เจน แมนนิงก์เดินทางไปนอวู

ที่ซึ่งเจน แมนนิงก์อาศัยอยู่ บางคนปฏิบัติต่อเธอไม่ดีเพราะสีผิวของเธอ วันหนึ่ง เธอได้ยินผู้สอนศาสนากำลังสอน ไม่นานเธอรับบัพติศมา

ครอบครัวของเจนรับบัพติศมาด้วย พวกเขาทุกคนต้องการไปอยู่กับวิสุทธิชนในนอวู พวกเขาจึงเริ่มเดินทาง

ครอบครัวของเจนต้องการเดินทางระยะหนึ่งด้วยเรือ แต่พวกเขามีเงินไม่พอ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องเดิน 800 ไมล์ (1,300 กม.)

พวกเขาต้องข้ามลำธารลึกและนอนข้างนอกท่ามกลางความหนาวเย็น แต่พวกเขาตั้งใจจะไปให้ถึงนอวู พวกเขาให้กําลังใจตนเองด้วยการร้องเพลงขณะเดิน

ครอบครัวของเจนเดินจนรองเท้าขาดและเท้าบาดเจ็บ แต่เมื่อสวดอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากพระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงรักษาเท้าของพวกเขา

พวกเขาช่วยเหลือผู้คนที่พบระหว่างทาง และถึงกับได้ช่วยรักษาเด็กป่วยคนหนึ่งด้วยเพราะศรัทธาของพวกเขา

ในที่สุดเจนกับครอบครัวมาถึงนอวู! เมื่อโจเซฟได้ยินทุกอย่างที่พวกเขาต้องเผชิญ เขาบอกเจนว่า “ขอพระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรคุณ ขณะนี้คุณอยู่ท่ามกลางเพื่อนแล้ว”