«Έτοιμοι να συνεχίσουν να μεγαλώνουν», Φίλος, Νοέμβριος 2025, 36-37.
Έτοιμη να συνεχίσει να μεγαλώνει
Η Τζούελ δεν ήθελε να αφήσει τους φίλους της στην Προκαταρκτική!
Μια αληθινή ιστορία από το Παλάου.
Η Τζούελ κάθισε στον πάγκο στη συγκέντρωση μεταλήψεως με τους γονείς και τον αδελφό της. Ζωγράφιζε απεικονίσεις από τις γραφές. Προσπαθούσε να ακούει τον ομιλητή, αλλά ένιωθε σαν να ήταν το στομάχι της γεμάτο νευρικές πεταλούδες!
Σήμερα ήταν η πρώτη μέρα που η Τζούελ θα πήγαινε στην τάξη Νέων Γυναικών αντί για την Προκαταρκτική. Δεν ήθελε να αφήσει πίσω τους φίλους της στην Προκαταρκτική. Αγαπούσε να τραγουδά και να διαβάζει γραφές μαζί τους.
Αλλά η Τζούελ έκλεινε τα 12 φέτος. Ήταν καιρός να προχωρήσει στο πρόγραμμα των Νέων Γυναικών.
Η Τζούελ έκλεισε τα μάτια της και είπε μια σιωπηλή προσευχή. Επουράνιε Πατέρα, σε παρακαλώ βοήθησέ με να έχω μία καλή τάξη Νέων Γυναικών.
Μετά την τελική προσευχή στη συγκέντρωση μεταλήψεως, η Τζούελ πήρε μια βαθιά ανάσα και βάδισε προς την τάξη. Τα μεγαλύτερα κορίτσια ήταν ήδη εκεί. Ήταν τέσσερα από αυτά. Μιλούσαν και χασκογελούσαν.
«Γεια» είπε η Τζούελ.
Χαμογέλασαν. «Γεια».
Η δασκάλα ήλθε και καλωσόρισε την Τζούελ. Στη συνέχεια άρχισε το μάθημα.
Στο μεγαλύτερο μέρος του μαθήματος, η Τζούελ ένιωθε μόνη. Είχε άγχος να μιλήσει, γιατί δεν γνώριζε ακόμα τα άλλα κορίτσια. Θα έπρεπε να είναι στις Νέες Γυναίκες για πολύ καιρό. Ένιωθε σαν να ήταν για πάντα. Θα ένιωθε πάντα μόνη εδώ;
Τότε μικρή φωνή ήλθε στον νου της. Δεν θα είσαι στις Νέες Γυναίκες για πάντα. Ήσουν αρκετά μεγάλη για να προχωρήσεις και να μάθεις περισσότερα για το πώς να είσαι μαθήτρια του Ιησού Χριστού.
Η Τζούελ ένιωσε παρηγοριά από τα λόγια. Τα αναγνώρισε ως το Άγιο Πνεύμα που τη βοηθούσε. Μολονότι δεν είχε ακόμη πολλές φίλες στις Νέες Γυναίκες, δεν ήταν μόνη. Είχε το Άγιο Πνεύμα.
Αφού τελείωσε το μάθημα, η Τζούελ βρήκε την οικογένειά της.
«Πώς ήταν η τάξη των Νέων Γυναικών;» ρώτησε η μαμά.
Η Τζούελ την αγκάλιασε. «Ήταν εντάξει». Μου λείπει η Προκαταρκτική και δεν ξέρω ακόμη τα κορίτσια. Αλλά ένιωσα το Άγιο Πνεύμα να με παρηγορεί».
Η μαμά χαμογέλασε. «Χαίρομαι που το ακούω! Και ίσως την επόμενη φορά να είναι ακόμα καλύτερα».
Η Τζούελ έγνεψε καταφατικά. Ήλπιζε ότι η μαμά είχε δίκιο.
Την επόμενη φορά που είχε μάθημα Νέων Γυναικών, η Τζούελ είπε γεια ξανά στα κορίτσια.
«Γεια, Τζούελ» είπε ένα από αυτά. «Πρέπει να καθίσεις δίπλα μου!»
Η Τζούελ χαμογέλασε και κάθισε δίπλα στο κορίτσι. Το όνομά της ήταν Έλλη. Μίλησαν πολύ πριν ξεκινήσει το μάθημα. Η Έλλη ήταν ευγενική και την έκανε να νιώσει ευπρόσδεκτη.
Κατά τη διάρκεια του μαθήματος, η δασκάλα ρώτησε αν κάποια είχε μια εμπειρία με το Άγιο Πνεύμα.
Η Τζούελ σήκωσε το χέρι της. «Αισθάνθηκα το Άγιο Πνεύμα να με βοηθά, όταν είχα άγχος να συμμετάσχω στις Νέες Γυναίκες» είπε. «Το Άγιο Πνεύμα με βοηθά, όταν μεγαλώνω και αντιμετωπίζω δυσκολίες».
Η Τζούελ σκεφτόταν πώς το Άγιο Πνεύμα την παρηγορούσε, όταν ένιωθε μόνη. Ένιωσε καλά που ανέφερε την εμπειρία της στα κορίτσια στις Νέες Γυναίκες.
Αφού το ανέφερε, μερικά άλλα κορίτσια μίλησαν επίσης. Στην Τζούελ άρεσε να ακούει αυτά που είχαν να πουν.
Η Τζούελ εξακολουθούσε να νοσταλγεί την Προκαταρκτική μερικές φορές. Όμως χάριν του Αγίου Πνεύματος, ήταν έτοιμη να συνεχίσει να μεγαλώνει.
Εικονογράφηση υπό Liz Brizzi