2025
คําถามของจัสตินา
ตุลาคม 2025


“คําถามของจัสตินา,” เพื่อนเด็ก, ตุลาคม 2025, 16–18.

คําถามของจัสตินา

พ่อแม่ของจัสตินาหย่ากัน พวกเขาจะยังเป็นครอบครัวนิรันดร์อยู่หรือไม่?

เรื่องจริงจากสหรัฐอเมริกา

หน้าพระวิหารนอวู

“เราถึงหรือยังคะ?” จัสตินาถาม

“ใกล้จะถึงแล้วจ้ะ” คุณยายบอก รถเลี้ยวตรงโค้ง และอยู่นั่นเอง! พระวิหารตั้งตระหง่านบนเนินเขา สวยมากเลย!

จัสตินากับครอบครัวมาร่วมการอุทิศพระวิหารที่นี่ คุณแม่บอกว่าเป็นการประชุมสําคัญที่อัครสาวกจะกล่าวคําสวดอ้อนวอนพิเศษภายในพระวิหาร จากนั้นพระวิหารจะพร้อมให้สมาชิกศาสนจักรเข้าไปทำศาสนพิธีภายในพระวิหาร “มีการถ่ายทอดสดการอุทิศพระวิหารเพื่อให้สมาชิกศาสนจักรสามารถรับชมได้จากอาคารศาสนจักร” คุณแม่อธิบาย “แต่เราโชคดีที่ได้เข้าร่วมการอุทิศในพระวิหาร”

ผู้หญิงสองคนและเด็กหญิงหนึ่งคนกําลังสวมผ้าคลุมรองเท้าอยู่ด้านนอกพระวิหาร

ด้านนอกประตูพระวิหาร พวกเขาได้รับถุงพลาสติกสีขาวเพื่อคลุมรองเท้า จัสตินาคิดว่าถุงพลาสติกดูตลก “ทําไมเราต้องสวมด้วยคะ?” เธอถามคุณยาย

“เพื่อปกป้องพรมผืนใหม่จ้ะ” คุณยายกระซิบ “อย่าลืมนะ เราต้องกระซิบข้างในพระวิหาร โอเคไหม? เราต้องการมีความคารวะในพระนิเวศน์ของพระเจ้า”

ขณะเดินในพระวิหาร จัสตินาจ้องมองไปยังเพดานสูง ที่นี่เงียบมากจนเธออยากจะเดินเขย่งเท้าและกลั้นหายใจ เธอรู้สึกทึ่งเมื่อพวกเขาเริ่มเดินขึ้นบันไดวน บันไดดูเหมือนจะทอดยาวตลอดไป

ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงห้องที่ครอบครัวของเธอจะดูการอุทิศ “ห้องนี้เรียกว่าห้องผนึก” คุณยายพูดเบาๆ “หนูรู้ไหมว่าอะไรเกิดขึ้นที่นี่?”

จัสตินาส่ายหน้าเพื่อบอกว่าไม่รู้

“นี่คือห้องที่ครอบครัวได้รับการผนึกด้วยกันชั่วนิรันดร์ นั่นหมายความว่าพวกเขาจะได้อยู่ด้วยกันในสวรรค์หลังจากพวกเขาตาย ดูที่กระจกสิ” คุณยายชี้ไปที่กระจกทั้งสองด้านของห้อง “ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อหนูมองไปที่เงาสะท้อนของหนู?”

จัสตินามองเข้าไปในกระจกบานหนึ่งและเห็นเงาสะท้อนของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ว้าว” จัสตินาพูด คราวนี้ด้วยเสียงกระซิบ “เงาสะท้อนไม่มีที่สิ้นสุด”

เมื่อการอุทิศเริ่มขึ้น จัสตินานึกถึงครอบครัวของเธอ พ่อแม่ของเธอหย่าร้างกันแล้ว และเธอรู้ว่าพวกเขายังไม่ได้รับการผนึกในพระวิหาร

เธอมองไปที่คุณแม่และพี่น้องที่นั่งอยู่ข้างเธอ เธอจะได้อยู่กับพวกเขาในสวรรค์ไหม? จะเป็นอย่างไรถ้าฉันไม่สามารถอยู่กับครอบครัวชั่วนิรันดร์เพราะเราไม่ได้ผนึกกัน? ความคิดนั้นทําให้เธอรู้สึกกลัวและกังวล

จัสตินาโน้มตัวเข้าไปใกล้คุณยายและถามว่า “จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราไม่ผนึกกับครอบครัวคะ?”

คุณยายคิดครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็พูดว่า “ยายไม่รู้จ้ะ หลานรัก แต่ยายรู้ว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงรักเราและต้องการให้เรามีความสุข”

จัสตินานึกถึงเรื่องนี้ขณะฟังผู้พูดคนถัดไป ไม่นานการอุทิศก็ใกล้จะสิ้นสุด ถึงเวลาร้องเพลง “พระวิญญาณพระเจ้า”

ขณะที่จัสตินายืนขึ้นร้องเพลง เธอรู้สึกอบอุ่นในใจ เธอรู้ว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงกําลังบอกเธอว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี เธอรู้สึกเหมือนศรัทธาของเธอกําลังเติบโต

ผู้หญิงและเด็กโอบกอดกัน

เมื่อเพลงจบ จัสตินากอดคุณยาย เธอไม่มีคําตอบทั้งหมด แต่เธอมีศรัทธาว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงรักเธอและครอบครัวเธอมาก เธอรู้ว่าสามารถวางใจในพระองค์ได้

หน้า PDF

ภาพประกอบโดย เจรอม โวเกล