Verstoorde vriendschap

Matt schopte een steentje weg terwijl hij naar huis liep. Hij snapte er niets van. Waarom voelde hij zich toch zo akelig?

Hij had met zijn vriend Joseph gespeeld. Maar Joseph leek zich erg te vervelen en Matt was uiteindelijk eerder naar huis gegaan dan hij had gepland.

Misschien beeld ik het me in, dacht Matt. Misschien heeft Joseph gewoon een slechte dag.

Toen Matt de volgende dag op school aankwam, zag hij Joseph met een groep vrienden praten. Matt riep zijn naam en zwaaide. Joseph keek naar Matt, maar hij zwaaide niet terug. Hij praatte verder met zijn vrienden.

Jozef zag me gewoon niet, maakte Matt zichzelf wijs.

Toen het tijdens de les tijd was om in groepjes te werken, ging Matt naar Joseph toe. ‘Zullen wij samenwerken?’ vroeg Matt.

Joseph leek hem niet eens te horen. ‘Kom, Mike’, zei Joseph tegen de jongen naast hem. ‘Laten we daarheen gaan.’

De twee jongens gingen weg. Matt kreeg een knoop in zijn maag. Er zat Joseph duidelijk iets dwars. Maar wat?

Matt had geen idee waarom Joseph boos op hem zou zijn. Ze waren tijdens de pauze soms elkaars rivalen tijdens het honkballen, maar ze gaven elkaar daarna altijd een high five. Waarom leek het alsof Joseph ervoor koos om niets meer met hem te maken te hebben?

Ik kan in elk geval tijdens de pauze met Joseph praten, dacht Matt.

Tijdens de pauze rende Matt naar de andere kinderen op het veld.

‘Hoi, Joseph!’ riep Matt. ‘Kan ik even met je praten?’

‘We gaan net beginnen’, zei Joseph.

‘Oké, ik kom op het veld bij je staan, dan kunnen we praten’, zei Matt.

‘Te laat. Er is geen plaats meer in mijn team’, zei Joseph terwijl hij naar zijn ploeg rende.

Matt keek toe terwijl ze begonnen te spelen. Te veel spelers was nooit een probleem voor Joseph geweest. Iedereen mocht altijd meedoen.

Maar nu voelde Matt zich buitengesloten door Joseph. Waarom gedroeg Joseph zich zo? Waarom mocht hij niet meedoen? Matt had niets verkeerds gedaan!

‘Joseph is degene die iets verkeerds doet’, zei Matt tijdens het avondeten tegen zijn ouders. ‘Hij wil niet eens met me praten om te zeggen waarom hij boos is!’

‘Dat is niet leuk’, zei mama.

Matt kreeg tranen in zijn ogen. ‘Het lijkt alsof hij gewoon mijn vriend niet meer wil zijn, en ik weet niet waarom.’

‘Ik ben trots op je dat je hebt geprobeerd om met hem te praten’, zei papa. ‘Misschien kun je hem vertellen hoe je je voelt en dat je wilt helpen.’

Matt haalde zijn schouders op. Matt wist niet eens of Joseph wel naar hem zou luisteren.

Mama kneep in Matts hand. ‘We zullen voor jou en voor Joseph bidden.’

Toen Matt die avond naar bed ging, dacht hij na over de dingen die mama en papa hadden gezegd. Hij had al eens voor zijn vrienden gebeden toen ze verdrietig waren of het moeilijk hadden. Maar dit was toch anders. Jozef deed gemeen tegen hem.

Waarom wilden Matts ouders dan voor Joseph bidden? Moest hij ook voor Joseph bidden?

Matt knielde neer naast zijn bed. ‘Hemelse Vader, ik vind het moeilijk om niet boos op Joseph te zijn’, bad Matt. ‘Hij is duidelijk boos, maar hij wil niet zeggen wat hem dwarszit.’

Matt zweeg even. ‘Ik wil wel met hem praten, maar ik weet niet of hij me zal vertellen wat er aan de hand is. Help hem alstublieft met zijn probleem. En help mij alstublieft om aardig voor hem te zijn, wat er ook gebeurt.’

Terwijl Matt bad, kreeg hij een rustig gevoel vanbinnen. Hij wist dat onze hemelse Vader en Jezus Christus zijn beste vrienden waren. Ze konden hem helpen om van Joseph te houden, wat Joseph ook deed. En Ze zouden er voor hem zijn, zelfs als Joseph niet zijn vriend bleef.

Matt glimlachte. Het was toch een goed idee geweest om voor Joseph te bidden.

Illustraties, Mark Robison