Όχι τόσο τέλεια
Η τέλεια μέρα της Αντελίν είχε τελειώσει οριστικά!
Μια αληθινή ιστορία από τη Γαλλία.
Η Αντελίν ολοκλήρωσε τη σχεδίαση του τελευταίου πλαισίου ελέγχου στο χαρτί της. Δίπλα σε αυτό έγραψε: Να πω προσευχές πρωί και βράδυ.
«Τι είναι αυτό;» ρώτησε η μαμά.
«Φτειάχνω μια λίστα ελέγχου για αύριο» είπε η Αντελίν. «Θα έχω μια τέλεια μέρα!»
Η μαμά σήκωσε τα φρύδια της. «Αλήθεια;»
Η Αντελίν έγνεψε καταφατικά. «Στην Προκαταρκτική μάθαμε για την τελειοποίηση εν Χριστώ. Θα είμαι πολύ καλή, ώστε να έχω τέλειες μέρες».
«Είμαι χαρούμενη που θέλεις να κάνεις καλές επιλογές» είπε η μαμά. «Αλλά ξέρεις, υπήρχε μόνο ένα άτομο επάνω στη Γη που ήταν τέλειο – ο Ιησούς Χριστός».
Η Αντελίν αναστέναξε. «Το ξέρω. Αλλά θέλω πραγματικά να προσπαθήσω! Νομίζω ότι μπορώ να το κάνω».
Όταν ήλθε το πρωί, η Αντελίν ήταν έτοιμη. Έστρωσε το κρεβάτι της και είπε την πρωινή προσευχή της.
Στο πρωινό βοήθησε να ταΐσει τη μικρή της αδελφή, τη Σύλβια. Όταν η Σύλβια έχυσε τα ροδάκινά της σε όλη την καρέκλα της, η Αντελίν πήρε μια βαθιά ανάσα. Μέτρησε μέχρι το τέσσερα και βοήθησε στο καθάρισμα.
Στο σχολείο, η Αντελίν έψαχνε για άτομα που χρειάζονταν βοήθεια. Ο Λυκά είχε διάστρεμμα στον αστράγαλο, οπότε του κουβάλησε τον δίσκο με το μεσημεριανό γεύμα.
Ενώ έφευγε από το σχολείο, η Αντελίν χαμογέλασε με το μεγαλύτερο χαμόγελό της στην κυρία που κρατούσε την πύλη του σχολείου ανοικτή. Η κυρία συνήθως φαινόταν κακοδιάθετη. Όμως σήμερα ανταπέδωσε το χαμόγελο!
Μετά το σχολείο, η Αντελίν έδωσε στη Σύλβια το αγαπημένο της λούτρινο ζωάκι για να παίξει. Και πριν κοιμηθεί, είπε μια προσευχή. Έλεγξε τα στοιχεία στη λίστα της και χώθηκε στις κουβέρτες της. Ένιωθε πολύ περήφανη και πολύ κουρασμένη. Ήταν έτοιμη για άλλη μια τέλεια μέρα αύριο!
Όταν η Αντελίν ξύπνησε την επόμενη μέρα, όλες οι κούκλες της ήταν διάσπαρτες στο πάτωμα. Η Σύλβια κρατούσε μία και την πιπιλούσε. Αυτή πρέπει να τις έβγαλε όλες έξω!
«Σύλβια!» φώναξε η Αντελίν. «Σου είπα να μην αγγίξεις τις κούκλες μου!» Άρπαξε την κούκλα που κρατούσε η Σύλβια. Η Σύλβια έκλαψε και έφυγε.
Η Αντελίν έριξε μια ματιά στη λίστα ελέγχου της στην πόρτα. Λυπήθηκε πάρα πολύ.
Η μαμά μπήκε μέσα τη στιγμή που η Αντελίν ένιωσε ένα δάκρυ στο μάγουλό της.
«Τι συνέβη;» ρώτησε η μαμά.
«Ξέχασα να πω την προσευχή μου. Δεν έστρωσα το κρεβάτι μου». Η φωνή της Αντελίν έτρεμε. «Και ήμουν κακή με τη Σύλβια. Η τέλεια μέρα μου τελείωσε οριστικά!»
Η μαμά αγκάλιασε την Αντελίν. «Είναι πολύ δύσκολο να είσαι τέλειος όλη την ώρα. Στην πραγματικότητα, είναι αδύνατον».
Η Αντελίν συνοφρυώθηκε. «Αλλά τότε πώς μπορώ να είμαι τέλεια εν Χριστώ;»
«Αυτό ακριβώς είναι! Δεν μπορούμε να τελειοποιηθούμε χωρίς τον Ιησού Χριστό» είπε η μαμά. «Έδωσε τη ζωή Του για εμάς, επειδή ο Επουράνιος Πατέρας ήξερε ότι θα κάναμε λάθη και θα χρειαζόμασταν βοήθεια. Ο Ιησούς παίρνει τις ατελείς προσπάθειές μας και τις κάνει καλύτερες».
Η Αντελίν το σκέφθηκε. «Δηλαδή δεν μπορώ να έχω τέλειες μέρες κάθε μέρα;» ρώτησε.
Η μαμά κούνησε το κεφάλι της. «Όχι. Θα έχεις δύσκολες μέρες. Όμως θα έχεις και καλές μέρες». Η μαμά έβαλε τα μαλλιά της Αντελίν πίσω από το αφτί της. «Αυτό που έχει σημασία είναι να προσπαθείς για το καλύτερο. Ακόμη κι αν μία ημέρα ξεκινά με λανθασμένη επιλογή, μπορούμε πάντα να πούμε μία προσευχή για να μετανοήσουμε και να προσπαθήσουμε ξανά. Με τη βοήθεια του Ιησού Χριστού, είσαι επαρκής».
Η Αντελίν ένιωσε ζεστασιά μέσα της.
«Τώρα, για τη λίστα σου». Η μαμά έδειξε τη λίστα. «Τι θα έλεγες να επικεντρωθούμε σε ένα πράγμα;»
Η Αντελίν κοίταξε τη λίστα της. Έσκισε μέρος του χαρτιού και κόλλησε ό,τι είχε απομείνει πίσω στην πόρτα. Το ένα στοιχείο που υπήρχε ακόμη εκεί έλεγε: Να πω προσευχές πρωί και βράδυ.
Η Αντελίν χαμογέλασε. «Η μέρα μου μπορεί να μην ξεκίνησε τέλεια, αλλά μπορώ ακόμη να πω μια προσευχή τώρα. Και με τη βοήθεια του Ιησού Χριστού, θα είναι αρκετό!»
Εικονογραφήσεις υπό Giovanni Abeille