάλευα πολύ με την εικόνα του εαυτού μου και προσπαθούσα να προσαρμοστώ. Προσπαθούσα να ασκηθώ για να φαίνομαι με έναν συγκεκριμένο τρόπο, αλλά δεν ένιωθα ευχαριστημένη με την εικόνα στον καθρέπτη.

Τότε η μεγαλύτερη αδελφή μου πήρε την πατριαρχική της ευλογία και άρχισα να σκέπτομαι να πάρω και τη δική μου. Ήμουν 12 ετών και στην αρχή σκέφθηκα ότι μπορεί να ήμουν πολύ μικρή. Όμως προσευχήθηκα και μίλησα με τον επίσκοπό μου και το αισθάνθηκα σωστό.

Η πατριαρχική ευλογία μου μού θύμισε ότι ο Επουράνιος Πατέρας με γνωρίζει και ότι γνωρίζει τις δυσκολίες που περνώ. Γνωρίζει το όνομά μου προσωπικώς. Είναι εκεί να με βοηθήσει, αρκεί να είμαι απλώς πρόθυμη να ζητήσω τη βοήθειά Του.

Μερικές φορές μπορεί να κοιτάζετε τον εαυτό σας και να σκέφτεστε ότι δεν είστε αρκετά όμορφη σύμφωνα με τα πρότυπα του κόσμου. Αλλά έμαθα μόνη μου ότι η άποψη του Θεού για εμένα είναι πιο σημαντική από οποιουδήποτε άλλου. Και αν γνωρίζω ότι ο Θεός με βλέπει ως θυγατέρα Του, τότε αυτό είναι το μόνο που χρειάζομαι.