‘Klaar om te groeien’, Vriend, november 2025, 36–37.
Klaar om te groeien
Jewel wilde niet weg van haar vrienden in het jeugdwerk!
Een waargebeurd verhaal uit Palau.
Jewel zat in de avondmaalsdienst met haar ouders en broer. Ze maakte tekeningen van verhalen uit de Schriften. Ze probeerde naar de spreker te luisteren, maar ze had allemaal kriebels in haar buik!
Vandaag ging Jewel voor het eerst naar de jongevrouwenklas in plaats van naar het jeugdwerk. Ze wilde niet weg van haar vrienden in het jeugdwerk. Ze vond het fijn om met ze te zingen en in de Schriften te lezen.
Maar Jewel werd dit jaar 12. Dus was het tijd om naar de jongevrouwen te gaan.
Jewel sloot haar ogen en bad in stilte. Hemelse Vader, help me alstublieft om een fijne jongevrouwenles te hebben.
Toen de avondmaalsdienst was afgelopen, haalde Jewel diep adem en liep naar het lokaal. De oudere meisjes waren er al. Het waren er vier. Ze waren aan het praten en lachen.
‘Hoi’, zei Jewel.
Ze glimlachten. ‘Hoi.’
De leerkracht kwam binnen en heette Jewel welkom. Toen begon de les.
Het grootste deel van de les voelde Jewel zich alleen. Ze was te zenuwachtig om iets te zeggen, omdat ze de andere meisjes nog niet kende. Ze zou nog een lange tijd in de jongevrouwen blijven. De les leek eeuwig te duren! Zou ze zich altijd eenzaam blijven voelen?
Toen hoorde ze in haar hoofd een zachte stem. Je zult niet voor altijd in de jongevrouwen blijven. Je was gewoon oud genoeg om verder te gaan en meer te leren over Jezus Christus en hoe je zijn discipel kunt zijn.
Jewel voelde zich door die woorden getroost. Ze besefte dat de Heilige Geest haar hielp. Hoewel ze nog niet veel vrienden in de jongevrouwen had, was ze niet alleen. Ze had de Heilige Geest.
Na de les ging Jewel naar haar familie.
‘Hoe was de jongevrouwenles?’ vroeg mama.
Jewel gaf haar een knuffel. ‘Het ging wel. Ik mis het jeugdwerk en ik ken de meisjes nog niet. Maar ik voelde dat de Heilige Geest me troostte.’
Mama glimlachte. ‘Fijn om te horen! En misschien gaat het de volgende keer beter.’
Jewel knikte. Ze hoopte dat mama gelijk had.
Bij de volgende jongevrouwenles begroette Jewel de meisjes weer.
‘Hoi Jewel’, zei een van hen. ‘Kom maar naast mij zitten!’
Jewel glimlachte en ging naast het meisje zitten. Ze heette Ellie. Ze kletsten veel voordat de les begon. Ellie was vriendelijk en zorgde ervoor dat ze zich welkom voelde.
Tijdens de les vroeg de leerkracht of iemand een keer een ervaring met de Heilige Geest had gehad.
Jewel stak haar hand op. ‘Ik voelde dat de Heilige Geest me hielp toen ik zenuwachtig was om bij de jongevrouwen te komen’, zei ze. ‘De Heilige Geest helpt me als ik groei en iets moeilijks meemaak.’
Jewel bedacht hoe de Heilige Geest haar troostte toen ze zich alleen voelde. Het voelde goed om haar ervaring met de andere jongevrouwen te delen.
Nadat ze dat had verteld, deelden een paar andere meisjes hun ervaringen. Jewel vond het leuk om te horen wat ze zeiden.
Jewel miste het jeugdwerk soms nog wel. Maar dankzij de Heilige Geest was ze klaar om te groeien.
Illustratie, Liz Brizzi