Μία συνομιλία με την Γκάμπυ για την υπηρέτηση στην Εκκλησία

Μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω επιδόρπια και αλμυρά φαγητά και να παίζω μαρίμπα. Τραγουδώ και χορεύω και μαθαίνω να παίζω φλάουτο, ξυλόφωνο και πιάνο.

Ο επίσκοπος μού ζήτησε να βοηθήσω στη μουσική διεύθυνση στη συγκέντρωση μεταλήψεως. Δεν το περίμενα και σκέφτηκα ότι θα επέλεγαν κάποιον μεγαλύτερο. Όμως ένιωθα επίσης ότι με αγαπούσαν και ήμουν χαρούμενη, επειδή αγαπώ τη μουσική.

Μερικές φορές ακόμα φοβάμαι ότι θα τραγουδήσω κάτι με λάθος τρόπο και ότι οι άνθρωποι θα το ακούσουν. Όμως το Άγιο Πνεύμα με βοηθά να αισθάνομαι άνετα μπροστά σε όλους. Τώρα που το συνηθίζω, είναι πραγματικά πολύ διασκεδαστικό!

Στην αρχή ήταν τρομακτικό. Καθώς κάναμε εξάσκηση, μερικές φορές ξεχνούσα μερικές από τις λέξεις. Έτσι έκανα εξάσκηση στο τραγούδι με τη μαμά μου στο σπίτι και αυτό βοήθησε πολύ. Όταν κάναμε εξάσκηση στην Προκαταρκτική, τραγουδούσα πιο δυνατά για να βοηθήσω εκείνους που δεν μπορούν να διαβάσουν ή δεν ξέρουν τα λόγια.

Ενθουσιάστηκα όταν ήλθε η ημέρα της παρουσίασης. Όλα πήγαν όμορφα. Ένιωσα γαλήνια και ήρεμη και μου ήλθαν οι λέξεις.

Έμαθα ότι μερικές φορές τα πράγματα δεν πάνε τέλεια, αλλά δεν πειράζει και μπορείς να μάθεις από αυτά. Η διεύθυνση της μουσικής στην Προκαταρκτική με προετοίμασε επίσης για τη νέα μου ανάθεση!

Μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να υπηρετήσουμε μπροστά σε πολλούς ανθρώπους, αλλά το θέμα με εμάς, τα παιδιά, είναι ότι μπορούμε να ηγηθούμε ανεξαρτήτως της ηλικίας μας ή του πόσο κοντοί ή ψηλοί είμαστε. Θα τους έλεγα ότι αν και μερικές φορές ο φόβος μας μπορεί να μας καταβάλει, το Άγιο Πνεύμα μπορεί να μας βοηθήσει να νιώσουμε γαλήνη. Θα μας βοηθήσει πάντα να ορθοποδήσουμε ξανά.