Ang Batang Kristo

Mga litrato pinaagi ni Cristy Powell

Usa ka tuig nagtrabaho ko og ginagmay nga trabaho sulod sa pipila ka hapon aron makatigom og kwarta nga ipalit og set sa Pagkatawo ni Jesus. Nagpalit ko og barato kaayo nga set nga adunay gamay nga kuwadra nga kahoy. Ang mga pigurin naghulagway og mga bata nga nagsul-ob og mga sinina sa Pagkatawo ni Jesus; sila mga tulo ka pulgada ang gitas-on ug hinimo sa puti nga porselana. Gipili nako ang piho nga set tungod kay kami adunay duha ka gagmay nga mga batang lalaki—si Caleb, nga tres anyos, ug si Josh, nga kapin sa usa ka tuig ang edad.

Gidala nako sa panimalay ang Pagkatawo ni Jesus nga set ug mainampingong gibutang kini sa tumoy sa lamesa sa among sala. Gusto dayon ni Caleb nga makita ang bag-ong gipahimutang. Mapailobon nakong gipasabot kaniya kon unsa ka delikado ang matag piraso ug nga dili niya kini hilabtan, kondili tan-awon lang kini sa iyang mga mata. Migahin ko og kadiyot sa pagtudlo ni Joseph sa iyang baston sa magbalantay sa karnero, ug si Maria nga nagluhod tupad sa duyan nga gibutangan sa batang si Jesus. Adunay usa ka gamay nga anghel, tulo ka maalamon nga mga lalaki, ug usa ka magbalantay sa karnero uban sa duha ka gagmay nga mga nating karnero. Mainampingon nakong gibutang ang matag pigurin sa iyang lugar. Unya si Caleb ug ako milingkod ug mapasigarbohon nga midayeg sa among bag-ong dekorasyon.

Pagkasunod buntag giunhan ko pagkanaog ni Caleb sa hagdanan. Paglabay sa mga kinse minutos gisundan nako siya sa silong, mihunong sa pagtan-aw sa akong bag-ong bahandi sa akong pagpaingon sa kusina. Nakurat ko sa pagkakita niini nga maayong pagkayamokat! Ang tanan nga pigurin gitapok tanan ngadto sa kuwadra. Morag og gipatakaan ang pagbutang niini, ug nasayod ko nga nalambigit si Caleb niini.

Mainampingon nakong gibalik ang matag pigurin sa ilang dapit ug giadto si Caleb. Sa makausa pa mapailobon nakong gipasabot kon unsa ka mahinungdanon nga dili hilabtan ang gagmay nga mga pigurin tungod kay kini mabuak. Si Caleb usa ka masulundon nga bata—kanunay na siya—ug nasayod ko nga dili na kini mahitabo pag-usab.

Hunahunaa ang akong kakurat sa dihang mikanaog ko sa hagdanan pagkasunod buntag ug nakit-an ang nagkayamokat nga talan-awon sama sa miaging buntag. Niining higayona ako misulod ug gikuha si Caleb. Gipalingkod siya atubangan sa nagkaguliyang nga Pagkatawo ni Jesus nga set, nangutana ko, “Gihilabtan ba nimo ang pasongan?” Mihangad siya nako sa iyang lingin nga asul nga mga mata ug mitubag, “Oo.”

“Nahinumdom ka ba nga dili nimo angay hilabtan ang pasongan ni Mama?” Nangutana ko. Sa makausa pa ang tubag mao ra: “Oo.”

“Unya nganong imo mang gihilabtan?” Nakapangutana ko.

“Tungod kay dili nila makita si Jesus,” yano niyang tubag.

Gitan-aw nako pag-ayo ang pasongan ug nakaamgo nga tingali adunay usa ka kahusay sa nagkayamokat. Ang iyang bakikaw nga gagmay nga mga kamot misulay sa pagbutang sa matag pigurin nga nagliyok sa labing importante nga piraso sa set—ang bata diha sa pasongan. Naghuot sa gamay nga kuwadra, ang matag usa hingpit nga makakita sa bata. Ang tanan makakita ni Jesus.

Usa kadto ka gamhanang leksiyon.

Dili na kinahanglan isulti, ang among pasundayag nagpabilin nga ingon niana sa nahabilin nga panahon, ug kini ang nahitabo matag tuig sukad niadto.

Makapainteres, sa dihang ang matag usa sa mga pigurin maampingong gibutang nga nagsirkulo libot sa masuso, si Caleb wala na mohilabot pag-usab sa set. Kontento na siya sa pagkahan-ay. Ang labing importante nga pigurin mao ang gitutokan.

Asa ang inyong gitutokan niining panahon sa Pasko?

Makita ba ninyo si Jesus?