Επιλέγοντας τον Ναό

Ο πιο κοντινός ναός σε μένα βρίσκεται σε ένα άλλο νησί. Για να φτάσουμε εκεί πρέπει να κάνουμε μια πτήση 45 λεπτών ή μια διαδρομή 12 ωρών με πλοίο. Δεν είχα πάει ποτέ πριν στον ναό, και στο τελευταίο έτος του σχολείου, η μαμά μου έκανε σχέδια να πάμε. Αποταμίευε χρήματα επί έναν χρόνο, ώστε η οικογένειά μου να μπορεί να πάει μαζί.

Δυστυχώς, θα επιστρέφαμε σπίτι μετά την έναρξη του σχολείου, κάτι που με ανησυχούσε. Ήταν πάντα σημαντικό για μένα να έχω έναν καλό μέσο όρο βαθμολογίας (Κ.Μ.Ο.Β.) στο σχολείο, ώστε να μπορώ να λάβω υποτροφία για το κολέγιο. Σκέφθηκα να μην πάω στον ναό, επειδή οι απουσίες θα μπορούσαν να βλάψουν τον τελικό μου Κ.Μ.Ο.Β. Τότε η μαμά μου είπε: «Γιατί δεν προσεύχεσαι και να ζητήσεις τη βοήθεια του Κυρίου;»

Ήμουν λίγο απρόθυμη επειδή φοβόμουν, αλλά αποφάσισα να προσευχηθώ. Ο Επουράνιος Πατέρας με καθοδήγησε και επέλεξα να πάω στον ναό. Όλη την εβδομάδα που ήμασταν εκεί, πηγαίναμε στον ναό κάθε ημέρα. Ήταν καταπληκτικό! Το να κάνω βαπτίσματα ήταν μία απίστευτη εμπειρία. Μπορούσα να αισθανθώ το Πνεύμα πολύ έντονα.

Στο τέλος, κατάφερα να τελειώσω το σχολείο με ένα καλό Κ.Μ.Ο.Β. Η διατήρηση στενής σχέσης με τον Σωτήρα με βοήθησε να έχω ελπίδα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ήξερα ότι ήταν μαζί μου δίνοντάς μου δύναμη. Ο Κύριος γνωρίζει τις προσπάθειές μας και όταν αφήνουμε τα πράγματα στα χέρια Του, μπορούμε να ευελπιστούμε ότι όλα θα πάνε καλά.

Είμαι τόσο ευγνώμων που η αδελφή μου είχε το θάρρος να καλέσει τους ιεραποστόλους στο σπίτι μας. Εκείνη και εγώ ήμασταν οι πρώτοι στην οικογένειά μας που βαπτισθήκαμε – εγώ ήμουν 13 και εκείνη 15. Ξέρω ότι είμαι ένα αγαπημένο τέκνο του Επουράνιου Πατέρα μας. Ο επίγειος πατέρας μου δεν ήταν ποτέ παρών στη ζωή μου, αλλά με βοηθά να ξέρω ότι έχουμε έναν Επουράνιο Πατέρα και ότι έχω δημιουργηθεί κατ’ εικόνα Του. Αισθάνομαι την αγάπη Του για μένα. Γνωρίζω ότι στις πιο δύσκολες στιγμές, είναι στο πλευρό μου.