Thomas de vergaderaar

Ik ben Thomas en ik ben een vergaderaar.

Dit jaar leren we in het jeugdwerk hoe we mensen vergaderen. Onze leidsters vroegen ons om onze familie voor gebed en Schriftstudie te vergaderen. Ze willen dat we oefenen, zodat we weten hoe we mensen nu en later kunnen vergaderen – op zending, op school of zelfs als we alleen zijn. Op die manier kunnen we altijd geestelijk met onze hemelse Vader en Jezus Christus vergaderd zijn en rust in Hen vinden.

Het is mijn taak om mijn familie voor het ochtendgebed te vergaderen. Ik vraag dan: ‘Komen jullie samen met me bidden?’ Mijn broer Henry vergadert ons ’s avonds voor gebed en Schriftstudie.

Op een zaterdag vertrokken we ’s morgens eens vroeg om te basketballen. Daarna deden we boodschappen. Plots dacht ik eraan en zei: ‘Mama, we zijn vergeten te vergaderen om te bidden.’ Ze zei dat we thuis konden vergaderen. Maar ik zei: ‘We moeten nu vergaderen en bidden!’ Ze vroeg me om het gebed uit te spreken, maar zij hield haar ogen open omdat ze aan het rijden was.

Mama en papa zeggen tegen Henry en mij dat ze dankbaar zijn omdat wij het gezin voor gebed en Schriftstudie vergaderen. Ze zeggen dat onze kleine stemmen thuis een groot verschil maken. Ze zeggen dat ons gezin gezegend wordt omdat wij ons vergaderen.

Illustraties, Augusto Zambonato